احمد اقتداری: تفاوت میان نسخه‌ها

| تصویر            =  احمد اقتداری.png

| عنوان انگلیسی    =  

| عنوان عربی        =  

| عنوان علمی        =  

| شاخه علمی        =  

| معنای اصطلاحی      =  

| حوزه کاربرد      =  

| گستره جغرافیایی  =  

| منشأ تاریخی      =  

| مروج              =  

| مقدس برای        =  

| مورد احترام      =  

| آثار مرتبط        =  

'''{{درشت|احمد اقتداری}}'''؛ آموزگار و پژوهشگر در زمینه خلیج فارس.

 

احمد اقتداری (۱۳۰۴-۱۳۹۸ش)، ایران‌شناس، پژوهشگر، آموزگار، وکیل دادگستری و تاریخ‌نگار ایرانی، به‌‌دلیل عشق و تلاش بی‌وقفه برای شناسایی [[خلیج فارس]]، از سوی استادی چون [[محمدرضا شفیعی کدکنی|شفیعی کدکنی]]، قلب خلیج فارس نام گرفته است. او که تمام توان خود را صرف پژوهش در تاریخ و فرهنگ جنوب ایران، به‌ویژه خلیج فارس، کرده بود، برای انجام تحقیقات میدانی، تمامی سواحل خلیج فارس و [[دریای عمان]] را پیاده طی کرد و نزدیک به چهار هزار عکس ثبت نمود. اقتداری در نخستین سمینار خلیج فارس در سال ۱۳۴۱ش، اسناد مهم [[سدیدالسلطنه]] را تصحیح و منتشر کرد. او در واکنش به [[جدایی بحرین از ایران]]، کتاب «گناه نابخشودنی» را نوشت و آن را اقدامی غیرقانونی دانست. اقتداری همچنین به [[شعر فارسی|شعر]] علاقه داشت و تجربیات خود را در اشعارش بازمی‌تاباند. او پنج هزار جلد کتاب و اسناد خود را به کتابخانه خلیج فارس در مرکز دائرةالمعارف اسلامی اهدا کرد و جوایز متعددی ازجمله جایزه بنیاد دکتر محمود افشار، دکترای افتخاری دانشگاه تهران و چهره ماندگار کشور را دریافت کرد.

 

احمد اقتداری در سال ۱۳۰۴ش در شهر گراش در لارِ [[استان فارس]] متولد شد. پدر و مادر وی از نوادگان [[خاندان قاجار]] در این شهر بودند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/263914/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، وب‌سایت مرکز دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> او در پنج یا شش‌سالگی به [[مکتب‌خانه]] رفت. سپس در سال ۱۳۱۲ش، پس از تأسیس مدرسهٔ دولتی در لار،<ref>[https://www.aparat.com/v/SeaIz «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات.]</ref> دورهٔ شش‌سالهٔ ابتدایی را در همان‌جا به پایان رساند و در تمام این شش سال، شاگرد ممتاز استان فارس بود. او دورهٔ سه‌سالهٔ دبیرستان را نیز در لار گذراند. پس از آن، پدرش او را به دانشسرای مقدماتی [[شیراز]] که دارالمعلمین ابتدایی بود، فرستاد. احمد پس‌از دو سال، با عنوان آموزگار به زادگاه خود بازگشت و به تدریس در دورهٔ ابتدایی در لار پرداخت.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/263914/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، وب‌سایت مرکز دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>

 

اقتداری در سال ۱۳۲۳ش با دخترخالهٔ خود، قمرخانم اقتداری، [[ازدواج]] کرد. ثمرهٔ این ازدواج چهار فرزند به نام‌های افشین، میترا، امید و آرزو بود. او و همسرش در تربیت فرزندان خود اهتمام بسیاری داشتند.<ref>[http://persiangulfut.blogfa.com/post/45 نجفی، «زندگی‌نامه و آثار احمد اقتداری»، وبلاگ مطالعات خلیج فارس.]</ref>

 

[[پرونده:احمد اقتداری۱.jpg|جایگزین=احمد اقتداری در دوره خدمت سربازی|بندانگشتی|احمد اقتداری در دوره خدمت سربازی (۱۳۲۵)]]

