قاجاریه؛ سلسهٔ پادشاهی ایرانی در سدههای سیزدهم و چهاردهم هجری.
قاجاریه، نام سلسلهٔ پادشاهی است که به دست آقامحمدخان قاجار بنیان نهاده شد و بر ایران حکومت کرد. این سلسله که ریشه در ایل قاجار داشت، با یکپارچهسازی مجدد سرزمین ایران و ایجاد ثبات نسبی پس از دورهٔ هرجومرج، توانست مرزهای پایداری را تثبیت کند. از مهمترین رویدادهای دورهٔ قاجار میتوان به جنگهای ایران و روس، واگذاری امتیازات به بیگانگان، اصلاحات امیرکبیر و صدور فرمان مشروطیت اشاره کرد. با وجود دستاوردهایی چون گسترش مناسبات با غرب و آشنایی با علوم نوین، کاستیهایی نظیر نفوذ بیگانگان، ناکارآمدی دولت و نارضایتی عمومی، زمینهساز تزلزل این سلسله گردید. سرانجام قاجاریه در ۱۳۰۴ش با رأی مجلس شورای ملی به انقراض انجامید و قدرت به دودمان پهلوی منتقل شد.
معرفی
قاجاریه خاندانی پادشاهی بود که از سال ۱۲۱۰ق (۱۷۹۶م) با به قدرت رسیدن آقامحمدخان قاجار آغاز شد و تا سال ۱۳۴۴ق (۱۹۲۵م) با خلع آخرین شاه قاجار و روی کار آمدن رضاخان پهلوی ادامه یافت. در این میان، شش شاه دیگر از این دودمان بر ایران حکومت کردند: فتحعلیشاه، محمدشاه، ناصرالدینشاه، مظفرالدینشاه، محمدعلیشاه و احمدشاه. این سلسله حدود ۱۳۰ سال دوام آورد.[۱]
بنیانگذار
بنیانگذار سلسلهٔ قاجار، آقامحمدخان قاجار (حدود ۱۱۵۵–۱۲۱۱ق)، فرزند محمدحسنخان قوانلو، در استرآباد زاده شد.[۲] پس از کشتهشدن پدرش در ۱۱۷۲ق، ریاست تیرهٔ قوانلو را بر عهده گرفت[۳] و حدود ۱۶ سال را در دربار کریمخان زند با احترام سپری کرد و از اوضاع سیاسی آگاهی یافت.[۴] وقتی از بیماری و مرگ نزدیک کریمخان آگاه شد، در ۱۱۹۳ق از شیراز گریخت و به شمال ایران رفت و با بهرهگیری از اختلافات داخلی زندیان، بر گیلان، مازندران و زنجان چیره شد.[۵][۶] او با متحد کردن تیرههای گوناگون قاجار و سرکوب رقیبان ایلی، ازجمله برادرش مرتضیقلیخان، بیشتر ایالات ایران را بهدست آورد و تهران را پایتخت خود قرار داد.[۷] سرانجام در ۱۲۰۹ق لطفعلیخان زند را شکست داد و به قدرت برتر کشور تبدیل شد[۸] و در ۱۲۱۰ق در تهران تاجگذاری کرد و دودمان قاجاریه را بنیان نهاد.[۹]
عوامل پیروزی
پژوهشگران دلایل گوناگونی برای پیروزی قاجارها و سلطۀ آنها بر ایران برشمردهاند؛ ازجمله:
- پیشینهٔ طولانی آنان در مناصب نظامی و اداری در دورههای صفوی و افشاری که تجربهٔ حکومت و سازماندهی نیروهای رزمی را برایشان بههمراه داشت؛[۱۰]
- ساختار ایلی منسجم و سوارهنظام توانمند که آنان را از رقیبان پراکنده برتر میکرد؛[۱۱]
- همچنین بهرهگیری هوشمندانه از خلأ قدرت پس از سقوط صفویه و هرجومرج دورههای افشاریه و زندیه؛
- موقعیت استرآباد، پایگاه اولیهٔ قاجارها، که دوری از مراکز قدرت رقیب و دسترسی به منابع انسانی ترکمن را برای آنان فراهم و به استقلال عملشان کمک کرد؛[۱۲]
- رهبری آقامحمدخان در سرکوب مدعیان محلی و شکست زندیان[۱۳] و نبود رقیبی یکپارچه و نیرومند پس از مرگ کریمخان که خلأ سیاسی بزرگی پدید آورده بود.[۱۴]
اقتدار سیاسی
مشروعیت و اقتدار سیاسی قاجاریه بر سه اصل استوار بود:
- قدرت نظامی و غلبه: قاجارها با شمشیر به قدرت رسیدند و تسخیر حاکمیت را دلیل حقانیت خود تلقی میکردند.[۱۵]
