پرش به محتوا

پیش‌نویس:صدام حسین

از ایران پدیا

صدام حسین؛ رییس‌جمهوری سابق عراق.

زندگی‌نامه

صدام حسین تکریتی در ۲۸ آوریل ۱۹۳۷م در روستای العوجه، در نزدیکی تکریت عراق، متولد شد.[۱] پدرش، حسین عبدالمجید، پیش از تولد وی درگذشت[۲] و مادرش، صبغه، پنج سال پس از آن با ابراهیم حسن ازدواج کرد.[۳] صدام تحصیلات ابتدایی خود را در تکریت آغاز کرد و در سن ده سالگی به همراه دایی خود، خیرالله طلفاح، به بغداد رفت و تحصیلات خود را در آنجا ادامه داد.[۴]

خانواده

صدام حسین در ۱۹۶۳م با ساجده، دختر دایی خود، ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو پسر به نام‌های عدی و قصی و سه دختر بود.[۵] حسین کامل و صدام کامل، برادران دامادهای صدام، پس از اختلاف با خانوادهٔ او در سال ۱۹۹۶م به اردن گریختند و در بازگشت به عراق کشته شدند. عدی و قصی نیز در جریان اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی در ۲۰۰۳م کشته شدند و سه دختر صدام به همراه مادرشان به اردن پناهنده شدند.[۶] صدام همچنین با سمیره شاه‌بندر ازدواج کرد که حاصل این ازدواج پسری به نام علی بود.[۷]

فعالیت‌های نظامی و سیاسی

فعالیت سیاسی و نظامی صدام حسین از عضویت در حزب بعث در دوران جوانی آغاز شد و او در ۱۹۵۹م در عملیات نافرجام ترور عبدالکریم قاسم، نخست‌وزیر وقت عراق، شرکت داشت که طی آن مجروح و به سوریه و سپس مصر گریخت. وی در ۱۹۶۳م به عراق بازگشت و در ۱۹۶۴م به دلیل مشارکت در کودتای ناموفق علیه عبدالسلام عارف، زندانی شد، اما دو سال بعد از زندان گریخت و زندگی مخفیانه را آغاز کرد.[۸] صدام در کودتای ۱۹۶۸م که حزب بعث را به قدرت رساند، نقش داشت و در همان سال به معاونت رئیس‌جمهور (احمد حسن البکر) منصوب شد.[۹] او در این جایگاه، با تشکیل نهادهای امنیتی، به تدریج قدرت را در دست گرفت و در ۱۹۷۹م البکر را به استعفا واداشت و به ریاست‌جمهوری عراق، فرماندهی کل نیروهای مسلح و دبیرکلی حزب بعث رسید. ملی‌سازی صنعت نفت عراق نیز در دورهٔ معاونت وی و پیش از ریاست‌جمهوری او انجام شد.

سوء قصد علیه صدام

صدام حسین در سال ۱۹۸۲ میلادی، در شهرک دجیل در ۴۰ کیلومتری شمال بغداد، مورد سوءقصد قرار گرفت. در پی این رویداد، نیروهای امنیتی عراق به شهر حمله کرده و دست‌کم ۱۶۰ نفر از ساکنان، از جمله چند کودک، کشته یا اعدام شدند. حدود ۱٬۵۰۰ تن دیگر از اهالی به زندان منتقل شدند و تحت بازجویی قرار گرفتند. همچنین، زمین‌های کشاورزی منطقه به وسعت حدود ۱٬۰۰۰ کیلومتر مربع تخریب شد و تا ده سال پس از آن، کاشت مجدد در آنها ممنوع اعلام گردید.[۱۰]

دوران ریاست‌جمهوری (۱۹۷۹–۲۰۰۳)

