مذاکرات ایران و آمریکا؛ روابط دیپلماتیک و گفتوگوهای سیاسی میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا.
مذاکرات ایران و آمریکا به مجموعهای از تعاملات دیپلماتیک میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا پس از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ش اطلاق میشود که بهطور عمده بر برنامه هستهای ایران و رفع تحریمهای شورای امنیت و آمریکا تمرکز داشته است. روابط دو کشور که پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش به سلطهٔ همهجانبهٔ آمریکا منجر شده بود، با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ش و تسخیر سفارت آمریکا در ۱۳۵۸ش قطع شد. این گفتوگوها در دهههای اخیر نقاط عطفی چون عهدنامه الجزایر، ماجرای مکفارلین و توافق برجام را پشت سر گذاشته، اما همواره با بیاعتمادی عمیق تاریخی و تضادهای هویتی روبهرو بوده است. این فرایند در ۱۴۰۴ش بهدنبال حملات نظامی به تأسیسات هستهای و وقوع درگیریهای مستقیم که منجر به شهادت مقامات عالیرتبه ایران از جمله آیتالله علی خامنهای رهبر دوم جمهوری اسلامی ایران شد، به بنبست کامل و بحرانی بیسابقه منتهی شد. در نهایت پس از جنگ ۴۰ روزه آمریکا و اسرائیل با ایران، دور دیگری از مذاکرات در فرودین ۱۴۰۵ش با وساطت پاکستان و در پایتخت این کشور برگزار شد ولی به نتیجه نرسید. کارشناسان مسائل بینالملل بر این باورند که سابقهٔ مداخلات آمریکا در ایران به دورهٔ قاجار و سپس کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ش بازمیگردد؛ اما نقطهٔ عطف این منازعه، پیروزی انقلاب اسلامی در ۱۳۵۷ش است. بهاعتقاد پژوهشگران، آمریکا پیش از انقلاب نیز با تحمیل قراردادهایی مانند کاپیتولاسیون، خوی سلطهجویانهٔ خود را آشکار ساخته بود. از نگاه آنان، انقلاب اسلامی ایران با شعار استقلالطلبی و استکبارستیزی، نظم مورد نظر آمریکا در منطقه خاورمیانه را به چالش کشید و این کشور را از جایگاه ژاندارم منطقه به عاملی مقاوم در برابر هژمونی آمریکا تبدیل کرد.
پادکست مقاله با استفاده از هوش مصنوعی| 🡇
|
دیگر مقالات منتخب: مردپرهیزی – ترانه علیدوستی – عاقبتبهخیری