- ساختار عمودی قدرت: نظریهٔ ظلاللهی، وراثتیبودن قدرت، اطاعت مطلق از فرمانهای شاه و نگرش تقدیرگرایانه به پدیده حکومت؛[۱۶]
- فقه سیاسی شیعه: تلاش علمای شیعه برای تبیین همکاری با حکومتهای موجود در عصر غیبت. شاهان قاجار با تأکید بر شعائر مذهبی درصدد جلب حمایت علمای دین برآمدند، اما با روی کارآمدن محمدشاه و بهویژه با گرایشهای صوفیانهٔ صدراعظم او و سپس غربگرایی ناصرالدینشاه، شکاف میان علما و حکومت افزایش یافت.[۱۷]
ساختار قدرت
ساختار قدرت در دورهٔ قاجار بر دو پایهٔ اصلی استوار بود: تمرکز قدرت در شخص شاه و دیوانسالاری سنتی. شاه در رأس هرم قدرت قرار داشت[۱۸] و صدراعظم و مستوفیالممالک از مناصب کلیدی به شمار میرفتند.[۱۹] از دورهٔ ناصرالدینشاه، وزارتخانههای خارجه، داخله، مالیه و علوم و فوائد عامه ایجاد شد و نظام اداری به تدریج دگرگون گردید.[۲۰] با انقلاب مشروطه، ساختار سیاسی بهسوی تفکیک قوا، تدوین قانون اساسی و تأسیس مجلس شورای ملی پیش رفت. مجلس با تصویب نظامنامه و متمم قانون اساسی، زمینههای حکومت قانونمحور را فراهم کرد، اما مجالس این دوره بهدلیل مداخلات خارجی، اختلافات داخلی و کودتا نتوانستند ثبات و استقلال واقعی را برای کشور به ارمغان آورند.[۲۱][۲۲] از نمادهای این ساختار، پرچم ایران بود که در دورهٔ قاجار از شکل سهگوش به چهارگوش تغییر یافت و نشان شیر و خورشید با شمشیر در دست شیر تثبیت شد.[۲۳] در دوران صدارت امیرکبیر، پرچم مستطیلی با زمینهٔ سفید و نوارهای سبز و سرخ در بالا و پایین و نشان شیر و خورشید در میانه به عنوان الگوی اصلی تعیین شد[۲۴] و پس از مشروطه، این ترکیب سهرنگ در اصل پنجم متمم قانون اساسی بهعنوان پرچم ایران به رسمیت شناخته شد.[۲۵]
شیوهٔ حکمرانی
شیوهٔ کشورداری قاجارها بر نظام خاندانسالاری و پیوندهای خویشاوندی استوار بود. شاهزادگان قاجار، که جمعیت زیادی داشتند، ایالات و ولایات را اداره میکردند و این نظام، اگرچه ظرفیت سیاسی ایجاد میکرد، اما به رقابتهای درونی، هزینههای سنگین و بحرانهای مالی نیز انجامید. انتخاب ولیعهد بر اساس دیدگاه آقامحمدخان و با تأکید بر اصالت مادری از طایفهٔ قاجار انجام میشد تا سلطنت در خاندان قوانلو باقی بماند، اما بهدلیل نبود قانون روشن، شاهزادگان مدعی اعتراض میکردند و بحران جانشینی به چالشی ساختاری تبدیل شد. در این میان، دولتهای خارجی، بهویژه روسیه و انگلستان، با گنجاندن حمایت از ولیعهد در عهدنامههای گلستان و ترکمانچای، بهتدریج در امور داخلی دخالت کردند و مشروعیت جانشینی را به پشتوانهٔ خارجی پیوند زدند.[۲۶]
ابزار اعمال قدرت نظامی نیز بر پایهٔ ساختار ایلی استوار بود. رهبران ایلات با تکیه بر سوارهنظام و تفنگداران قبیلهای، نیروهای خود را سازمان میدادند؛ اما این نیروها فاقد نظم، لباس متحدالشکل، آموزش نظامی استاندارد و سلاحهای کارآمد بودند.[۲۷]
رویدادهای مهم
| دوره | رویدادهای مهم |
| آقامحمدشاه | یکپارچگی مجدد سرزمین ایران پس از چنددستگی دوره افشاریه و زندیه، انتقال پایتخت به تهران[۲۸] |
| فتحعلیشاه | جنگهای ایران و روس (دو دوره)، عهدنامههای گلستان و ترکمنچای و از دست رفتن سرزمینهای قفقاز، عهدنامه فینکناشتاین با فرانسه، عهدنامه ارزروم اول با عثمانی، برقراری مناسبات سیاسی با کشورهای اروپایی[۲۹] |
