شیر مادر

شیر مادر؛ مایع حیاتی و تامین‌کنندهٔ نیازهای نوزاد انسان در دو سال اول زندگی.

بدن مادر در پاسخ به بارداری و مکیدن سینه توسط نوزاد مایع سفید رنگی به نام شیر ترشح می‌کند. این شیر منبع غذایی غنی به‌منظور رشد و پرورش جسمی و روحی نوزاد است. تغذیه کودک با شیر مادر از جنبه‌های مختلفی هم برای مادر و هم نوزاد مفید است. در شیر مادر بیش از ۴۰۰ ماده غذایی، وجود دارد. مدت استفادهٔ نوزاد از شیر مادر از آغاز تولد تا قبل از دو سالگی است. از مهم‌ترین فواید شیر مادر، رشد بهتر مغز و سیستم عصبی کودک و افزایش ضریب هوشی او است. جایگزینی شیر مادر با شیرخشک و سایر مکمل‌های غذایی خصوصاً در ۶ ماه نخست تولد، خطرات جبران‌ناپذیری را در سلامت جسم و روح کودک ایجاد می‌کند. سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۷م، روزهای ۱–۷ آگوست، مصادف با دهم تا شانزدهم مرداد را به‌عنوان «هفته شیر مادر» نامیده است. تأثیرات شیر مادر در رشد مناسب کودک و همچنین در پیشگیری از بسیاری بیماری‌های غیر واگیردار اثبات شده است. با این‌حال بعضی تغییرات در سبک زندگی و عواملی مانند تبلیغات شرکت‌های تجاری، موجب شده اهمیت شیر مادر در بعضی خانواده‌ها کم‌رنگ شود.

مفهوم‌شناسی

شیر مادر مایعی حیاتی با ویژگی تغییرپذیری مناسب بوده که نیازهای کودک را به‌نحو مطلوب فراهم می‌کند. شیر مادر متناسب با نیازهای کودک تغییرپذیر است، مثلاً در روزهای نخست به‌دلیل نیاز بیشتر کودک به استراحت، شیر به‌صورت آغوز ترشح می‌شود که هم غنی‌تر و هم متناسب با حجم معدهٔ نوزاد است و به‌تدریج بر حجم شیر افزوده می‌شود. همچنین اگر کودکی زودتر از موعد متولد شود، شیر مادر به‌طور طبیعی متناسب با نیازهای او تغییر می‌کند.

اهمیت

در گذشته اگر مادر به هر دلیل، قادر به تغذیه فرزند با شیر خود نبود از دایه برای تغذیه نوزاد استفاده می‌کردند. از نیمهٔ سدهٔ بیستم میلادی، استفاده از شیرخشک و غذاهای مکمل کودک به‌صورت گسترده جایگزین شیر مادر شد. افزایش استفاده از شیرخشک برای تغذیهٔ نوزادان، نگرانی‌های جهانی را به دنبال داشت و ترویج تغذیه با شیر مادر به‌منظور افزایش سلامت کودک، امری مهم قلمداد شد؛ در ۱۹۹۰م سازمان بهداشت جهانی با همکاری یونیسف؛ بیانیه‌ای به‌منظور تداوم، ترویج و حمایت از تغذیه با شیر مادر امضا کرد که در آن، بر اهمیت تغذیه نوزاد با شیر مادر در شش ماه اول زندگی و تأثیر آن بر تندرستی کودک و مادر تأکید شده است. هفته اول ماه آگوست هر سال به‌عنوان هفته جهانی تغذیه با شیر مادر نام گرفته است.