احمد اقتداری در سال ۱۳۲۵ش، پس از ابلاغیهٔ خدمت وظیفه عمومی از سوی دولت، باوجود آن‌که امکان استفاده از معافیت را داشت، به عشق [[وطن]] به [[تهران]] رفت و در دانشکده افسری به خدمت سربازی پرداخت.<ref>[https://vista.ir/m/a/ongsb/درباره-احمد-اقتداری مفتاحی، «درباره احمد اقتداری»، وب‌سایت مجله ویستا.]</ref> پس‌از پایان خدمت در سال ۱۳۲۶ش، به ریاست ادارهٔ فرهنگ لارستان و بنادر منصوب شد. در دورهٔ مدیریت او، مدارس بسیاری در جنوب ایران ساخته و تکمیل شد. اقتداری در همین ایام، با مشاهدهٔ وضعیت آشفتهٔ مردم حاشیهٔ [[خلیج فارس]] و بنادر، نامه‌ای تند به وزیر فرهنگ نوشت و عملکرد حکومت پهلوی در آن مناطق را نقد کرد. این شکایت، دولتمردان را برآشفت و برخی او را عنصری خطرناک برای دولت دانستند. به همین دلیل، او را از ریاست ادارهٔ فرهنگ لارستان و بنادر برکنار کرده و به‌عنوان آموزگار به مدرسه‌ای در جنوب تهران تبعید کردند.<ref>[https://www.aparat.com/v/SeaIz «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات.]</ref>

 

اقتداری در سال ۱۳۲۸ش در نخستین دورهٔ کنکور دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی و اقتصادی تهران پذیرفته شد. وی در سال ۱۳۳۲ش به درجهٔ وکالت پایه یک دادگستری نائل آمد و مدتی به حرفهٔ وکالت اشتغال داشت. اقتداری در همان دوران، پس از آشنایی و دوستی با [[منوچهر ستوده]] و [[ایرج افشار]]، مسیر زندگی خویش را تغییر داد و از فعالیت‌های سیاسی کناره‌گیری کرد.<ref>[https://mirasmaktoob.com/یادی-از-استاد-احمد-اقتداری/ «یادی از استاد احمد اقتداری»، وب‌سایت مؤسسه میراث پژوهشی مکتوب.]</ref> او در کنار وکالت، به پژوهش و تألیف آثاری پیرامون فرهنگ و تاریخ مردم جنوب ایران پرداخت.<ref>[https://rasekhoon.net/Mashahir/Show-903420.aspx «احمد اقتداری»، وب‌سایت راسخون.]</ref>

 

نخستین سمینار خلیج فارس در سال ۱۳۴۱ش در تهران، با هدف دفاع از نام خلیج فارس،<ref>[https://www.aparat.com/v/SeaIz «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات.]</ref> و با حضور بیست‌وسه دانشمند ایرانی و یک خاورشناس فرانسوی برگزار شد. احمد اقتداری در این سمینار با ارائهٔ مقاله‌ای تحت عنوان «زبان‌های محلی و فولکلور خلیج فارس» به سخنرانی پرداخت و جایگاه علمی خود را آشکار ساخت.<ref>[https://www.irna.ir/news/84297003/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

 

اقتداری به اسناد مهمی از پژوهش‌های [[سدیدالسلطنه]] دست یافت که در دورهٔ پهلوی اول مورد بی‌مهری قرار گرفته بود و سدیدالسلطنه از ترس دولت آن‌ها را پنهان کرده بود. این اسناد که در گذر سال‌ها رو به فراموشی می‌رفت، توسط اقتداری تصحیح و منتشر شد.<ref>[https://moshakhasat.ir/person/احمد-اقتداری «احمد اقتداری»، وب‌سایت مشخصات.]</ref> کتاب‌ها و نشان‌های مذکور که حاوی اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ خلیج فارس بود، به کوشش اقتداری و توسط خانوادهٔ سدیدالسلطنه به کتابخانهٔ دانشگاه تهران اهدا شد.<ref>[https://www.aparat.com/v/SeaIz «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات.]</ref>

