پرش به محتوا

مطالبه‌گری

از ایران‌پدیا

مطالبه‌گری؛

مفهوم‌شناسی مطالبه گری

مطالبه‌گری در لغت به معنای خواستن چیزی یا حق خود از کسی آمده[۱] و در اصطلاح به معنای تلاش جمعی برای بهبود وضعیت جامعه است. این مفهوم زمانی شکل می‌گیرد که یک دغدغه از حالت فردی خارج شده و با حمایت گروهی از مردم، به یک خواسته عمومی تبدیل شود.[۲] در دنیای امروز، این کنشگری به عنوان راهی برای دستیابی به رفاه و عدالت اجتماعی شناخته می‌شود.[۳]

تاریخچه مطالبه‌گری

ریشه‌های نظارت مردم بر حکومت و شکل‌گیری جامعه مدنی به دوران یونان باستان و روم باستان بازمی‌گردد، اما مفهوم مدرن آن همگام با تحولات اندیشه در قرن هجدهم میلادی و شکل‌گیری مفاهیمی مانند حقوق بشر و دموکراسی پررنگ شد.[۴]

در تاریخ معاصر ایران، ردپای مطالبه‌گری اجتماعی را می‌توان در دوران مشروطه مشاهده کرد؛ زمانی که زنان و اصناف با نوشتن عریضه و بیان خواسته‌های خود در مطبوعات، برای دستیابی به حقوق اجتماعی، عدالت و برابری تلاش می‌کردند.[۵] در دهه‌های اخیر، با گسترش رسانه‌ها و جریان آزاد اطلاعات، تعامل بین مردم و حکومت‌ها افزایش یافته و جامعه‌شناسی به عنوان دانشی برای بررسی این مطالبات مطرح شده است.[۶]

اهداف مطالبه‌گری

اهداف مطالبه‌گری ناظر بر پیگیری آگاهانه و مسالمت‌آمیز حقوق فردی و جمعی در چارچوب قانون و منافع عمومی است. مهم‌ترین هدف مطالبه‌گری، افزایش پاسخ‌گویی نهادهای مسئول و جلوگیری از بی‌عدالتی، فساد و تبعیض در ساختارهای اجتماعی و حکمرانی است. مطالبه‌گری همچنین به تقویت مشارکت اجتماعی، ارتقای آگاهی عمومی و تبدیل مطالبات پراکنده به خواسته‌های شفاف و قابل پیگیری کمک می‌کند. از دیگر اهداف آن می‌توان به اصلاح سیاست‌ها و رویه‌های نادرست، بهبود کیفیت تصمیم‌گیری‌ها و ایجاد پل ارتباطی میان مردم و مسئولان اشاره کرد. در این معنا، مطالبه‌گری ابزاری برای تحقق توسعه اجتماعی و حفظ حقوق شهروندی به شمار می‌رود.[۷]

مبانی مطالبه‌گری

مبانی دینی

مبانی دینی مطالبه‌گری در اندیشه اسلامی بر اصولی چون امر به معروف و نهی از منکر، عدالت‌خواهی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی و نظارت عمومی استوار است. از منظر آموزه‌های دینی، انسان مؤمن نسبت به سرنوشت جامعه بی‌تفاوت نیست و وظیفه دارد در برابر ظلم، فساد و تضییع حقوق عمومی واکنش آگاهانه و اصلاح‌گرانه نشان دهد. قرآن کریم و سیره پیامبر اسلام(ص) و ائمه(ع)، بر لزوم مطالبه حق، نصیحت حاکمان و دفاع از مظلوم تأکید دارند. در این چارچوب، مطالبه‌گری نه کنشی صرفاً سیاسی، بلکه تکلیفی اخلاقی و اجتماعی تلقی می‌شود که هدف آن اصلاح امور، تحقق عدالت و حفظ کرامت انسانی در جامعه اسلامی است.[۸]

مبانی قانونی

مبانی حقوقی مطالبه‌گری در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران بر اصول مصرح در قانون اساسی استوار است. مطابق اصولی همچون:

  • اصل ۸ (امر به معروف و نهی از منکر)؛
  • اصل ۲۴ (آزادی بیان)؛
  • اصل ۲۷ (آزادی اجتماعات و راهپیمایی‌های قانونی)[۹]