تلاش برای افزایش تعداد شیرخواران تغذیه‌شده با شیر مادر و اجرای تغذیه انحصاری با شیر مادر تا ۶ ماهگی از سیاست‌های بهداشتی اغلب کشورها است تا مرگ‌ومیر کودکان کاهش یابد. ضرورت آشنایی مادران و خانواده‌ها با مزایای شیر مادر از ابعاد مذهبی، علمی و فرهنگی برخوردار است. همچنین سازمان بهداشت جهانی، آگاهی‌بخشی به مادران و جامعه را امر مهمی معرفی کرده است. این آگاهی‌بخشی توسط ارگان‌های مختلف و افراد مؤثری مانند مشاوران شیردهی، گروه‌های حامی تغذیه با شیر مادر، کارکنان بهداشتی، ماماهای همراه و محلی، پزشکان، پرستاران، متخصصان (زنان، کودکان و تغذیه)، روحانیون، دانشگاهیان، خانواده، رسانه، سیاست‌گذاران و مدیران در سیستم‌های سلامت بهداشت و درمان میسر می‌شود.

در فرهنگ و ملل

در ایران

امروزه تغذیه انحصاری با شیر مادر در بسیاری از کشورها از جمله ایران روند کاهشی دارد. در یک مطالعهٔ صورت‌گرفته در سطح ملی، میزان تغذیهٔ انحصاری با شیر مادر در ایران ۴۵٫۹ درصد بیان شده است که نسبت به مطالعات گذشته نشان‌گر روند کاهشی آن است. شاغل بودن مادر، احساس ضعف و ناتوانی پس از زایمان، تبلیغات گستردهٔ شرکت‌های تولیدکنندهٔ شیرخشک در تغییر فرهنگ شیردهی مادران، فاصلهٔ کم بین دو زایمان، نارس‌بودن نوزاد، کم‌بودن شیر مادر، بیمار بودن مادر یا نوزاد، حساسیت نوزاد به شیر مادر، مشکل جسمی نوزاد، جدایی کودک از مادر، مشکلات پستان، مصرف آنتی‌بیوتیک، مشکلات خانوادگی و ناراحتی‌های روانی از عوامل اثرگذار بر کاهش شیردهی ذکر شده است. بعضی پیشنهادها برای بهبود و افزایش آمار تغذیه با شیر مادر عبارت است از:

1. برنامه‌های دولتی شامل افزایش سطح آگاهی مادران، برطرف کردن موانع و تشویق به تغذیه با شیر مادر و حمایت‌های اقتصادی؛
2. حمایت خانواده عاملی مؤثر بر تداوم شیردهی مادران؛
3. حمایت مراکز بهداشتی درمانی مثل آموزش به مادران در منزل و رها نکردن آنها پس از ترخیص.

رویکردها

رویکرد حقوقی

در صورت درخواست مادر، لازم است پدر بابت شیردهی به مادر اجرت پرداخت کند. شیردهی حق مادر بوده، حتی اگر طلاق گرفته باشد، اما اگر مادر از حق خود برای شیر دادن اجتناب کند، پدر این اجازه را دارد که برای نوزاد خود دایه بگیرد. همچنین شیر دادن بعد از دو سال اثر حقوقی نداشته و پدر نیز وظیفه‌ای در برابر هزینه‌های آن ندارد. قانون مدنی جمهوری اسلامی ایران نیز شیردهی را حق مادر دانسته نه وظیفهٔ او، با این‌حال اگر تغذیهٔ کودک منحصر در شیر مادر شود لازم است که به نوزاد شیر دهد.

رویکرد دینی

در آموزه‌های دینی شیر مادر بهترین و با برکت‌ترین شیر برای نوزاد معرفی شده است. از این‌رو مستحب است شیردهی به بچه با شیر مادر باشد، مگر این‌که به‌دلایلی، غیر مادر ترجیح پیدا کند. شیردهی به کودک دو سال کامل توصیه شده؛ گرچه شیردهی تا بیست‌ویک ماه نیز اجازه داده شده و بعضی از فقها کمتر از این مدت را اگر بدون ضرورت باشد، جایز ندانسته‌اند.

