پیش‌نویس:حجاب در اسلام

پایه‌های بینشی حجاب

توحیدباوری

تصویری از زنان شرکت‌کننده در راهپیمایی‌های دهه ۶۰

تصویری از زنان شرکت‌کننده در راهپیمایی‌های دهه ۱۳۶۰ش

توحید، بنیادی‌ترین باور اسلامی است و پذیرش حجاب به‌معنای التزام به سبک زندگی توحیدی است. انسان موحد به‌خاطر نگاه توحیدی‌اش خود را برتر از آن می‌داند که تنها به بدن‌نمایی و آرایش ظاهر اکتفا کند. از این منظر، حتی سبک پوشش، وسیله‌ای برای نزدیک شدن به خداوند است؛ بنابراین لباسی می‌پوشد که خدا می‌پسندد و خود را به‌گونه‌ای آرایش می‌کند که مورد رضایت معبود باشد. بانویی که اندیشه‌اش توحیدی باشد، می‌داند که همه ما از خدا هستیم و به‌سوی او بازمی‌گردیم؛ ازاین‌رو حاضر نیست با خودآرایی و خودنمایی خود را در برابر نگاه‌های آلوده قرار داده و باعث فساد در جامعه شود. حجاب از این منظر، برای حفظ احترام زن، سلامت نفس، سلامت جامعه بشری، غیرت و آبروی زن است. زن در نگرش توحیدی، امانت خلقت است و باید زمینه‌های رشد و ترقی او در جامعه و خانواده فراهم باشد.

عدل الهی

حجاب در چارچوب حکمت الهی، نظم اجتماعی را به‌صورت بهینه در زندگی انسان برقرار می‌کند و عقل، احساس، اخلاق، ایثار و انسانیت هرکدام در جای درست خود قرار می‌گیرند. حجاب به رشد و پیشرفت جامعه کمک می‌کند و پوشاندن بدن، آرامش و امنیت را برای فرد و جامعه، به ارمغان می‌آورد و اگر از افراط و تفریط در جامعه به‌دور باشد، عدالت اجتماعی را در پی دارد، به‌گونه‌ای که زن و مرد از آن بهره می‌برند و روابط میان اعضای جامعه متعادل می‌شود. حجاب برای زن و مرد واجب است، اما میزان آن متفاوت است؛ پوشیدگی بیشتر زن نسبت به مرد نشانه نابرابری نیست، بلکه بر پایه عدالت است؛ عدالت به معنای برابری مطلق نیست، بلکه هرکدام از زن و مرد بر اساس ویژگی‌ها، توانایی‌ها و نیازهای خود، حقوق و مسئولیت‌های ویژه‌ای دارند.

بندگی خدا

دکتر طناز بحری فوق‌تخصص بیماری‌های خون

دکتر طناز بحری فوق‌تخصص بیماری‌های خون؛ رئیس سابق کلینیک هماتولوژی بیمارستان آراسموس روتردام هلند

پایبندی به دستورِ خداوند، حجاب را برای زن، سازنده و سعادت‌آفرین می‌کند. بندگی، مسیر مستقیم رسیدن به کمال و خوشبختی است. بنده از این منظر، کسی است که در هر کاری از حرکات و رفتار گرفته تا لباس، خوراک و سخن‌گفتن، کاملاً از خدا پیروی کند. کسی که در همه‌حال فرمان خدا را رعایت کند، کم‌کم بندگی واقعی خدا را احساس می‌کند. پایبندی زن به حجاب به‌عنوان انجام فرمان خداوند، نمونه‌ای از این نوع بندگی است. در رعایت حجاب، زن نوعی بندگی ویژه و هماهنگ با ساختار وجودی و خلقت خود را تجربه می‌کند که زمینه رشد فردی و اجتماعی او را فراهم می‌سازد. زنی که از روی بندگی به حجاب پایبند است، بدن، مو و چهره و سایر ویژگی‌های ظاهری خود را امانتی از جانب خدا می‌پندارد و مطابق خواست و اراده الهی از آن‌ها بهره‌برداری می‌کند.

باور به معاد

باور به معاد، مسئولیت‌پذیری را در اهتمام به واجبات دینی افزایش می‌دهد و زنانی که به روز قیامت، ایمان دارند پایبندی به دستورات الهی مانند حجاب را موجب رستگاری در آخرت می‌دانند. سبک پوشش هر فرد با شخصیت درونی او مرتبط است و بهره‌مندی یا بی‌بهره بودن آن فرد از این باور درونی را نشان می‌دهد. رعایت حجاب از منظر زنان باایمان، رفتاری است که باعث رشد و بالندگی روحی آنان می‌شود و در آخرت به‌شکل‌های زیبا و نورانی جلوه می‌کند.