صفحهای تازه حاوی «'''<big>طلاق رجعی؛</big>''' نوعی از طلاق در فرهنگ اسلامی با امکان بازگشت مرد به ازدواج گذشته. طلاق رِجعی، در مقابل طلاق بائن قرار دارد و گونهای از جدایی زن و شوهر است که مرد در زمان عدۀ طلاق میتواند به همسر خود رجوع کند و پیوند زناشویی را بدون جاری...» ایجاد کرد |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) ایجاد لینک داخلی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''<big>طلاق رجعی؛</big>''' نوعی از طلاق در فرهنگ اسلامی با امکان بازگشت مرد به ازدواج گذشته. | '''<big>طلاق رجعی؛</big>''' نوعی از طلاق در فرهنگ اسلامی با امکان بازگشت مرد به ازدواج گذشته. | ||
طلاق رِجعی، در مقابل طلاق بائن قرار دارد و گونهای از جدایی زن و شوهر است که مرد در زمان عدۀ طلاق میتواند به همسر خود رجوع کند و پیوند زناشویی را بدون جاریکردن صیغۀ عقد، ادامه دهد. ماهیت اصلی طلاق در سبک زندگی اسلامی، رجعی بوده و کارشناسان این نوع جدایی را یکی از مهمترین راهکارهای اسلام برای کاهش آمار طلاق، استحکام نهاد خانواده و حفظ سلامت جامعه میدانند. | طلاق رِجعی، در مقابل طلاق بائن قرار دارد و گونهای از جدایی زن و شوهر است که مرد در زمان عدۀ [[طلاق]] میتواند به همسر خود رجوع کند و پیوند زناشویی را بدون جاریکردن صیغۀ عقد، ادامه دهد. ماهیت اصلی طلاق در سبک زندگی اسلامی، رجعی بوده و کارشناسان این نوع جدایی را یکی از مهمترین راهکارهای اسلام برای کاهش آمار طلاق، استحکام نهاد خانواده و حفظ سلامت جامعه میدانند. | ||
==مفهومشناسی== | ==مفهومشناسی== | ||
واژۀ «طلاق» از ریشۀ «طلق» بهمعنای آزادی و ترککردن<ref>مرعی، القاموس الفقهی، 1413ق، ج1، ص134.</ref> و در اصطلاح بهمعنای برهمزدن پیوند زناشویی (انحلال نکاح) با صیغۀ مخصوص است.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام، 1413ق، ج9، ص9.</ref> طلاق از منظر جامعهشناختی، به فرآیند قانونی و رسمی پایاندادن ازدواج اشاره دارد که طی آن زن و شوهر بهدلایل مختلف از یکدیگر جدا شده و به مسئولیتهای قانونی و خانوادگی خود خاتمه میدهند.<ref>طاهری، حقوق مدنی، 1392ش، ج3، ص247.</ref> رجوع در لغت بهمعنای برگشتن<ref>ابنمنظور، لسان العرب، 1414ق، ج8، ص114.</ref> و در اصطلاح شرعی بهمعنی بازگشت مرد در زمان عده به عقد ازدواج سابق است.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام، 1413ق، ج9، ص312.</ref> در مقابل «طلاق رجعی»، «طلاق بائن» قرار دارد و در این نوع جدایی مرد نمیتواند به همسر خود بدون عقد ازدواج، برگردد.<ref> ابنادریس حلی، السرائر، 1410ق، ص667.</ref><ref> مؤسسه دایرة المعارف فقه اسلامی، فرهنگ فقه، 1392ش، ج5، ص205.</ref> در سبک زندگی اسلامی- ایرانی اصل بر رجعیبودن طلاق است قانون مدنی ایران، فقط به مصادیق طلاق بائن پرداخته که خود، دلالت بر رجعیبودن، بهعنوان یکی از مبانی حقوقی طلاق دارد.<ref>جعفری لنگرودی، روش جدید در مقدمه عمومی علم حقوق، 1387ش، ص58.</ref> | واژۀ «طلاق» از ریشۀ «طلق» بهمعنای آزادی و ترککردن<ref>مرعی، القاموس الفقهی، 1413ق، ج1، ص134.</ref> و در اصطلاح بهمعنای برهمزدن پیوند زناشویی (انحلال نکاح) با صیغۀ مخصوص است.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام، 1413ق، ج9، ص9.</ref> طلاق از منظر جامعهشناختی، به فرآیند قانونی و رسمی پایاندادن [[ازدواج]] اشاره دارد که طی آن زن و شوهر بهدلایل مختلف از یکدیگر جدا شده و به مسئولیتهای قانونی و خانوادگی خود خاتمه میدهند.<ref>طاهری، حقوق مدنی، 1392ش، ج3، ص247.</ref> رجوع در لغت بهمعنای برگشتن<ref>ابنمنظور، لسان العرب، 1414ق، ج8، ص114.</ref> و در اصطلاح شرعی بهمعنی بازگشت مرد در زمان عده به عقد ازدواج سابق است.<ref>شهید ثانی، مسالک الافهام، 1413ق، ج9، ص312.</ref> در مقابل «طلاق رجعی»، «طلاق بائن» قرار دارد و در این نوع جدایی مرد نمیتواند به همسر خود بدون عقد ازدواج، برگردد.<ref> ابنادریس حلی، السرائر، 1410ق، ص667.</ref><ref> مؤسسه دایرة المعارف فقه اسلامی، فرهنگ فقه، 1392ش، ج5، ص205.</ref> در سبک زندگی اسلامی- ایرانی اصل بر رجعیبودن طلاق است قانون مدنی ایران، فقط به مصادیق طلاق بائن پرداخته که خود، دلالت بر رجعیبودن، بهعنوان یکی از مبانی حقوقی طلاق دارد.<ref>جعفری لنگرودی، روش جدید در مقدمه عمومی علم حقوق، 1387ش، ص58.</ref> | ||
==بسترهای فرهنگی و تاریخی== | ==بسترهای فرهنگی و تاریخی== | ||