قرآن‌کریم در آیه ۲۳۳ سوره بقره، آیه ۱۵ سوره احقاف، آیه ۱۴ سوره لقمان، آیه ۷۳ سوره نساء و آیه ۶ سوره طلاق به تغذیه نوزاد با شیر مادر و اهمیت آن اشاره کرده است. دین اسلام شیر مادر را به‌عنوان بهترین منبع غذایی کودک معرفی کرده است. بر اساس آیات قرآن مدت استفادهٔ کودک از شیر مادر ۲ سال کامل است. همچنین اهمیت تغذیه با شیر مادر به‌دلیل داشتن موارد پروتئینی و ویتامینی بسیار در روایت‌ها و متون فقهی اشاره شده و مدت آن حدود دو سال عنوان شده است. بسیاری از روایات بهترین شیر برای تغذیه نوزاد را شیر مادر معرفی کرده‌اند.

رویکرد اخلاقی

ارزش غذایی شیر مادر و ارتباط آن با رشد و تکامـل طبیعی شیرخواران و کودکان سبب شده که تغذیه با شیر مادر از حقوق اولیهٔ کودکان محسوب شود. محروم‌سازی کودک از شیر مادر سبب ضایع‌کردن حقوق نوزادان و زمینه‌ساز آسیب‌های جسمی و روانی به کودکان است که امری غیراخلاقی دانسته می‌شود.

رویکرد پزشکی

شیر مادر از تغذیه، حالت‌های روحی و روانی و همچنین از بعضی رفتارهای شیردهی از جنبهٔ کمی و کیفی تأثیر می‌پذیرد. غذاهایی مانند گوشت، لبنیات، برنج، آش جو و سوپ ارزن شیر مادر را زیاد کرده و سیب‌زمینی و ترشی شیر مادر را کم می‌کند. متخصصان مکیده‌شدن مکرر پستان مادر را موجب تداوم و فزونی شیر او دانسته و جداسازی کودکان پس از زایمان، استفاده از شیر خشک و استفاده از وسایلی مانند پستانک و شیشه شیر را موجب کاهش شیر بیان کرده‌اند. حالت‌های روانی منفی مانند استرس، هیجانات و تنش‌های روحی یا خستگی بیش از حد باعث کاهش شیر مادر شده و شیردهی در چنین شرایطی موجب تأثیر منفی بر کودک است.

در قرآن کریم مدت شیردهی کامل دو سال بیان شده است. اطبای سنتی مانند حکیم جرجانی و ابوعلی سینا نیز طول مدت زمان شیردهی را دو سال بیان کرده‌اند. از نظر ابن‌سینا با ظهور دندان‌های نیش، لازم است غذاهای نرم وارد چرخهٔ تغذیه کودک شده و شیر مادر نیز به‌تدریج کمتر شود. از بعضی اطبای سنتی نیز نقل شده کودک تا یک‌سالگی تنها از شیر مادر تغذیه کرده و بعد از یک سالگی غذاهای سبک را در برنامهٔ غذایی کودک اضافه کنند. بعضی از مراکز علمی نیز زمان شروع غذای جامد را از شش‌ماهگی بیان می‌کنند؛ گرچه تأکید دارند که کودک تا یک‌سالگی به غذایی غیر از شیر مادر نیاز ندارد. از نظر بعضی حکیمان طب سنتی ایران، تغذیه از شیر مادر بیش از دو سال به مزاج طفل آسیب می‌رساند.

شیر مادر، بیش از ۴۰۰ ماده مفید دارد که نمی‌توان این مواد را در محیط آزمایشگاهی فراهم کرد. شیر مادر از مواد غذایی متعددی مانند پروتئین، چربی، کربوهیدرات، ویتامین‌ها، مواد معدنی (سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم، روی، مس، آهن، فسفر، کلر، ید، گوگرد)، سایر مواد مغذی، آنزیم‌ها و هورمون‌ها تشکیل شده است. همچنین مواد قندی در شیر مادر به‌صورت لاکتوز است. اسیدهای چرب موجود در شیر مادر اهمیت ویژه‌ای در رشد مغز و تکامل اعصاب کودک دارد. ترکیب شیر مادر از ابتدای تولد نوزاد تا پایان دورهٔ شیردهی ثابت نبوده و با توجه به تغذیه مادر و بسته به سن کودک متغیر است. همچنین تغییر ترکیبات شیر مادر متناسب با نیازهای ویژه غذایی و ایمونوژیک کودک است. متخصصین علوم تغذیه معتقدند، بهترین تغذیه کودک تا سن دو سالگی، تغذیه با شیر مادر است. سازمان بهداشت جهانی شیر مادر را به‌عنوان یک ماده با ارزش غذایی بالا معرفی کرده است.

