حمله هوایی به مدرسه میناب؛
شرح رویداد
مسئولیت حمله
شبکه اسکاینیوز در مستندی تحقیقی با عنوان «بمباران مدرسه ایران؛ جستوجو برای حقیقت»، یافتههای تحقیقات چندماهه خود درباره حمله به مدرسه شجره طیبه میناب را منتشر کرد. این شبکه با استفاده از تصاویر ماهوارهای، ویدئوها، بازسازی سهبعدی محل حادثه، اظهارات شاهدان و ارزیابی هفت کارشناس مستقل، مسئولیت نیروهای آمریکایی در حمله را محتمل دانست و ادعای اصابت تصادفی یا انحراف موشک را با تردید مواجه کرد. اسکاینیوز همچنین احتمال استفاده از اطلاعات قدیمی در فرایند هدفگیری را مطرح کرد؛ با این حال، دولت آمریکا مسئولیت حمله را نپذیرفت و تحقیقات رسمی درباره این حادثه را ادامهدار اعلام کرد.[۱]
قربانیان و آسیبدیدگان
در گزارشهای اولیه، شمار جانباختگان ۱۶۸ نفر اعلام شد،[۲] اما پس از بررسی و با توجه به آخرین آمار رسمی که توسط دادستان عمومی و انقلاب شهرستان میناب اعلام گردید، شمار جانباختگان این حادثه، از ۱۶۸ نفر به ۱۵۶ نفر رسید. بر اساس این آمار، قربانیان شامل ۱۲۰ دانشآموز، ۲۶ معلم، ۷ نفر از والدین دانشآموزان، یک راننده سرویس مدرسه، یک تکنسین داروخانه درمانگاه مجاور مدرسه و یک جنین ششماهه بودند. از میان ۱۲۰ دانشآموز جانباخته، ۷۳ نفر پسر و ۴۷ نفر دختر بودند. ۲۶ معلم نیز همگی زن بودند. همچنین، هفت نفر از والدین دانشآموزان، شامل چهار مرد و سه زن، در این حادثه جان باختند. به گفته دادستان میناب، یکی از معلمان جانباخته، زهره شهریاری، در زمان حادثه ششماهه باردار بود و جنین او نیز در شمار جانباختگان این حادثه قرار گرفت. از مجموع ۱۵۶ جانباخته، هویت ۱۵۵ نفر شناسایی و احراز شد و پس از صدور مجوز دفن از سوی پزشکی قانونی، به خاک سپرده شدند. در این میان، هویت یکی از دانشآموزان، به نام ماکان نصیری، حتی با انجام آزمایش DNA نیز احراز نشده و وضعیت او همچنان نامشخص باقی مانده است.[۳]
واکنشها
داخلی
بینالمللی
بازتاب رسانهای
ارزیابی حقوقی و انسانی
یادبودها
پانویس
منابع
«آمار نهایی شهدای حمله به مدرسه شجره طیبه میناب ۱۵۶ نفر است». خبرگزاری دفاع مقدس. ۲۰ فروردین ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
«آمار واقعی شهدای فاجعه میناب چه بود؟ ابهامزدایی از عدد ۱۶۸». قدس آنلاین. ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.
«تحقیقات رسانه انگلیسی، آمریکا را عامل جنایت مدرسه میناب معرفی کرد». خبرگزاری جمهوری اسلامی. ۲۶ تیر ۱۴۰۵. دریافتشده در ۲۶ مرداد ۱۴۰۵.