حنا: تفاوت میان نسخه‌ها

| تصویر            =حنا1.jpg|بندانگشتی|318x318پیکسل

| زیرنویس تصویر    =برگ حنا

| image_alt        =برگ حنا

| فایل پادکست      =حنا.ogg

| حجم فایلپادکست    =۹/۳۸

| تاریخ پادکست      =۳۱-۱-۱۴۰۵

| زیرنویس عنوان    =

 

 

 

 

 

 

 

 

 

از حیث کاربرد، حنا در سه دستهٔ معمولی، عربی و هندی جای می‌گیرد. حنای معمولی عمدتاً برای رنگ‌آمیزی مو به کار می‌رود.<ref>[https://rosesorkh.com/articles/henna-for-hair/ «طرز تهیه حنا برای مو»، وب‌سایت رزسرخ.]</ref> حنای عربی که در مراسم [[حنابندان]] مورد استفاده قرار می‌گیرد، برای ایجاد نقش روی دست به کار می‌رود. از طرح‌های رایج آن می‌توان به نقش دست و چشم برای دفع [[چشم‌زخم]]، گل، برگ، اشکال هندسی و پرندگان اشاره کرد.<ref>[https://www.digistyle.com/mag/henna-design/ میرسلطانی، «همه چیز دربارۀ طرح حنا و نقوش رایج و سنتی آن»، وب‌سایت دیجی استایل.]</ref> این نوع حنا در رنگ‌های قهوه‌ای و مشکی عرضه می‌شود، ماندگاری بالایی دارد و حساسیت پوستی ایجاد نمی‌کند.<ref>[https://aradbranding.com/fa/arabic-henna/ «حنا عربی؛ مشکی قهوه‌ای عدم حساسیت پوستی 2 شکل قیفی تیوپی»، وب‌سایت آراد براندینگ.]</ref> حنای هندی از محبوب‌ترین انواع حنا به‌شمار می‌رود و برای طراحی روی ناخن، دست و نیز تقویت موی سر کاربرد دارد. این نوع حنا بدون نیاز به افزودنی‌های دیگر، به‌راحتی رنگ مشکی و قهوه‌ای ایجاد می‌کند.<ref>[https://rosesorkh.com/articles/henna-for-hair/ «طرز تهیه حنا برای مو»، وب‌سایت رزسرخ.]</ref>

در ایران، مراکز اصلی کشت حنا در [[استان کرمان]] به‌ویژه شهرهای [[بم]] و بهرام‌آباد و نیز بخش‌هایی از مناطق جنوبی کشور به‌خصوص [[هرمزگان]] قرار دارند.<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/20120426190042-5201-91.pdf عباسی دمشهری، «حنا در هرمزگان»، 1386ش، ص135.]</ref> حنای نرماشیر در استان کرمان مرغوب‌ترین نوع حنای ایران معرفی شده است و پس‌از آن، به‌ترتیب حنای یزد، کرمان و بم در رده‌های بعدی کیفیت قرار می‌گیرند.<ref>[http://medicalpdf.ir/?x=0&y=0&s=حنای+ «حنا طبیعی – حنا هندی»، وب‌سایت مدیکال پی‌دی‌اف.]</ref> صادرات حنای جنوب کرمان به کشورهای [[انگلستان]]، [[ایتالیا]]، [[فرانسه]]، [[روسیه]]، کشورهای آسیای شرقی، برخی [[کشورهای عربی]] و همسایگان شمالی ایران صورت می‌پذیرد.<ref>[https://tosebrand.ir/the-henna-of-southern-kerman-is-exported-under-the-yazd-brand/ «حنای جنوب کرمان با برند یزد صادر می‌شود»، وب‌سایت توسعه‌برند.]</ref>

 

== کاربردهای حنا ==

 