 

اقتداری با سفرهای تحقیقاتی خود در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۶ش به سواحل جنوبی ایران ازجمله بندر دیلم، جاسک، بندر ریگ، زاهدان، [[چابهار]] و بندر تیس، خدمتی بزرگ به شناخت تاریخ و فرهنگ مردم جنوب ایران کرد. او پس‌از این سفرها، کتاب دیار شهریاران را نگاشت و نزدیک به چهار هزار عکس از این مناطق به ثبت رساند.<ref>[https://www.irna.ir/news/84297003/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

 

 

بحرین که پیشتر جزئی از خاک ایران بود،<ref>[http://www.persiangulfstudies.com/fa/pages/571 فریدونی، «ماجرای جدا شدن بحرین از ایران»، وب‌سایت مرکز مطالعات خلیج فارس.]</ref> در اوایل دورهٔ قاجاریه و برخلاف موازین بین‌المللی، به تصرف انگلستان درآمد. [[احمدشاه]] قاجار و [[رضاشاه]] پهلوی از پذیرش جدایی بحرین از ایران خودداری می‌کردند، اما محمدرضا پهلوی نتیجهٔ همه‌پرسی جدایی بحرین را پذیرفت و مجلس شورای ملی نیز آن را تصویب کرد و بدین ترتیب بحرین از ایران جدا شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/264471/%C2%AB%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87%E2%80%8C-%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%B4%D9%88%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%80-%D8%AC%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%80-% «گناه نابخشودنی ـ جدایی بحرین از ایران ـ رفراندوم دروغین منتشر شد.»، وب‌سایت مرکز دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>

 

احمد اقتداری، پژوهشگر ایرانی، در واکنش به این رویداد از نخست‌وزیر وقت خواست که به محمدرضا پهلوی بگوید: «آنچه را احمدشاه با همهٔ ضعفش و رضاشاه با همهٔ قدرتش اجازه ندادند، شما هم اجازه ندهید که بحرین از ایران جدا شود». او معتقد بود که این همه‌پرسی به‌طور غیرقانونی انجام شده و جدایی بحرین از ایران گناه نابخشودنی شاه، مجلس و دولت ایران بوده است و همواره شاه ایران را مسئول اصلی این گناه می‌دانست.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/216067/مروری-بر-ماجرای-جدایی-بحرین-از-ایران-در-Û²Û³-Ù «مروری بر ماجرای جدایی بحرین از ایران در ۲۳ مرداد ۱۳۵۰/ احمد اقتداری»، وب‌سایت مرکز دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> اقتداری به همین منظور کتابی با عنوان «گناه نابخشودنی ـ جدایی بحرین از ایران ـ رفراندوم دروغین» تألیف کرد.<ref>»[https://www.ibna.ir/fa/book/306971/%D8%AC%D8%AF%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%88%D9%85-%D8%AF%D8%B1%D9%88%D8%BA%DB%8C%D9%86-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87-%D9%86%D8%A7%D8% جدایی بحرین از ایران، رفراندوم دروغین و گناه نابخشودنی است»، خبرگزاری کتاب ایران.]</ref>

 

== آثار ==

احمد اقتداری نزدیک به چهل [[کتاب]] و بیش از صد مقالهٔ علمی نگاشته است. نخستین و یکی از مهم‌ترین آثار او، کتاب «فرهنگ لارستانی و لارستان کهن» است که در سال ۱۳۳۴ش منتشر شد.<ref>[http://persiangulfut.blogfa.com/post/45 نجفی، «زندگی‌نامه و آثار احمد اقتداری»، وبلاگ مطالعات خلیج فارس.]</ref> کتاب دیگر او، «کاروان عمر» در سال ۱۳۷۲ش، در چهار بخش با عنوان‌های جوانی و نشاط زندگانی، خاطرات معلمی، خاطرات وکالت دادگستری و حاصل عمر، تدوین شده و به شرح خاطرات سیاسی و علمی هفتادسالهٔ وی پرداخته است.<ref>[https://avanabook.com/product/کتاب-کاروان-عمر-خاطرات-سیاسی-فرهنگی-هف/ «کتاب کاروان عمر: خاطرات سیاسی فرهنگی هفتاد سال پرماجرای عمر»، وب‌سایت آوانا بوک.]</ref> مجموعهٔ «کشتهٔ خویش» مشتمل بر پنجاه مقاله از نوشته‌های اوست و سخنرانی‌هایش نیز در کتاب «از دریای پارس تا دریای چین» گردآوری شده است. اقتداری افزون‌بر پژوهش‌های علمی-تاریخی، به شعر نیز علاقه داشت و تجربیات خود را در سروده‌هایش بازتاب می‌داد. برای نمونه، در یکی از اشعار خود چنین سروده است:<ref>[https://vista.ir/m/a/ongsb/درباره-احمد-اقتداری مفتاحی، «درباره احمد اقتداری»، وب‌سایت مجله ویستا.]</ref>

