صفحهای تازه حاوی «<big>'''تنبور'''</big>؛ سازی زهی ـ زخمهای با دستهای بلند.<br> تنبور، دنبره یا طنبور،<ref>[https://vajehyab.com/amid/%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%B1 عمید، فرهنگ فارسی، ذیل واژه تنبور، سایت واژهیاب.]</ref> سازی شبیه به سهتار با کاسهای کوچک و دستهای دراز است.<ref>[https://vajehyab.com/mo...» ایجاد کرد |
ایجاد لینک داخلی |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
استفاده از سازهای زهی، قدمتی دیرینه داشته و به 2300 سال پیش از میلاد برمیگردد. مورخان بر این باورند که این نوع از سازها، هزار سال پیش از خانواده «چنگها» در بینالنهرین استفاده میشدهاند.<ref>Lawergren, «Iran, I. Pre-Islamic», 2008, P28.</ref> در آثار هنری پیش از میلاد مسیح، تصویر سازهای زهی از خانواده تنبور، کمتر به چشم میخورد؛ اما در دوران هزاره اول پس از میلاد، این نوع از تصاویر افزایش یافتهاند.<ref>Lawergren, «Iran, I. Pre-Islamic», 2008, P28.</ref><br> | استفاده از سازهای زهی، قدمتی دیرینه داشته و به 2300 سال پیش از میلاد برمیگردد. مورخان بر این باورند که این نوع از سازها، هزار سال پیش از خانواده «چنگها» در بینالنهرین استفاده میشدهاند.<ref>Lawergren, «Iran, I. Pre-Islamic», 2008, P28.</ref> در آثار هنری پیش از میلاد مسیح، تصویر سازهای زهی از خانواده تنبور، کمتر به چشم میخورد؛ اما در دوران هزاره اول پس از میلاد، این نوع از تصاویر افزایش یافتهاند.<ref>Lawergren, «Iran, I. Pre-Islamic», 2008, P28.</ref><br> | ||
واژه «تمبور» یا «تنبور» نیز برای نخستینبار در متون پهلوی، از جمله بندهش،<ref>بهار، واژهنامۀ بندهش، ۱۳۴۵ش، ص۱۵۹.</ref> درخت آسوریگ<ref>درخت آسوریک، بهتحقیق یحیى ماهیار نوابی، تهران، ۱۳۶۳ش، ص77.</ref> و کارنامه اردشیر بابکان<ref>کارنامۀ اردشیر بابکان، ۱۳۲۹ش، ص8.</ref> آمده است. این اسامی، در کنار سایر سازهای زهی مانند | واژه «تمبور» یا «تنبور» نیز برای نخستینبار در متون پهلوی، از جمله بندهش،<ref>بهار، واژهنامۀ بندهش، ۱۳۴۵ش، ص۱۵۹.</ref> درخت آسوریگ<ref>درخت آسوریک، بهتحقیق یحیى ماهیار نوابی، تهران، ۱۳۶۳ش، ص77.</ref> و کارنامه اردشیر بابکان<ref>کارنامۀ اردشیر بابکان، ۱۳۲۹ش، ص8.</ref> آمده است. این اسامی، در کنار سایر سازهای زهی مانند [[چنگ (ساز)|چنگ]]، وَن، بربط و کُنار بهکار رفتهاند.<br> | ||
درباره ماهیت و چگونگی کار با تنبور، در آثار باقیمانده از دوره ساسانی، در سدههای 3-7م، اشاراتی صورت گرفته است. هرچند، تنبور در آن روزگار با امروزه متفاوت بوده، اما در آن دوران نیز تنبور به ساز زهی دستهبلند اطلاق میشده است.<ref>پورجوادی، «تنبور»، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. </ref><br> | درباره ماهیت و چگونگی کار با تنبور، در آثار باقیمانده از دوره ساسانی، در سدههای 3-7م، اشاراتی صورت گرفته است. هرچند، تنبور در آن روزگار با امروزه متفاوت بوده، اما در آن دوران نیز تنبور به ساز زهی دستهبلند اطلاق میشده است.<ref>پورجوادی، «تنبور»، دایرهالمعارف بزرگ اسلامی. </ref><br> | ||
| خط ۴۸: | خط ۴۸: | ||
{{پایان نستعلیق}} | {{پایان نستعلیق}} | ||
اما، فردوسی از واژه «تنبور» در اشعار خود بهره گرفته است:<br> | اما، [[فردوسی]] از واژه «تنبور» در اشعار خود بهره گرفته است:<br> | ||
{{آغاز نستعلیق}} | {{آغاز نستعلیق}} | ||
{{شعر|نستعلیق}} | {{شعر|نستعلیق}} | ||
