(۱۰۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
<big>'''ایران دوره مشروطیت؛'''</big> دوران گذار از استبداد مطلق به نظام قانونمحور با حاکمیت ملی، تفکیک قوا و حضور نهادهای نوینی چون مجلس و مطبوعات.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر = نهضت مشروطه.jpg
| زیرنویس تصویر = آیین رونمایی از تمبر یکصدمین سالگرد نهضت مشروطه با حضور غلامعلی حداد عادل، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، ۱۴ مرداد ۱۳۸۵.
| image_alt =رونمایی از تمبر یکصدمین سالگرد نهضت مشروطه با حضور غلامعلی حداد عادل
| فایل پادکست =
| حجم فایلپادکست =
| تاریخ پادکست =
| زیرنویس عنوان =
انقلاب مشروطه ایران (۱۲۸۴-۱۲۹۰ش) مهمترین تحول اجتماعی ایران در آغاز قرن بیستم و از انقلابهای اجتماعی مهم خاورمیانه به شمار میرود. این جنبش که در پاسخ به احساس تحقیر ناشی از شکستهای نظامی از روسیه، تداوم استبداد قاجاری و نفوذ فزاینده دولتهای خارجی شکل گرفت، به استقرار نظامی مبتنی بر قانون، تفکیک قوا و حضور مجلس شورای ملی انجامید. با این حال، مشروطه به رغم دستاوردهایی چون تبدیل نظریه شاهمحوری به قانونمحوری، به دلیل نابسامانیهای اقتصادی، فقدان بلوغ فرهنگی عمومی، ضعف نهادهای سیاسی و دخالت قدرتهای خارجی، نتوانست تمامی اهداف خود را تحقق بخشد و سرانجام با استبداد صغیر و سپس استقرار حکومت پهلوی، مسیر دیگری یافت.
| عنوان اصلی =
| عنوان انگلیسی =
| عنوان عربی =
| عنوان علمی =
| شاخه علمی =
| نوع مفهوم =
| معنای اصطلاحی =
| حوزه کاربرد =
| گستره جغرافیایی =
| منشأ تاریخی =
== دوران مشروطه ==
| نخستین کاربرد =
دوره مشروطه ایران با صدور فرمان نظامنامۀ مجلس شورای ملی در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدین شاه قاجار آغاز شد<ref>[https://ical.ir/library%E2%80%93news/%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%DB%8C%D8%AA%D8%8C-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/407 «فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران»، وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی.]</ref> و تا پایان سلطنت احمدشاه و انقراض سلسله قاجار در ۱۳۰۴ش ادامه یافت.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/271637/%D8%B3%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6-%D8%B3%D9%84%D8%B7%D9%86%D8%AA-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3 «سندی درباره انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.]</ref> در این بازه، سه پادشاه قاجار به ترتیب بر ایران حکومت کردند: مظفرالدین شاه (۱۲۷۵-۱۲۸۵ش) که گرچه با صدور فرمان مشروطه، نظام سیاسی جدید را قانونی کرد، اما چند روز پس از آن درگذشت. جانشین او، محمدعلی شاه (۱۲۸۵-۱۲۸۸ش)، با به توپبستن مجلس و برقراری استبداد صغیر، کوشید نظام مشروطه را برچیند، اما با فتح تهران توسط مشروطهخواهان وادار به کنارهگیری و تبعید شد. آخرین شاه قاجار، احمدشاه (۱۲۸۸-۱۳۰۴ش)، در شرایطی به سلطنت رسید که کشور با بحرانهایی چون اشغال خارجی در جنگ جهانی اول و کودتای ۱۲۹۹ش مواجه بود و سرانجام با خلع قاجاریه و استقرار پهلوی، دوره مشروطه پایان یافت.<ref>پیرنیا و اقبال، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، ۸۴۸–۸۶۲؛ کلیفوردادموند، سلسلههای اسلامی جدید، 1381ش، ج1، ص539.
| ریشه واژه =
| مرتبط با =
| اهمیت =
| مبدع =
| مروج =
| مقدس برای =
| مورد احترام =
| آثار مرتبط =
}}
{{درشت|'''نهضت مشروطه؛'''}} جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر دورهٔ قاجار برای تبدیل سلطنت مطلقه به نظام مبتنی بر قانون و حاکمیت ملی.
