امام موسی کاظم: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۹۳:

*افشای اسرار امامت توسط برخی یاران امام، نظیر هشام بن حکم که منجر به حساسیت هارون و دستگیری موسی بن جعفر شد؛<ref>صدوق، کمال الدین، 1395ق، ج۲، ص۳۶۱-۳۶۳؛ جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص397-400.</ref>

*اخبار نادرست جاسوسان و تحریکات یحیی بن خالد برمکی؛<ref>منتظرالقائم، تاریخ امامت، 1384ش، ص209.</ref>

سعایت برادرزاده‌اش، محمد یا علی بن اسماعیل (نوادۀ امام صادق)<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص386-387.</ref> و محمد بن جعفر (برادرش)<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص168-169.</ref> از موسی بن جعفر، نزد هارون الرشید، موجب ~~گردید~~ تا وی در سال ۱۷۹ق، هنگام سفر حج، در مدینه پس از عذرخواهی از [[پیامبر اکرم|پیامبر]]! و گلایه از امام موسی بن جعفر،<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص388.</ref> دستور بازداشت وی را به‌دلیل فتنه‌گری<ref>مطهری، سیری در سیرۀ ائمّۀ اطهار، 1383ش، ص155.</ref> و تفرقه‌افکنی بین [[مسلمانان]]،<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص20.</ref> صادر کرد<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص298-300.</ref> و او را به بصره، نزد عیسی بن جعفر بن منصور (نوادۀ خلیفۀ دوم عباسی) فرستاد. پس از استنکاف و روگردانی عیسی از قتل امام کاظم، موسی بن جعفر را به بغداد منتقل کرده و به فضل بن ربیع سپردند، که مدت مدیدی نزد وی زندانی بود.

سعایت برادرزاده‌اش، محمد یا علی بن اسماعیل (نوادۀ امام صادق)<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص386-387.</ref> و محمد بن جعفر (برادرش)<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص168-169.</ref> از موسی بن جعفر، نزد هارون الرشید، موجب شد تا وی در سال ۱۷۹ق، هنگام سفر حج، در مدینه پس از عذرخواهی از [[پیامبر اکرم|پیامبر]]! و گلایه از امام موسی بن جعفر،<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص388.</ref> دستور بازداشت وی را به‌دلیل فتنه‌گری<ref>مطهری، سیری در سیرۀ ائمّۀ اطهار، 1383ش، ص155.</ref> و تفرقه‌افکنی بین [[مسلمانان]]،<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص20.</ref> صادر کرد<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص298-300.</ref> و او را به بصره، نزد عیسی بن جعفر بن منصور (نوادۀ خلیفۀ دوم عباسی) فرستاد. پس از استنکاف و روگردانی عیسی از قتل امام کاظم، موسی بن جعفر را به بغداد منتقل کرده و به فضل بن ربیع سپردند، که مدت مدیدی نزد وی زندانی بود.

وی نیز از کشتن امام کاظم سر باز زد و امام را به فضل بن یحیی تحویل دادند. فضل بن یحیی در طول مدت حبس، اسباب آسایش و رفاه موسی بن جعفر را فراهم آورد که موجب خشم هارون و نواختن ۱۰۰ ضربه تازیانه بر او شد.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص334.</ref> او نیز به دنبال سرپیچی از قتل امام کاظم،<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص392.</ref> از زندانبانی، خلع و موسی بن جعفر به سندی بن شاهک سپرده شد.<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص149.</ref>

@@ خط ۹۳: / خط ۹۳: @@
 *افشای اسرار امامت توسط برخی یاران امام، نظیر هشام بن حکم که منجر به حساسیت هارون و دستگیری موسی بن جعفر شد؛<ref>صدوق، کمال الدین، 1395ق، ج۲، ص۳۶۱-۳۶۳؛ جعفریان، حیات فکری و سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص397-400.</ref>
 *اخبار نادرست جاسوسان و تحریکات یحیی بن خالد برمکی؛<ref>منتظرالقائم، تاریخ امامت، 1384ش، ص209.</ref>
-سعایت برادرزاده‌اش، محمد یا علی بن اسماعیل (نوادۀ امام صادق)<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص386-387.</ref>  و محمد بن جعفر (برادرش)<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص168-169.</ref>  از موسی بن جعفر، نزد هارون الرشید، موجب گردید تا وی در سال ۱۷۹ق، هنگام سفر حج، در مدینه پس از عذرخواهی از [[پیامبر اکرم|پیامبر]]! و گلایه از امام موسی بن جعفر،<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص388.</ref>  دستور بازداشت وی را به‌دلیل فتنه‌گری<ref>مطهری، سیری در سیرۀ ائمّۀ اطهار، 1383ش، ص155.</ref>  و تفرقه‌افکنی بین [[مسلمانان]]،<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص20.</ref>  صادر کرد<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص298-300.</ref>  و او را به بصره، نزد عیسی بن جعفر بن منصور (نوادۀ خلیفۀ دوم عباسی) فرستاد. پس از استنکاف و روگردانی عیسی از قتل امام کاظم، موسی بن جعفر را به بغداد منتقل کرده و به فضل بن ربیع سپردند، که مدت مدیدی نزد وی زندانی بود.
+سعایت برادرزاده‌اش، محمد یا علی بن اسماعیل (نوادۀ امام صادق)<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص386-387.</ref>  و محمد بن جعفر (برادرش)<ref>زرندی حنفی، فضیلت‌های آل پیامبر از دیدگاه عالمان اهل سنت، 1393ش، ص168-169.</ref>  از موسی بن جعفر، نزد هارون الرشید، موجب شد تا وی در سال ۱۷۹ق، هنگام سفر حج، در مدینه پس از عذرخواهی از [[پیامبر اکرم|پیامبر]]! و گلایه از امام موسی بن جعفر،<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص388.</ref>  دستور بازداشت وی را به‌دلیل فتنه‌گری<ref>مطهری، سیری در سیرۀ ائمّۀ اطهار، 1383ش، ص155.</ref>  و تفرقه‌افکنی بین [[مسلمانان]]،<ref>حکیم، پیشوایان هدایت، باب الحوائج، حضرت امام موسی کاظم، 1385ش، ج9، ص20.</ref>  صادر کرد<ref>مفید، الإرشاد فی معرفة حجج الله علی العباد، 1399ق، ص298-300.</ref>  و او را به بصره، نزد عیسی بن جعفر بن منصور (نوادۀ خلیفۀ دوم عباسی) فرستاد. پس از استنکاف و روگردانی عیسی از قتل امام کاظم، موسی بن جعفر را به بغداد منتقل کرده و به فضل بن ربیع سپردند، که مدت مدیدی نزد وی زندانی بود.
 وی نیز از کشتن امام کاظم سر باز زد و امام را به فضل بن یحیی تحویل دادند. فضل بن یحیی در طول مدت حبس، اسباب آسایش و رفاه موسی بن جعفر را فراهم آورد که موجب خشم هارون و نواختن ۱۰۰ ضربه تازیانه بر او شد.<ref>شاهین، الإمام موسی بن جعفر الکاظم، إضاءات حول سیرة سابعِ أئمّة أهل البیت، 1425ق، ص334.</ref>  او نیز به دنبال سرپیچی از قتل امام کاظم،<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج2، ص392.</ref>  از زندانبانی، خلع و موسی بن جعفر به سندی بن شاهک سپرده شد.<ref>حسینی قزوینی، موسوعة الإمام الکاظم، 1436ق، ج1، ص149.</ref>