نمایش مبدأ برای سرزمین موعود

[[پرونده:3658.jpg|جایگزین= نیل - فرات|بندانگشتی|سرزمین بین نیل و فرات]]
'''<big>سرزمین موعود</big>؛''' سرزمين نویدداده‌شده در تورات، انجیل و قرآن.‏

سرزمین موعود، به فلسطین و شام یا به گسترۀ سرزمینی از نیل تا فرات گفته می‌شود که بهره‌مندی از آن در [[قرآن]]، تورات و انجیل به بندگان صالح نوید داده ‌شده است. این سرزمین همواره در مرکز توجه پیروان ادیان ابراهیمی بوده و محل ظهور منجیِ موعود، تلقی می‌شود.
==مفهوم‌شناسی سرزمین موعود==
سرزمین موعود، اصطلاح خاص ادیان ابراهیمی بوده و مراد از آن، سرزمینی است که خداوند به بندگان صالح خود نوید داده است.<ref>سورۀ انبیاء، آیۀ 105.</ref>  سرزمین موعود، از بهانه‌های صهیونیست‌ها برای تحریک احساسات مذهبی یهودیان جهان و ترغیب آنها برای‌ [[مهاجرت]] به ‌فلسطین است.<ref>[https://palpedia.afagh-bidari.ir/index.php/%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%88%D8%AF «سرزمین موعود»، وب‌سایت دانشنامۀ فلسطین.]</ref>

==تاریخچه سرزمین موعود و قوم بنی اسرائیل==

===وعده کنعان به‌عنوان سرآغاز و شکل‌گیری قوم===
تاریخچۀ سرزمین موعود با ابراهیم آغاز می‌شود که خداوند زمینی را به او نوید می‌دهد که در اسفار پنجگانه<ref>کتاب مقدس، سفر پیدایش، باب 12، آیۀ 1-3؛ کتاب مقدس، سفر خروج، باب 3، آیۀ 8.</ref>  و کتيبه‌های مصری از آن به‌نام «کنعان»، یاد شده است. یعقوب دوازده فرزند داشت و قوم یهود به چهارمین فرزند او «یهودا» منتسب است. آنها از زمان یعقوب تا زمان موسی در مصر زندگی می‌کرده‌اند.<ref>شهبازی، زرسالاران یهودی و پارسی استعمار بریتانیا و ایران، 1377ش، ج1، ص305-307.</ref>

===استقرار در کنعان و بنای صهیون===
پس از موسی يوشع بن نون، کنعان را ميان قبايل دوازده‏گانه بنی‌اسرائيل تقسيم می‎كند.<ref>كتاب مقدس، کتاب يوشع، باب 13، آیۀ 21.</ref>  داوود نیز شهری بر کوه صهیون بنا کرد.<ref>ابن‎خلدون، تاریخ ابن‌خلدون، 1383ش، ج1، ص99-100.</ref> کوه صهیون اکنون آرامگاه، داوود، سلیمان و گروهی از انبیای بنی‌اسرائیل بوده و نماد مذهبی قوم یهود به‌شمار می‌رود.<ref>حمیدی، تاریخ اورشلیم، 1381ش، ص243.</ref>

===اوج شکوه: عصر سلیمان و ساخت معبد===
سلیمان دولت بنی‌اسرائیل را شکوه‌مندتر از داوود توسعه داد. <ref>کتاب مقدس، کتاب اول پادشاهان، باب 2، آیۀ 1-11.</ref> او معبد سلیمان را بنا نهاده <ref>کتاب مقدس، کتاب اول پادشاهان، باب 6، آیۀ 11.</ref> و با انتقال [[تابوت]] عهد و همۀ اشیای مقدس از کوه صهیون به ‌محل قدس الاقداس در ‌محراب هیکل، آن ‌را به‌ بزرگ‌ترین نماد دینی و سیاسی یهود تبدیل می‌کند.<ref>کتاب مقدس، سموئیل دوم، باب 5، آیۀ 4-5؛ کتاب اول پادشاهان، باب2، آیۀ 11.</ref>
[[پرونده:سرزمین موعود (1).jpg|جایگزین=تخریب معبد اورشلیم به دست رومیان - فرانچسکو هایز|بندانگشتی|تخریب معبد اورشلیم به دست رومیان - اثر فرانچسکو هایز]]

===تفرقه و تبعید: از تجزیه تا بردگی===
پس از درگذشت سلیمان وارثان او به دو واحد سیاسی مستقل و متخاصم «بنی‌اسرائیل» و «یهودیه» تقسیم می‌شوند.<ref>شهبازی، زرسالاران یهودی و پارسی استعمار بریتانیا و ایران، 1377ش، ج1، ص305-306.</ref>  آنها نخست توسط آشوری‌ها و سپس بخت‎نصر به بردگی برده می‌شوند.<ref>[http://www.etemadnewspaper.ir/fa/Main/Detail/165535 میرحسینی، «تاریخ باستان و اسارت بابلی»، وب‌سایت روزنامۀ اعتماد.]</ref>

