سارا لوسيا هوگلند

سارا لوسیا هوگلند؛ فمینیست و عضو انستیتوی مطالعات لزبین در شیکاگو.

سارا هوگلند با اعتقاد به برتری اخلاقی زنان، زندگی جداگانه و موقت آنان را راهکاری برای رهایی و رشد اخلاقی می‌داند. در مقابل، ادعا شده است که همجنس‌گرایی زنان با خطرات بهداشتی مانند بیماری‌های مقاربتی، سرطان و مشکلات روانی همراه است. منتقدانی مانند کلودیا شاپمن این رفتار را برای جامعه مخرب می‌دانند. در نهایت، این دیدگاه‌ها تضاد بین آرمان فمینیستی و نگرانی‌های عملی سلامت و اجتماع را نشان می‌دهد.

دیدگاه‌های سارا لوسیا هوگلند

سارا لوسیا هوگلند و جماعت‌گرایانی مانند مک‌این‌تایر، خودآئینی را به‌دلیل تأکیدش بر فردیت جدا از پیوندهای اجتماعی، نقد می‌کنند. سارا هوگلند استدلال می‌کند که زنان نه تنها از برتری اخلاقی ذاتی نسبت به مردان برخوردارند، بلکه فضایل اخلاقی در یک جامعهٔ با محوریت زنان به‌شکلی کامل‌تر امکان تحقق می‌یابند. از دیدگاه وی، در ساختارهای کنونی که سلطهٔ مردانه بر روابط اجتماعی تداوم دارد، امکان تحقق مطلوب اخلاقیات زنانه فراهم نیست. بر این اساس، زندگی جداگانه و جمعی زنان می‌تواند راهکاری برای دستیابی به زیستی اخلاقی‌تر و خودمختارانه‌تر قلمداد شود. با این حال، راه‌حل پیشنهادی فمینیست‌های همجنس‌گرا لزوماً به‌معنای جدایی دائم از جامعهٔ مردان نیست، بلکه بیشتر به‌مثابهٔ راهبردی موقت و تمرینی برای گذار به مرحلهٔ رهایی از سلطهٔ مردان و نیل به رشد شخصی کامل‌تر معرفی می‌شود. از این منظر، این رویکرد می‌تواند گام آغازین در این مسیر و تمرینی برای دستیابی به هدف نهایی محسوب شود.

انتقادها به لوسیا هوگلند

به نظر برخی محققان ادعای برتری اخلاقی ذاتی زنان فاقد پشتوانۀ علمی و فلسفی است و به جای تقویت همکاری بین دو جنس، به قطبی‌سازی اجتماعی دامن می‌زند. علاوه‌بر این، تجربۀ تاریخی فمینیسم رادیکال و لزبین فمینیسم نشان داده که تمرکز بر جدایی جنسیتی نه تنها به بهبود وضعیت اخلاقی جامعه نینجامیده، بلکه با ترویج فردگرایی افراطی و بی‌اعتنایی به نهاد خانواده، بحران‌های روانی و اجتماعی از جمله انزوا، افسردگی و خشونت در روابط همجنس‌گرایانه را افزایش داده است. از منظر ادیان الهی نیز این رویکرد در تعارض با فطرت انسانی و هدفمندی روابط زن و مرد در چارچوب خانواده قرار دارد.

مطابق ادعای برخی منابع، رویکرد لوسیا هوگلند با پیامدهای منفی سلامت همراه است. از نظر جسمی، افزایش خطر بیماری‌های مقاربتی مانند سفلیس و عفونت‌های دستگاه تناسلی گزارش شده است. همچنین، خطر بالاتر سرطان سینه در زنان همجنس‌گرا مطرح گردیده و درصد قابل توجهی نیز حامل ویروس مرتبط با سرطان رحم دانسته شده‌اند. از جنبه روانی، شیوع بیشتر افسردگی، افکار خودکشی و اعتیاد به الکل و مواد در این گروه اشاره شده است. خشونت در روابط نیز از جمله موارد گزارش‌شده می‌باشد. منتقدانی مانند کلودیا شاپمن، این رفتار را گونه‌ای تبعیض‌آمیز و مخرب برای جامعه ارزیابی کرده‌اند.

منابع

• طباطبایی، مرتضی، «رویکرد جنسیتی به اخلاق و چالش‌های پیش‌رو»، مجلهٔ تأملات اخلاقی، شمارهٔ ۴، ۱۴۰۳ش.
• فرهمند، مریم، «فمینیسم و لزبینیسم»، پروتال جامع علوم انسان، تاریخ بازدید: 17 بهمن 1404ش.

• Barclay, Linda (2000). Autonomy and the Social Self, in: Relational Autonomy: Feminist Perspectives on Autonomy, Agency and the Social Life, Edi. By Catriona Mackenzie and Natalie Stoljar, New York, Oxford University Press
• Bradford, J. Ryan, C. , and Rothblum ED. , National Lesbian Health Care Survey: Journal of Consulting and psychology, 1999 Washington, Dc, 1999: 228
• Cameron Paul, The Gay Nineties, Franklin Tennessee, Adroit Press 1993
• Gwat – Yong Lie and Gen Hewarrier, Intimate Violence in Lesbian relatioship, Journal of Social Service Research, No. 15, 1985: 11.
• Macintyre, Alasdair (2007). After Virtue: A Study in Moral Theory, Notre Dame, University of Notre Dame Press
• Marrazzo and others, Genital human papillomavirus infection in women who have sex with women, Journal of Infections Diseases, December, 1998: 1604