'''کاربرد آرایشی''': بیشترین کاربرد حنا در جهان، به حوزهٔ [[آرایش]] و [[زیبایی]] اختصاص دارد. مردم از گذشته‌های دور، برای رنگ‌آمیزی دست و موی سر از حنا بهره می‌برده‌اند.<ref>زرگری، گیاهان دارویی، ۱۳۴۵ش، ج1، ص649 و 651؛ سمسار، «آرایش و هنر»، ۱۳۴۲ش، ص33. Schlimmer, Terminologie medico-Pharmaceutique Francaise-persane, 1970, P342.</ref> رنگدانه‌های حنا، ماندگاری بالایی روی مو دارد و برای تسریع در حذف رنگ حنا از مو، می‌توان از روش دکوپاژ استفاده کرد.<ref>[https://rosesorkh.com/articles/henna-for-hair/ «طرز تهیۀ حنا برای مو»، وب‌سایت رز سرخ.]</ref>

 

 

'''کاربرد درمانی''': روغن حاصل از گل حنا در داروسازی سنتی به کار می‌رود.<ref>حکیم مؤمن، تحفة المؤمنین، ۱۳۴۵ش، ص۹۶؛ جزایری، زبان خوراکی‌ها، ۱۳۶۱ش، ج3، ص128؛ میرحیدر، معارف گیاهی، ۱۳۷۳ش، ج3، ص21.</ref> بسیاری از دانشمندان ایرانی و یونانی به خواص حنا در [[طب سنتی]] اشاره کرده‌اند.<ref>المقالات السبع من کتاب دیاسقوریدس، ۱۹۵۲م، ص89-90؛ ابن‌بیطار، تنقیح مفردات (تنقیح الجامع)، ۱۹۹۰م، ص130-131.</ref>[[پرونده:حنا.jpg|بندانگشتی|441x441پیکسل|مهندی یا طراحی با حنا روی دست ]]'''طراحی با حنا''': مِهِندی، نقاشی با گیاه حنا بر روی پوست، پیشینه‌ای پنج‌هزارساله دارد و خاستگاه آن [[هند]]، [[آفریقا]]، [[خاورمیانه]] و [[پاکستان]] است. امروزه نیز این هنر در این مناطق و نیز در برخی شهرها و روستاهای جنوبی ایران رایج است. طرح حنای ایرانی با نقوش زیبای خود به فرهنگ‌های دیگر نیز راه یافته است. در این طرح‌ها، نقوش الهام‌گرفته از طبیعت همچون طاووس، نیلوفر آبی، [[بته‌جقه]]، صدف حلزون، خروس، عقاب، مار، درخت و لاله به چشم می‌خورد که هر یک نماد مفاهیمی چون عشق، جاودانگی، وفاداری، حقیقت، قدرت، فراوانی نعمت و تولد دوباره هستند. مهندی با ایجاد نقوشی موقت بر روی پوست، به [[زیبایی]] و [[آراستگی]] آن کمک می‌کند. این هنر به‌دلیل صرفهٔ اقتصادی، طرفدارانی در جامعه دارد و بیشترین کاربرد آن در [[مراسم عروسی]] و [[حنابندان]] است.<ref>[https://www.digistyle.com/mag/henna-design/ میرسلطانی، «همه چیز دربارۀ طرح حنا و نقوش رایج و سنتی آن»، وب‌سایت دیجی استایل.]</ref>

 