===ویرانی اورشلیم و تداوم قداست دیوار ندبه===
یهودیان در سال ۷۰م به دست رومیان قتل‌عام می‌شوند و شهر [[اورشلیم]] و معبد سلیمان به‌جز دیوار غربی (دیوار ندبه) ویران می‌شود؛ اما این مکان مقدس تا امروز قبله‌گاه یهودیان و زیارتگاه مهم آنان به شمار می‌رود.<ref>[https://tahoor.com/fa/Article/View/114745 «تخریب دوم معبد و پیامدهای آن در تاریخ یهود»، وب‌سایت دایرۀ المعارف طهور.]</ref> 

==سرزمین موعود در تورات و قرآن==
===سرزمین موعود در تورات===
در تورات، ‌تمام سرزمین کنعان (فلسطین امروزی)<ref>[https://www.shahbazi.org/History_of_Jews/03.htm شهبازی، «آغاز و پایان بنی اسرائیل، سیری در تاریخ و اندیشۀ سیاسی یهود»، وب‌سایت عبدالله شهبازی].</ref>  به ابراهیم و ذریۀ او وعده داده شده<ref>کتاب مقدس، سفرپیدایش، باب 17، آیۀ 8.</ref> و در جای دیگری از تورات، محدودۀ آن از نیل تا فرات ذکر شده است.<ref>کتاب مقدس، سفرپیدایش، باب 15، آیۀ 18.</ref>  

===چشم‌انداز قرآن درباره سرنوشت سرزمین موعود===
قرآن نیز چندین بار از سرنوشت زمین سخن گفته است:

*'''امامت مستضعفین:''' در یک‌جا از ارادۀ توأم با منت خداوند برای امامت مستضعفین سخن به ‌میان آمده است؛<ref>سورۀ قصص، آیۀ 5.</ref>

*'''جانشینی مؤمنان:''' در جای دیگر به‌ کسانی که [[ایمان]] آورده وعمل صالح انجام می‌دهند وعده داده شده که آنها را جانشین کسان دیگر بر روی زمین خواهد کرد.<ref>سورۀ نور، آیۀ 55.</ref>

*'''به ارث بردن صالحان:''' در جای دیگر گفته شده که خدا در ذکر و زبور این مطلب را نوشته که سرنوشت زمین را به ‌دست بندگان صالح خود خواهد سپرد. <ref> سورۀ انبیاء، آیۀ 105.</ref>

*'''تفسیر آینده‌نگر:''' همۀ این آیات نوعی نوید و پیشگویی نسبت به ‌سرنوشت زمین است و مفسرین از برخی آیات قرآن چنین برداشت کرده‌اند که خدا عصری را نوید داده كه در آن دوران کل زمين تصفيه شده و خالص در اختيار مؤمنين قرار می‌‏گيرد.<ref>طباطبايى، ترجمۀ تفسير الميزان، 1374ش، ج2، ص98.</ref>

===ارض مقدسه (سرزمین پاک) در قرآن===
قرآن در یکجا داستان موسی را نقل می‌کند که او به قومش دستور می‌دهد که به ‌سرزمین پاکی که خداوند برای آنها نوشته داخل شوند.<ref> سورۀ مائده، آیۀ 21.</ref>  

مفسرین راجع به حدود این زمین‌ مطالبی را نگاشته‌اند که قابل تطبیق بر سرزمین موعود در تورات و انجیل است. به‌عنوان مثال برخی معتقدند که مراد از ارض مقدسه، [[بیت‌المقدس]]<ref>زمخشرى، الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل و عيون الأقاويل فى وجوه التأويل، 1407ق، ج1، ص620.</ref>  یا سراسر شامات است.<ref>انصاری، كشف الاسرار و عدة الابرار، 1371ش، ج3، ص75.</ref>  

برخی هم مدعی‌اند که سرزمین مقدس، نیل تا فرات <ref>سيوطى، الدر المنثور فى التفسير بالماثور، 1404ق، ج2، ص270.</ref> یا فلسطین، دمشق و بخش‌هایی از اردن را شامل می‌شود.<ref>طبرى، جامع البيان فى تفسير القرآن، 1412ق، ج6، ص110.</ref>

==جایگاه و اهمیت سرزمین موعود==
[[پرونده:سرزمین موعود (3).jpg|جایگزین=بیت‌المقدس-مسجد صخره و مسجدالاقصی|بندانگشتی|نمایی از شهر بیت‌المقدّس، مسجد صخره و مسجدالاقصی]]

==='''بیت‌المقدس به‌عنوان کانون مقدس ادیان ابراهیمی'''===
از مصادیق اصلی سرزمین موعود، بیت‌المقدس (به زبان عبری: بِیت‌همیقداش)، اورشلیم و یا قُدس است که یکی از چهار شهر مقدس یهودیان، سومین شهر مقدس [[مسلمان|مسلمانان]] پس از مکه و مدینه و مقدس‌ترین شهر جهان نزد مسیحیان و محل تبلیغ، دعوت و عروج حضرت مسیح محسوب می‌شود. 

