صفحهای تازه حاوی «'''<big>دزفول؛</big>''' شهری در جنوب غربی ایران واقع در جلگهی استان خوزستان. ==پیشینه نام دزفول== در منابع تاریخی از سرزمینی به نام «آوان» نام برده شده که یکی از چهار سرزمین «ایلام باستان» بوده است. برخی از باستانشناسان در بررسیهایی پیرامون «دنیا...» ایجاد کرد |
ایجاد لینک داخلی |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''<big>دزفول؛</big>''' شهری در جنوب غربی ایران واقع در جلگهی استان خوزستان. | '''<big>دزفول؛</big>''' شهری در جنوب غربی ایران واقع در جلگهی استان [[خوزستان]]. | ||
==پیشینه نام دزفول== | ==پیشینه نام دزفول== | ||
در منابع تاریخی از سرزمینی به نام «آوان» نام برده شده که یکی از چهار سرزمین «ایلام باستان» بوده است. برخی از باستانشناسان در بررسیهایی پیرامون «دنیای گمشدهی عیلام»، موقعیت جغرافیایی آوان را بر منطقۀ دزفول فعلی تطبیق کردهاند. عیلامیها اولین قومی بودند که تشکیلات اداری منسجمی را در [[خوزستان]] ایجاد کردند و از حدود 2500 تا 1500 سال قبل از میلاد، شهر آوان را پایتخت سیاسی خود قرار داده بودند.<ref>لطیفپور، دزفول در گذر زمان، 1387ش، ص46ـ44.</ref> در دورهی [[ساسانیان]]، شاپور دوم در این منطقه، شهری به نام «کَرخ» یا «ایوان کرخه» برپا کرد. بعدها این منطقه به «کُوت گاپو» و «کُوت گاپون» معروف شد.<ref>لطیفپور، دزفول در گذر زمان، 1387ش، ص46.</ref> این شهر در اواخر قرن ششم هجری به «دزپول» شهرت یافت.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص53.</ref> «یاقوت حموی» (قرن هفتم هجری) این شهر را «قصر روناش» خوانده که در کنارهی باختری رود «دز» بوده است.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص54.</ref> «حمدالله مستوفی» (قرن هشتم) در کتاب «نزهه القلوب»، اردشیر بابکان را بنیانگذار این شهر بر دو سوی آب جندیشاپور دانسته است.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، 54، به نقل از مستوفی، نزهه القلوب، ص133.</ref> «ابنبطوطه» جهانگرد عرب در سفرنامهی خود یکی از دروازههای شوشتر را «دسبول» نامیده است.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص54 ، به نقل از سفرنامهی ابنبطوطه، ج1، ص754.</ref> در قرن نهم هجری در برخی کتب از دزفول بهنام «دزپوهل» یاد شده است. بسیاری از پژوهشگران، نام دزفول را ترکیب دو واژۀ «دز» یا «دژ» و «فول» که احتمالاً معرب «پُل» است، دانستهاند.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص55.</ref> | در منابع تاریخی از سرزمینی به نام «آوان» نام برده شده که یکی از چهار سرزمین «ایلام باستان» بوده است. برخی از باستانشناسان در بررسیهایی پیرامون «دنیای گمشدهی عیلام»، موقعیت جغرافیایی آوان را بر منطقۀ دزفول فعلی تطبیق کردهاند. عیلامیها اولین قومی بودند که تشکیلات اداری منسجمی را در [[خوزستان]] ایجاد کردند و از حدود 2500 تا 1500 سال قبل از میلاد، شهر آوان را پایتخت سیاسی خود قرار داده بودند.<ref>لطیفپور، دزفول در گذر زمان، 1387ش، ص46ـ44.</ref> در دورهی [[ساسانیان]]، شاپور دوم در این منطقه، شهری به نام «کَرخ» یا «ایوان کرخه» برپا کرد. بعدها این منطقه به «کُوت گاپو» و «کُوت گاپون» معروف شد.