'''کارکرد آیینی''': در باور ایرانیان، حنا هدیه‌ای بهشتی و نشانهٔ شادی، مهر و کامیابی است.<ref>[https://www.tasvirezendegi.com/مدل-تزیین-حنا-مراسم-حنابندان/ «۵۵ مدل تزیین حنا برای مراسم حنابندان عروس داماد»، وب‌سایت تصویر زندگی.]</ref> این گیاه در فرهنگ ایرانیان جایگاهی مقدس دارد.<ref>[https://www.farsnews.ir/news/13970323000989/%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%DA%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B3%D «از دلاله‌گی تا چادر سر کردن عروس، وقتی کاسه نبات واسطه بله یا خیر عروس می‌شود»، خبرگزاری فارس.]</ref> از حنا به‌عنوان [[هدیه]] برای تازه‌عروس در [[شب چله]] و شب [[عید فطر]]، هنگام خارج‌شدن از عزای نزدیکان،<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240634/حنا حسینی، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> و نیز در مراسم [[ختنه‌سوران]] (پیش‌از ختنه) استفاده می‌شده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/236677/حنا علیزاده، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> همچنین، جشن [[حنابندان]]، یکی از مهم‌ترین آیین‌های [[ازدواج]] به‌شمار می‌رود.<ref>رفیع‌فر و کمال‌لو، «بررسی آیین حنابندان از دیرباز تاکنون»، 1393ش، ص27 و 37.</ref> این آیین، نمادی برای تقسیم شادی با خانوادهٔ عروس و داماد و ابراز شادمانی اطرافیان است. ملاک انتخاب زنی که وظیفهٔ حنابستن دست عروس را بر عهده می‌گیرد،<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240649/حنابندان سامعی، حنابندان، وب‌سایت مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی.]</ref> [[عفت]]، [[دین‌داری]]، سعادت در زندگی خانوادگی و نجابت او است.<ref>[https://www.farsnews.ir/news/13970323000989/%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%84%D8%A7%D9%84%D9%87%E2%80%8C%DA%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%DA%86%D8%A7%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D9%88%D8%B3-%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D8%B3%D «از «دلاله‌گی» تا چادر سر کردن عروس/ وقتی کاسه نبات واسطه بله یا خیر عروس می‌شود»، خبرگزاری فارس.]</ref> در این مراسم، دختر و پسر جوان از حنای عروسی برای گشایش بخت استفاده می‌کنند.<ref>رفیع‌فر و کمال‌لو، «بررسی آیین حنابندان از دیرباز تاکنون»، 1393ش، ص27 و 37.</ref> همچنین رزمندگان ایرانی در شب‌های عملیات [[جنگ ایران و عراق]]، پیش‌از اعزام به خط مقدم جبهه، مو و ریش خود را<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240634/حنا حسینی، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> به یاد سرخی خون یاران امام حسین در واقعه کربلا، حنا می‌بستند.<ref>[https://pgolf.ir/news-golf/note/جشنی-که-پیش-از-عملیات-گرفته-میشد/ «جشنی که پیش از عملیات گرفته می‌شد»، پایگاه منتظران شهادت.]</ref>

 

حنا در درمان برخی بیماری‌ها مؤثر است؛ ازجمله: بهبود زخم‌ها، رفع بی‌خوابی، تسکین دردهای گوناگون<ref>Bașer, Herb Drugs and Herbalists in Turkey, 1986, P203.</ref> مانند سردرد و دردهای پیش‌از قاعدگی، تنظیم فشارخون، سم‌زدایی بدن و کاهش تب،<ref>[https://jadvalyab.ir/blog/تاریخچه-پیدایش-حنا-و-مصارف-آن/ زرگر، «تاریخچۀ پیدایش حنا و مصارف آن»، وب‌سایت جدول‌یاب.]</ref> بهبود معده‌درد و سوختگی‌های موضعی.<ref>[https://www.digistyle.com/mag/henna-design/ میرسلطانی، «همه چیز دربارۀ طرح حنا و نقوش رایج و سنتی آن»، وب‌سایت دیجی استایل.]</ref> پژوهش‌های نوین آثار درمانی دیگری برای حنا ثابت کرده‌اند، ازجمله: درمان عفونت زخم‌های سوختگی، خواص ضدباکتریایی و رفع عفونت‌های قارچی.<ref>[https://jiitm.ir/article-1-1089-fa.html&sw=حنا بالایی کهنموئی و دیگران، «بررسی گیاه حنا در طب سنتی ایران و مطالعات جدید»، 1398ش، ص64 و 65.]</ref> کاهش عوارض بیماری آبله در کودکان با مالیدن حنا بر کف پای کودک از دیگر خواص حنا عنوان شده است. همچنین در گذشته، هنگام شیوع بیماری‌هایی چون [[وبا]] و [[طاعون]]، مصرف حنا به‌دلیل خاصیت ضدعفونی‌کنندگی بسیار توصیه می‌شد.<ref>جزایری، زبان خوراکی‌ها، ۱۳۶۱ش، ج3، ص127-128.</ref> از دیگر کاربردهای درمانی حنا می‌توان به کمک به درمان [[جذام]]، بیماری‌های کبدی، طحال، سنگ کلیه، معده و زخم‌های مجاری ادراری اشاره کرد.<ref>عقیلی علوی شیرازی، مخزن الادویة، ۱۳۷۱ش، ص۳۶9.</ref>