فواید تغذیه با شیر مادر

شیر مادر مهم‌ترین و بهترین منبع تغذیه نوزادان در دوران شیرخوارگی و مهم‌ترین عامل سلامتی و رشد جسمی کودک است. پادتن‌های موجود در شیر مادر مانع از ایجاد بیماری‌های مختلف در کودکان می‌شود. همچنین کودکانی که در دورهٔ شیرخوارگی از شیر مادر تغذیه کرده‌اند در بزرگسالی از سلامت بیشتری برخوردارند. شیر مادر از نظر مواد غذایی و ایمنی‌بخشی برای نوزادان ایده‌آل‌ترین تغذیه برای رشد آنها است. همچنین بر اساس یافته‌های علمی، تغذیه انحصاری کودک تا شش ماهگی و تداوم آن تا یک سالگی، سبب کاهش مرگ نوزادان شیرخوار خواهد شد. استفاده کودک از شیر مادر به جای شیرخشک راحت‌ترین و باصرفه‌ترین روش جهت برطرف‌کردن نیازهای کودک است و نقش مهمی در اقتصاد خانواده و جامعه دارد.

همچنین شیر مادر با ترکیب استثنائی و خصوصیات منحصربه‌فردی که دارد به سلامت روانی وی نیز کمک می‌کند. به‌عقیدهٔ دانشمندان و محققان، شیر مادر سبب تأمین احتیاجات عاطفی کودک و افزایش ضریب هوشی وی خواهد شد. این امر با تداوم تغذیه نوزاد با شیر مادر در دورهٔ شیرخواری میسر است. کارشناسان معتقدند آغوش گرم و پُر محبت مادر و تغذیه با شیر مادر؛ اولین گام برای مراقبت از کودک است که علاوه بر تندرستی، رشد و تکامل جسمی کودک؛ اساس روانی و عاطفی کودک را نیز پایه‌گذاری می‌کند. تماس کودک با مادر هنگام استفاده از شیر مادر، لمس‌کردن، بوییدن مادر توسط کودک در ترشح هورمون‌های متعددی در بدن کودک مؤثر است. برای تغذیه کودک از شیر مادر، فوایدی دیگری نیز گزارش شده است از جمله:

1. شیر مادر همیشه در دسترس بوده و بدون نیاز به استفاده از ظروف و وسیلهٔ خاصی قابل استفاده است.
2. شیر مادر از نظر مواد معدنی و آب برای نوزاد کافی بوده و حتی در مکان‌های بسیار گرم‌وخشک نیازی به آب اضافی برای کودک نیست. گفته شده است که تغذیه از شیر مادر، به بهبود جذب کلسیم در نوزاد کمک می‌کند. از ویژگی‌های شیر مادر، سازگاری سدیم و پروتئین شیر مادر با کلیه نوزادان نارس است.
3. شیر مادر موجب مصونیت در برابر بیماری‌هایی مانند بیماری‌های تنفسی، عفونت‌های گوش، اسهال و آلرژی‌ها می‌شود. مطالعات نشان داده نوزادانی که از شیر مادر تغذیه کرده‌اند در دوران سالمندی، به‌مراتب بیش از افراد محروم از شیر مادر، از سلامت دستگاه قلب و عروق برخوردار بوده‌اند. گفته شده که کاهش بیماری‌های مزمن مانند چاقی، دیابت و سرطان در بزرگسالی از فواید شیر مادر است.
4. بعضی شواهد بیانگر تأثیر شیر مادر در رشد شناختی و افزایش هوش در بزرگسالی است. شیر مادر ضریب هوشی طفل (IQ) را ۳ تا ۱۱ واحد می‌تواند افزایش دهد. همچنین گفته شده است که شیر مادر موجب افزایش وزن‌گیری نوزاد می‌شود.
5. شیر مادر علاوه بر تأمین نیازهای غذایی کودک، به‌دلیل توجه و تماس مادر با کودک هنگام شیر دادن، موجب تأمین نیازهای عاطفی کودک و تقویت رابطهٔ عاطفی میان مادر و کودک می‌شود.