<ref>لطیفپور، دزفول در گذر زمان، 1387ش، ص46.</ref> این شهر در اواخر قرن ششم هجری به «دزپول» شهرت یافت.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص53.</ref> «یاقوت حموی» (قرن هفتم هجری) این شهر را «قصر روناش» خوانده که در کنارهی باختری رود «دز» بوده است.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص54.</ref> «حمدالله مستوفی» (قرن هشتم) در کتاب «نزهه القلوب»، اردشیر بابکان را بنیانگذار این شهر بر دو سوی آب جندیشاپور دانسته است.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، 54، به نقل از مستوفی، نزهه القلوب، ص133.</ref> «ابنبطوطه» جهانگرد عرب در سفرنامهی خود یکی از دروازههای شوشتر را «دسبول» نامیده است.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص54 ، به نقل از سفرنامهی ابنبطوطه، ج1، ص754.</ref> در قرن نهم هجری در برخی کتب از دزفول بهنام «دزپوهل» یاد شده است. بسیاری از پژوهشگران، نام دزفول را ترکیب دو واژۀ «دز» یا «دژ» و «فول» که احتمالاً معرب «پُل» است، دانستهاند.<ref>لطیفپور، تاریخ دزفول، 1386ش، ص55.</ref> | ||
| خط ۲۳: | خط ۲۴: | ||
==خوراکیها== | ==خوراکیها== | ||
===غذاهای سنتی=== | ===غذاهای سنتی=== | ||
خورش مسما که فسنجان هم گفته میشود، خورش بامیه، بادنجان، فیله ماهی، پلو باقلا، پلو شوید، حمیس توله، دلمه بادنجان، | خورش مسما که فسنجان هم گفته میشود، خورش بامیه، بادنجان، فیله ماهی، پلو باقلا، پلو شوید، [[آش ارده]]، حمیس توله، دلمه بادنجان، برگمو، فلفل، حلیم یا حریسه، شیربرنج، فرنی و آش قلمکار از غذاهای سنتی مردمان دزفول است. | ||
===شیرینیهای سنتی=== | ===شیرینیهای سنتی=== | ||
سمنو، کلوچه خرمایی، کلوچه شکری، معجون کنجد، لوزی کنجدی (حلوا کنجدی)، نان شیر، حلول قپیت (حلوا سفید) و عسیله دزفول (خنجربانی) از شیرینیهای سنتی مردمان دزفول است.<ref>[https://www.karnaval.ir/blog/traditional-pastries-khuzestan بحیرائی، «شیرینیهای سنتی خوزستان»، وبسایت کارناوال، تاریخ بازید: 10 مرداد 1401ش؛] [https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%D8%B5%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%B9-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B2%D9%81%D9%88%D9%84/ «آشنایی با صنایع دستی و سوغات دزفول»، سایت مجله گردش¬گری الی گشت، تاریخ بازدید: 10 مرداد 1401ش.]</ref> | سمنو، کلوچه خرمایی، کلوچه شکری، معجون کنجد، لوزی کنجدی (حلوا کنجدی)، نان شیر، حلول قپیت (حلوا سفید) و عسیله دزفول (خنجربانی) از شیرینیهای سنتی مردمان دزفول است.<ref>[https://www.karnaval.ir/blog/traditional-pastries-khuzestan بحیرائی، «شیرینیهای سنتی خوزستان»، وبسایت کارناوال، تاریخ بازید: 10 مرداد 1401ش؛] [https://www.eligasht.com/Blog/travelguide/%D8%B5%D9%86%D8%A7%DB%8C%D8%B9-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D8%AF%D8%B2%D9%81%D9%88%D9%84/ «آشنایی با صنایع دستی و سوغات دزفول»، سایت مجله گردش¬گری الی گشت، تاریخ بازدید: 10 مرداد 1401ش.]</ref> | ||