| محمدشاه | لشکرکشی به هرات و مخالفت انگلستان، عهدنامه ارزروم دوم، آغاز جنبش بابیه، اعتراضات روحانیون شیعه در اصفهان[۳۰] |
| ناصرالدینشاه | واگذاری امتیاز رویتر، امتیاز تنباکو و نهضت تحریم تنباکو، قرارداد گلداسمید، امتیاز بانک استقراضی، عهدنامه آخال و از دست رفتن سرزمینهای شرق خزر، قتل امیرکبیر، شورش بابیان، سه سفر به اروپا و افزایش وابستگی به بیگانگان[۳۱][۳۲] |
| مظفرالدینشاه | صدور فرمان مشروطیت و تأسیس مجلس شورای ملی، تدوین نظامنامه و متمم قانون اساسی، تحصنهای مشروطهخواهان (مهاجرت صغری و کبری)، وامهای خارجی برای سفرهای اروپایی، واگذاری امتیازات گسترده به روس و انگلیس (نفت، راهآهن، بانک)[۳۳] |
| محمدعلیشاه | به توپ بستن مجلس شورای ملی و استبداد صغیر، امضای متمم قانون اساسی، خلع از سلطنت و پناهندگی به سفارت روسیه[۳۴] |
| احمدشاه | اشغال ایران در جنگ جهانی اول، قرارداد ۱۹۱۹م و الغای آن، کودتای ۱۲۹۹ش و به قدرت رسیدن رضاخان، انقراض سلسله قاجار و واگذاری سلطنت به رضاخان پهلوی[۳۵] |
دستاوردها و چالشها
دستاوردها
پساز سقوط صفویه و پیش از شکلگیری حکومت قاجاریه، ایران درگیر کشمکشهای داخلی و جنگهای پراکنده بود و مرزهای پایداری نداشت؛ اما قاجارها توانستند ثبات نسبی را بازگردانند و مرزهای منسجمی ایجاد کنند که حس هویت ملی را تقویت کرد. قدرت مرکزی با عواملی چون همگرایی اقتصادی، اصلاحات حکومتی، احداث خطوط تلگراف و رشد تهران، پایتخت جدید، تا حدی افزایش یافت. همچنین سیاست خارجی قاجار، به آشنایی ایران با علوم، فناوری و آموزش جدید انجامید.[۳۶]
چالشها
قدرتهای خارجی، بهویژه روسیه و انگلستان، با پیروزی در جنگها و تنظیم عهدنامهها، ارادهٔ خود را بر ایران تحمیل کردند و بخشهایی از کشور، مانند قفقاز را از ایران جدا ساختند. با وجود تلاشها، اصلاحات مؤثر از سوی حکومت صورت نگرفت. ایلات و روسای محلی قدرت مستقل خود را تا حد زیادی حفظ کردند و زیرساختهای جدیدی ایجاد نشد. همچنین ورود کالاهای صنعتی از غرب، به صنایع دستی ایران بهجز فرش، آسیب زد و اقتصاد سنتی را با چالش مواجه ساخت.[۳۷]
رشد غربگرایی
در اواخر قاجار، گرایش به غرب رشد چشمگیری یافت. عباسمیرزا، ولیعهد فتحعلیشاه، پس از شکست از روسیه، بر ضرورت ایجاد ارتش به سبک غربی و اعزام دانشجو به اروپا تأکید کرد. از نیمهٔ دوم قرن نوزدهم میلادی، روشنفکران و تجددخواهان تحصیلکردهٔ غرب، به نقد سنت پرداختند و از طریق روزنامهها، انجمنها و رسالههای انتقادی، غربگرایی را در ایران ترویج کردند.[۳۸]
فهرست شاهان قاجار
| نام | تولد و والدین | حکومت | صدراعظمها | تاریخ و علت مرگ | مدفن |
| آقامحمدشاه | ۲۷ خرداد ۱۱۲۱ش در استرآباد
محمدحسنخان و جیران خانم[۳۹] |
۱۴ سال مدعی پادشاهی و ۱ سال سلطنت رسمی
۱۱۹۳–۱۲۱۰ق (۱ فروردین ۱۱۶۱–۱ فروردین ۱۱۷۵ش) رمضان ۱۲۱۰–۲۱ ذیالحجه ۱۲۱۱ق (۱ فروردین ۱۱۷۵–۲۸ خرداد ۱۱۷۶ش) (رسمی)[۴۰] |
حاج ابراهیم اعتمادالدوله[۴۱] | ۲۸ خرداد ۱۱۷۶ش در شوشی
توسط خدمتکارانش کشته شد.[۴۲] |
حرم علی بن ابیطالب، نجف[۴۳] |
| فتحعلیشاه | ۴ بهمن ۱۱۵۰ش در دامغان
حسینقلیخان جهانسوز و آسیه خانم |