</ref>
نهضت مشروطه ایران، جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر [[ایران در دوران قاجاریه|دوره قاجار]] است که با هدف تبدیل سلطنت مطلقه به نظامی مبتنی بر قانون، حاکمیت ملی و نهادهای نوین شکل گرفت. این نهضت که ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت، با رهبری علمای دین و همراهی روشنفکران، بازرگانان و اصناف، به صدور فرمان مشروطیت در [[۱۴ مرداد]] ۱۲۸۵ش توسط [[مظفرالدینشاه]] انجامید و تأسیس [[مجلس شورای ملی]] و تدوین قانون اساسی را به همراه آورد. بااینحال، مخالفتهای [[محمدعلیشاه]]، اختلافات فکری میان جریانهای لیبرال، سوسیالیست و روحانیون و دخالت قدرتهای خارجی بهویژه [[روسیه]] و [[انگلستان]]، روند این نهضت را با چالش مواجه کرد و به انحراف و افول آن انجامید.
== ایران پیش از مشروطه ==
== مفهومشناسی ==
پس از سقوط صفویه و افشاریه و زندیه، قاجاریه در اواخر سده دوازدهم هجری بر ایران مسلط شدند. برخلاف صفویه که توانستند دولتی متمرکز و دارای هویت مذهبی واحد ایجاد کنند، قاجاریه با ضعف ساختاری، فقدان ارتش منظم توانمند، رقابت قدرتهای خارجی (روسیه و انگلستان) و شکستهای نظامی پی در پی در جنگهای ایران و روسیه، عهدنامههای گلستان و ترکمنچای، مواجه بودند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1554957/%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%DA%A9%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B9%D9%87%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86%DA%86%D8%A7%DB%8C طلوع فکور، «توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای»، 1398ش، ص75.]</ref> این شکستها منجر به از دست رفتن بخشهایی از قلمرو ایران، اعطای حقوق کاپیتولاسیون به اتباع خارجی، و نفوذ روزافزون سیاسی و اقتصادی بیگانگان شد. احساس تحقیر ناشی از این عقبماندگی، زمینهساز شکلگیری دو جریان فکری متفاوت بود: جریان درباری که اقتباس فنی از غرب را راهکار میدانست، و جریان دینی که بر مهار استبداد و اجرای عدالت تأکید داشت.<ref>کلیفوردادموند، سلسلههای اسلامی جدید، 1381ش، ج1، ص539.</ref>
نهضت در لغت بهمعنای قیام، خیزش و بیداری است<ref>{{پک|آذرتاش|1381|ک=فرهنگ معاصر عربی ـ فارسی|ص=۷۱۸–۷۱۹.}}</ref> و در اصطلاح به حرکت سازمانیافته و نسبتاً بادوامی اطلاق میشود که گروهی برای دستیابی به هدف اجتماعی-سیاسی معین بر اساس نقشی مشخص شکل میدهند.<ref>{{پک|مصباح یزدی|۱۳۹۵|ک=انقلاب اسلامی و ریشههای آن|ص=31|ج=۱}}</ref> مشروطه نیز در فرهنگ سیاسی ایران به نوعی از حکومت گفته میشود که در آن وضع قوانین بر عهده مجلس است و دولت بهعنوان مجری قوانین عمل میکند که در مقابل حکومت استبدادی قرار دارد؛ از این رو مشروطهخواهی بهمعنای طرفداری از حکومت قانون و مخالفت با حکومت فردی و استبدادی است.<ref>{{پک|آشوری|۱۳۶۶|ک=دانشنامه سیاسی|ص=۱۴۲–۱۴۳|ج=}}</ref> نهضت مشروطه که در برخی منابع انقلاب مشروطه نیز نامیده شده، جنبش سیاسی-اجتماعی بود که در اواخر دورهٔ قاجار رخ داد و نظام حکومتی مبتنی بر سلطهٔ فردی پادشاه را به ساختاری قانونمحور تبدیل کرد.<ref>{{پک|براون|۱۳۸۰|ک=انقلاب مشروطه ایران|ص=۶–۷|ج=}}</ref>
== مرزهای جغرافیایی ایران در دوره مشروطه ==
== تاریخچه ==
ایران در آستانه مشروطه سرزمینی بسیار وسیعتر از ایران امروزی بود، اما در مقایسه با دوره صفویه دچار کاهش چشمگیر شده بود. از شمال به دریای خزر و روسیه تزاری، از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان، از شرق به افغانستان و هند بریتانیایی، و از غرب به دولت عثمانی محدود میشد. عهدنامههای گلستان (۱۸۱۳م) و ترکمنچای (۱۸۲۸م) باعث جدایی قفقاز (داغستان، گرجستان، ارمنستان و آذربایجان کنونی) از ایران شد. پیمان پاریس (۱۸۵۷م) نیز هرات و بخشهایی از خراسان را از قلمرو ایران جدا کرد. بدین ترتیب، ایران دوره قاجار، بر خلاف صفویه، دیگر آن گستره جغرافیایی فراقارهای را نداشت و به تدریج به مرزهای کنونی نزدیک میشد.