==='''اماکن مقدس مسیحیان در بیت‌المقدس'''===
به باور مسیحیان «کلیسای مقبرۀ مقدس»، «کلیسای مهد»، (محل تولد حضرت مسیح)، «باغ جتسیمانی» (Gethsemane)،که عیسی مسیح عشای ربانی را در آن خورد و نیز محل دفن مریم مقدس و «وِیا دورولوسا» یا «طریق الم» و خیابانی که عیسی مسیح در روز مصلوب‌شدن با تحمل اهانت و رنج آن را طی کرد همگی در بیت‌المقدس قرار دارند. سالانه بیش از صد هزار زائر مسیحی برای زیارت ویا دورولوسا به بیت المقس می‌آیند. <ref> [https://haftasman.urd.ac.ir/article_128786_2545b681dca3fea2cb3e060751de332f.pdf چراغی، «تبیین جایگا و جغرافیای زیارت در دیانت مسیحی»، 1399ش، ص123-125.]</ref> این‌جا تنها نقطه‌ای است که در نظر مسلمانان، یهود و نصاری، در نهایت‌درجه قداست و ارزش معنوی قرار دارد.<ref>[https://farsnews.ir/news/13940518000263/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%82%D8%B5%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D8%AA%D «مسجد الاقصی را چه کسی بنا کرد/ تنها مکان مشترک ادیان ابراهیمی»، وب‌سایت فرهنگ / اندیشه.]</ref> 

==='''اماکن مقدس مسلمانان و یهودیان'''===
این شهر، از مراکز زیارتی ادیان ابراهیمی است و هر یک از این ادیان، آثار و بنا‌های مقدسی در آن دارند. از جمله:

*[[مسجدالاقصی]]: نخستين قبلۀ مسلمانان بود و همیشه مورد احترام آنها است.<ref>جوادی آملی، ادب فنای مقربان، 1388ش، ج2، ص153.</ref>

*«قبة الصخره» یا «دیوار بُراق»: بر اساس منابع اسلامی، [[حضرت محمد|پیغمبر اسلام]] در شب معراج از آنجا به آسمان عروج کرده است.<ref>ابن‌اثیر، الكامل في التاريخ‌، 1385ق، ج2، ص52.</ref>  این دیوار قسمتی از دیوار غربی هیکل سلیمان (دیوار ندبه) را تشکیل می‌داده است. گفته می‌شود که آخرین بازمانده حصارهای دومین «بیت‌همیقداش»، یا معبد سلیمان است که بعد از ویرانی آن در سال ۷۰م، به مقدس‌ترین مکان برای قوم یهود مبدل شده است. آنها در دوران پراکندگی پیوسته به‌سوی آن و یا در کنار آن به عبادت می‌پرداخته‌اند.<ref>[https://farsnews.ir/news/13940518000263/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%82%D8%B5%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D9%86%D8%A7-%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D8%AA%D «مسجد الاقصی را چه کسی بنا کرد/ تنها مکان مشترک ادیان ابراهیمی»، وب‌سایت فرهنگ / اندیشه.]</ref>

در ۱۹۲۹م جنگ خونینی میان فلسطینیان و یهودیان در کنار این دیوار اتفاق افتاد، که بیش از ۳۵۰ فلسطینی توسط صهیونیست‌ها و سربازان بریتانیا کشته شدند.<ref>حمیدی، تاریخ اورشلیم، 1381ش، ص254.</ref>
[[پرونده:سرزمین موعود (4).jpg|جایگزین=کلیسای تمپل لندن|بندانگشتی|کلیسای تمپل در لندن؛ بنایی برای اجرای مراسم شوالیه‌های معبد و یکی از جاذبه‌های مهم گردشگری شهر]]

==='''کلیسای مقبره مقدس و اهمیت تاریخی آن'''===
کلیسای مقبرۀ مقدس، مشهور به «کلیسای رستاخیز» نیز در بیت‌المقدس قرار دارد که دلیل اصلی آغاز جنگ‌های ۲۰۰ سالۀ صلیبی است.<ref>زعیتر، سرگذشت فلسطین یا کارنامۀ سیاه استعمار، بیتا، ص58.</ref>  

گلگاتا یا جلجاتا یک قلۀ صخره‌ای طبیعی و نوعی کوه مقدس مینیاتوری است، که ادعا می‌شود محل مصلوب‌شدن و دفن موقتی عیسی مسیح و محل دفن جمجمۀ آدم است. امپراتور کنستانتین در سال ۳۳۵م کلیسای بزرگی را بر فراز مقبره بنا می‌کند که در طول تاریخ دو بار تخریب و دوباره بازسازی شده است.<ref>[https://fa.sacredsites.com/%D8%AE%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%8A%D9%84/%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3_-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3.html گری، «نمازخانه مقبره مقدس، اورشلیم، اسرائیل»، وب‌سایت راهنمای زیارت جهانی].</ref> 

