سیمین بهبهانی
سیمین بهبهانی؛
سیمین بهبهانی شاعر، نویسنده و غزلسرای برجستۀ معاصر ایرانی و از اعضای کانون نویسندگان ایران بود. وی که به نیمای غزل یا بانوی غزل ایران، شهرت دارد، با نوآوری در اوزان بیسابقۀ غزل فارسی، نقش مؤثری در تحول این قالب شعری ایفا کرد. او در طول حیات ادبی خود بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در قالب بیست کتاب منتشر شدهاند. مضامین شعرهای او عشق به میهن، وقایع اجتماعی چون انقلاب و جنگ، انتقاد از فقر و تنفروشی، دفاع از آزادی بیان و مطالبۀ حقوق برابر برای زنان را در بر میگرفت. بهبهانی در سطح جهانی نیز شناخته شده بود و در سالهای ۱۹۹۹م و ۲۰۰۲م، نامزد دریافت جایزۀ نوبل ادبیات شد. همچنین چندین جایزۀ معتبر بینالمللی را کسب کرد.
تولد و خانواده
سیمین خلیلی، معروف به بهبهانی، در ۲۸ تیر ۱۳۰۶ش در تهران زاده شد. او در خانوادهای کاملاً فرهنگی و ادبی رشد کرد. پدرش، عباس خلیلی دیپلمات، روزنامهنگار (مدیر روزنامه اقدام) و رماننویس بود. او به دو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و شخصیتی سیاسی داشت. مادرش، فخرعظمی ارغون، زنی بسیار پیشرو، شاعر، معلم زبان فرانسه و از مؤسسان کانون بانوان بود.
پدر و مادر سیمین سال 1303ش ازدواج کردند، اما خیلی زود در سال 1309ش وقتی سیمین بسیار کوچک بود، از هم جدا شدند. سیمین با مادرش ماند و تأثیر مادر بر شخصیت مستقل و مبارز او بسیار پررنگتر از پدرش بود. مادرش بعداً با عادل خلعتبری، ازدواج کرد و سیمین صاحب خواهر و برادرانی ناتنی شد. سیمین کتابی به نام «با مادرم همراه» دارد که شرح حال زندگی مادرش و در واقع ریشههای خود او است.
ازدواج و فرزندان
سیمین بهبهانی در 19 سالگی در حالیکه بهدلیل شرایطی از دانشگاه در رشتۀ حقوق، اخراج شده بود، با حسن بهبهانی ازدواج کرد.
- نام خانوادگی: نام اصلی او «سیمین خلیلی» بود، اما پس از ازدواج نام خانوادگی همسرش را برگزید و با همین نام «بهبهانی» به شهرت رسید و حتی پس از طلاق نیز آن را تغییر نداد.
- فرزندان: حاصل این ازدواج سه فرزند است:
- علی (پسر بزرگ)
- حسین (پسر دوم)
- امید (دختر): جالب است بدانید سیمین نام دخترش را به خاطر علاقهی زیادی که به شعر «مهدی اخوان ثالث» (م. امید) داشت، «امید» گذاشت.
- پایان ازدواج: این زندگی مشترک حدود ۲۴ سال طول کشید، اما در نهایت در سال ۱۳۴۹ به جدایی انجامید. گفته میشود تفاوتهای فکری در این جدایی بیتأثیر نبوده است.
۳. ازدواج دوم: عشق دوران جوانی و سوگ
در همان سالی که جدا شد (۱۳۴۹)، سیمین با منوچهر کوشیار ازدواج کرد.
- داستان آشنایی: منوچهر کوشیار همکلاسی دوران دانشکده حقوق سیمین بود. آنها سالها یکدیگر را میشناختند و این ازدواج بر پایهی انتخابی عاشقانهتر و بالغانه بود.
- دوران کوتاه خوشبختی: این ازدواج ۱۴ سال دوام داشت و دورانی آرام و عاشقانه برای سیمین بود.
- فاجعه: منوچهر کوشیار در تیرماه ۱۳۶۳ بر اثر سکته قلبی ناگهانی درگذشت. مرگ او ضربه روحی بسیار سنگینی به سیمین زد و بازتاب این اندوه و تنهایی در اشعار دهه ۶۰ و ۷۰ او (مانند مجموعه «خطی ز سرعت و از آتش») کاملاً مشهود است. او پس از کوشیار دیگر ازدواج نکرد.