برای مادر، فوایدی گزارش شده در شیردهی؛ از جمله:

1. احساس آرامش روحی و عاطفی و همچنین احساس رضایت و کاهش ابتلا به افسردگی پس از زایمان؛
2. کاهش احتمال به بعضی موارد سرطان مانند سرطان تخمدان و سرطان پستان؛
3. کاهش اضافه وزن، به‌دلیل استفاده از چربی‌های اضافی در دوران بارداری برای تولید شیر؛
4. بازگشت سینه‌ها به حالت طبیعی قبل از بارداری؛
5. تأخیر در شروع عادت ماهیانه شده و جلوگیری از کم‌خونی مادر؛
6. کاهش احتمال حاملگی زودرس.

شیردهی

شیر مادر منبع تغذیه نوزادان از ابتدای تولد تا سن زیر دو سالگی است. بیشتر مادران بدون افزودن شیر جانشین یا مواد غذایی دیگر قادر به شیردادن به فرزند خود به مدت ۶ ماه یا بیشتر هستند. سازمان بهداشت جهانی تغذیه انحصاری کودک با شیر مادر را تا شش ماهگی و بعد از آن، استمرار شیردهی به همراه مکمل‌های غذایی برای حداقل یک‌سال تا دو سال پیشنهاد کرده است.

روش‌ها

به‌طور کلی نوزادان در مقدار نیاز به شیر مادر متفاوت بوده و توصیه متخصصان این است که در صورت توانایی کودک برای مکیدن، تعداد دفعات و مقدار تغذیه از شیر را به میل او واگذار کنند. به‌طور معمول روز اول تولد، کودک بعد از مکیدن، مدت طولانی می‌خوابد که همین سبب کمتر شدن دفعات تغذیه در روز اول است، اما در روز دوم تعداد دفعات شیر خوردن به ۸ تا ۱۲ بار می‌رسد.

نقش شوهر

در میان عوامل مختلف بیرونی، همسر مهم‌ترین نقش را در تشویق، اعتماد به‌نفس و حمایت روانی مادر داشته و مهم‌ترین عامل در تمایل به شیردهی و تداوم آن است. از این‌رو لازم است همسر با درک شرایط مادر و حمایت‌گری، به استراحت و خواب کافی مادر توجه داشته و علاوه بر تأمین امکانات لازم در رسیدگی به امور منزل نیز به همسر خود کمک کند.

از شیر گرفتن

قرآن کریم چگونگی از شیر گرفتن را در اختیار پدر و مادر و با رضایت و مشورت آنها قرار داده و از پدر و مادر خواسته که اختلافات آنها موجب ضرر و زیان به کودک نشود. از شیر گرفتن بچه باید به‌تدریج صورت بگیرد. برخی برای این منظور از روش‌های سنتی مثل مالیدن خوراکی‌های تلخ و تند به پستان مادر استفاده می‌کنند. برخی، گیاه بسیار تلخِ صبر زرد را به نوک پستان می‌مالند تا نوزاد پستان را به دهان نگیرد. این الگوها مورد توصیه اطبای دوره صفویه نیز بوده است.

