تجزیه ایران
تجزیه ایران؛
تجزیۀ ایران و تقسیم آن به چند کشور کوچکتر، همواره از اهداف تاریخی دولتهای استعمارگر برای تضعیف توان و اقتدار این سرزمین پهناور بوده است.
تاریخچۀ تجزیۀ ایران
ایران کنونی تنها بخش کوچکی از سرزمین پهناوری است که در تاریخ با نام ایران بزرگ شناخته میشد. در دورۀ قاجار، بر اثر بیکفایتی پادشاهان و دسیسههای بیگانه، حدود ۳٫۵ میلیون کیلومتر مربع از خاک ایران، شامل مناطقی در قفقاز، ورارود (ماوراءالنهر) ، افغانستان و بخشهایی از بلوچستان جدا شد. همچنین بر اساس قرارداد ۱۹۰۷، بریتانیا و روسیۀ تزاری ایران را به مناطق نفوذ خود تقسیم کردند.[۱] در دورۀ پهلوی نیز بخشهایی نظیر بحرین، کوه آرارات کوچک و دهکدۀ فیروزه از ایران جدا شدند.[۲] پس از جنگ جهانی دوم، جیمز برنز، وزیر خارجۀ وقت آمریکا، طرحی برای تجزیۀ ایران به هفت کشور بر پایۀ قومیتها ارائه داد که با آغاز جنگ سرد ناکام ماند.[۳]
موانع تجزیه ایران
انسجام ملی و بافت درهمتنیدۀ جامعۀ ایرانی از مهمترین موانع در برابر طرحهای تجزیهطلبانه بهشمار میآیند. اقوام گوناگون ایرانی طی قرنها در کنار یکدیگر زیسته و از طریق پیوندهای فرهنگی و ازدواجهای بینقومی، جامعهای یکپارچه ساختهاند که تفکیک آن ناممکن است.[۴] افزون بر این پیوندهای عمیق معنوی و مذهبی، بهویژه محبت به اهلبیت، روحی واحد را در کالبد ملت ایران دمیده است.[۵] حضور علمای آگاه و اقتدار حکومت مرکزی نیز در طول تاریخ بهعنوان سدی در برابر نفوذ بیگانگان و حفظ تمامیت ارضی عمل کرده است.[۶]
عوامل تجزیه ایران
ضعف حکومت مرکزی همواره عامل اصلی در عملیشدن نقشههای تجزیهطلبانۀ قدرتهای جهانی بوده است؛ هرگاه حکومت مرکزی دچار سستی شده، بخشی از خاک ایران بهیغما رفته است.[۷] ایجاد احساس تبعیض قومیتی از طریق عملیات روانی و رسانهای، از دیگر عوامل زمینهساز تجزیه بهشمار میروند.[۸] افزون بر این، تحریمهای اقتصادی و فشارهای معیشتی نیز بهعنوان ابزاری برای ایجاد شکاف میان ملت و حاکمیت و فرسودهکردن انسجام داخلی مورد استفاده قرار میگیرند.[۹]
اقدامات تجزیهطلبانه پس از پیروزی انقلاب اسلامی
با پیروزی انقلاب اسلامی، استکبار جهانی با فعالکردن شبکههای جاسوسی خود، طرحهای تجزیهطلبانهای را در مناطق مرزی بهاجرا درآورد. در خوزستان، ایجاد سازمان خلق عرب [۱۰] و شروع آن در کردستان، از سال ۱۳۵۷ش، بخشهایی از این توطئه بودند.[۱۱] تهاجم صدام به ایران نیز ادامۀ همین پروژۀ بزرگ بود که با هدف جداسازی خوزستان و فروپاشی نظام صورت گرفت، اما با مقاومت همهجانبۀ ملت ناکام ماند.[۱۲]
نقشههای دشمنان در سالهای اخیر