۲۱ ذیالحجه ۱۲۱۱–۱۹ جمادیالثانی ۱۲۵۰ق
(۲۸ خرداد ماه ۱۱۷۶–۱ آبان ۱۲۱۳ش)[۴۴] |
حاج ابراهیم اعتمادالدوله
میرزا شفیع مازندرانی محمدحسینخان صدر اصفهانی[۴۵] عبدالله خان امینالدوله اللهیار خان آصفالدوله عبدالله خان امینالدوله[۴۶] |
۱ آبان ۱۲۱۳ در اصفهان
مرگ طبیعی |
حرم فاطمه معصومه، قم[۴۷] |
| محمدشاه | ۱۴ دی ۱۱۸۶ش در تبریز
عباس میرزا و گلبین خانم |
۱۴ سال
۱۹ جمادیالثانی ۱۲۵۰ق - ۶ شوال ۱۲۶۴ق (۱ آبان ۱۲۱۳–۲۲ شهریور ۱۲۲۷ش)[۴۸] |
قائممقام فراهانی
حاجی میرزا آقاسی[۴۹] |
۲۲ شهریور ۱۲۲۷ش در تجریش
نقرس[۵۰] |
حرم فاطمه معصومه، قم[۵۱] |
| ناصرالدینشاه | ۲۵ تیر ۱۲۱۰ش در تبریز
محمدشاه و ملکجهان خانم |
۴۸ سال
۶ شوال ۱۲۶۴–۱۷ ذیالقعده ۱۳۱۳ق (۲۲ شهریور ۱۲۲۷–۱۲ اردیبهشت ۱۲۷۵ش)[۵۲] |
امیرکبیر
میرزا آقاخان نوری[۵۳] میرزا محمدخان سپهسالار میرزا یوسف مستوفیالممالک میرزا حسینخان سپهسالار میرزا یوسف مستوفیالممالک امینالسلطان[۵۴] |
۱۲ اردیبهشت ۱۲۷۵ش در ری
به دست میرزا رضا کرمانی ترور شد.[۵۵] |
حرم عبدالعظیم حسنی، شهرری[۵۶] |
| مظفرالدینشاه | ۳ فروردین ۱۲۳۲ش در تبریز
ناصرالدینشاه و شکوهالسلطنه |
۱۰ سال
۱۷ ذیالقعده ۱۳۱۳–۲۴ ذیالقعده ۱۳۲۴ق (۱۲ اردیبهشت ۱۲۷۵–۱۲ دی ۱۲۸۵ش)[۵۷] |
امینالسلطان
امینالدوله[۵۸] محسن مشیرالدوله امینالسلطان عینالدوله[۵۹] |
۱۲ دی ۱۲۸۵ش در تهران
حمله قلبی[۶۰] |
حرم امام حسین، کربلا[۶۱] |
| محمدعلیشاه | ۱ تیر ۱۲۵۱ش در تبریز
مظفرالدینشاه و تاجالملوک |
۲ سال و ۷ ماه
۲۴ ذیالقعده ۱۳۲۴–۲۷ جمادیالثانی ۱۳۲۷ق (۱۲ دی ۱۲۸۵–۲۵ تیر ۱۲۸۸ش)[۶۲] |
نصرالله مشیرالدوله
افخم امینالسلطان احمد مشیرالسلطنه ناصرالملک نظامالسلطنه احمد مشیرالسلطنه کامران میرزا[۶۳] سعدالدوله[۶۴] |
۱۶ فروردین ۱۳۰۴ش در سانرمو، ایتالیا
مرگ طبیعی[۶۵] |
حرم امام حسین، کربلا[۶۶] |
| احمدشاه | ۱۲ بهمن ۱۲۷۵ش در تبریز
محمدعلیشاه و ملکه جهان |
۱۶ سال
۲۷ جمادیالثانی ۱۳۲۷–۱۳ ربیعالثانی ۱۳۴۴ق (۲۵ تیر ۱۲۸۸–۹ آبان ۱۳۰۴ش)[۶۷] |
فهرست رئیسالوزراهای ایران در عهد احمدشاه | ۸ اسفند ۱۳۰۸ش در پاریس، فرانسه
ورم کلیه[۶۸] |
حرم امام حسین، کربلا[۶۹] |
انقراض
سلسله قاجار با کودتای نظامی اسفند ۱۲۹۹ش به رهبری رضاخان و با حمایت انگلستان، قدرت را از دست داد. رضاخان که پیشتر با سمتهایی چون فرماندهٔ قوای قزاق و سردار سپه، بهتدریج قدرت را به دست گرفته بود، در سوم آبان ۱۳۰۲ش به نخستوزیری رسید و احمدشاه را مجبور به ترک کشور و سفر به اروپا کرد. او در غیاب شاه، با سرکوب شورشهای داخلی ازجمله قیام شیخ خزعل در خوزستان و شورش کردها و ترکمنها و تبلیغات گسترده علیه احمدشاه، زمینه را برای خلع او فراهم ساخت. در نهم آبان ۱۳۰۴ش، مجلس پنجم با تصویب مادهواحدهای، احمدشاه را خلع و حکومت موقت را به رضاخان سپرد. سرانجام در ۲۲ آذر ۱۳۰۴ش، مجلس مؤسسان با تغییر اصول متمم قانون اساسی، سلطنت را به رضاخان واگذار کرد.[۷۰] ناکارآمدی، ظلم، نارضایتی گسترده، ناامنی، فقر و رویگردانی نخبگان، از عوامل زوال سلسله قاجاریه دانسته شده است.[۷۱][۷۲][۷۳]
پانویس
- ↑ شمیم، ایران در دورهٔ سلطنت قاجار (قرن سیزدهم و نیمهٔ اول قرن چهاردهم)، ۱۳۸۷ش، ص۴۱، ۱۱۷ و ۵۱۹.
