جنسیت از دیدگاه علامه طباطبایی: تفاوت میان نسخه‌ها

از دیدگاه علامه طباطبایی، ویژگی‌های جنسیتی در اصل انسانیت تغییری ایجاد نمی‌کند. اگر چه اشتراکات زنان و مردان باعث تساوی در بسیاری از موارد است؛ اما تفاوت‌های زنان و مردان تکوینی است و ریشه در خلقت آن‌ها داشته و باعث تفاوت‌هایی در [[هویت زن|هویت زنانه]] و مردانه، جایگاه اجتماعی و احکام و [[جنسیت‌پذیری حقوق|حقوق]] آن‌ها خواهد شد.

[[جنسیت]] در معنای لغوی آن، حالت و کیفیت [[جنس]] است.<ref>معین، فرهنگ فارسی، 1391ش، ج1، ص174.</ref> تا قبل از سال ۱۹۶۰م، دو واژۀ جنس<ref>sex.</ref> و جنسیت،<ref>gender.</ref> برای اشاره به معنای [[زن]] و [[مرد]] به‌کار برده شده است، ولی از دهه۱۹۶۰م، به‌تدریج، معنای جدیدی وارد ادبیات جامعه‌شناختی شد که واژه جنس را با توجه به تفاوت‌های بیولوژیکی برای اشاره به جنس زن یا مرد و واژه جنسیت را برای اشاره به ویژگی‌های متفاوت رفتاری که در بستر جامعه شکل گرفته به کار برده‌اند.<ref>فریدمن، فمنیسم، 1390ش، ص27.</ref> علامه طباطبایی واژه جنس را برای تفکیک دو صنف زن و مرد از انسان<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1417ق، ج2، ص400.</ref> به کار برده است و حتی در تبیین تفاوت‌های اجتماعی نیز از واژه متفاوتی استفاده نکرده است.

[[علامه طباطبائی]] با توجه به وضعیت تاریخی زنان در جوامع، جنسیت را در سه محور شباهت‌ها و تفاوت‌های هویتی زن و مرد، نقش‌های اجتماعی زن و احکام و حقوق مربوط به زنان، بررسی کرده است.<ref>طباطبایی، زن در قرآن، 1384ش، ص52.</ref>

ویژگی‌های آفرینش زن، او را متمایز از مرد کرده است؛ تفاوت جایگاه اجتماعی زنان و مردان نیز ریشه در همین اختلاف‌های تکوینی دارد. زن به‌منزله «حرث» معرفی شده که جایگاهی برای رشد و امتداد نسل بشری است.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1417ق، ج2، ص272.</ref>

از نظر [[علامه طباطبایی]] تفاوت‌های جنسیتی ریشه در تکوین و خلقت زنان و مردان دارد و برساخته فرهنگ و اجتماع و تربیت جامعه مردسالار نیست<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1417ق، ج2، ص272.</ref> و این تفاوت‌ها زمینه اختلاف‌هایی در جایگاه اجتماعی و احکام را فراهم می‌کنند؛ اما اختلافات جنسیتی بار ارزشی نداشته و به هیچ عنوان، عامل برتری زنان بر مردان یا مردان بر زنان نمی‌شود.<ref>طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1417ق، ج2، ص277.</ref>