کلیسای قبر مقدس یکی از محترم‌ترین بناهای مسیحیان است هرچند در مورد اینکه آیا عیسی در این کلیسا دفن شده و از همه مهم‌تر اینکه آیا او اصلاً بر روی صلیب مرده قابل اثبات نیست.<ref>[https://fa.sacredsites.com/%D8%AE%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%8A%D9%84/%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3_-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3.html گری، «نمازخانه مقبره مقدس، اورشلیم، اسرائیل»، وب‌سایت راهنمای زیارت جهانی].</ref> 

===شوالیه‌های معبد سلیمان در جنگ‌های صلیبی===
در پی جنگ‌های صلیبی، شوالیه‌های معبد سلیمان تحت نظارت مستقیم پاپ نقش مهمی در اشغال بیت‌المقدس، حفاظت از زائران مسیحی داشتند. <ref>[https://jscenter.ir/jewish-and-sects/freemasonry/3118/%d8%b4%d9%88%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%b9%d8%a8%d8%af/ «طریقت شهسواران معبد یا شوالیه‌های معبد»، وب‌سایت اندیشکدۀ مطالعات یهود.]</ref> در دفاع از [[اورشلیم]]، اگرچه یهودیان ساکن فلسطین در برابر شوالیه‌های معبد سلیمان می‌جنگیدند، اما ثروت‌مندان یهودی در اروپا به‌حمایت مالی از شوالیه‌های معبد روی آوردند، تا آنها در جنگ با [[مسلمان|مسلمانان]] پیروز شوند. در اثر پیوند سران این فرقه با سران جوامع یهودی آنها از نظر اعتقادی از پیروان اصلی مسیح فاصله گرفتند تا جایی که مولِه آخرین سرکردۀ این گروه، کمی پس از دستگیری، اقرار کرد که در زمان عضویت در فرقه منکر مسیح شده است.<ref> [https://jscenter.ir/jewish-and-sects/freemasonry/3118/%d8%b4%d9%88%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%87%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%b9%d8%a8%d8%af/ «طریقت شهسواران معبد یا شوالیه‌های معبد»، وب‌سایت اندیشکدۀ مطالعات یهود.]</ref>  

==='''بیت‌لحم: زادگاه انبیا'''===
همچنین بنیامین، آخرین و محبوب‌ترین فرزندان یعقوب، داوود نبی و عیسی مسیح در بیت‌لحم به دنیا آمده‌اند. در سال ۳۲۶م اولین کلیسای محل تولد بر فراز آن ساخته شد. این بنا در قرن ششم بازسازی شده و از آن زمان تاکنون مقدس‌ترین حرم مسیحیت بوده است.<ref>گری، «[https://fa.sacredsites.com/%D8%AE%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%A7%D9%86%D9%87/%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%D9%8A%D9%84/%D9%86%D9%85%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87_%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3_-%D9%85%D9%82%D8%AF%D8%B3.html نمازخانه مقبره مقدس، اورشلیم، اسرائیل»، وب‌سایت راهنمای زیارت جهانی.]</ref> 

==مدعیان فعلی سرزمین موعود==
===صهیونیسم===

====صهیونیسم: ادعای سرزمین موعود و تأسیس کشور یهود====
جنبش [[صهیونیسم]]، از مدعیان اصلی سرزمین ‎موعود و طرفدار بازگشت يهوديان به ‎سرزمين فلسطين و ايجاد كشور يهودى در اين سرزمين است.<ref>[https://farsnews.ir/news/8507100213%20%20%20%20/%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%88%D8%AF-%D9%88-%D8%B5%D9%87%D9%8A%D9%88%D9%86%D9%8A%D8%B3%D9%85 سلیمانی اردستانی، «ارض موعود و صهيونيسم»، خبرگزاري فارس].</ref>

====ریشه‌های ایدئولوژیک و عرفانی صهیونیسم====
در تصوف يهودي (کابالا)، شخصيت داوود در موجودی خدای‌گونه به ‏نام شخينا تجلی مي‌يابد که انديشه و ساختار سياسي يهوديت بر آن استوار است. صهيونيسم، به‌عنوان يک ايدئولوژی جديد، درون‌مايۀ خود را از اسطورۀ خاندان داوود گرفته و بر اصل «برگزيدگی الهی»، «سلطنت ابدی خاندان داوود»، «ادعای رسالت جهانی» در کنار «نژاد‌گرایی افراطی» و «تقدس‌زدايی اخلاقی از پيامبران» مبتنی است. 