- ↑ اعتمادالسّلطنه، منتظم ناصری، ۱۳۰۰ق، ج۳، ص۲۳.
- ↑ ملکم، تاریخ ایران، ۱۳۰۳ق، ج۲، ص۳۳۶.
- ↑ ساسانی، سیاستگران دوره قاجار، ۱۳۳۸ش، ص۲۹۶؛ پریزاد و هادیمنش، «جریانشناسی نخبگانی در ایران معاصر؛مطالعه موردی دورۀ قاجار»، 1402ش، ص۲۵.
- ↑ پیرنیا و اقبال، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، ۱۳۸۰ش، ص۷۵۴–۷۵۹.
- ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، ج۱، ص۴۷۶.
- ↑ سپهر، ناسخ التواریخ، ۱۳۵۸ق، ج۱، ص۳۴
- ↑ ملکم، تاریخ ایران، ۱۳۰۳ق، ج۱، ص۳۳۷.
- ↑ پاکروان، آغا محمد خان قاجار، ۱۳۴۸ش، ص۳۱؛ اعتمادالسلطنه، منتظم ناصری، ۱۳۰۰ق، ج۲، ص۳۱۶
- ↑ سینایی، دولت مطلقه، نظامیان و سیاست در ایران (1357ــ1299)، 1384ش، ص101.
- ↑ کاتوزیان، تضاد دولت و ملت، نظریهٔ تاریخ و سیاست در ایران، 1380ش، ص۲۸.
- ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، آقامحمدخان قاجار، ۱۳۶۹ش، ج۱، ص۴۷۷.
- ↑ پیرنیا؛ تاریخ ایران، 1375ش، ص76
- ↑ ساسانی، سیاستگران دوره قاجار، ۱۳۳۸ش، ص۲۷۴.
- ↑ «گذری بر مبانی چهارگانه مشروعیت سلسله قاجار»، وبسایت بلاغ.
- ↑ رئوفت، «مبانی اقتدار در فرهنگ سیاسی ایران (از تأسیس قاجاریه تا اواسط دوره ناصری)»، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۰-۱۷۴.
- ↑ رئوفت، «مبانی اقتدار در فرهنگ سیاسی ایران (از تأسیس قاجاریه تا اواسط دوره ناصری)»، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۴-۱۷۹
- ↑ مستوفی، شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دورهٔ قاجاریه، ۱۳۸۴ش، ج1، ص394.
- ↑ «تشکیلات اداری ایران در عصر قاجار»، وبسایت تبیان.
- ↑ «تشکیلات اداری ایران در عصر قاجار»، وبسایت تبیان.
- ↑ شریعتجو، «مجلس شورای ملی»، ۱۴۰۰ش، ج۹، ص۸۳.
- ↑ همراهی، «تأثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، جامعهشناسی سیاسی ایران، ۲۷۹.
- ↑ رضوان قهرخی، «سیر تاریخی استفاده از پرچم در ایران، از دوره اسلامی تا دوران معاصر»، 1393ش، ص119.
- ↑ موسوی خرد، «روند تغییر پرچم ایران از عصو صفوی تا دوران معاصر با بررسی عناصر رنگ، نشان و طراحی پرچم ایران»، 1400ش، ص56.
- ↑ موسوی خرد، «روند تغییر پرچم ایران از عصو صفوی تا دوران معاصر با بررسی عناصر رنگ، نشان و طراحی پرچم ایران»، 1400ش، ص57.