صدام حسین در ۱۹۷۹م با اتخاذ تدابیر امنیتی گسترده، از جمله حذف فیزیکی شماری از رقبا و همپیمانان پیشین، زمام امور اجرایی کشور را به دست گرفت. در طول این دوره، ساختار قدرت در عراق بر پایه تمرکز بی‌سابقه اختیارات در دفتر ریاست‌جمهوری و شبکه‌های موازی امنیتی و نظامی استوار بود که وفاداری شخصی به رئیس‌جمهور، مبنای اصلی انتصابات و پیشرفت شغلی در بدنه حکومت محسوب می‌شد.[۱۱]

سیاست‌های داخلی و ساختار حکمرانی

در حوزه داخلی، دولت عراق با بهره‌گیری از دستگاه‌های اطلاعاتی و نیروهای مسلح، هرگونه ابراز مخالفت آشکار را کنترل و محدود کرد. اقلیت کرد در مناطق شمالی با عملیات‌های نظامی گسترده، از جمله کاربرد تسلیحات شیمیایی در برخی موارد، مواجه شد. همچنین در پی قیام‌های سال ۱۹۹۱م در مناطق شیعه‌نشین جنوب، نیروهای دولتی اقدام به تخریب بخش‌هایی از شهرها و تغییر اکوسیستم نیزارها کردند که به دگرگونی الگوی سکونت و معیشت ساکنان انجامید. نظام آموزشی و رسانه‌های کشور نیز در چارچوب گفتمان رسمی حزب بعث، بر روایت‌های مبتنی بر شکوه تمدنی و نقش تاریخی رهبری متمرکز شد.[۱۲]

روابط خارجی و منازعات منطقه‌ای

دوره ریاست‌‎جمهوری صدام حسین با دو منازعه نظامی عمده مشخص می‌‎‌شود:  

جنگ هشت‌ساله با ایران (۱۹۸۰–۱۹۸۸): در سپتامبر ۱۹۸۰م نیروهای عراقی با هدف تغییر وضعیت مرزهای آبی در اروندرود، اقدام به پیشروی در خاک ایران کردند. این درگیری با واکنش نظامی متقابل ایران و بسیج گسترده نیروها در دو سوی مرز، تا تابستان ۱۳۶۷ش ادامه یافت و در نهایت با پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت، آتش‌بس برقرار شد. تلفات انسانی و هزینه‌های مالی این جنگ، تأثیر عمیقی بر ترکیب جمعیتی و بودجه عمومی عراق بر جای نهاد.[۱۳]  

اشغال کویت و جنگ خلیج فارس (۱۹۹۰–۱۹۹۱): در دوم اوت ۱۹۹۰م عراق با طرح ادعاهای تاریخی و اقتصادی، تمامیت ارضی کویت را اشغال کرد. شش ماه بعد، ائتلافی بین‌المللی با مجوز شورای امنیت، عملیات نظامی موسوم به «طوفان صحرا» را علیه مواضع عراق در کویت و خاک عراق اجرا کرد که به عقب‌نشینی نیروهای عراقی و پذیرش آتشبس انجامید. متعاقب آن، عراق ملزم به خلع سلاح از سلاح‌های کشتار جمعی و پذیرش بازرسی‌های سازمان ملل شد.[۱۴]

تغییرات در ساختار جانشینی و فرماندهی

در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، صدام حسین با کاهش دایره مشاوران ارشد، اداره امور نظامی و امنیتی را به پسر دوم خود، قصی، واگذار کرد و وی را مسئول گارد ریاست‌جمهوری و نیروهای ویژه ساخت. پسر ارشد، عدی، نیز تا پیش از حادثه ترور نافرجام در سال ۱۹۹۶، نقش غیررسمی در برخی حوزه‌های رسانه‌ای و ورزشی ایفا می‌کرد.[۱۵]

رویکرد تبلیغاتی و بازنمایی رسمی قدرت

در این دوران، دستگاه‌های فرهنگی و اطلاعرسانی عراق، به‌صورت نظام‌مند، چهره عمومی رئیس‌جمهور را در قالب نمادهایی از تداوم تمدن بین‌النهرین، شجاعت در برابر بیگانگان و ثباتبخشی به یکپارچگی ملی ارائه می‌کردند. تابلوها، مجسمه‌ها و سرودهای رسمی، این بازنمایی را در تمامی اماکن عمومی و مراسم رسمی نهادینه ساخته بودند.[۱۶]