محزونم و مهجورم و مطرودم از آنک\\دیری است که با عشق تو خو کرده منم}}

همچنین تازه‌ترین آثاری که از احمد اقتداری پس از درگذشت وی منتشر شده، دو کتاب است: «گناه نابخشودنی جدایی بحرین از ایران» در انتشارات دایرةالمعارف بزرگ اسلامی و چاپ مجدد «سفرنامهٔ سدیدالسلطنه» در بنیاد موقوفات دکتر محمود افشار که به‌گونه‌ای نفیس و منقح چاپ شده است.<ref>[https://7berkeh.ir/archives/145458 «۲۷ نکته درباره زندگی و آثار احمد اقتداری»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش.]</ref>

 

[[پرونده:احمد اقتداری۳.jpg|جایگزین=احمد اقتداری در کتابخانهٔ شخصی‌اش|بندانگشتی|احمد اقتداری در کتابخانهٔ شخصی‌اش]]

احمد اقتداری در سال ۱۳۸۷ش کتاب‌های خود را که شامل پنج‌هزار نسخه کتاب و اسناد بود به کتابخانه بزرگ مرکز دائرهٔ‌المعارف اسلامی اهدا کرد<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/240364/اقتداری طاهری، «اقتداری»، وب‌سایت دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref> که به کتابخانهٔ خلیج فارس نام گرفته است.<ref>[https://www.aparat.com/v/SeaIz «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات.]</ref>

 

* [[پرونده:احمد اقتداری۴.png|جایگزین=آیین نکوداشت دکتر احمد اقتداری|راست|بندانگشتی|آیین نکوداشت دکتر احمد اقتداری و رونمایی از تندیس این پژوهشگر برجسته در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ۹ بهمن ۱۳۹۲.]]در سال ۱۳۹۶ش به‌عنوان [[چهره‌های ماندگار|چهره ماندگار]] کشور ایران معرفی شد.<ref>[https://www.ettelaat.com/mobile/archives/124253?device=phone «آشنایی با ایران‌شناسان، احمد اقتداری»، وب‌سایت روزنامه اطلاعات.]</ref>

* در سال ۱۳۹۲ش بیست‌ویکمین جایزهٔ علمی ادبی و تاریخی بنیاد دکتر محمود افشار یزدی را دریافت کرد.

* شورای شهر بوشهر در سال ۱۳۹۱ش، او را به‌عنوان شهروند افتخاری بوشهر معرفی کرد.

* شورای شهر گراش در سال ۱۳۹۶ش وی را به‌عنوان چهرهٔ ماندگار گراش معرفی کرد.<ref>[https://www.gerishna.com/archives/92069 خواجه‌پور، «دکتر احمد اقتداری در تهران درگذشت»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش.]</ref>

* بنیاد فارس‌شناسی در سال ۱۳۷۹ش<ref>[http://persiangulfut.blogfa.com/post/45 نجفی، «زندگی‌نامه و آثار احمد اقتداری»، وبلاگ مطالعات خلیج فارس.]</ref> و ۱۳۸۴ش از زحمات این دانشمند در زمینهٔ علم و فرهنگ قدردانی به عمل آورد و از تمبر یادبود او رونمایی شد.<ref>[https://www.irna.ir/news/84297003/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