 

حنا خواص مهمی برای پوست دارد، ازجمله: خاصیت ضدآفتابی، نرم‌کنندگی و ضخیم‌کردن پوست کف دست و پا، جلوگیری از تعریق آن‌ها، رفع اگزما و خاصیت ضدقارچی.<ref>[https://www.tasnimnews.com/fa/news/1399/09/08/2398551/%D8%B7%D8%A8-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-17-%D8%AE%D8%A7%D8%B5%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C%D8%B2-%D8%AD%D9%86%D8%A7-%D8%A2%D8%B4%D9%86%D8%A7-%D8%B4%D9%88%DB% مقدم، «با ۱۷ خاصیت شگفت‌انگیز "حنا" آشنا شوید»، خبرگزاری تسنیم.]</ref> به‌دلیل خاصیت خنک‌کنندگی حنا، مردم بیابان‌نشین از آن بر روی کف دست و پا بسیار استفاده می‌کرده‌اند.<ref>[https://www.digistyle.com/mag/henna-design/ میرسلطانی، «همه چیز دربارۀ طرح حنا و نقوش رایج و سنتی آن»، وب‌سایت دیجی استایل.]</ref> امروزه نیز از حنا در تولید لوسیون‌ها و کرم‌های مختلف استفاده می‌شود.<ref>زرگری، گیاهان دارویی، ۱۳۴۵ش، ج2، ص356.</ref>

برخی از کاربردهای منحصربه‌فرد حنا برای ترمیم و سلامت مو، تقویت مو، ترمیم و بازسازی موها، آبرسانی و نرمی مو، درمان شوره، تعادل چربی سر، درمان موخوره<ref>[https://rosesorkh.com/articles/henna-for-hair/ «طرز تهیۀ حنا برای مو»، وب‌سایت رز سرخ.]</ref> و درمان [[شپش]] و خارش سر به‌دلیل طبع سرد و خشک است.<ref>حکیم می‌سری، دانشنامه در علم پزشکی، ۱۳۶۶ش، ص۳۱ و ۱۸۵ و ۲۰۹–۲۱۰.</ref>

== حنا در فرهنگ اسلامی ==

[[پرونده:حنا۴.jpg|جایگزین=چگونگی مراسم حنابندان در حمام وکیل|بندانگشتی|ماکتی از چگونگی مراسم حنابندان در حمام وکیل]]

حنابستن دست و پا و خضاب (رنگ‌آمیزی) موی سر و ریش، از دیرباز میان مسلمانان رواج داشته و در منابع دینی سفارش شده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240634/حنا حسینی، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> دانشمندان طب سنتی نیز حنا را سید ریاحین (سرور گیاهان خوش‌بو) نامیده‌اند.<ref>[https://jiitm.ir/article-1-1089-fa.html&sw=حنا بالائی کهنموئی و دیگران، «بررسی گیاه حنا در طب سنتی ایران و مطالعات جدید»، 1398ش، ص59.]</ref>

بر اساس گزارش‌های تاریخی، [[حضرت ابراهیم]] نخستین پیامبری بود که با حنا خضاب کرد.<ref>سیوطی، الدر المنثور، ۱۳۱۴ق، ج1، ص115.</ref> همچنین [[حضرت محمد|پیامبر اسلام]] و برخی از [[امامان شیعه|امامان]] نیز به خضاب با حنا می‌پرداختند<ref>علامهٔ حلی، تذکرهٔ الفقهاء، ۱۴۱۴ق، ج2، ص253-254؛ طوسی، المبسوط، ۱۳۸۸ش، ج4، ص161.</ref> و خاستگاه آن را بهشت می‌دانستند.<ref>[https://lib.eshia.ir/search/41689/حنا?https://lib.eshia. سیوطی، الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، بی‌تا، ج1، ص282.]</ref> در روایات، برای حنا خواص متعددی ذکر شده است، ازجمله: عفت در روابط زوجین،<ref>[https://hadana.ir/آداب-و-خواص-رنگ-کردن-با-حنا-در-روایات/ «آداب و خواص رنگ کردن با حنا در روایات»، وب‌سایت هدانا.]</ref> روشنی چشم، رویش و رشد مو، بوی خوش، آرامش<ref>[https://noorlib.ir/book/view/2695?sectionNumber=2&pageNumber=162&viewType=html ابن بابویه، من لایحضره الفقیه، 1396ش، ج1، ص 162.]</ref> و پیشگیری از بیماری‌هایی چون جذام، آکله و برص.<ref>کاظمی، ترجمه و شرح ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، 1389ش، ج1، ص55.</ref> همچنین در روایتی، ثواب هزینه‌کردن برای خضاب با حنا، برتر از انفاق در راه خدا دانسته شده است.<ref>[https://noorlib.ir/book/view/2324?pageNumber=44&viewType=html مستغفری، روش تندرستی در اسلام: طب النبی و طب الصادق، 1385ش، ص44.]</ref>

