زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «200px|thumb|left|دایره (ساز) <big>'''دایره'''</big>؛ یکی از سازهای کوبه‌ای شبیه به دَف<br> دایره، از کهن‌ترین سازهای بشر است و شباهت بسیاری به دَف دارد اما، کوچک‌تر از آن است<ref>منصوری، سازشناسی، 1355ش، ص71. </ref> و رنگ و جنس صدا، کارکرد و تکنیک‌ه...» ایجاد کرد
 
جز ویکی سازی
 
خط ۳: خط ۳:
دایره، از کهن‌ترین سازهای بشر است و شباهت بسیاری به دَف دارد اما، کوچک‌تر از آن است<ref>منصوری، سازشناسی، 1355ش، ص71. </ref>  و رنگ و جنس صدا، کارکرد و تکنیک‌های اجرایی آن دو نیز متفاوت است.<br>
دایره، از کهن‌ترین سازهای بشر است و شباهت بسیاری به دَف دارد اما، کوچک‌تر از آن است<ref>منصوری، سازشناسی، 1355ش، ص71. </ref>  و رنگ و جنس صدا، کارکرد و تکنیک‌های اجرایی آن دو نیز متفاوت است.<br>
   
   
دایره در نقاط مختلف خراسان به‌صورت «دَپ»، «دزیره»، «دَیَره»، «دَوره»، «دَریه»، در [[گیلان]] و تالش به‌صورت «دیاره»، «دُیه»، «دپ» و «دف»، در مازندارن «دس‌دائره»، در بوشهر «دیِره»، در دزفول «داره»، در هرمزگان و برخی مناطق بلوچستان «سمّا» و «دف»، در یزد «اَرَبونه»؛ و در آذربایجان شرقی «قاوال» نامیده می‌شود.<ref>درویشی، دایرةالمعارف سازهای ایران، ج2، ۱۳۸۴ش، ص395.</ref>  این ساز در ادبیات کلاسیک ایران معمولا با نام دف شناخته می‌شود.<ref>پهلوان، دف و دایره، ۱۳۹۳ش، ص148.</ref><br>
دایره در نقاط مختلف خراسان به‌صورت «دَپ»، «دزیره»، «دَیَره»، «دَوره»، «دَریه»، در [[گیلان]] و تالش به‌صورت «دیاره»، «دُیه»، «دپ» و «دف»، در مازندارن «دس‌دائره»، در بوشهر «دیِره»، در [[دزفول]] «داره»، در هرمزگان و برخی مناطق بلوچستان «سمّا» و «دف»، در یزد «اَرَبونه»؛ و در آذربایجان شرقی «قاوال» نامیده می‌شود.<ref>درویشی، دایرةالمعارف سازهای ایران، ج2، ۱۳۸۴ش، ص395.</ref>  این ساز در ادبیات کلاسیک ایران معمولا با نام دف شناخته می‌شود.<ref>پهلوان، دف و دایره، ۱۳۹۳ش، ص148.</ref><br>
    
    
استفاده از دایره در کشورهای عربی، ایران، افغانستان، ازبکستان و تاجیکستان رواج دارد. جایگاه این ساز در موسیقی کلاسیک ایران، در دوره [[قاجاریه]]، کمرنگ شده و جایگزینی چون تنبک پیدا کرد<ref>خالقی، سرگذشت موسیقی ایران، ۱۳۹۰ش، ص720 و 723 و 741 و 744؛<br>
استفاده از دایره در کشورهای عربی، ایران، افغانستان، ازبکستان و تاجیکستان رواج دارد. جایگاه این ساز در موسیقی کلاسیک ایران، در دوره [[قاجاریه]]، کمرنگ شده و جایگزینی چون تنبک پیدا کرد<ref>خالقی، سرگذشت موسیقی ایران، ۱۳۹۰ش، ص720 و 723 و 741 و 744؛<br>