- ↑ قدیمی قیداری، «بحران جانشینی در دولت قاجار (از تأسیس تا جلوس محمد شاه قاجار)»، ۱۳۸۹ش، ص۱۰۳-۱۰۴
- ↑ «قوای نظامی در دوره قاجار»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
- ↑ شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ۱۳۷۴، ص۴۰.
- ↑ «پارهپاره شدن خاک ایران با پادشاهی فتحعلی شاه قاجار»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.
- ↑ اسمعیلی خوشمردان، «اوضاع سیاسی دوره محمد شاه قاجار مقاله»، ۱۳۹۴ش، ص۹-۱۱.
- ↑ پیرنیا و اقبال، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، ۸۴۸–۸۶۲.
- ↑ «عهدنامه های پاریس، آخال و گلداسمیت، قراردادهای ترکمانچای دیگر»، وبسایت انصاف نیوز.
- ↑ پیرنیا و اقبال، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، ۸۴۸–۸۶۲.
- ↑ معز، «محمدعلی شاه قاجار (نخستین سال سلطنت)»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر.
- ↑ موسوی، «احمدشاه از کودکی تا سلطنت»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر
- ↑ «دستاوردها و کاستیهای دوره قاجار»، وبسایت روزنامۀ دنیای اقتصاد.
- ↑ «دستاوردها و کاستیهای دوره قاجار»، وبسایت روزنامۀ دنیای اقتصاد.
- ↑ «روزگار قاجار و مسئله مدرنیته»، وبسایت روزنامۀ دنیای اقتصاد.
- ↑ اعتمادالسّلطنه، منتظم ناصری، ۱۳۰۰ق، ج۳، ص۲۳.
- ↑ باسورث، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ۱۳۸۱ش، ۲۶۴.
- ↑ امیری، «اولین صدر اعظم قاجار حاج ابراهیم خان کلانتر (اعتماد الدوله)»، ۱۳۵۳ش، ص۹۱۳.
- ↑ امداد، تاریخ رجال ایران، ۱۳۴۷–۱۳۵۰ش، ج۱، ص۲۵۴.
- ↑ «قبر شاهان ایرانی کجاست؟»، خبرگزاری فرارو.
- ↑ باسورث، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ۱۳۸۱ش، ۲۶۴.
- ↑ سپهر، ناسخ التواریخ، ۱۳۵۳ش، ج۱، ص۳۱۰.
- ↑ سپهر، ناسخ التواریخ، ۱۳۵۳ش، ج۲، ص۲۰.
- ↑ «قبر شاهان ایرانی کجاست؟»، خبرگزاری فرارو.
- ↑ باسورث، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ۱۳۸۱ش، ۲۶۴.
- ↑ افشاری، صدراعظمهای سلسله قاجاریه، 1376ش، ص۱۰۱–۱۰۶
- ↑ «مرگ محمدشاه به دلیل بیماری»، وبسایت روزنامۀ دنیای اقتصاد.
- ↑ «قبر شاهان ایرانی کجاست؟»، خبرگزاری فرارو.
- ↑ سپهر، ناسخ التواریخ، ۱۳۵۳ش، ج۳، ص۱۴۵.
- ↑ شعبانی و صنعتی، «میرزا آقاخان نوری و مرده ریگ اصلاحات امیر کبیر»، 1395ش، ص۲۰۸.
- ↑ «ناصرالدین شاه»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
- ↑ کرمانی، «زندگینامه ی تنی چند از شاهان قاجار»، 1389ش، ص۲۰۶.
- ↑ فرهمند، «گذری بر امتیازات پی در پی انگلیس در عهد ناصری»، ۱۳۸۷ش، ص۱۲۸.
- ↑ باسورث، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ۱۳۸۱ش، ۲۶۴.
- ↑ امینالدوله، خاطرات سیاسی میرزا علیخان امین الدوله، 1341ش، ص424.
- ↑ «زندگی و زمانه مظفرالدین شاه»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
- ↑ کرمانی، «زندگینامه ی تنی چند از شاهان قاجار»، 1389ش، ص۲۰۹.
- ↑ «قبر شاهان ایرانی کجاست؟»، خبرگزاری فرارو.
- ↑ باسورث، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ۱۳۸۱ش، ۲۶۴.
- ↑ معز، «محمدعلی شاه قاجار (نخستین سال سلطنت)»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر.
- ↑ شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ۱۳۷۴، ص۵۹۶، ۶۱۰َ، ۶۱۳، ۶۱۴ و ۶۱۷.
- ↑ کرمانی، «زندگینامه ی تنی چند از شاهان قاجار»، 1389ش، ص۲۱۱.
- ↑ اند «کدام پادشاهان و رجال ایرانی در کربلا دفن شده اند؟»، وبسایت روزنامۀ انتخاب.