منابع

• قرآن کریم.
• «تغذیه با شیر مادر بهترین سرمایه‌گذاری در زمینه سلامت جامعه است»، خبرگزاری دانشجویان ایران «ایسنا»، تاریخ بازدید: ۲۲ آبان ۱۴۰۱ش.
• «شیر مادر»، پزشکت: بزرگ‌ترین جامعه آنلاین پزشک و بیمار کشور، تاریخ بازدید: ۲۲ آبان ۱۴۰۱ش.
• «شیر مادر»، وب‌سایت بانک مقاله، تاریخ بازدید: ۲۲ آبان ۱۴۰۱ش.
• «شیردهی یا تغذیه با شیر مادر»، وب‌سایت دانشیاری، تاریخ بازدید: ۲۲ آبان ۱۴۰۱ش.
• «ماده ۱۱۷۶ قانون مدنی»، ویکی حقوق، تاریخ بازدید: ۳ مهر ۱۴۰۳ش.
• «نقش همسر در امر شیردهی»، وب‌سایت دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی گناباد، تاریخ درج مطلب: ۱۹ مرداد ۱۴۰۱ش.
• اسماعیلی، مینا و دیگران، «تغذیه انحصاری با شیر مادر تا ۶ ماهگی شیرخوار و عوامل اجتماعی و جمعیت شناختی مؤثر بر آن در ایران»، نشریه کومش، دوره ۲۴، شماره ۶، ۱۴۰۱ش.
• اصفهانی، محمد مهدی، آئین تندرستی، تهران، تندیس، چ۹، ۱۳۸۸ش.
• الگود، سیریل لوید، طب در دوره صفویه، ترجمه محسن جاویدان، تهران، دانشگاه تهران، چ۱، ۱۳۵۷ش.
• الهی‌دوست، سعیده و ربانی، علی، «تحلیل کیفی پیوند حمایت اجتماعی و تغذیه با شیر مادر در بین مادران شاغل شهر اصفهان»، مجله راهبرد اجتماعی فرهنگی، سال سوم، شمارهٔ ۱۲، ۱۳۹۳ش.
• جانب‌اللهی، محمدسعید، پزشکی سنتی و عامیانه مردم ایران با نگاه مردم‌شناختی، تهران، امیرکبیر، چ۱، ۱۳۹۰ش.
• جعفری اصل، معصومه و دیگران، «عوامل مرتبط با تداوم تغذیه کودکان با شیر مادر»، مجلهٔ پرستاری و مامایی جامع‌نگر، سال ۲۴، شمارهٔ ۷۲، ۱۳۹۳ش.
• جلاهی، حسین و دیگران، «بررسی علل تغذیه با شیر مصنوعی در شیرخواران زیر ۶ ماه تحت پوشش مراکز بهداشتی-درمانی استان مازندران سال ۱۳۸۲»، فصلنامه علمی‌پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مازندران، سال پانزدهم، شمارهٔ ۴۶، ۱۳۸۴ش.
• جمیل الحیال، محمد، «تغذیه با شیر مادر در پزشکی و آموزه‌های اسلامی»، ترجمهٔ عمر سلطانی‌آذر، فصلنامه مطالعات تقریبی مذاهب اسلامی، سال سوم، شمارهٔ ۹، ۱۳۸۶ش.
• حسن‌زاده آملی، حسن، سدرة المنتهی فی تفسیر قرآن المصطفی، قم، ال‍ف. لام. م‍ی‍م، چ۱، ۱۳۸۸ش.
• حلم‌سرشت، پریوش و دل‌پیشه، اسماعیل، «چرا شیر مادر بهترین است؟»، پیوند، شمارهٔ ۲۶۵، ۱۳۸۰ش.
• خدایی، فاطمه، «نقش مهم حمایت‌گری پدران در فرایند شیردهی مادران»، خبرگزاری صداوسیما، تاریخ درج مطلب: ۱۷ مرداد ۱۴۰۳ش.
• خمینی، سید روح‌الله، ترجمه تحریر الوسیلة، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چ۱، ۱۳۸۵ش.
• خیاطی، فریبا، «علل قطع زودهنگام شیردهی و انتظارات مادران شیرده از خانواده و جامعه در سنندج»، مجله علمی علوم پزشکی قزوین، دورهٔ ۱۱، شمارهٔ ۳، ۱۳۸۶ش.