====باور به سیطره جهانی و تأثیر شخصیت داوود====
آنها مدعی‌اند که روزی ماشیخ ظهور خواهد کرد و سيطرۀ يهوديان و در رأس آنان خاندان داوود را بر سراسر جهان برقرار خواهد کرد. تصويری که عهد عتيق از شخصيت داوود به‌عنوان یک سلطان قسی‌القلب، قدرت‌طلب و غرق در فساد به‌دست می‌دهد در تکوين روانشناسی فردی و اجتماعی و فرهنگ قوم يهود و به‌خصوص صهیونیسم به‌شدت مؤثر بوده است. <ref>[https://www.shahbazi.org/History_of_Jews/03.htm شهبازی، «پیشینۀ کنعانی دولت یهود»، وب‌سایت عبدالله شهبازی.]</ref>
[[پرونده:سرزمین موعود (2).jpg|جایگزین=نامه آرتور جیمز بالفور-بیانیه بالفور|بندانگشتی|اصل نامه آرتور جیمز بالفور به بارون والتر روتشیلد که بعدها به «بیانیه بالفور» مشهور شد]]

====حمایت‌های بین‌المللی و قیمومیت بریتانیا====
دولت انگلیس با تصویب بیانیۀ بالفور در ۱۹۱۷م از طرح جنبش صهیونیسم حمایت کرد.<ref>حمیدی، تاریخ اورشلیم، 131ش، ص249-250.</ref>  شورای عالی، متفقین در ۱۹۲۰م، در اجلاس «سن‌ریمو» ضمن تأیید  مفاد [[اعلامیه بالفور]] در مورد تأسیس موطنی ملی برای یهودی‌ها، فلسطین را زیر قیمومیت انگلیس قرار داد و در ۱۹۲۲م سند قیمومیت انگلیس بر فلسطین در جامعۀ ملل نیز به تصویب رسید. سیاست انگلیس در فلسطین بر اجرای سه تعهد: کمک به تشکیل موطن ملی یهود، تسهیل [[مهاجرت]] یهودی‌ها به فلسطین، تشویق اسکان یهودی‌ها در فلسطین با همکاری آژانس یهود استوار بود.<ref>[https://farsnews.ir/news/13930501001569/%D8%AA%D8%B5%D9%88%DB%8C%D8%A8-%D9%82%DB%8C%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86-%DA%86%DA%AF%D9%8 «تصویب قیمومیت انگلیس بر سرزمین فلسطین/ چگونه استعمار پیر به کمک صهیونیسم جوان آمد؟»، فارس نیوز.]</ref> 

===گروه صهیونیسم مسیحی و حامیان سیاسی صهیونیسم===

====مبانی اعتقادی صهیونیسم مسیحی====
گروه [[صهیونیسم]] مسیحی که بر اساس وحیانی‌بودن کتاب مقدس و بازگشت عیسی مسیح بنا شده است از حامیان اصلی صهیونیسم به ‌شمار می‌رود. <ref>[https://mafaz.ir/%D9%81%D8%B1%D9%82-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86/%D8%AC%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C/%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A8%D9%84%DB%8C%D8%BA%DB%8C/%D8%A2%D8%AE%D «آخرالزمان در نگاه مکتب صهیونیسم مسیحی (بخش اول)»، پایگاه خبری مفاز، مؤسسۀ فرق و ادیان زاهدان].</ref> در نگاه اسلامی نیز حضرت مسیح باز خواهد گشت، اما از اصحاب و یاران امام زمان خواهد بود.<ref> [https://hawzah.net/fa/Discussion/View/76825/%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%B9%DB%8C%D8%B3%DB%8C%22%D8%B9%22-%D8%AC%D8%B2%D8%A1-313-%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86%22%D8%B9%D8%AC%22 جعفری، «حضرت عیسی جزء 313 یار امام زمان»، خبرگزاری شیعه نیوز.]</ref>

====توجیه حمایت از اسرائیل بر اساس عهد عتیق====
اصلی‌ترین دلیل حمایت مسیحیان صهیونیست از اسرائیل، عهد تحریف‌شدۀ خدا به ابراهیم تلقی شده است که بر مبنای آن پاداش خداوندی تنها برای کسانی است که به‌یهودی‌ها رحمت بفرستند و عذاب نیز متعلق به ‌کسانی است که یهودیان را لعن کنند. <ref>. [https://farsnews.ir/news/13930620000921/%D8%A2%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%DB%8C «آخرالزمان در نگاه مکتب صهیونیسم مسیحی»، خبرگزاری فارس.]</ref>

====دیدگاه قرآن در تقابل با صهیونیسم مسیحی====
در صورتی‌که بر اساس آیات قرآن خداوند، یهود را به‌خاطر نسبت ناروا به ‌خداوند، لعنت کرده<ref>سورۀ مائده، آیۀ 64.</ref>  و از زبان داوود و عیسای مسیح نیز بر آنها لعنت فرستاده است. <ref>سورۀ مائده، آیۀ 78.</ref>