بر اساس دیدگاه پژوهشگران، مشروطه و نظریهٔ مشروطیت دستاورد قرن هجدهم میلادی است و نخستین تعبیرات از نظریه دولت مشروطه در [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، [[فرانسه]] و [[انگلستان]] شکل گرفت، هرچند سابقهٔ بسیاری از اجزای آن در قرون وسطا نیز وجود داشت.<ref>{{پک|وینسنت|۱۳۷۶|ک=نظریههای دولت|ص=۱۲۳–۱۲۷|ج=}}</ref> واژهٔ مشروطه در نیمههای دوره سلطنت ناصرالدینشاه قاجار در ایران بهکار گرفته شد<ref>{{پک|مهدیقلیخان|۱۳۶۳|ک=طلوع مشروطیت|ص=۱۵|ج=}}</ref> و [[سید محمد طباطبایی سنگلجی]] دوازده سال پیش از امضای فرمان مشروطیت به دست مظفرالدینشاه، از مشروطیت و [[مجلس شورای ملی]] سخن گفت.<ref>{{پک|کسروی|۱۳۸۳|ک=تاریخ مشروطه ایران|ص=۴۹–۵۱|ج=}}</ref><ref>{{پک|قریشی کرین|قوامی|۱۴۰۰|ک=دانشنامه امام خمینی|ف=نهضت مشروطه|ص=۱۹۸}}</ref>
== ساختار سیاسی ایران در دوره مشروطه ==
دورهٔ اجرایی این نهضت با صدور فرمان نظامنامهٔ مجلس شورای ملی در [[۱۴ مرداد]] ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدینشاه قاجار آغاز شد<ref>{{پک|شمیم|۱۳۸۷|ک=ایران در دوره سلطنت قاجار|ص=۴۴۵|ج=}}</ref><ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی|ف=فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران}}</ref> و تا پایان سلطنت [[احمدشاه]] و انقراض سلسله قاجار در ۱۳۰۴ش ادامه یافت.<ref>{{پک/بن|۱۰۱|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=سندی دربارهٔ انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس}}</ref> در این بازه، سه پادشاه قاجار به ترتیب بر ایران حکومت کردند: مظفرالدینشاه (۱۲۷۵–۱۲۸۵ش) که گرچه با صدور فرمان مشروطه، نظام سیاسی جدید را قانونی کرد، اما چند روز پس از آن درگذشت. جانشین او، [[محمدعلیشاه]] (۱۲۸۵–۱۲۸۸ش) کوشید نظام مشروطه را برچیند، اما توسط مشروطهخواهان وادار به کنارهگیری و تبعید شد.<ref>{{پک|باسورث|۱۳۸۱|ک=سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی|ص=539|ج=۱}}</ref> آخرین شاه قاجار، احمدشاه، در سیزدهسالگی و در بحبوحهٔ آشفتگیهای پس از [[استبداد صغیر]] به سلطنت رسید. دورهٔ پادشاهی او با بحرانهای متعددی همچون [[اولتیماتوم روسیه به ایران]]، اشغال ایران در [[جنگ جهانی اول]] و [[قرارداد ۱۹۱۹|قرارداد ۱۹۱۹م]] همراه بود که در عمل حاکمیت ملی ایران را تضعیف کرد. سرانجام، در [[اسفند]] ۱۲۹۹ش، کودتای رضاخان و سیدضیاء طباطبائی رخ داد و با حمایت تدریجی رضاخان از سوی مجلس شورای ملی و دربار، مقدمات سلب قدرت از احمدشاه فراهم شد. در [[آبان]] ۱۳۰۴ش مجلس شورای ملی طی مصوبهای، سلسلهٔ قاجار را منقرض و رضاخان را بهعنوان شاه جدید معرفی کرد و بدینترتیب، دوران مشروطه و حاکمیت قاجاریه به پایان رسید.