* همایش ملی خلیج فارس در بوشهر در سال ۱۳۹۸ش برگزار شد و از زحمات او تجلیل شد.<ref>[https://sedayostan.ir/news/21123/پدر-مطالعات-خلیج-فارس-تجلیل-شدتصاویر/ «پدر مطالعات خلیج فارس تجلیل شد+تصاویر»، وب‌سایت صدای استان.]</ref>

* مدرک دکترای افتخاری دانشگاه تهران در حوزهٔ شناخت ایران و بازنمایی این اقلیم در آثار او در سال ۱۳۴۹ش به اقتداری اعطا شد.<ref>[https://www.irna.ir/news/84297003/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

* کتاب «خلیج فارس از دیرباز تا کنون» نوشتهٔ احمد اقتداری، جایزهٔ ویژهٔ یونسکو در ایران را دریافت کرده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/265165/پدر-مطالعات-خلیج‌فارس «پدر مطالعات خلیج‌فارس»، وب‌سایت مرکز دائرۀالمعارف بزرگ اسلامی.]</ref>

* در همایش بین‌المللی زبان و مردم‌شناسی در لارستان در سال ۱۳۸۸ش از تلاش‌های اقتداری تقدیر شد.<ref>[https://www.ettelaat.com/mobile/archives/124253?device=phone «آشنایی با ایران‌شناسان، احمد اقتداری»، وب‌سایت روزنامه اطلاعات.]</ref>

 

{{جعبه گفتاورد|گفتاورد=[[پرونده:2019-10-06 13-59-42 939.jpg|70px|بی‌قاب|راست|محمدرضا شفیعی کدکنی]]

«خلیج‌ فارس قلب ایران است و دکتر احمد اقتداری، قلب خلیج‌ فارس.»|منبع=[[محمدرضا شفیعی کدکنی]]<ref>[https://www.irna.ir/news/84297003/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C «درباره احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>|تراز منبع=چپ|تراز=چپ|عرض=175px}}

* [[محمدرضا شفیعی کدکنی]]، خلیج فارس را قلب ایران و دکتر احمد اقتداری را قلب خلیج فارس نامیده است.<ref>[https://www.irna.ir/news/84297003/درباره-احمد-اقتداری «درباره احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

 

* احسان اشراقی تاریخ‌پژوه ایرانی هم بر این باور است که هر پژوهشگر علاقمند به خلیج فارس و دریای عمان و جزایر، نیازمند پژوهش‌های دکتر اقتداری است و نام او با خلیج فارس عجین شده است.<ref>[https://mirasmaktoob.com/مردی-که-تمام-سواحل-جنوب-را-با-پای-پیاده/ «مردی که تمام سواحل جنوب را با پای پیاده پیمود»، وب‌سایت مؤسسه پژوهشی میراث مکتوب.]</ref>

* [[محمدابراهیم باستانی پاریزی]]، تاریخ‌دان معاصر نیز اهمیت کار اقتداری را گشودن راه تحقیق دربارهٔ نقاط ناشناخته ایران دانسته است.<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=uIlR2fkuO80 «سخنرانی دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی در نکوداشت احمد اقتداری در سال 1379»، وب‌سایت یوتیوب.]</ref>

 

احمد اقتداری در [[فروردین]] ۱۳۹۸ش به‌علت شکستگی استخوان لگن در بیمارستان بستری شد و به‌دلیل عوارض پس‌از جراحی در [[۲۷ فروردین]] دار فانی را وداع گفت. پیکر اقتداری بنا به وصیت خود او در شهر گراش، زادگاه وی به خاک سپرده شد.<ref>[https://www.farhangemrooz.com/news/58904/احمد-اقتداری-در-وصیت-نامه-اش-چه-نوشته-است «احمد اقتداری در وصیت‌نامه‌اش چه نوشته است؟»، وب‌سایت فرهنگ امروز.]</ref>

 