[[دین اسلام]] همواره بر [[آرایش زن در اسلام|آرایش زن]] و [[آراستگی شوهر]] و تأثیر آن در [[تحکیم خانواده|تحکیم بنیان خانواده]] و افزایش مهر و محبت میان آنان تأکید کرده است.<ref>[http://www.morsalat.ir/portal/home/?paper/20248/111439/31092/نقش-زن-و-شوهر-در-رشد-و-كمال-يكديگر «نقش زن و شوهر در رشد و کمال یکدیگر»، وب‌سایت مرسلات.]</ref> براین‌اساس، در [[فرهنگ اسلامی]]، نه‌تنها زنان، بلکه مردان نیز معمولاً برای [[خودآرایی]] و پوشاندن سفیدی مو از حنا بهره می‌برده‌اند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240634/حنا حسینی، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>

ازآنجاکه رنگ حنا مانع از رسیدن آب به پوست و مو نمی‌شود، استفاده از آن برای [[وضو]] و [[غسل]] مانعی ایجاد نمی‌کند.<ref>[https://www.pasokhkadeh.ir/7013/مسح-موهای-بلند/ «آیا حنا و رنگ مو مانع وضو است؟»، وب‌سایت پاسخکده.]</ref> بااین‌حال، از نظر فقهی، استعمال حنا و سایر رنگ‌ها در حالت [[جنابت]] و [[قاعدگی|حیض]]، کراهت دارد.<ref>[https://rasekhoon.net/faq/show/1389048 «آیا حنا گذاشتن بر روی بدن و مو در حال جنابت و حیض کراهت دارد؟»، وب‌سایت راسخون.]</ref> همچنین برخی از فقیهان، خضاب‌کردن با حنا را در حال [[احرام]]، در صورت داشتن جنبهٔ زینت جایز نمی‌دانند.<ref>[https://makarem.ir/ahkam/fa/tag/index/58217/حنا «زینت کردن»، وب‌سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی.]</ref>

== حنا در ادبیات فارسی ==

واژهٔ حنا در طول سده‌های گوناگون، در آثار منثور و منظوم فارسی به کار رفته است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240634/حنا حسینی، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> [[بیدل دهلوی]] در یکی از غزلیات خویش، به توصیف [[آرایشگری زنانه|آرایشگری]] پرداخته که با حنا به آرایش مشغول است و چنین سروده است:<ref>[https://ganjoor.net/bidel/ghazalbi/sh624 بیدل دهلوی، غزل 624، وب‌سایت گنجور.]</ref>

زین نور که از شمع سرانگشت تو گل کرد \\ تا شعله زند آتش یاقوت حنا بست

بیدل تو هم از شوق چمن شو که به این رنگ \\شیرازهٔ دیوان تو امروز حنا بست}}

[[رودکی]] نیز در شعر خود از واژه حنا استفاده کرده است:<ref>[https://ganjoor.net/roodaki/baghimande/sh10 رودکی، قصاید و قطعات، شمارۀ 10، بیت 11، وب‌سایت گنجور.]</ref>

[[فرخی سیستانی]] در اشعار خود از واژهٔ حنا چنین استفاده کرده است:<ref>[https://ganjoor.net/farrokhi/divanf/ghasidefk/sh12 فرخی سیستانی، دیوان اشعار، قصاید، شمارۀ 12، بیت 29، وب‌سایت گنجور.]</ref>

