شهادت سید علی خامنهای؛ کشتهشدن دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران در حمله مشترک آمریکا و اسرائیل در اسفند ۱۴۰۴ش.
در ۹ اسفند ۱۴۰۴، سیدعلی خامنهای، دومین رهبر جمهوری اسلامی ایران، در حملات موشکی مشترک آمریکا و اسرائیل به بیت رهبری در تهران کشته شد. در این عملیات شماری از مقامات ارشد و اعضای خانواده وی نیز جان باختند. پس از ساعاتی ابهام، شورای عالی امنیت ملی ایران شهادت او را تأیید و ۴۰ روز عزای عمومی اعلام کرد. شورای موقت رهبری بر اساس اصل ۱۱۱ قانون اساسی تشکیل شد. مسعود پزشکیان و رؤسای جمهور پیشین پیام تسلیت صادر کردند. مراجع تقلید از جمله عبدالله جوادی آملی و حسین نوری همدانی انتقام از آمریکا و اسرائیل را واجب شرعی دانستند. میلیونها نفر در ایران به سوگواری پرداختند، هرچند گزارشهایی از واکنشهای شادی نیز منتشر شد. روسیه، چین، ترکیه، عراق، لبنان، یمن و پاکستان حمله را محکوم کردند. آمریکا و اسرائیل آن را موفقیت تاریخی خواندند. بریتانیا اعلام کرد سوگواری نمیکند. مریم رجوی و رضا پهلوی از این رویداد برای اعلام پایان جمهوری اسلامی استفاده کردند. مردم پاکستان، هند، عراق، یمن و لبنان با تظاهرات گسترده همبستگی خود با ایران را نشان دادند.
ترورهای سیدعلی خامنهای
ترور نافرجام ۱۳۶۰ش
سید علی خامنهای در ۶ تیر ۱۳۶۰ش و در حال سخنرانی در مسجد ابوذر، واقع در یکی از مناطق جنوب تهران، در اثر انفجار بمبی که در ضبط صوت کار گذاشته شده بود، به شدت زخمی شد. بر اثر این سوءقصد، وی از ناحیه سینه، کتف و دست راست آسیب جدی دید. گزارشها مسبب این حادثه را سازمان مجاهدین خلق ایران دانستند. او اولین فردی بود که در حوادث و جریانات پس از عزل بنیصدر از فرماندهی کل قوا و ریاست جمهوری ترور شد. آیتالله خامنهای در ۱۸ مرداد ۱۳۶۰ش از بیمارستان مرخص شد.[۱]