سیمین بهبهانی؛
سیمین بهبهانی شاعر، نویسنده و غزلسرای برجستۀ معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. وی که به نیمای غزل یا بانوی غزل ایران، شهرت دارد، با نوآوری در اوزان بیسابقۀ غزل فارسی، نقش مؤثری در تحول این قالب شعری ایفا کرد. او در طول حیات ادبی خود بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در قالب بیست کتاب منتشر شدهاند. مضامین شعرهای او عشق به میهن، وقایع اجتماعی چون انقلاب و جنگ، انتقاد از فقر و تنفروشی، دفاع از آزادی بیان و مطالبۀ حقوق برابر برای زنان را در بر میگرفت. بهبهانی در سطح جهانی نیز شناخته شده بود و در سالهای ۱۹۹۹م و ۲۰۰۲م، نامزد دریافت جایزۀ نوبل ادبیات شد. همچنین چندین جایزۀ معتبر بینالمللی را کسب کرد.
تولد و خانواده
سیمین خلیلی، معروف به بهبهانی، در ۲۸ تیر ۱۳۰۶ش در تهران زاده شد. او در خانوادهای کاملاً فرهنگی و ادبی رشد کرد. پدرش، عباس خلیلی دیپلمات، روزنامهنگار (مدیر روزنامه اقدام) و رماننویس بود. او به دو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و شخصیتی سیاسی داشت. مادرش، فخرعظمی ارغون، زنی بسیار پیشرو، شاعر، معلم زبان فرانسه و از مؤسسان کانون بانوان بود.
پدر و مادر سیمین سال 1303ش ازدواج کردند، اما خیلی زود در سال 1309ش وقتی سیمین بسیار کوچک بود، از هم جدا شدند. سیمین با مادرش ماند و تأثیر مادر بر شخصیت مستقل و مبارز او بسیار پررنگتر از پدرش بود. مادرش بعداً با عادل خلعتبری، ازدواج کرد و سیمین صاحب خواهر و برادرانی ناتنی شد. سیمین کتابی به نام «با مادرم همراه» دارد که شرح حال زندگی مادرش و در واقع ریشههای خود او است.