<ref>{{پک/بن|۲۰۰|ک=مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=احمد شاه قاجار}}</ref> در دورهٔ مجلس اول (۱۳۲۴–۱۳۲۶ق)، اصطلاح رایج برای نظام جدید دولت مشروطه بود، اما در دورهٔ مجلس دوم (۱۳۲۷–۱۳۲۹ق)، با تثبیت نسبی نظام، واژه دولت ملی یا حکومت ملی رواج یافت که بر حاکمیت ملت و برگزیدگان آن تأکید داشت.<ref>{{پک|صفری|۱۳۸۸|ک=تاریخ پژوهان|ف=ویژگیهای دولت مشروطه در ادبیات نشریههای مشروطهخواه تهران|ص=۱۰۲–۱۱۲}}</ref> بر بنیاد اسناد تاریخی، با روی کار آمدن [[خاندان پهلوی]]، [[قانون اساسی مشروطه]] در عمل به تعلیق درآمد و رضاخان و سپس محمدرضا بدون توجه به مفاد آن، هرگونه اقداماتی که مایل بودند در کشور انجام میدادند.<ref>{{پک/بن|م۱|ک=پرتال امام خمینی|ف=دیدگاه امام خمینی دربارهٔ قانون اساسی مشروطه چه بود؟}}</ref>
به لحاظ ساخت سیاسی، ایران در آستانه مشروطه همچنان دولتی پاتریمونیال و مبتنی بر نظام ایلی و مالکی بود. شاه در رأس هرم قدرت قرار داشت و فرمانروایی مطلق او جز در چارچوب شرع، محدودیتی نداشت. با پیروزی مشروطه، ساختار سیاسی دگرگون شد: قانون اساسی (۱۲۸۵ش) و متمم آن (۱۲۸۶ش) به تصویب رسید، مجلس شورای ملی به عنوان نهاد قانونگذاری تأسیس شد، و اصل تفکیک قوا به رسمیت شناخته شد. با این حال، در عمل، کشاکش میان شاه، مجلس، علمای مشروطهخواه و مشروعهخواه، روشنفکران و قدرتهای خارجی، ساختار سیاسی را در وضعیتی ناپایدار و شکننده نگه داشت.
نظام اداری: نظام اداری دوره قاجار پیش از مشروطه، متأثر از سنت دیوانسالاری صفوی و افشاری بود، اما با فساد گسترده، ناکارآمدی و نفوذ خارجی همراه بود. مشروطه تغییرات اداری مهمی ایجاد کرد: تأسیس وزارتخانههای تخصصی، تدوین نظامنامه استخدامی، و تلاش برای شفافیت مالی. اما کابینههای مشروطه کوتاهمدت و بیثبات بودند و دیوانسالاری همچنان از نفوذ درباریان و بیگانگان مصون نماند.
روابط دیپلماسی:دیپلماسی ایران در دوره مشروطه، بر خلاف صفویه که مبتنی بر توازن قدرت و اتحاد با اروپاییان علیه عثمانی بود، در وضعیتی انفعالی و تحت فشار دو قدرت استعماری روسیه و انگلستان قرار داشت. قرارداد ۱۹۰۷م میان روسیه و انگلستان، ایران را به سه منطقه نفوذ تقسیم کرد. دیپلماسی مشروطهخواهان تلاش کرد با توسل به افکار عمومی اروپا و اعزام نمایندگان به کشورهای غربی، از فشار روسیه بکاهد، اما این تلاشها چندان موفقیتآمیز نبود.
== دین و مذهب ایران در دوره مشروطه ==
مذهب رسمی ایران در دوره مشروطه، همانند صفویه، تشیع اثنیعشری بود. با این حال، بر خلاف صفویه که با حمایت دولتی گسترش یافت، در دوره قاجار نهاد روحانیت استقلال بیشتری یافت و به مرجعی قدرتمند در برابر استبداد و نفوذ خارجی تبدیل شد. حوزههای علمیه نجف، کربلا، اصفهان و تهران نقش محوری در هدایت افکار عمومی ایفا میکردند.