مردم حق دارند مطالبات و انتقادات خود را به‌صورت قانونی و مسالمت‌آمیز بیان کنند. از این منظر، مطالبه‌گری نه‌تنها مجاز، بلکه یکی از ابزارهای تحقق نظارت عمومی و تقویت مردم‌سالاری دینی به شمار می‌رود. تأکید نهادهایی مانند شورای نگهبان بر بیان مطالبات در چارچوب قانون، نشان‌دهنده جایگاه حقوقی مطالبه‌گری به‌عنوان حقی شهروندی و سازوکاری برای اصلاح امور و افزایش پاسخ‌گویی مسئولان است.[۱۰]

انواع مطالبه‌گری

پژوهشگران مطالبه‌گری را به دو دسته کلی تقسیم می‌کنند:

  1. مطالبه‌گری تأملی : این نوع که بهترین شکل مطالبه‌گری است، بر پایه استدلال، دانش تخصصی، بیان شفاف و دعوت به گفت‌وگو استوار است.
  2. مطالبه‌گری افراطی یا فریاد: در این حالت، مطالبه‌گری تنها به ابراز خشم و فریاد اعتراض تبدیل می‌شود که فاقد استدلال منطقی است و معمولاً زمانی رخ می‌دهد که مکانیسم‌های قانونی پاسخگو نباشند.[۱۱]

گونه‌های دیگری نیز برای مطالبه‌گری مطرح شده که عبارتند از:

  • مطالبه‌گری صنفی و کارگری: که بر تضاد ذاتی منافع کارگر و کارفرما استوار است و در آن «حق اعتصاب» به‌عنوان مهم‌ترین اهرم فشار برای دستیابی به حقوق شغلی و معیشتی شناخته می‌شود؛
  • مطالبه‌گری جنسیتی: که با تمرکز بر رفع تبعیض‌ها و ایدئولوژی‌های محدودکننده، خواهان شکستن سقف‌های شیشه‌ای و حق حضور برابر در فضاهای عمومی است؛
  • مطالبه‌گری قومی: که در پاسخ به نابرابری در توزیع منابع قدرت و ثروت شکل می‌گیرد و بر به رسمیت شناختن هویت، رفع محرومیت‌ها و مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها تأکید دارد؛
  • مطالبه‌گری محیط‌زیستی: که به عنوان ویژگی دنیای مدرن، اغلب در دسته مطالبات «برای مردم» با تأثیرات درازمدت مانند تغییر اقلیم قرار می‌گیرد؛
  • مطالبه‌گری سیاسی: که نیازمند آگاهی سیاسی و گذر از هیجانات مقطعی به سمت کنش پیوسته از طریق سازمان‌های میانجی مانند احزاب است. [۱۲]

ابزارهای مطالبه گری

الزامات مطالبه‌گری


فواید مطالبه گری


تفاوت مطالبه گری و اغتشاش


تفاوت انتقادگری با مطالبه گری


نقش حاکمیت در برابر مطالبه گری اجتماعی


چالش های مطالبه گری (چالش های حقوقی و امنیتی)


مطالبه گری در ایران


نمونه های موفق مطالبه گری

پانویس

  1. دهخدا، لغتامه، ذیل واژه مطالبه.
  2. خلیلی، «واکاوی ارتباط مطالبه‌گری اجتماعی با پیشرفت اجتماعی»، ۱۴۰۳ش، ص 433.
  3. خلیلی، «واکاوی ارتباط مطالبه‌گری اجتماعی با پیشرفت اجتماعی»، ۱۴۰۳ش، ص 442.
  4. سردارنیا، «نگاه انتقادی و کاربردی به جامعۀ مدنی و مسئلۀ شفافیت و فساد اقتصادی در ایران»، ص124-125.
  5. خلیلی، «واکاوی ارتباط مطالبه‌گری اجتماعی با پیشرفت اجتماعی»، ۱۴۰۳ش، ص ۴۳۵.
  6. خلیلی، «واکاوی ارتباط مطالبه‌گری اجتماعی با پیشرفت اجتماعی»، ۱۴۰۳ش، ص 427.
  7. چیت‌سازان، «مطالبه گری چیست و چه اهدافی دارد؟»، وب‌سایت سمن جوانان.
  8. «مبانی دینی مطالبه گری مطلوب»، پایگاه اطلاع رسانی حوزه.
  9. «قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، وب‌سایت شورای نگهبان.
  10. «مردم می‌توانند طبق قانون اساسی مطالبات خودشان را بیان کنند»، وب‌‌سایت شورای نگهبان.
  11. خلیلی، «واکاوی ارتباط مطالبه‌گری اجتماعی با پیشرفت اجتماعی»، ۱۴۰۳ش، ص 434.
  12. «گونه شناسی مطالبه‌گری»، وب‌سایت انجمن جامعه شناسی ایران.


منابع