پیت هگست؛
معرفی
پیتر برایان هِگسِت (Peter Hegseth) در ۶ ژوئن ۱۹۸۰م در مینیاپولیس به دنیا آمد و کودکی خود را در فارست لیکس، مینهسوتا شهری در همسایگی مینیاپولیس سپری کرد. پیت هگست پس از فارغالتحصیلی از دبیرستان منطقه فارست لیکس، در دانشگاه پرینستون در رشته هنر تحصیل و در سال ۲۰۰۳م مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. او سپس در سال ۲۰۱۳م وارد مدرسه حکمرانی جان اف کندی از دانشکدههای دانشگاه هاروارد شد و با تمرکز بر سیاستگذاری عمومی، مدرک کارشناسی ارشد خود را اخذ کرد.[۱]
خانواده
هگست تاکنون سه بار ازدواج کرده است. ازدواج اول او در سال ۲۰۰۴م صورت گرفت و در سال ۲۰۰۹م بهدلیل اعتراف وی به روابط خارج از ازدواج به طلاق انجامید. ازدواج دوم او در سال ۲۰۱۰م شکل گرفت که این رابطه نیز در سال ۲۰۱۷م و پس از افشای ارتباط او با یک تهیهکنندهٔ شبکهٔ فاکسنیوز پایان یافت. هگست در سال ۲۰۱۹م برای سومین بار ازدواج کرد و هماکنون صاحب هفت فرزند است.[۲]
سوابق نظامی
هگست پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی به گارد ملی ارتش ایالات متحده پیوست و در مأموریتهایی در گوانتانامو، عراق و افغانستان به عنوان افسر پیادهنظام خدمت کرد.[۳]
افتخارات نظامی
در طول دوران خدمت، او موفق به دریافت دو مدال ستاره برنزی، مدال تقدیر مشترک و نشان پیادهنظام رزمی شد.[۴]
فعالیت سیاسی
پس از دوران خدمت نظامی، هگست در سازمانهای غیرانتفاعی "Vets for Freedom" «کهنهسربازان برای آزادی» و "Concerned Veterans for America" «کهنهسربازان دلواپسِ آمریکا» بهعنوان مدیر اجرایی مشغول به کار شد. وی در سال ۲۰۱۴م بهعنوان تحلیلگر به شبکه فاکسنیوز پیوست و از سال ۲۰۱۷م تا ۲۰۲۴م یکی از مجریان برنامه "Fox & Friends Weekend" بود. [۵] در ژانویۀ ۲۰۲۵م، پیت هگست با کسب ۵۰ رأی موافق در برابر ۵۰ رأی مخالف در سنای ایالات متحده و با استفاده از رأی تعیینکنندهی معاون رئیسجمهور، بهعنوان بیستونهمین وزیر دفاع ایالات متحده انتخاب شد.[۶]
دلایل انتصاب به سمت وزارت دفاع آمریکا
هگست در سال ۲۰۱۶م از دونالد ترامپ در رقابتهای ریاستجمهوری حمایت کرد و بهنوعی در آن کارزار نقش مشاور را ایفا کرد. دیدگاههای او پس از آن نیز همواره در راستای خط فکری ترامپ باقی ماند. به همین دلیل ترامپ فردی مانند هگست را برای تصدی پست وزارت دفاع انتخاب کرد. هگست نیز همچون ترامپ، پیشازاین در حلقههای نخبگان سیاسی و ساختارهای سنتی قدرت واشنگتن جایگاهی نداشت.[۷]
واکنشها به انتصاب وزارت دفاع
این انتصاب با واکنشهای متفاوتی روبهرو شد. حامیان ترامپ از این انتخاب استقبال کردند؛ اما منتقدان بهویژه با اشاره به کمبود تجربهٔ او در پستهای بالای فرماندهی نظامی، نگرانیهای خود را ابراز داشتند.[۸]
آثار
از جمله آثار پیت هگست American Crusade" (۲۰۲۰)" و The War on Warriors" (۲۰۲۴)" است. در این دو کتاب هگست به نقد جریانهایی چون لیبرالیسم، جهانیسازی، سکولاریسم و تنوع فرهنگی پرداخته و آنها را تهدیدی برای هویت و امنیت ملی ایالات متحده میداند.[۹]
انتقاداها به مواضع هگست
در مارس ۲۰۲۵، هگست بهدلیل افشای اطلاعات طبقهبندیشده نظامی در یک گروه خصوصی اپلیکیشن سیگنال با انتقادهای گستردهای مواجه شد. در این گروه که اعضای آن شامل همسر، برادر و وکیل شخصی او بودند، جزئیات عملیاتی درباره یمن به بحث گذاشته شده بود. این حادثه که به «سیگنالگیت» شهرت یافت، موجب شد تا برخی از نمایندگان جمهوریخواه، از جمله دان بیکن، خواستار استعفای او شوند.
