زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''ترانه'''</big>؛ شعری موزون و آهنگین <br> ترانه، به‌معنای جوان خوش‌سیما از ریشه اوستایی «تورونه» به‌معنی خرد، تر و تازه گرفته شده است.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه ترانه، سایت واژه‌یاب.]</ref> ترانه، در اصطل...» ایجاد کرد
 
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۵۹: خط ۵۹:
این نوع از ترانه‌ها، شامل مضمون و وزنی شاد هستند که بیش‌تر در قالب تک‌بیتی سروده می‌شوند. این ترانه‌ها، در مراسم‌های مختلف مرتبط با ازدواج (بله‌برون، عقد، حنابندان، آرایش عروس، اصلاح داماد، عروسی)، خوانده می‌شوند.  
این نوع از ترانه‌ها، شامل مضمون و وزنی شاد هستند که بیش‌تر در قالب تک‌بیتی سروده می‌شوند. این ترانه‌ها، در مراسم‌های مختلف مرتبط با ازدواج (بله‌برون، عقد، حنابندان، آرایش عروس، اصلاح داماد، عروسی)، خوانده می‌شوند.  
===ترانه‌های سوگواری===
===ترانه‌های سوگواری===
این نوع از ترانه‌ها به «سوگ‌سرود»ها نیز معروف هستند. در نقاط مختلف ایران نیز، ترانه‌های سوگواری را با نام‌های مختلفی مانند «شروه / شربه / شرمه»، «گوگریو»، «دُنگ و دال» و «موری» می‌شناسند.
این نوع از ترانه‌ها به «سوگ‌سرود»ها نیز معروف هستند. در نقاط مختلف ایران نیز، ترانه‌های سوگواری را با نام‌های مختلفی مانند «[[شروه]] / شربه / شرمه»، «گوگریو»، «دُنگ و دال» و «موری» می‌شناسند.
===ترانه‌های سیاسی===
===ترانه‌های سیاسی===
این نوع از ترانه‌ها، بیش‌تر در رابطه با رفتار، اعمال و شخصیت‌های سیاست‌گذاران و حاکمان، در دوره‌های ناآرام جامعه، سروده می‌شوند. بخشی دیگر از این ترانه‌ها نیز به‌منظور ستایش قهرمانان ملی سروده شده‌اند.  
این نوع از ترانه‌ها، بیش‌تر در رابطه با رفتار، اعمال و شخصیت‌های سیاست‌گذاران و حاکمان، در دوره‌های ناآرام جامعه، سروده می‌شوند. بخشی دیگر از این ترانه‌ها نیز به‌منظور ستایش قهرمانان ملی سروده شده‌اند.  
==ترانه در ادبیات ایران==  
==ترانه در ادبیات ایران==  
واژه ترانه، از دیرباز، با معانی مختلفی در ادبیات ایران حضور داشته است. شاعران و نویسندگان بسیاری، در طول تاریخ، به این واژه و کاربردهای مختلف آن اشاره کرده‌اند. برای مثال، حافظ در بیتی می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh34 حافظ، غزلیات، غزل شماره 34، بیت 11، سایت گنجور.]</ref><br>
واژه ترانه، از دیرباز، با معانی مختلفی در ادبیات ایران حضور داشته است. شاعران و نویسندگان بسیاری، در طول تاریخ، به این واژه و کاربردهای مختلف آن اشاره کرده‌اند. برای مثال، [[حافظ]] در بیتی می‌گوید:<ref>[https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh34 حافظ، غزلیات، غزل شماره 34، بیت 11، سایت گنجور.]</ref><br>
{{آغاز نستعلیق}}
{{آغاز نستعلیق}}
  {{شعر|نستعلیق}}
  {{شعر|نستعلیق}}
  {{ب|سرودِ مجلست اکنون فلک به رقص آرد|که شعر حافظ شیرین سخن، ترانه توست }}
  {{ب|سرودِ مجلست اکنون فلک به رقص آرد|که شعر حافظ شیرین‌سخن، ترانه توست }}
  {{پایان شعر}}
  {{پایان شعر}}
  {{پایان نستعلیق}}  
  {{پایان نستعلیق}}  


مولانا نیز در شعری از این واژه استفاده کرده است:<ref>[https://ganjoor.net/moulavi/shams/ghazalsh/sh141 مولانا، دیوان شمس، غزلیات، غزل شماره 141، سایت گنجور.]</ref><br>
[[مولانا]] نیز در شعری از این واژه استفاده کرده است:<ref>[https://ganjoor.net/moulavi/shams/ghazalsh/sh141 مولانا، دیوان شمس، غزلیات، غزل شماره 141، سایت گنجور.]</ref><br>
{{آغاز نستعلیق}}
{{آغاز نستعلیق}}
  {{شعر|نستعلیق}}
  {{شعر|نستعلیق}}
خط ۷۶: خط ۷۶:
  {{پایان شعر}}
  {{پایان شعر}}
  {{پایان نستعلیق}}
  {{پایان نستعلیق}}
==پانویس==
==پانویس==
{{پانویس}}
{{پانویس}}