====حمایت سیاسی آمریکا و انگلیس از اسرائیل====
دولت‌های آمریکا و انگلیس حامیان اصلی اسرائیل به‌شمار رفته‌اند.<ref>[https://www.khabaronline.ir/news/1840210/%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%D9%88-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D9%84%DB%8C%D8%B3-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D رضایی، «پشت پرده حمایت آمریکا و انگلیس از اسرائیل به روایت محسن رضایی /پای نفت در میان است؟»، خبر آنلاین.]</ref>  آمریکا از ۱۹۴۸م تا کنون، ۴۶ بار قطعنامه‌های شورای امنیت علیه رژیم صهیونیستی را وتو کرده است.<ref>. [https://www.isna.ir/news/1402092014587/%D8%A7%DB%8C%D9%86%D9%81%D9%88%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%DA%A9-%D8%A2%D9%85%D8%B1%DB%8C%DA%A9%D8%A7-%DA%86%D9%86%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%B1% نصراللهی، «اینفوگرافیک/ آمریکا چندبار قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی را وتو کرد؟»، خبرگزاری دانشجویان ایران.]</ref>  

==سازمان ملل متحد و سرزمین موعود==
در ۱۹۴۸م جنگ‌های خونینی بین اعراب و یهودیان درگرفت و دولت انگلیس، تصمیم‌گیری دربارۀ آن را به سازمان ملل واگذار می‌كند. نمایندۀ اتحاد جماهیر شوروی پیشنهاد می‌کند که  فلسطین به یك كشور عربی و یك كشور یهودی تقسیم شود که با استقبال سازمان ملل همراه شد. سازمان ملل ۵۵ درصد از اراضی حاصلخیز فلسطین را به ‎صهیونیست‌ها و ۴۵ درصد زمین‌های غیرقابل كشاورزی را به ‌فلسطینیان داد. صهیونیست‌ها نخست از این طرح سازمان ملل استقبال کردند، اما بعدها نشان دادند كه در عمل هیچ التزامی به قواعد بین‌المللی ندارند.<ref>تمرابی. منازعۀ فلسطین و اسراییل، 1399ش، ص26-27.</ref>  

دولت انگلیس با خارج‌کردن سربازان خود، بیشتر سلاح‌ها را به صهیونیست‌ها تحویل می‌دهد. به ‌دنبال خروج انگلیسی‌ها بن‌گوریون تأسیس دولت «اسرائیل» را اعلام می‌کند که بلافاصله توسط دولت آمریکا و بریتانیا به‌رسمیت شناخته می‌شود. <ref>حمیدی، تاریخ اورشلیم، 1381ش، ص260.</ref> 

مناخیم بگین در رابطه با گسترۀ سرزمینی ارض موعود اعلام داشته بود که دولت اسرائیل مطابق تورات، شامل عراق، سوریه، ترکیه، عربستان سعودی، مصر، سودان، لبنان، اردن و کویت است.<ref>[https://www.jahannews.com/analysis/372272/%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%DB%8C%D8%A7-%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%88%D8%AF-%DA%A9%D8%AC%D8%A7%D «سرزمین جعلی؛ 'اسرائیل بزرگ' یا ارض موعود کجاست؟»، وب‌سایت جهان‌نیوز.]</ref>  
==سرزمین موعود در باورهای اسلامی==
در نگاه [[قرآن]]، مسئلۀ اصلی سرزمین موعود، امامت و پیشوایی بر روی زمین است و امامت بر روی زمین یک موهبت الهی است که خداوند به بندگان صالح خود نوید داده است. <ref>سورۀ بقره، آیۀ 124؛ سورۀ قصص، آیۀ 5.</ref> این عهد در تورات نیز مشروط به انجام فرامین الهی شده <ref>کتاب مقدس، سفرپیدایش، باب 26، آیۀ 5.</ref> و مربوط به کسانی است که به خدا [[ایمان]] داشته و از [[حضرت محمد|پیامبر]] او پیروی می‌کنند <ref>سورۀ نور، آیۀ 54-55.</ref> و مراجعت به سرزمین مقدس منوط به‌کمک مستقیم خدا و رهبری انبیا دانسته شده است؛ <ref>حمیدی، تاریخ اورشلیم، 1381ش، ص245</ref> 