تحولات اقتصادی در دوران تحریم

پس از اشغال کویت در اوت ۱۹۹۰ و متعاقباً وضع تحریمهای جامع اقتصادی توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد، ساختار تولید و تجارت عراق دچار اختلال شدید گردید. دولت با اتکا به برنامه «نفت در برابر غذا» که از سال ۱۹۹۶ به اجرا درآمد، کوشید تا نیازهای اولیه جمعیت شهری و روستایی را از طریق سهمیه‌بندی کالاهای اساسی تأمین نماید. با این حال، زیرساخت‌های نفت و صنایع وابسته، علاوه‌بر شبکه‌های برق و آب و راه‌ها، در نتیجه تحریم‌ها و نیز حملات هوایی سال م۱۹۹۱ با آسیب‌های بلندمدتی مواجه شد که روند بازسازی را با دشواری‌های فنی و مالی همراه ساخت.[۱۷]

برکناری از قدرت

در سال ۲۰۰۳، با استناد به قطعنامههای پیشین شورای امنیت و بدون اخذ مجوز صریح جدید از این شورا، ایالات متحده آمریکا و ائتلافی از کشورهای همپیمان، عملیات نظامی گستردهای را علیه عراق آغاز نمودند. طی سه هفته نخست این عملیات، ساختار حکومتی و نیروهای مسلح عراق فروپاشی کرد و در تاریخ ۹ آوریل، با سقوط بغداد، صدام حسین از صحنه عمومی غایب گردید. در جریان حملات هوایی اولیه، دو نوبت تلاش برای هدف قرار دادن وی بینتیجه ماند و او تا ماه دسامبر همان سال مخفی شد.[۱۸] سرانجام در تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۰۳، طی عملیاتی اطلاعاتی و میدانی توسط نیروهای نظامی ایالات متحده، وی در یک پناهگاه زیرزمینی در نزدیکی روستای الدور، در حوالی شهر تکریت، شناسایی و بازداشت شد.[۱۹]

اتهامات جنایات جنگی

پانویس

منابع

امامی، حسام‌الدین (۱۳۷۵). صدام: بازی نفت و بحران خلیج فارس. تهران: جاویدان.

«بیوگرافی صدام حسین از جنگ خلیج فارس تا دستگیری + فرزند و همسران». خبرگزاری ایمنا. ۹ دی ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۴۰۵.

پارسادوست، منوچهر (۱۳۸۵). ما و عراق، از گذشته دور تا امروز. تهران: شرکت سهامی انتشار.

تبرائیان، صفاءالدین (۱۳۹۱). انتفاضه شعبانیه. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.

خلیلی، سمیر (۱۳۷۰). جمهوری وحشت، سیاست عراق امروز. تهران: طرح نو.

«زندگینامه: صدام حسین (۱۹۳۷-۲۰۰۶)». همشهری آنلاین. ۱۴ آبان ۱۳۸۵. دریافت‌شده در ۱۹ مرداد ۱۴۰۵.

«سرنوشت زنان و دختران صدام چه شد؟». وب‌سایت تابناک. ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۷. دریافت‌شده در ۱۸ مرداد ۱۴۰۵.

«صدام از تولدتا چوبه دار». وب‌سایت روزنامه ایران. ۱۷ آبان ۱۳۸۵. دریافت‌شده در ۱۸ مرداد ۱۴۰۵.

ویلی، جویس ان (۱۳۷۳). نهضت اسلامی شیعیان عراق. ترجمهٔ مهوش غلامی. تهران: موسسه اطلاعات.

"Saddam Hussein profile". bbc (به انگلیسی). 4 January 2001. Retrieved 7 August 2026.