- ↑ باسورث، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ۱۳۸۱ش، ۲۶۴.
- ↑ «مرگ آخرین شاه قاجار»، وبسایت روزنامۀ دنیای اقتصاد.
- ↑ اند «کدام پادشاهان و رجال ایرانی در کربلا دفن شده اند؟»، وبسایت روزنامۀ انتخاب.
- ↑ «انحلال سلسه قاجار»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
- ↑ آوری، تاریخ معاصر ایران، 1369ش، ج۱، ص372.
- ↑ واعظ، «انتقال قدرت از قاجاریه به پهلوی (مقاله پژوهشی حوزه)»، ۱۳۸۲ش، ص۱۳۷-۱۴۲.
- ↑ پورقنبر، محمدحسن، «برخی زمینههای سقوطِ سلسله قاجار»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر، تاریخ درج مطلب: ۶ تیر ۱۳۹۴ش.
منابع
- آوری، پیتر، تاریخ معاصر ایران، تهران، چاپخانه حیدری، ۱۳۶۹ش.
- اسماعیلی خوشمردان، مرتضی، «اوضاع سیاسی دوره محمد شاه قاجار مقاله»، کنفرانس بینالمللی پژوهشهای مدیریت و علوم انسانی در ایران مجموعه مقالات
- اعتمادالسّلطنه، محمد حسن، منتظم ناصری، تهران، دنیای کتاب، ۱۳۶۳ش.
- افشاری، پرویز، صدراعظمهای سلسله قاجاریه، تهران، مؤسسه چاپ و انتشارات وزارتخارجه، ۱۳۷۶ش.
- بیستمین همایش بینالمللی پژوهشهای مدیریت و علوم انسانی در ایران، ۱۳۹۴ش.
- امیری، مهراب، «اولین صدر اعظم قاجار حاج ابراهیم خان کلانتر (اعتماد الدوله)»، مجلهٔ گوهر، شمارهٔ ۲۲، ۱۳۵۳ش.
- امینالدوله، میرزا علیخان، خاطرات سیاسی میرزا علیخان امین الدوله، به کوشش حافظ فرمانفرماییان، دانشگاه تهران، ۱۳۴۱ش.
- «انحلال سلسه قاجار»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، تاریخ بازدید: ۲۲ تیر ۱۴۰۵ش.
- باسورث، کلیفورد ادموند، سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی. ترجمهٔ فریدون بدرهای. تهران، مرکز بازشناسی اسلام و ایران، ۱۳۸۱ش.
- «پارهپاره شدن خاک ایران با پادشاهی فتحعلی شاه قاجار»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی، تاریخ بازدید؛ ۱۲ تیر ۱۴۰۵ش.
- پریزاد، رضا و هادی منش، امیر، «جریانشناسی نخبگانی در ایران معاصر؛ مطالعه موردی دورهٔ قاجار»، مجلهٔ مطالعات کاربردی در علوم اجتماعی و جامعهشناسی، شمارهٔ ۲۷، ۱۴۰۲ش.
- پورقنبر، محمدحسن، «برخی زمینههای سقوطِ سلسله قاجار»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر، تاریخ درج مطلب: ۶ تیر ۱۳۹۴ش.
- پاکروان، آمینه، آغامحمدخان قاجار، تهران، زوار، ۱۳۴۸ش
- پیرنیا، حسن، تاریخ ایران، تهران، انتشارات خیام، ۱۳۷۵ش،
- پیرنیا، حسن و عباس، اقبالآشتیانی، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، کتابفروشی خیام، چاپ نهم، ۱۳۸۰ش.
- «تشکیلات اداری ایران در عصر قاجار»، وبسایت تبیان، تاریخ درج مطلب: ۱۴ اردیبهشت ۱۳۹۲ش.
- دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تحت نظر کاظم موسوی بجنوردی، تهران، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۶۹ش.
- «دستاوردها و کاستیهای دوره قاجار»، وبسایت روزنامهٔ دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: ۷ آبان ۱۴۰۱ش.
- رئوفت، رحیم، «مبانی اقتدار در فرهنگ سیاسی ایران (از تأسیس قاجاریه تا اواسط دوره ناصری)»، مجلهٔ علوم سیاسی، شماره ۴، ۱۳۸۰ش.
- رضوان قهرخی، مریم، «سیر تاریخی استفاده از پرچم در ایران، از دوره اسلامی تا دوران معاصر»، پژوهش هنر، شماره ۵، بهار ۱۳۹۳ش.
- «روزگار قاجار و مسئله مدرنیته»، وبسایت روزنامهٔ دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۲ش.
- «زندگی و زمانه مظفرالدین شاه»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، تاریخ درج مطلب: ۱۴ مرداد ۱۴۰۰ش.