اما یهودیان با وجود این‌که پیامبر اسلام را به‌دقت و با خصوصیات فردی می‌شناختند، به او ایمان نیاوردند و باز مدعی‌اند که خداوند این زمین را به آنها بخشیده ‌است.<ref> [https://raj.smc.ac.ir/article_2711.html علی‌زاده، «ریشه‌های انحراف یهود»، 1387ش، ص109-110.]</ref> همچنین این بخشش به بندگان صالح خدا،<ref>سورۀ نور، آیۀ 55؛ سورۀ انبیاء، آیۀ 105.</ref>  برکتی دارد که به همۀ انسان‌ها می‌رسد <ref>کتاب مقدس، سفرپیدایش، باب 26، آیۀ 4.</ref> رحمت گسترده خدا برای کل موجودات عالم توصیف شده است.<ref>سورۀ انبیاء، آیۀ 107.</ref>  
==محور مقاومت در سرزمین موعود==
محور مقاومت عنوانی است برای اشاره به ائتلاف منطقه‌ای نانوشته میان قدرت‌های منطقه‌ای ضد اسرائیل شامل ایران، سوریه، عراق، [[حزب‌الله لبنان]]، انصارالله یمن، حماس و جهاد اسلامی فلسطین، که هدف آنها مبارزه با رژیم اسرائیل، سلطۀ غرب در منطقۀ خاورمیانه و دفاع از آزادی فلسطین است. <ref>[https://www.tabnak.ir/fa/tags/26172/1/%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%88%D9%85%D8%AA «در مورد محور مقاومت در ویکی تابناک بیشتر بخوانیم»، وب‌سایت ویکی تابناک.]</ref> این محور شعار خود را همۀ فلسطین برای همۀ ساکنان اصلی فلسطین <ref>خامنه‌ای، «بيانات در ديدار كارگزاران نظام جمهورى اسلامى به مناسبت عيد سعيد فطر»، نرم‌افزار حدیث ولایت.</ref> از رود اردن تا دریای مدیترانه و از رأس‌الناقوره تا ام‌رشراش، قرار داده‌اند.<ref>[https://hajj.ir/fa/99726/%D9%87%D9%86%DB%8C%D9%87:-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%81%D9%84%D8%B3%D8%B7%DB%8C%D9%86-%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%AA%D9%82%D8%B3%DB%8C%D9%85-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA هنیه، «سرزمین فلسطین قابل تقسیم نیست»، وب‌سایت حوزۀ نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت].</ref>  
==نگاه آخرالزمانی به سرزمین موعود==
بر اساس پیش‌بینی‌های تورات، انجیل، قرآن و روایات موجود در منابع اسلامی، جنگ در سرزمین شام میان جبهۀ حق و باطل، اجتناب‌ناپذیر، نهایی و تعیین‌‌کننده است. مسیحیان صهیونیست آخرالزمان را همراه با ظهور حضرت مسیح و تشکیل حکومت جهانی توسط وی می‌دانند؛ اما این ظهور مقدماتی دارد که از مهم‌ترین آنها تشکیل حکومت یهودی در فلسطین، تخریب [[مسجدالاقصی|مسجد‌الاقصی]]، بازسازی معبد سلیمان و در نهایت جنگ آرماگدون است. <ref>[https://farsnews.ir/news/13930620000921/%D8%A2%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D9%84%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%DA%A9%D8%AA%D8%A8-%D8%B5%D9%87%DB%8C%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%85-%D9%85%D8%B3%DB%8C%D8%AD%DB%8C «آخرالزمان در نگاه مکتب صهیونیسم مسیحی (بخش دوم)»، خبرگزاری فارس.]</ref> 