== تصویرسازی ==

فیلم مستند «به ایران جاودانی‌ام» به کارگردانی رضا رشیدیان در سال ۱۳۹۱ش به زندگی احمد اقتداری از کودکی تا بزرگ‌سالی می‌پردازد و فعالیت‌های علمی و تاریخی او را در حوزهٔ مطالعات خلیج فارس، در این سال‌ها به تصویر می‌کشد.<ref>[https://www.aparat.com/v/SeaIz «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات.]</ref> تندیس احمد اقتداری نیز در بهمن سال ۱۳۹۲ش در ساختمان مرکز دائرهٔ المعارف اسلامی به پاس پنجاه سال خدمت دلسوزانهٔ او به فرهنگ ایران و پژوهش در زمینه خلیج فارس، نصب شد.<ref>[https://www.gerishna.com/archives/24934 خواجه‌پور، «رونمایی از تندیس دکتر احمد اقتداری»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش.]</ref> همچنین پس از درگذشت احمد اقتداری، خیابانی در منطقهٔ یک تهران به نام استاد احمد اقتداری<ref>[https://www.tabnak.ir/fa/news/959918/فهرست-جدید-تغییر-نام-معابر-در-تهران «فهرست جدید تغییر نام معابر در تهران»، وب‌سایت تابناک.]</ref> و بلوار ورودی شمالی شهر گراش از سمت اوز، به نام دکتر احمدخان اقتداری نام‌گذاری شد.<ref>[https://7berkeh.ir/archives/103075 خواجه‌پور، «گراش، شهری در میانه‌ی خلیج فارس»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش.]</ref>

 

پرونده:احمد اقتداری۶.jpg|عکس وصیت‌نامهٔ احمد اقتداری

پرونده:احمد اقتداری۷.jpg|تندیس و لوح یادبود احمد اقتداری در مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی

پرونده:احمد اقتداری۸.jpg|جایگزین=خیابان احمد اقتداری در تهران|نامگذاری خیابانی در تهران به نام احمد اقتداری

پرونده:احمد اقتداری۱۰.jpg|جایگزین=مراسم جایزه دوسالانه احمد اقتداری برای مطالعات خلیج فارس و جنوب ایران |مراسم اولین دوره جایزه دوسالانه احمد اقتداری برای مطالعات خلیج فارس و جنوب ایران

 

 

* «آشنایی با ایران‌شناسان، احمد اقتداری»، وب‌سایت روزنامه اطلاعات، تاریخ درج مطلب: ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸ش.

* «احمد اقتداری»، وب‌سایت راسخون، تاریخ درج مطلب: ۲۱ فروردین ۱۳۹۰ش.

* «احمد اقتداری»، وب‌سایت مشخصات، تاریخ بازدید: ۳۰ تیر ۱۴۰۲ش.

* «احمد اقتداری در وصیت‌نامه‌اش چه نوشته است؟»، وب‌سایت فرهنگ امروز، تاریخ درج مطلب: ۲۸ فروردین ۱۳۹۸ش.

* «به ایران جاودانی‌ام (خلیج فارس)»، وب‌سایت آپارات، تاریخ بازدید: ۳۰ تیر ۱۴۰۲ش.

* «پدر مطالعات خلیج‌فارس»، وب‌سایت مرکز دائرهٔ المعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۲۰ مرداد ۱۴۰۰ش.

* «پدر مطالعات خلیج فارس تجلیل شد+تصاویر»، وب‌سایت صدای استان، تاریخ درج مطلب: ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ش.

* «جدایی بحرین از ایران، رفراندوم دروغین و گناه نابخشودنی است»، خبرگزاری کتاب ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۷ خرداد ۱۴۰۰ش.

* خواجه‌پور، محمد، «دکتر احمد اقتداری در تهران درگذشت»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش، تاریخ درج مطلب: ۲۷ فروردین ۱۳۹۸ش.

* خواجه‌پور، محمد، «رونمایی از تندیس دکتر احمد اقتداری»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش، تاریخ درج مطلب: ۱۲ بهمن ۱۳۹۲ش.

* خواجه‌پور، محمد، «گراش، شهری در میانهٔ خلیج فارس»، وب‌سایت مؤسسه فرهنگی هنری هفت‌برکه گراش، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹ش.

* «دربارهٔ احمد اقتداری»، خبرگزاری جمهوری اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۲۷ فروردین ۱۴۰۰ش.