در جریان مشروطه، روحانیت به سه دسته اصلی تقسیم شد: مشروطهخواهان (مانند سید محمد طباطبایی و سید عبدالله بهبهانی) که نظام مشروطه را با شریعت قابل جمع میدانستند؛ مشروعهخواهان (مانند شیخ فضلالله نوری) که مشروطه غربی را مغایر با اسلام میانگاشتند؛ و طیف میانه که موضعی احتیاطآمیز داشتند. اقلیتهای دینی (زرتشتیان، یهودیان و مسیحیان) در قانون اساسی به رسمیت شناخته شدند و صاحب نماینده در مجلس شدند، اما همچنان با محدودیتهایی مواجه بودند.
== زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه ==
== زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه ==
اوضاع عمومی ایران در آستانه انقلاب مشروطه بسیار نابسامان بود. حکومت خودکامه و مبتنی بر نظام ایلی و مالکی، از میان رفتن استقلال سیاسی و مالی کشور، نابودی هرگونه کوشش اصلاحی، فقر و تنگدستی عمومی، بروز بیماریهای خطرناک و قحطی، عدم بهداشت عمومی، از میان رفتن کارگاههای کوچک و صنایع بومی در رقابت با محصولات اروپایی، فقدان راههای ارتباطی مناسب، فساد درباریان و شاهزادگان قاجار، و فرار دهقانان از روستاها به کشورهای همجوار، از جمله عواملی بودند که به درهمریختگی و انقلاب انجامیدند.
زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه، ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ روزافزون بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت که در اواخر دوره قاجار به اوج خود رسید:
* پس از سقوط [[صفویه]]، [[افشاریه]] و [[زندیه]]، سلسله [[قاجاریه]] در اواخر سدهٔ دوازدهم هجری بر [[ایران]] مسلط شد.<ref>{{پک|باسورث|۱۳۸۱|ک=سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی|ص=539|ج=۱}}</ref> برخلاف حاکمان سلسلهٔ صفویه که توانستند دولتی متمرکز و دارای هویت مذهبی واحد ایجاد کنند، قاجاریه با ضعفهای ساختاری متعددی مواجه بودند<ref>{{پک|طلوع فکور|۱۳۹۸|ک=تاریخ پژوهی|ف=توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای|ص=۷۵}}</ref> و قدرت شاه در این دوره نامحدود بود و هیچ قانون یا سنتی او را پایبند نمیساخت و ماهیت استبدادی سلطنت، روابط دولت و مردم را شکننده کرده بود.<ref name=":05">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۹–۲۶۸}}</ref>
* بر اساس گزارش منابع تاریخی، در حوزه روابط خارجی، ایران به عرصهٔ رقابتی دو قدرت استعماری روسیه و انگلیس تبدیل شد و با عهدنامههای [[عهدنامه گلستان|گلستان]] و [[عهدنامه ترکمانچای|ترکمانچای]]، بخشهایی از قلمرو خود را از دست داد. وامهای خارجی با گروگذاشتن گمرکهای شمالی و جنوبی همراه بود و بیشتر صرف هزینه سفرهای شاهان و خوشگذرانی درباریان میشد.<ref>{{پک|رضایی|14 مرداد 1400|ک=وبسایت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه}}</ref> با نفوذ غرب در عرصه تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی، قراردادها و امتیازات ناعادلانهای مانند امتیاز رویتر و تنباکو به شرکتهای خارجی واگذار شد که صنایع داخلی را ورشکسته و تجار و بازار را در تنگنا قرار داد.<ref name=":08">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۷۳}}</ref> حکام ولایات با پرداخت پیشکش به مقامات مرکزی، حکومت شهرها را به دست میآوردند و درباریان وظیفهای در قبال مردم برای خود قائل نبودند.<ref>{{پک|فیروز|شیخی|۱۳۹۳|ک=مطالعات علوم اجتماعی ایران|ف=تحلیل جامعه شناختی ماهیت، علل وقوع و پیامدهای جنبش مشروطیت در ایران|ص=۸۳}}</ref><ref name=":02">{{پک|خوشحال|شایسته|۱۳۹۳|ک=تغییرات اجتماعی - فرهنگی|ف=تشریح دلایل وقوع نهضت مشروطه، اهداف آن و دلایل ناکامی آن در دهههای بعد از آن|ص=۶۹–۷۰}}</ref>
