صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=مردان ایل بختیاری|بندانگشتی|گروهی از مردان ایل بختیاری <big>'''ایل بختیاری؛'''</big> لرهای کوچ‌نشین در کوهستان زاگرس. ایل بختیاری بزرگ‌ترین ایل عشایر ایران است و نقش مهمی در سیاست، اقتصاد و فرهنگ جامعۀ ایرانی د...» ایجاد کرد
 
ایجاد لینک داخلی
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۲۴: خط ۲۲۴:


===باورهای ایل بختیاری===
===باورهای ایل بختیاری===
در فرهنگ بختیاری، تولد اولین فرزند پسر برای یک زن، نشان‌دهنده اعتبار و احترام او است؛ زیرا پسرآوری نمادی از افزایش قدرت رزمی، اصالت و انتقال فرهنگ نیاکان تلقی می‌شود. در مقابل، زنی که صاحب فرزند پسر نشود، اجاق کور نامیده می‌شود. بختیاری‌ها به وجود ستاره‌های [[سعد و نحس ایام|نحس]] اعتقاد دارند و تلاش می‌کنند تا زمان خروج از [[خانه]]، کوچ و سایر فعالیت‌های مهم خود را با زمان مواجهه با این ستاره‌ها در آسمان تطبیق ندهند. آنها همچنین با قربانی کردن، بلا و شر را از خود دور می‌کنند.<ref>[https://namnak.com/bakhtiari-people-traditions.p78406 «آداب و رسوم بختیاری‌ها در ازدواج و نوروز و....+ غذای محلی»، وب‌سایت نمناک.]</ref>  
در فرهنگ بختیاری، تولد اولین فرزند پسر برای یک زن، نشان‌دهنده اعتبار و احترام او است؛ زیرا پسرآوری نمادی از افزایش قدرت رزمی، اصالت و انتقال فرهنگ نیاکان تلقی می‌شود. در مقابل، زنی که صاحب فرزند پسر نشود، اجاق کور نامیده می‌شود. بختیاری‌ها به وجود ستاره‌های [[سعد و نحس ایام|نحس]] اعتقاد دارند و تلاش می‌کنند تا زمان خروج از [[خانه]]، کوچ و سایر فعالیت‌های مهم خود را با زمان مواجهه با این ستاره‌ها در آسمان تطبیق ندهند. آنها همچنین با [[قربانی کردن]]، بلا و شر را از خود دور می‌کنند.<ref>[https://namnak.com/bakhtiari-people-traditions.p78406 «آداب و رسوم بختیاری‌ها در ازدواج و نوروز و....+ غذای محلی»، وب‌سایت نمناک.]</ref>  


==ازدواج و عروسی در میان ایل بختیاری==
==ازدواج و عروسی در میان ایل بختیاری==
خط ۳۳۱: خط ۳۳۱:
چوب‌بازی، آیینی کهن در میان اقوام زاگرس‌نشین [[ایران]]، ریشه در میدان رزم دارد و امروزه در جشن‌ها و شادمانی‌ها به کار می‌رود. چوب‌بازی و دستمال‌بازی، دو سنت دیرینۀ این مناطق، هر دو از نبردگاه برخاسته‌اند. [[فردوسی]] نیز در [[شاهنامه]] به این آیین اشاره کرده و این سنت هنوز در میان ایل بختیاری پابرجا است؛ با این دگرگونی که از کارکرد رزمی به بزمی تغییر یافته است. برخی کارشناسان، قدمت چوب‌بازی را به قرن‌ها پیش نسبت می‌دهند و آن را مرتبط با نبرد ایرانیان با مهاجمان مقدونی می‌دانند.  
چوب‌بازی، آیینی کهن در میان اقوام زاگرس‌نشین [[ایران]]، ریشه در میدان رزم دارد و امروزه در جشن‌ها و شادمانی‌ها به کار می‌رود. چوب‌بازی و دستمال‌بازی، دو سنت دیرینۀ این مناطق، هر دو از نبردگاه برخاسته‌اند. [[فردوسی]] نیز در [[شاهنامه]] به این آیین اشاره کرده و این سنت هنوز در میان ایل بختیاری پابرجا است؛ با این دگرگونی که از کارکرد رزمی به بزمی تغییر یافته است. برخی کارشناسان، قدمت چوب‌بازی را به قرن‌ها پیش نسبت می‌دهند و آن را مرتبط با نبرد ایرانیان با مهاجمان مقدونی می‌دانند.  


چوب‌بازی یا ترکه‌بازی بزمی، میان جوانان و میانسالان به‌صورت دو نفره انجام می‌شود و آهنگ و مراسم ویژه‌ای دارد. یک نفر چوب نازک و دیگری چوب ضخیم در دست می‌گیرد. فردی که چوب نازک دارد، به پاهای حریف ضربه می‌زند و او نیز باید از خود دفاع کند. پس از ضربه زدن، رقص‌کنان از هم دور می‌شوند و هنگام بازگشت، چوب‌ها را با یکدیگر عوض می‌کنند. این نمایش، نوعی تمرین حمله و دفاع از خود است.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1649217748-10537-98-181.pdf خانجانی، «بررسی عناصر ادبیات عامه در اشعار شاعران بختیاری»، 1398ش، ص34.]</ref>
چوب‌بازی یا [[ترکه‌بازی]] بزمی، میان جوانان و میانسالان به‌صورت دو نفره انجام می‌شود و آهنگ و مراسم ویژه‌ای دارد. یک نفر چوب نازک و دیگری چوب ضخیم در دست می‌گیرد. فردی که چوب نازک دارد، به پاهای حریف ضربه می‌زند و او نیز باید از خود دفاع کند. پس از ضربه زدن، رقص‌کنان از هم دور می‌شوند و هنگام بازگشت، چوب‌ها را با یکدیگر عوض می‌کنند. این نمایش، نوعی تمرین حمله و دفاع از خود است.<ref>[https://ensani.ir/file/download/article/1649217748-10537-98-181.pdf خانجانی، «بررسی عناصر ادبیات عامه در اشعار شاعران بختیاری»، 1398ش، ص34.]</ref>


===شکار و صیادی===
===شکار و صیادی===