{{شعر جدید|متن=بر دست حنا بسته نهد پای به هر گام \\هر کس که تماشاگه او زیر چناری است}}

حنا در [[ادبیات شفاهی]] ایرانیان، مانند امثال و حِکم، از دیرباز حضور داشته است؛ مانند «دستش را در حنا گذاشت»؛ «فلانی حناش دیگه رنگی نداره»: کنایه از برخودار نبودن از احترام و اعتنای دیگران؛ «حنا بر کف کسی نهادن/ پای کسی در حنا بستن»: کنایه از معطل کردن یک فرد.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/حنا دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه حنا.]</ref> دو اصطلاح متضاد «حنای قناعت به پا بستن» و «حنای زیاده را به پاشنه بستن» نیز در کنایه از [[قناعت|قناعت‌داشتن]] و پرهیز از [[اسراف]]، «حنای سر ناخن»: کنایه از ناپایداری و رو به زوال بودن، «حنای پا شدن»: کنایه از سدّ راه کسی شدن نیز ازجمله کنایات و امثال معروف هستند.<ref>عفیفی، فرهنگ‌نامهٔ شعری، ۱۳۷۲ش، ج1، ص714؛ گرامی، گل و گیاه در هزار سال شعر فارسی، ۱۳۸۶ش، ص132؛ انوری، دیوان، ۱۳۴۷ش، ج1، ص24.</ref>

== پانویس ==

== منابع ==

* «آداب و خواص رنگ کردن با حنا در روایات»، وب‌سایت هدانا، تاریخ بازدید: ۲۲ تیر ۱۴۰۲ش

* «آیا حنا گذاشتن بر روی بدن و مو در حال جنابت و حیض کراهت دارد؟»، وب‌سایت راسخون، تاریخ بازدید: ۲۲ تیر ۱۴۰۲ش.

* «آیا حنا و رنگ مو مانع وضو است؟»، وب‌سایت پاسخکده، تاریخ بازدید: ۲۲ تیر ۱۴۰۲ش.

* المقالات السبع من کتاب دیاسقوریدس، ترجمهٔ استفان بن بسیل و حنین بن اسحاق، تطوان، ۱۹۵۲م.

* ابن‌بابویه، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ترجمهٔ علی اکبر غفاری، تهران، صدوق، ۱۳۶۹ش.

* ابن‌منظور، لسان العرب، بیروت، دارصادر، ۱۴۱۴ق.

* بالایی کهنموئی، مجید و دیگران، «بررسی گیاه حنا در طب سنتی ایران و مطالعات جدید»، مجلهٔ طب سنتی اسلام و ایران، شمارهٔ ۱، ۱۳۹۸ش.

* بیدل دهلوی، عبدالقادر، غزلیات، وب‌سایت گنجور، تاریخ بازدید: ۱ تیر ۱۴۰۲ش.

* تحققی، رضا و وجدانی، بهروز، «نگاهی به پیشهٔ مازاری در شهر یزد»، مجموعه مقالات مردم‌شناسی، تهران، شماره ۳، ۱۳۶۶ش.

* «جشنی که پیش از عملیات گرفته می‌شد»، پایگاه منتظران شهادت، تاریخ درج مطلب: ۲۸ آبان ۱۴۰۱ش.

* جناب اصفهانی، علی، الاصفهان، تهران، سازمان میراث فرهنگی کشور، ۱۳۷۶ش.

* حسینی، زهرا، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۲۸ دی ۱۳۹۸ش.

* حکیم می‌سری، دانشنامه در علم پزشکی، به‌تحقیق برات زنجانی، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۶۶ش.

* «حنای جنوب کرمان با برند یزد صادر می‌شود»، وب‌سایت توسعه‌برند، تاریخ درج مطلب: ۹ دی ۱۴۰۰ش.

* دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامهٔ دهخدا، تهران، روزنه، ۱۳۷۷ش.

* رفیع‌فر، جلال‌الدین و کمال‌لو، خدیجه، «بررسی آیین حنابندان از دیرباز تاکنون»، دوفصلنامه فرهنگ و ادبیات عامه، شماره ۴، پاییز و زمستان ۱۳۹۳ش.