- ساسانی، احمد، سیاستگران دوره قاجار، بیجا، ۱۳۳۸ش.
- سپهر، محمدتقی، ناسخ التواریخ، تهران، اسلامیه، ۱۳۵۳ش.
- سرجان ملکم، تاریخ ایران، ترجمه میرزا اسماعیل حیرت، تهران، سعدی، بیتا.
- سینایی، وحید، دولت مطلقه، نظامیان و سیاست در ایران (۱۳۵۷–۱۲۹۹)، تهران، نشر کویر، ۱۳۸۴ش.
- شریعتجو، منیره، «مجلس شورای ملی»، دانشنامه امام خمینی، ۱۴۰۰ش.
- شعبانی، رضا و صنعتی، فریبا، «میرزا آقاخان نوری و مرده ریگ اصلاحات امیر کبیر»، مجلهٔ تحقیقات تاریخ اجتماعی، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۵ش.
- شمیم، علیاصغر، ایران در دورهٔ سلطنت قاجار (قرن سیزدهم و نیمهٔ اول قرن چهاردهم)، تهران، بهزاد، ۱۳۸۷ش.
- «عهدنامه های پاریس، آخال و گلداسمیت، قراردادهای ترکمانچای دیگر»، وبسایت انصاف نیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۸ خرداد ۱۴۰۱ش.
- فرهمند، علی، «گذری بر امتیازات پی در پی انگلیس در عهد ناصری، مجله مطالعات تاریخی»، شماره ۲۲، ۱۳۸۷ش.
- «قبر شاهان ایرانی کجاست؟»، خبرگزاری فرارو، تاریخ درج مطلب: ۱۳ خرداد ۱۴۰۴ش.
- قدیمی قیداری، عباس، «بحران جانشینی در دولت قاجار (از تأسیس تا جلوس محمد شاه قاجار)»، مجلهٔ پژوهشهای تاریخی، شمارهٔ ۱، ۱۳۸۹ش، ص۱۰۳–۱۰۴
- «قوای نظامی در دوره قاجار»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، تاریخ درج مطلب: ۲ آبان ۱۳۹۹ش.
- کاتوزیان، محمدعلی، تضاد دولت و ملت، نظریهٔ تاریخ و سیاست در ایران، ترجمهٔ علیرضا طیب، تهران، نشر نی، ۱۳۸۰ش.
- «کدام پادشاهان و رجال ایرانی در کربلا دفن شده اند؟»، وبسایت روزنامهٔ انتخاب، تاریخ درج مطلب: ۵ بهمن ۱۳۹۱ش.
- کرمانی، ناظم الاسلام، «زندگی نامهٔ تنی چند از شاهان قاجار»، مجلهٔ اطلاعات سیاسی - اقتصادی، شماره ۲۷۵ و ۲۷۶، ۱۳۸۹ش.
- «گذری بر مبانی چهارگانه مشروعیت سلسله قاجار»، وبسایت بلاغ، تاریخ درج مطلب: ۱۷ اسفند ۱۳۹۴ش.
- «مرگ آخرین شاه قاجار»، وبسایت روزنامهٔ دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: ۹ اسفند ۱۳۹۶ش.
- «مرگ محمدشاه به دلیل بیماری»، وبسایت روزنامهٔ دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب؛ ۱۴ شهریور ۱۳۹۶ش.
- مستوفی، عبدالله، شرح زندگانی من یا تاریخ اجتماعی و اداری دورهٔ قاجاریه، تهران، زوار، چاپ پنجم، ۱۳۸۴ش.
- معزی، فاطمه، «مظفرالدین شاه قاجار»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۳۹۳ش.
- معزی، فاطمه، «محمدعلی شاه قاجار (نخستین سال سلطنت)»، وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر، تاریخ درج مطلب: ۶ مهر ۱۳۹۳ش.
- موسوی خرد، سیده اعظم، «روند تغییر پرچم ایران از عصو صفوی تا دوران معاصر با بررسی عناصر رنگ، نشان و طراحی پرچم ایران»، پژوهش در هنر و علوم انسانی، سال ششم، شماره ۳۷، آبان ۱۴۰۰ش.
- «ناصرالدین شاه»، وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی، تاریخ درج مطلب: ۱۸ تیر ۱۳۹۳ش.
- واعظ، نفیسه، «انتقال قدرت از قاجاریه به پهلوی (مقاله پژوهشی حوزه)»، مجلهٔ علوم سیاسی ۱۳۸۲ شماره ۲۴، ۱۳۸۲ش.
- همراهی و دیگران، «تأثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران». مجله جامعهشناسی سیاسی ایران از ۲۶۶ تا ۲۸۱)، شماره ۱۴، ۱۴۰۰ش.