در سالهای اخیر، اندیشکدههای آمریکایی و صهیونیستی راهبرد تجزیۀ ایران را با شدت بیشتری پیگیری میکنند. دشمنان تلاش کردند در جریان اغتشاشات، با تمرکز بر تنوع قومیتی ایران جبههای علیه یکپارچگی ایران بگشایند.[۱۳] در جریان جنگ دوازده روزۀ اسرائیل علیه ایران نیز، صهیونیستها با جنگ ترکیبی و عملیات روانی قصد داشتند نارضایتیهای داخلی را به شورشهای قومی در مناطق مرزی تبدیل کنند تا با براندازی حکومت مرکزی، فروپاشی و تجزیۀ کشور محقق شود؛ سناریویی که با هوشیاری مردم و همبستگی ملی خنثی شد. [۱۴]
همزمان با جنگ میان ایران و محور آمریکا و اسرائیل در اسفند ماه ۱۴۰۴ش، شاهد فعال شدن مجدد گروههای تجزیهطلب در مناطق مرزی ایران بودیم. این گروهها که گفته میشود از حمایت سرویسهای اطلاعاتی خارجی، بهویژه موساد، برخوردارند، با اعلام تشکیل ائتلافهایی جدید، اهداف خود را سرنگونی جمهوری اسلامی و تجزیه ایران اعلام کردهاند. این تحرکات در چارچوب استراتژی گستردهتر آمریکا و اسرائیل برای تضعیف قدرتهای منطقهای و تحقق پروژه خاورمیانه بزرگ تفسیر میشود.[۱۴]
گروهکهای تجزیهطلب کرد، بلوچ و سایرین، با بهرهگیری از حمایتهای خارجی، در پی اجرای سناریویی هستند که هدف آن نه تنها براندازی حکومت، بلکه تقسیم ایران به مناطق قومی تحت نفوذ قدرتهای خارجی است. با وجود تلاش برای نمایش اتحاد، سابقه خشونت و جنایت این گروهها، از جمله کشتار مردم بیگناه در سالهای گذشته و حمایت علنی آنها از حملات اسرائیل، نشان میدهد که اقدامات آنها در راستای منافع ملی ایران نیست، بلکه تکرار الگوی شکستخوردهای است که با هوشیاری نیروهای امنیتی و اطلاعاتی کشور و ضربات موشکی به مقرهایشان در خارج مرزها، ناکام خواهد ماند.[۱۵]
پانویس
- ↑ میرسنجری، «سرزمینهای جداشده و تهدید تمامیت ارضی ایران»، وبسایت تابناک.
- ↑ نقدیپور، «ایران وادامه پروژه تاریخی تجزیه»، وبسایت نورنیوز.
- ↑ «نقشه ۷ تکه «تجزیه ایران» کار کی بود؟!»، وبسایت جهان نیوز.
- ↑ هوشنگی، «چرا مخالفان جمهوری اسلامی هم با تجزیه ایران مخالفند؟»، خبرگزاری ایسنا.
- ↑ ولایتی، «روایت تاریخی ۲ قرن توطئه تجزیه ایران»، وبسایت روزنامه فرهیختگان.
- ↑ ولایتی، «روایت تاریخی ۲ قرن توطئه تجزیه ایران»، وبسایت روزنامه فرهیختگان.
- ↑ نقدیپور، «ایران وادامه پروژه تاریخی تجزیه»، وبسایت نورنیوز.
- ↑ رنجبر درخشیلر، «بازی با آتش تجزیه؛ تفنن نیست! »، پایگاه خبری تحلیلی انصاف نیوز.
- ↑ نقدیپور، «ایران وادامه پروژه تاریخی تجزیه»، وبسایت نورنیوز.
- ↑ «تجزیه طلبی زیر عبای استعمار»، وبسایت موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
- ↑ صحرایی، «نقشهای ۱۰۰ ساله برای تجزیه ایران و موانع موجود»، خبرگزاری دفاع مقدس.
- ↑ نقدیپور، «ایران وادامه پروژه تاریخی تجزیه»، وبسایت نورنیوز.
- ↑ «پیشنهاد اندیشکده آمریکایی برای تجزیه ایران»، خبرگزاری فارس.
- ↑ یوسفی، ««تجزیه ایران» پیشنیاز خاورمیانه بزرگ صهیونی»، وبسایت جوان آنلاین.
- ↑ یوسفی، ««تجزیه ایران» پیشنیاز خاورمیانه بزرگ صهیونی»، وبسایت جوان آنلاین.