* زرگر، زهره، «تاریخچهٔ پیدایش حنا و مصارف آن»، وب‌سایت جدول‌یاب، تاریخ بازدید: ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۲ش.

* زرگری، علی، گیاهان دارویی، تهران، امیرکبیر، ۱۳۴۵ش.

* «زینت کردن»، وب‌سایت دفتر آیت‌الله مکارم شیرازی، تاریخ بازدید: ۲۲ تیر ۱۴۰۲ش.

* سالور، قهرمان میرزا (عین‌السلطنه)، روزنامهٔ خاطرات، به‌تحقیق مسعود سالور و ایرج افشار، تهران، ۱۳۷۴ش.

* سامعی، مریم، حنابندان، وب‌سایت مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی. تاریخ درج مطلب: ۲ بهمن ۱۳۹۸ش.

* سانسون، مارتین، سفرنامه، ترجمهٔ محمد مهریار، اصفهان، بی‌نا، ۱۳۷۷ش.

* سلطانی، زهرا و دیگران، «نقش افزودنی‌ها بر کیفیت مرکب ایرانی: مطالعهٔ موردی حنا و نمک»، گنجینهٔ اسناد، سال بیست‌وپنجم، شمارهٔ ۳، پاییز ۱۳۹۴ش.

* سمسار، محمدحسن، «آرایش و هنر»، هنر و مردم، تهران، شماره ۱۶، ۱۳۴۲ش.

* سیوطی، الدر المنثور، قاهره، المطبه المیمنیه، ۱۳۱۴ق.

* سیوطی، جلال‌الدین، الدرالمنثور فی التفسیرالمأثور، بیروت، دارالفکر، بی‌تا.

* «طرز تهیهٔ حنا برای مو»، وب‌سایت رز سرخ، تاریخ بازدید: ۲۲ خرداد ۱۴۰۲ش.

* طوسی، محمد، المبسوط، تهران، مکتبه المرتضویه، ۱۳۸۸ش.

* عباسی دمشهری، رحمت‌الله، «حنا در هرمزگان»، فرهنگ مردم ایران، شمارهٔ ۱۱، زمستان ۱۳۸۶ش.

* علامهٔ حلی، حسن، تذکرهٔ الفقهاء، قم، مؤسسه آل‌البیت، ۱۴۱۴ق.

* علیزاده، مهبانو، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، تاریخ بازدید: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.

* علیزاده، مهبانو، «حنا»، وب‌سایت مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۴ دی ۱۳۹۸ش.

* فروتن، مینو، «تاریخچه و طریقهٔ کشت و برداشت حنا در ایران و جهان»، کشاورز، س۶، شماره ۶۴، ۱۳۶۴ش.

* کاظمی، محسن، ترجمه و شرح ثواب الاعمال و عقاب الاعمال، قم، میم، ۱۳۸۹ش.

* گرامی، بهرام، گل و گیاه در هزار سال شعر فارسی، تهران، سخن، ۱۳۸۶ش.

* مستغفری، جعفر بن محمد، روش تندرستی در اسلام: طب النبی و طب الصادق، ترجمهٔ یعقوب مراغی، بی‌جا، مؤمنین، ۱۳۸۵ش.

* معین، محمد، فرهنگ فارسی، وب‌سایت واژه‌یاب، تاریخ بازدید: ۱۷ تیر ۱۴۰۱ش.

* مقدم، زینب، «با ۱۷ خاصیت شگفت‌انگیز حنا آشنا شوید»، خبرگزاری تسنیم، تاریخ درج مطلب: ۸ آذر ۱۳۹۹ش.

* میرحیدر، حسین، معارف گیاهی، تهران، فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۳ش.

* میرسلطانی، فائزه، «همه چیز دربارهٔ طرح حنا و نقوش رایج و سنتی آن»، وب‌سایت دیجی استایل، تاریخ بازدید: ۲۲ خرداد ۱۴۰۲ش.

* «۵۵ مدل تزیین حنا برای مراسم حنابندان عروس داماد»، وب‌سایت تصویر زندگی، تاریخ بازدید: ۲۲ تیر ۱۴۰۲ش.