در روایات اسلامی نیز آمده که جنگی در شام شروع می‌شود که دنیا را تکان می‌دهد و بیش از صد هزار نفر در این آشوب کشته می‌شوند، افرادی از مغرب‌زمین با پرچم‌های زرد وارد شام می‌شوند آن‌گاه سفیانی از وادی یابس ظهور کرده و وارد مسجد دمشق می‌شود، سپس مهدی ظهور خواهد کرد.<ref>نعمانی، الغيبة، 1397ق، ص305-306.</ref>  
==پانویس==
{{پانویس}}
==منابع==
{{آغاز منابع}}
*ابن‌اثیر، الكامل في التاريخ‌، بیروت، دار صادر، ۱۳۸۵ق.
*ابن‌خلدون، تاریخ ابن‌خلدون، ترجمۀ عبدالمحمد آیتی، تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، ۱۳۸۳ش.
*انصاری، خواجه عبدالله، كشف الاسرار و عدة الابرار، تهران، اميركبير، ۱۳۷۱ش.
*بستانى، فواد افرام، فرهنگ ابجدي، تهران، اسلامی، ۱۳۷۵ش.
*«تخریب دوم معبد و پیامدهای آن در تاریخ یهود»، وب‌سایت دایرۀ المعارف طهور، تاریخ درج مطلب: ۱۲ آذر ۱۳۸۱ش.
*«تصویب قیمومیت انگلیس بر سرزمین فلسطین/ چگونه استعمار پیر به کمک صهیونیسم جوان آمد؟»، فارس نیوز، تاریخ درج مطلب: ۲ مرداد ۱۳۹۳ش.
*تمرابی، اور، منازعۀ فلسطین و اسراییل، ترجمۀ پریسا صیادی، تهران، ققنوس، ۱۳۹۹ش.
*جعفری، جواد، «حضرت عیسی جزء ۳۱۳ یار امام زمان»، خبرگزاری شیعه نیوز، تاریخ درج مطلب: ۶ دی ۱۳۹۹ش.
*جوادی آملی، عبدالله، ادب فنای مقربان، قم، اسراء، ۱۳۸۸ش.
*چراغی، مریم، «تبیین جایگا و جغرافیای زیارت در دیانت مسیحی»، در مجلۀ هفت آسمان، سال ۲۲، شماره ۲۹، پاییز و زمستان ۱۳۹۹ش.
*حسنى واعظ، محمود بن محمد، دقائق التأويل و حقائق التنزيل، تهران، مركز پژوهشى ميراث مكتوب، ۱۳۸۱ش.
*حمیدی، سیدجعفر، تاریخ اورشلیم، تهران، امیرکبیر، ۱۳۸۱ش.
*خامنه‎ای، سیدعلی، بيانات در خطبه‏هاى نماز جمعۀ تهران، نرم‌افزار حدیث ولایت، ۱۰ بهمن ۱۳۷۸ش.
*راغب اصفهانى، حسين بن محمد، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن، ترجمۀ خسروی حسینی، غلام‌رضا، تهران، مرتضوى، ۱۳۶۹ش.
*رضایی، محسن، «پشت پرده حمایت آمریکا و انگلیس از اسرائیل به روایت محسن رضایی /پای نفت در میان است؟»، خبر آنلاین، تاریخ درج مطلب: ۲ آذر ۱۴۰۲ش.
*رضایی پناه، امیر و حاجیلو، محمدحسین، «واکاوی نقش رسانه‌های اسرائیل در بازتولید ایدئولوژی نژادپرستی صهیونیسم»، در فصلنامۀ پژوهش‌های راهبردی سیاست، سال دوم، شمار۵، سال ۱۳۹۲ش.
*زعیتر، اکرم، سرگذشت فلسطین، ترجمه اکبر هاشمی رفسنجانی، قم، حکمت.
*زمخشرى، محمود بن عمر، الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل و عيون الأقاويل فى وجوه التأويل، بیروت، دار الكتاب العربي، ۱۴۰۷ق.
*«سرزمین موعود»، وب‌سایت دانشنامۀ فلسطین، تاریخ درج مطلب: ۱۵ ژوئیۀ ۲۰۲۰م.
*سلیمانی اردستانی، عبدالرحیم، «ارض موعود و صهيونيسم»، خبرگزاري فارس، تاریخ درج مطلب: ۱۰ مهر ۱۳۸۵ش.
*سيوطى، عبدالرحمن، الدر المنثور فى التفسير بالماثور، قم، كتابخانۀ عمومى آيت‌الله مرعشى نجفى، ۱۴۰۴ق.
*شهبازی، عبدالله، زرسالاران یهودی و پارسی استعمار بریتانیا و ایران، تهران، مؤسسۀ مطالعات و پژوهش‌های سیاسی، ۱۳۷۷ش.
*شهبازی، عبدالله، «پیشینۀ کنعانی دولت یهود»، وب‌سایت عبدالله شهبازی، تاریخ درج مطلب: ۱۶ ژانویۀ ۲۰۱۰م.
*طباطبايى، محمدحسين، ترجمه تفسير الميزان، ترجمۀ محمدباقر موسوی، قم، اسلامى، ۱۳۷۴ش.
*طبرسى، فضل بن حسن، تفسير جوامع الجامع، قم، مركز مديريت حوزه علميه قم، ۱۴۱۲ق.
*طبرى، محمد بن جرير، جامع البيان فى تفسير القرآن، بیروت، دارالمعرفة، ۱۴۱۲ق.
*«طریقت شهسواران معبد یا شوالیه‌های معبد»، وب‌سایت اندیشکدۀ مطالعات یهود، تاریخ درج مطلب: ۲۰ مهر ۱۳۹۵ش.
*علی‌زاده، هادی، «ریشه‌های انحراف یهود»، دوفصلنامۀ انسان پژوهی دینی، مجتمع آموزش عالی شهید محلاتی، شماره ۱۷ و ۱۸، پاییز و زمستان ۱۳۸۷ش.
*کتاب مقدس، (ترجمۀ قدیم)، شامل کتب عهد عتیق و عهد جدید، تهران، ایلام، ۲۰۰۲م.
*گری، مارتین، «نمازخانه مقبره مقدس، اورشلیم، اسرائیل»، وب‌سایت راهنمای زیارت جهانی، تاریخ بازدید: ۱۰ اسفند ۱۴۰۲ش.
*میرحسینی، مرتضی، «تاریخ باستان و اسارت بابلی»، وب‌سایت روزنامۀ اعتماد، تاریخ درج مطلب: ۲۶ اسفند ۱۳۹۹ش.
*نصراللهی، نگین، «اینفوگرافیک/ آمریکا چندبار قطعنامه علیه رژیم صهیونیستی را وتو کرد؟»، خبرگزاری دانشجویان ایران، تاریخ درج مطلب: ۲۰ آذر ۱۴۰۲ش.
*نعمانی، محمد بن ابراهيم، الغيبة، تهران، صدوق، ۱۳۹۷ق.
*هنیه، اسماعیل، «سرزمین فلسطین قابل تقسیم نیست»، وب‌سایت حوزۀ نمایندگی ولی فقیه در امور حج و زیارت، تاریخ درج مطلب: ۱۲ فروردین ۱۳۹۹ش.
{{پایان منابع}}