برزو ارجمند؛
برزو ارجمند (زاده ۷ فروردین ۱۳۵۴ در مشهد) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون، خواننده و نوازنده اهل ایران است. وی که فرزند انوشیروان ارجمند، بازیگر فقید ایرانی است، پیشینه فعالیت گستردهای در مجموعههای تلویزیونی کمدی و درام دارد. ارجمند در سالهای اخیر به دلیل مهاجرت از ایران و اتخاذ مواضع سیاسی، مورد توجه رسانهها و افکار عمومی قرار گرفته است.
پیشینه و تحصیلات
برزو ارجمند در خانوادهای هنرمند در مشهد متولد شد. پدر او، انوشیروان ارجمند، از پیشکسوتان بازیگری و عمویش، داریوش ارجمند، از چهرههای شاخص سینمای ایران است. ارجمند تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مشهد سپری کرد و سپس برای ادامه تحصیل در رشته هنر به تهران نقل مکان کرد. وی فارغالتحصیل مقطع کارشناسی رشته بازیگری و کارگردانی از دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی تهران است.
دوران فعالیت هنری
ارجمند فعالیت حرفهای خود را در اواخر دهه ۷۰ آغاز کرد، اما نقطه عطف کارنامه او همکاری با کارگردانان مطرح حوزه طنز نظیر مهران مدیری و رضا عطاران بود.
تلویزیون و نمایش خانگی
او با ایفای نقش در سریالهای پرمخاطبی چون زیر آسمان شهر (سری اول) و پشت کنکوریها به شهرت رسید. اما بازی در نقش «مستشار» و شخصیتهای مکمل در سریالهای طنز مهران مدیری مانند قهوه تلخ، مرد دوهزار چهره و ویلای من، جایگاه او را به عنوان یک بازیگر توانمند در ژانر کمدی تثبیت کرد. از دیگر آثار تلویزیونی مهم او میتوان به سریالهای صاحبدلان، نردبام آسمان و تنهایی لیلا اشاره کرد که در آنها توانایی خود در ایفای نقشهای جدی را نیز به نمایش گذاشت.
سینما و موسیقی
در حوزه سینما، ارجمند در فیلمهای متنوعی به ایفای نقش پرداخته است. بازی او در فیلم چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت به کارگردانی وحید جلیلوند با تحسین منتقدان همراه شد. همچنین فیلمهای روز بلوا و انفرادی از آخرین فعالیتهای سینمایی او در داخل ایران محسوب میشوند. علاوه بر بازیگری، او در حوزه موسیقی نیز فعال بوده و علاوه بر نوازندگی سازهای کوبهای، چندین تکآهنگ و یک آلبوم موسیقی را نیز منتشر کرده است.
مواضع سیاسی و وقایع پس از مهاجرت
بخش مهمی از زندگی برزو ارجمند به مواضع سیاسی و مهاجرت وی اختصاص دارد.
اظهارنظرها درباره وقایع سیاسی داخلی
در سالهای فعالیت در ایران، مواضع ارجمند گاهی با واکنشهای متفاوتی روبرو میشد. در رسانههای رسمی داخلی (مانند خبرگزاریهای فارس و تسنیم)، از وی به عنوان هنرمندی یاد شده که در مقاطعی نسبت به وقایع سیاسی (از جمله حوادث سال ۱۳۸۸) مواضعی همسو با جریانهای حاکم یا سکوت پیشه کرده بود. با این حال، او در جریان اعتراضات سراسری سال ۱۴۰۱، به صورت علنی به صف معترضان پیوست و با انتشار ویدیوهایی، مخالفت خود را با رویههای جاری ابراز کرد.
مهاجرت و خروج از کشور
در سال ۱۴۰۱، ارجمند به همراه خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرد. این خروج با بازتاب گستردهای در رسانههای داخلی همراه بود. خبرگزاریهای رسمی ایران با نقد عملکرد او، وی را متهم به "پشت کردن به مخاطب ایرانی" کردند. در خارج از کشور، وی به فعالیتهای هنری و سیاسی خود ادامه داد و در تجمعات مختلف اعتراضی شرکت کرد.
بحثهای پیرامون «پشیمانی» و سختیهای غربت
در اواخر سال ۱۴۰۳ و سال ۱۴۰۴، گفتگوهایی از برزو ارجمند منتشر شد که بازتاب وسیعی در خبرگزاریهای داخلی نظیر خبرآنلاین و ایسنا داشت. وی در این گفتگوها با صراحت به دشواریهای زندگی در خارج از ایران و از دست دادن جایگاه حرفهای خود اشاره کرد. ارجمند اظهار داشت: «با مهاجرت، درهای بسیاری را به روی خودم بستم و در غربت به لحاظ کاری و حرفهای با بنبستهای جدی روبرو شدم.»
بسیاری از رسانههای داخلی این سخنان را به عنوان «اظهار پشیمانی» از مهاجرت و مواضع سیاسی پیشین او تعبیر کردند. با این حال، برخی تحلیلگران معتقدند سخنان او بیشتر معطوف به فشارهای معیشتی و روانی زندگی در غربت بوده تا تغییر در دیدگاههای سیاسی.