• دانش، آذر، «استرس و تنش روحی باعث کاهش شیر مادران می‌شود»، خبرگزاری مهر، تاریخ درج مطلب: ۲۲ مرداد ۱۳۹۲ش.
• رحیمی، حانیه و اسکندری، نرگس، «مروری بر تأثیر تغذیه با شیر مادر بر سلامت کودکان»، اولین کنگره پژوهشی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، ۱۳۹۸ش.
• زاهد پاشا، یداله و همکاران، «اسلام و تغذیه با شیر مادر»، مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل، ۱۳۹۱ش.
• شبیری زنجانی، موسی، توضیح‌المسائل، قم، سلسبیل، ۱۳۸۸ش.
• طباطبایی، محمدحسین، زن در قرآن، قم، واژه‌پردازاندیشه، چ۱، ۱۴۰۲ش.
• طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تهران، دارالکتب‌العلمیة، چ۴، ۱۳۶۵ش.
• عزالدین زنجانی، ناهید و دیگران، «پایش کیفی عوامل مؤثر بر تغذیه انحصاری با شیر مادر و تداوم آن در مناطق شهری و روستایی کشور در سال ۱۳۷۹»، مجله پزشکی حکیم، دورهٔ ۵، شمارهٔ ۲، ۱۳۸۱ش.
• عزالدین زنجانی، ناهید و دیگران، «مجموعه آموزشی ترویج تغذیه با شیر مادر»، ایلام، روبه‌رو، ۱۴۰۰ش.
• فلدمن، رابرت، روان‌شناسی تحولی؛ رشد در گستره زندگی از لقاح تا کودکی، ترجمه مهدی عبداله‌زاده رافی، تهران، ارجمند، ویراست ۸، چ۱، ۱۳۹۹ش.
• قربانی، زینب و خادم، ابراهیم، «اهمیت تغذیه با شیر مادر از دیدگاه آموزه‌های دینی، طب سنتی ایران و طب رایج»، مجلهٔ مطالعات اسلامی در حوزهٔ سلامت، دورهٔ اول، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۶ش.
• کدخدایی، زهره و حاجیان‌فر، حسین، «بررسی تطبیقی اثر تغذیه با شیر مادر بر سلامت دوران نوزادی و بزرگسالی کودک با رویکرد قرآنی و پزشکی»، دومین همایش ملی قرآن و علوم زیستی با محوریت غذای سالم، ۱۳۹۵ش.
• گودرزی، مرجان، «تغذیه با شیر مادر»، مجله رشد آموزش پیش‌دبستانی، شمارهٔ ۱۱، ۱۳۹۰ش.
• مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، داراحیاءالتراث، چ۳، ۱۴۰۳ق.
• محتشم امیری، زهرا و جعفری شکیب، عباس، «نمونه‌ای از طب پیشگیری در آموزه‌های قرآن»، مجموعه مقالات قرآن و طب، مشهد، دانشگاه شاهد، چ۱، ۱۳۸۵ش.
• مختاریان، طاهره و همکاران، «ضرورت اخلاقی تغذیه با شیر مادر و پایبندی به حقوق نوزادان»، اخلاق در علوم و فناوری، شماره ۱، ۱۳۹۶ش.
• مصباحی، سیده‌گوهر و یعقوب‌زاده، آمنه، «شیر مادر از منظر قرآن، سنت، طب»؛ مجموعه مقالات قرآن و طب، مشهد، مؤسسه انتشاراتی بنیاد پژوهش‌های قرآنی حوزه و دانشگاه، چ۱، ۱۳۸۵ش.
• مکارم شیرازی، ناصر، «احکام شیردادن نوزاد»، وب‌سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی، تاریخ بازدید: ۱ مهر ۱۴۰۳ش.
• نظری توکلی، سعید، حضانت کودکان در فقه اسلامی، تهران، سمت، چ۱، ۱۳۸۵ش.