برزو ارجمند
برزو ارجمند؛
برزو ارجمند (زاده ۷ فروردین ۱۳۵۴ در مشهد) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، خواننده و نوازنده اهل ایران است. وی که فرزند انوشیروان ارجمند، بازیگر فقید ایرانی است، پیشینه فعالیت گستردهای در مجموعههای تلویزیونی کمدی و درام دارد. ارجمند در سالهای اخیر به دلیل مهاجرت از ایران و اتخاذ مواضع سیاسی، مورد توجه رسانهها و افکار عمومی قرار گرفته است.
پیشینه و تحصیلات
برزو ارجمند در خانوادهای هنرمند در مشهد متولد شد. پدر او، انوشیروان ارجمند، از پیشکسوتان بازیگری و عمویش، داریوش ارجمند، از چهرههای شاخص سینمای ایران است. ارجمند تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مشهد سپری کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشته هنر به تهران نقل مکان کرد. وی فارغالتحصیل مقطع کارشناسی رشته بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران است.[۱]
دوران فعالیت هنری
ارجمند فعالیت حرفهای خود را در اواخر دهه ۷۰ آغاز کرد، اما نقطه عطف کارنامه او همکاری با کارگردانان مطرح حوزه طنز نظیر مهران مدیری و رضا عطاران بود.
تلویزیون و نمایش خانگی
او با ایفای نقش در سریالهای پرمخاطبی چون زیر آسمان شهر (سری اول) و پشت کنکوریها به شهرت رسید. اما بازی در نقش «مستشار» و شخصیتهای مکمل در سریالهای طنز مهران مدیری مانند قهوه تلخ، مرد دوهزار چهره و ویلای من، جایگاه او را به عنوان یک بازیگر توانمند در ژانر کمدی تثبیت کرد. از دیگر آثار تلویزیونی مهم او میتوان به سریالهای صاحبدلان، نردبام آسمان و تنهایی لیلا اشاره کرد که در آنها توانایی خود در ایفای نقشهای جدی را نیز به نمایش گذاشت.
سینما و موسیقی
در حوزه سینما، ارجمند در فیلمهای متنوعی به ایفای نقش پرداخته است. بازی او در فیلم چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت به کارگردانی وحید جلیلوند با تحسین منتقدان همراه شد. همچنین فیلمهای روز بلوا و انفرادی از آخرین فعالیتهای سینمایی او در داخل ایران محسوب میشوند. علاوه بر بازیگری، او در حوزه موسیقی نیز فعال بوده و علاوه بر نوازندگی سازهای کوبهای، چندین تکآهنگ و یک آلبوم موسیقی را نیز منتشر کرده است.
مواضع سیاسی و وقایع پس از مهاجرت
بخش مهمی از زندگی برزو ارجمند به مواضع سیاسی و مهاجرت وی اختصاص دارد.
اظهارنظرها درباره وقایع سیاسی داخلی
در سالهای فعالیت در ایران، مواضع ارجمند گاهی با واکنشهای متفاوتی روبرو میشد. در رسانههای رسمی داخلی (مانند خبرگزاریهای فارس و تسنیم)، از وی به عنوان هنرمندی یاد شده که در مقاطعی نسبت به وقایع سیاسی (از جمله حوادث سال ۱۳۸۸) مواضعی همسو با جریانهای حاکم یا سکوت پیشه کرده بود.
مهاجرت به آمریکا و چالشهای حرفهای در غربت
ارجمند در سال ۱۴۰۱ و در جریان وقایع سیاسی آن سال، اقدام به مهاجرت به ایالات متحده آمریکا کرد. با این حال، وی در اواخر سال ۱۴۰۳ و سال ۱۴۰۴ در گفتگوهایی رسانهای به تحلیل وضعیت زندگی و شغلی خود در خارج از کشور پرداخت که بازتاب گستردهای در رسانههای داخلی ایران داشت.
مطابق گزارش رسانههای داخلی از جمله تابناک، ارجمند در این اظهارات به صراحت از «بسته شدن درهای بسیاری» به روی خود سخن گفت و اشاره کرد که مهاجرت باعث شده است تا از فضای حرفهای بازیگری دور بماند. وی در این گفتگوها با بیانی که رسانههای داخلی آن را نشاندهنده «سرخوردگی» و «تاوان فریب خوردن» تعبیر کردند، به سختیهای معیشتی و عدم امکان فعالیت هنری موثر در غربت اشاره کرد.
در تحلیلهای منتشر شده پیرامون این سخنان، برزو ارجمند به این موضوع اشاره داشته که پیش از مهاجرت، تصور متفاوتی از فعالیت هنری در خارج از کشور داشته، اما در عمل با «بیمعنایی فعالیت هنرمند در غربت» روبرو شده است. رسانههای رسمی در داخل ایران، این موضعگیریهای جدید او را نوعی ابراز ندامت غیرمستقیم و آگاهی از واقعیتهای زندگی مهاجرتی در تقابل با کنشگری سیاسی توصیف کردند.
بحثهای پیرامون «پشیمانی» و سختیهای غربت
در اواخر سال ۱۴۰۳ و سال ۱۴۰۴، گفتگوهایی از برزو ارجمند منتشر شد که بازتاب وسیعی در خبرگزاریهای داخلی نظیر خبرآنلاین و ایسنا داشت. وی در این گفتگوها با صراحت به دشواریهای زندگی در خارج از ایران و از دست دادن جایگاه حرفهای خود اشاره کرد. ارجمند اظهار داشت: «با مهاجرت، درهای بسیاری را به روی خودم بستم و در غربت به لحاظ کاری و حرفهای با بنبستهای جدی روبرو شدم.»
بسیاری از رسانههای داخلی این سخنان را به عنوان «اظهار پشیمانی» از مهاجرت و مواضع سیاسی پیشین او تعبیر کردند. با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند سخنان او بیشتر معطوف به فشارهای معیشتی و روانی زندگی در غربت بوده تا تغییر در دیدگاههای سیاسی.