پیش‌نویس:دیت

دیت؛ مرحله‌ای از فرایند آشنایی با هدف ازدواج یا رابطه عاشقانه.

دیت نوعی از آشنایی مبتنی بر قرار ملاقات برای ارزیابی سازگاری میان دو نفر است. این شیوه آشنایی، به‌ویژه در جوامع مدرن و شهری، به عنوان مرحله‌ای پیشاازدواج یا پیشارابطه شناخته می‌شود که هدف آن شناخت متقابل، سنجش میزان همخوانی شخصیتی، ارزشی و سبک زندگی، و بررسی امکان تداوم رابطه است.

مفهوم‌شناسی دیت

دیت یا قرار ملاقات (Dating) اصطلاحی برگرفته از زبان انگلیسی است که در لغت به معنای «تاریخ» بوده اما در کاربرد اجتماعی به مجموعه‌ای از دیدارهای توافق‌شده میان دو نفر با هدف شناخت متقابل گفته می‌شود. این دیدارها معمولاً در فضاهای عمومی یا نیمه‌عمومی انجام می‌گیرد و می‌تواند از یک ملاقات کوتاه تا فرآیندی چندماهه یا چندساله ادامه یابد. این رویه الزاماً به تعهد حقوقی یا ازدواج منتهی نمی‌شود.

تاریخچه و سیر تحول

پدیده دیت به شکل امروزی آن، ریشه در تحولات اجتماعی قرن بیستم در جوامع غربی دارد؛ جایی که شهرنشینی، افزایش تحصیلات، استقلال اقتصادی نسبی جوانان و تضعیف نقش واسطه‌های سنتی ازدواج، زمینه‌ساز شکل‌گیری الگوهای نوین آشنایی شد. در دهه‌های پایانی قرن بیستم و آغاز قرن بیست‌ویکم، با گسترش اینترنت و سپس شبکه‌های اجتماعی و اپلیکیشن‌های همسریابی، دیت از یک کنش صرفاً حضوری به تجربه‌ای ترکیبی از تعامل آنلاین و آفلاین تبدیل شد. این تحول، معیارهای انتخاب و آشنایی را نیز دگرگون ساخت؛ به‌گونه‌ای که عواملی چون سازگاری شخصیتی، ارزش‌های مشترک و جذابیت ظاهری در کنار معیارهای سنتی‌تر همچون پایگاه اجتماعی و اقتصادی، اهمیت یافتند.

انواع دیت و سبک‌های مدرن آشنایی

قرار ملاقات‌ها بسته به هدف، میزان تعهد و بستر شکل‌گیری، به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند:

• دیت غیررسمی (Casual Dating): مبتنی بر تعامل اجتماعی و عاطفی بدون تعهد بلندمدت مشخص.
• آشنایی بلندمدت: با هدف ایجاد رابطه پایدارتر و احتمال ازدواج.
• بلایند دیت (قرار کورکورانه): ملاقات دو نفر بدون شناخت قبلی، معمولاً با معرفی واسطه انسانی یا الگوریتمی.
• اسپید دیتینگ (قرار ملاقات سریع): مجموعه‌ای از ملاقات‌های کوتاه‌مدت برای ارزیابی اولیه چند گزینه بالقوه.
• دیت آنلاین: آشنایی که از طریق شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌ها آغاز شده و ممکن است به ملاقات حضوری منجر شود.

دیت در مقایسه با آشنایی ضابطه‌مند خانوادگی

میان دیت مستقل و آشنایی‌های ضابطه‌مند تحت نظارت خانواده، تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد. در الگوی سنتی، خانواده نقش واسطه، ناظر و تنظیم‌گر را ایفا می‌کند و هدف اصلی، ازدواج رسمی است. در مقابل، دیت مستقل بیشتر بر انتخاب فردی، تجربه شخصی و آزادی کنش تأکید دارد. این رویکرد به زوجین اجازه می‌دهد پیش از ایجاد وابستگی‌های عاطفی کاذب، در مورد تفاهم یا تضادهای بنیادین خود به صورت واقع‌بینانه تصمیم‌گیری کنند.

دیت آنلاین و روابط مجازی

با گسترش فناوری‌های ارتباطی، دیت از یک تجربه صرفاً حضوری به پدیده‌ای ترکیبی از تعاملات آنلاین و آفلاین تبدیل شده است. در دیت آنلاین، افراد مراحل شناخت اولیه را در فضای مجازی سپری می‌کنند؛ اما این نوع رابطه با محدودیت‌های قابل توجهی مواجه است. پژوهش‌ها نشان می‌دهند حدود ۹۳ درصد ارتباطات انسانی از طریق زبان بدن و نشانه‌های غیرکلامی منتقل می‌شود که در روابط مجازی حذف شده‌اند. این امر باعث می‌شود افراد بیشتر بر اساس تصویر ذهنی خود از طرف مقابل قضاوت کنند تا واقعیت عینی او، و در نتیجه دچار توهم صمیمیت شوند. همچنین پژوهشگرانی چون نلسون و سالاوو دریافته‌اند که روابط مجازی می‌توانند به وابستگی‌های عاطفی عمیق منجر شوند حتی بدون ملاقات حضوری، که در صورت عدم مدیریت صحیح، می‌توانند بنیان‌های روابط واقعی را تضعیف کنند.

پانویس

دیدگاه‌های ارزیابان

منابع

• ارتضائی، بهناز. «بررسی روابط پسران و دختران پیش از ازدواج به عنوان یک چالش فرهنگی». فصلنامه علمی تخصصی روانشناسی، علوم اجتماعی و علوم تربیتی، دوره ۱، شماره ۲، ۱۳۹۷ش.
• «انواع قرار عاشقانه و کارکرد آن ها»، وب‌سایت مصاحب، تاریخ بازدید: ۱ دی ۱۴۰۴ش.
• «حد و مرز آشنایی پیش از ازدواج». وب‌سایت خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۶ دی ۱۳۹۱ش.
• «دیت چیست؟ بررسی مفهوم قرار ملاقات». وب‌سایت خبری رکنا، تاریخ درج مطلب:۲۸ تیر ۱۴۰۱ش.
• «روانشناسی روابط عاطفی در دنیای مجازی»، باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب:۲۷دی ۱۳۹۸ش.
• فولادیان، مجید و دیگران، «تحلیل مقایسه ای معیارهای همسرگزینی در میان گروه های مختلف اجتماعی در جامعه معاصر ایران»، دوفصلنامه پژوهش‌های جامعه‌شناسی معاصر، شماره 13، پاییز و زمستان 1397ش.