همچنین، ژنرال بازنشسته استنلی مککریستال در مصاحبهای در مه همان سال، رویکرد هگست را که بر قدرت فیزیکی بیش از شایستگیهای فکری تأکید داشت، مورد انتقاد قرار داد. او این نگرش را نشانهای از فرسایش ارزشهای اخلاقی در رهبری نظامی خواند و بر ضرورت تنوع و شایستهسالاری در ارتش تأکید کرد.
هگست همچنین بهدلیل حمایت از رویکردهای تساهلآمیز نسبت به جرایم جنگی احتمالی نیروهای آمریکایی در عراق، افغانستان و گوانتانامو، همواره مورد انتقاد نهادهای حقوق بشری قرار داشته است.[۱۰]
مواضع نسبت به ایران
پیت هگست، مشابه بسیاری از سیاستمداران جمهوریخواه، مواضعی سختگیرانه نسبت به ایران اتخاذ کرده و از افزایش فشار بر این کشور حمایت میکند. وی توافق هستهای را بیاساس خوانده و معتقد است نباید برای حضور ایران در مذاکره امتیاز داد، بلکه به گفته او، مقامات ایرانی باید «التماسکنان» پای میز بازگردند. هگست هستهای شدن ایران را یک تهدید بزرگ قلمداد کرده و از حق اسرائیل برای نابودی این تهدید دفاع میکند. وی در سال ۲۰۲۰م نیز جمهوری اسلامی را داعش شیعه نامید و ادعا کرد که تهران با شعارهای ضد آمریکایی و ضد اسرائیلی بهدنبال گسترش نفوذ منطقهای است. هگست خواستار تعیین مهلت نهایی برای تخریب تأسیسات انرژی، زیرساختهای حیاتی و سایتهای موشکی و هستهای ایران شده و حتی هدف قرار دادن اماکن فرهنگی در صورت استفاده نظامی از آنها را مجاز شمرده است.[۱۱]
منابع
- «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: 2 خرداد 1403ش.
- «پیت هگست؛ گزینۀ ترامپ برای وزارت دفاع آمریکا کیست؟»، وبسایت شبکه العالم، تاریخ درج مطلب: 24 آبان 1403ش.
- «پیت هگست کیست؟ / ایران هراسی، دستور کار وزیر دفاع دولت ترامپ!»، خبرگزاری دانشجو، تاریخ درج مطلب: 6 بهمن 1403ش.
پانویس
- ↑ «پیت هگست؛ گزینۀ ترامپ برای وزارت دفاع آمریکا کیست؟»، وبسایت شبکه العالم.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست کیست؟ / ایران هراسی، دستور کار وزیر دفاع دولت ترامپ!»، خبرگزاری دانشجو.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست؛ از میدان جنگ تا مرکز قدرت»، وبسایت تحلیلی خبری عصر ایران.
- ↑ «پیت هگست کیست؟ / ایران هراسی، دستور کار وزیر دفاع دولت ترامپ!»، خبرگزاری دانشجو.