حانیه کلهر (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «جایگزین=خورش شش‌انداز گیلانی|بندانگشتی|خورش شش‌انداز گیلانی {{درشت|'''شش‌انداز'''}}؛ نوعی خورش ایرانی بدون گوشت. شش‌انداز، غذایی سنتی و خوش‌طعم از پیاز، تخم‌مرغ و شکر است که در گیلان و مازندران با گردو، بادمجان،...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:شش انداز.jpg|جایگزین=خورش شش‌انداز گیلانی|بندانگشتی|خورش شش‌انداز گیلانی]]
{{جعبه اطلاعات خوراکی
| نام                  = شش‌انداز
| تصویر                =
| زیرنویس تصویر        =
| متن جایگزین تصویر    =
| فایل پادکست          =
| حجم فایل پادکست      =
| تاریخ پادکست        =
| زیرنویس عنوان        =
| نام‌های دیگر          = فسنجان بی‌گوشت{{سخ}}تخم و نرگسی
| نام انگلیسی          =
| نام علمی            =
| نام بومی            =
| نوع                  = خورش
| گروه                =
| خاستگاه              = ایران
| منطقه                = گیلان{{سخ}}مازندران{{سخ}}فارس{{سخ}}زنجان
| کشور                = [[ایران]]
| فصل                  = زمستان
| مواد تشکیل‌دهنده      = پیاز{{سخ}}تخم‌مرغ{{سخ}}شکر{{سخ}}گردو{{سخ}}بادمجان{{سخ}}کدو{{سخ}}رب انار ترش
| ماده اصلی            = پیاز{{سخ}}تخم‌مرغ
| روش تهیه            =
| شیوه مصرف            = همراه با [[نان]] یا [[پلو]]
| مدت نگهداری          =
| شرایط نگهداری        =
| کاربرد                =
| فواید                =
| مضرات                =
| حساسیت‌زا              =
| ارزش فرهنگی          = طبخ در مراسم نام‌گذاری، آیین خضر نبی و چهارشنبه‌سوری
| وبگاه رسمی            =
}}
{{درشت|'''شش‌انداز'''}}؛ نوعی خورش ایرانی بدون گوشت.
{{درشت|'''شش‌انداز'''}}؛ نوعی خورش ایرانی بدون گوشت.


خط ۱۱: خط ۴۲:


== تاریخچه ==
== تاریخچه ==
[[پرونده:شش انداز۱.jpg|جایگزین=شش‌انداز شیرازی|بندانگشتی|شش‌انداز شیرازی]]
=== روش طبخ در دوران صفویه ===
=== روش طبخ در دوران صفویه ===
در منابع آشپزی دوران [[صفویه]] بیان شده است که جهت طبخ این غذا ابتدا پیاز را به‌صورت حلقه‌ای خرد کرده و در روغن سرخ می‌کردند. سپس به آن سرکه‌شیره و تخم‌مرغ اضافه کرده و روی حرارت مواد را با یکدیگر می‌پختند.
در منابع آشپزی دوران [[صفویه]] بیان شده است که جهت طبخ این غذا ابتدا پیاز را به‌صورت حلقه‌ای خرد کرده و در روغن سرخ می‌کردند. سپس به آن سرکه‌شیره و تخم‌مرغ اضافه کرده و روی حرارت مواد را با یکدیگر می‌پختند.
خط ۵۶: خط ۸۵:
* نفیسی، علی‌اکبر، فرهنگ، تهران، خیام، ۱۳۱۹–۱۳۲۰ش.
* نفیسی، علی‌اکبر، فرهنگ، تهران، خیام، ۱۳۱۹–۱۳۲۰ش.
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}
<!--
==تغییر مسیرهای پیشنهادی==
شش انداز{{سخ}}
شش‌انداز گیلانی{{سخ}}
شش انداز گیلانی{{سخ}}
خوراک شش‌انداز{{سخ}}
خورش شش‌انداز{{سخ}}
شش‌انداز پیاز{{سخ}}
شش‌انداز هویج{{سخ}}
شش‌انداز بادمجان{{سخ}}
فسنجان بی‌گوشت{{سخ}}
تخم و نرگسی{{سخ}}
-->
[[رده:خوراکی]]
[[رده:آشپزی ایرانی]]
[[رده:خورش]]
[[رده:خوراک‌های ایرانی]]
[[رده:آشپزی گیلانی]]
[[رده:آشپزی مازندرانی]]
[[رده:اصلاح رباتیک]]