مطالبه‌گری؛

مفهوم‌شناسی مطالبه گری

مطالبه‌گری در لغت به معنای خواستن چیزی یا حق خود از کسی آمده[۱] و در اصطلاح به معنای تلاش جمعی برای بهبود وضعیت جامعه است. این مفهوم زمانی شکل می‌گیرد که یک دغدغه از حالت فردی خارج شده و با حمایت گروهی از مردم، به یک خواسته عمومی تبدیل شود.[۲] در دنیای امروز، این کنشگری به عنوان راهی برای دستیابی به رفاه و عدالت اجتماعی شناخته می‌شود.[۳]

تاریخچه مطالبه گری

ریشه‌های نظارت مردم بر حکومت و شکل‌گیری جامعه مدنی به دوران یونان باستان و روم باستان بازمی‌گردد، اما مفهوم مدرن آن همگام با تحولات اندیشه در قرن هجدهم میلادی و شکل‌گیری مفاهیمی مانند حقوق بشر و دموکراسی پررنگ شد.[۴]

در تاریخ معاصر ایران، ردپای مطالبه‌گری اجتماعی را می‌توان در دوران مشروطه مشاهده کرد؛ زمانی که زنان و اصناف با نوشتن عریضه و بیان خواسته‌های خود در مطبوعات، برای دستیابی به حقوق اجتماعی، عدالت و برابری تلاش می‌کردند.[۵] در دهه‌های اخیر، با گسترش رسانه‌ها و جریان آزاد اطلاعات، تعامل بین مردم و حکومت‌ها افزایش یافته و جامعه‌شناسی به عنوان دانشی برای بررسی این مطالبات مطرح شده است.[۶]

اهداف مطالبه گری

اهداف مطالبه‌گری ناظر بر پیگیری آگاهانه و مسالمت‌آمیز حقوق فردی و جمعی در چارچوب قانون و منافع عمومی است. مهم‌ترین هدف مطالبه‌گری، افزایش پاسخ‌گویی نهادهای مسئول و جلوگیری از بی‌عدالتی، فساد و تبعیض در ساختارهای اجتماعی و حکمرانی است. مطالبه‌گری همچنین به تقویت مشارکت اجتماعی، ارتقای آگاهی عمومی و تبدیل مطالبات پراکنده به خواسته‌های شفاف و قابل پیگیری کمک می‌کند. از دیگر اهداف آن می‌توان به اصلاح سیاست‌ها و رویه‌های نادرست، بهبود کیفیت تصمیم‌گیری‌ها و ایجاد پل ارتباطی میان مردم و مسئولان اشاره کرد. در این معنا، مطالبه‌گری ابزاری برای تحقق توسعه اجتماعی و حفظ حقوق شهروندی به شمار می‌رود.[۷]مبانی دینی مطالبه گری


مبانی قانونی مطالبه گری (همچنین بسترهای قانونی)


انواع مطالبه‌گری


ابزارهای مطالبه گری


الزامات مطالبه‌گری


فواید مطالبه گری


تفاوت مطالبه گری و اغتشاش


تفاوت انتقادگری با مطالبه گری


نقش حاکمیت در برابر مطالبه گری اجتماعی


چالش های مطالبه گری (چالش های حقوقی و امنیتی)


مطالبه گری در ایران


نمونه های موفق مطالبه گری

پانویس


منابع