* افزایش ارتباط با کشورهای دارای حکومت مبتنی بر قانون، تأسیس دارالفنون، گسترش صنعت چاپ و انتشار روزنامهها و نقش علما نیز در بیداری اذهان عمومی اثرگذار بود.<ref>{{پک/بن|۱۲|ک=خبرگزاری مهر|ف=انقلاب مشروطه؛ تغییر فکرها و ساختارها در جامعه ایران}}</ref>
* در اوایل دهه ۱۲۸۰ش، وقایعی همچون انتشار تصویر رئیس بلژیکی گمرک در لباس روحانیت، بهچوببستن تجار توسط حاکم تهران و کشتهشدن یک طلبه، جامعه را به آشوب کشاند و سلسلها<nowiki/>ی از بستنشینی<nowiki/>های اعتراضی را در پی داشت: نخست [[بستنشینی]] علما و مردم در مسجد شاه، سپس مهاجرت صغرا به [[حرم عبدالعظیم حسنی]] و پس از آن مهاجرت کبرا به [[حرم حضرت معصومه]] در [[قم]] که در ادامه با [[تحصن]] گسترده در سفارت انگلیس همراه شد.<ref name=":06">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۹–۲۷۰}}</ref>
* [[پرونده:نهضت مشروطه۱.jpg|جایگزین=محمدتقی بنکدار و جماعت بزاز تهران هنگام تحصن در سفارت انگلیس |بندانگشتی|محمدتقی بنکدار و جماعت بزاز تهران به هنگام تحصن در سفارت انگلیس ]]همچنین انقلاب ۱۹۰۵م روسیه و ورود انقلابیون ق<nowiki/>فقاز به ایران، در اشاعه تفکر انقلابی و تقویت انگیزه مردم مؤثر بود.<ref name=":072">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۶–۲۷۹}}</ref> سرانجام، بحران اقتصادی و رفتار عینالدوله با بازاریان و علما، به تحصن مشروطهخواهان در سفارت انگلیس (برای حفاظت و کمکخواهی)<ref>{{پک|صابری|1403|ک=وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر|ف=چرا مشروطهخواهان سفارت انگلیس را برای تحصن برگزیدند؟}}</ref> و مهاجرت علمای برجسته به قم انجامید و با برکناری عینالدوله و صدور فرمان مشروطیت، زمینه برای تأسیس مجلس شورای ملی فراهم شد.<ref>{{پک/بن|۱۲|ک=خبرگزاری مهر|ف=انقلاب مشروطه؛ تغییر فکرها و ساختارها در جامعه ایران}}</ref><ref name=":07">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۶–۲۷۹}}</ref>
* [[ناظمالاسلام کرمانی]] در کتاب [[تاریخ بیداری ایرانیان]] که به عقیدهٔ ب<nowiki/>رخی مورخان، نخستین مجموعه مدون از وقایع انقلاب مشروطه محسوب میشود، ریشهٔ این نهضت را به دوران ناصرالدینشاه و [[نهضت تنباکو|واقعهٔ تحریم تنباکو]] بازمیگرداند و عواملی چون خطابههای [[سید جمالالدین اسدآبادی]]، نوشتههای [[میرزا ملکمخان]] و نقش روحانیون و روزنامهنویسان را در بیداری مردم مؤثر میداند.<ref>{{پک/بن|۱۰۱۱|ک=وبسایت رونامه دنیای اقتصاد|ف=مشروطه از نگاه مورخان}}</ref>
شکلگیری نهضت مشروطه واکنشی به احساس تحقیر ناشی از شکستهای ایران در جنگهای روسیه بود. در مواجهه با این وضعیت، دو نوع تفکر شکل گرفت: نخست، تفکر علمای دینی که مردم را به جهاد فرامیخواندند اما قدرت در دست آنان نبود؛ دوم، تفکر جریان درباری که معتقد بود برای جبران ضعف ایران باید از غرب اقتباس کرد. این جریان اقدام به اعزام دانشجو به غرب، دعوت از مشاوران فنی و تأسیس دارالفنون نمود. حاصل ناخواسته این اقدامات، شکلگیری جریان روشنفکری در ایران بود.
== اهداف مشروطه ==
به نظر اندیشمندان، آنچه علمای دین در نهضت مشروطه بهعنوان هدف اصلی دنبال میکردند، تأسیس عدالتخانه بهعنوان نهادی قانونی و فراتر از توصیههای اخلاقی بود که بتواند قدرت مطلق شاه و کارگزاران حکومتی را تحت نظارت قرار دهد و از ظلم استبداد آنان جلوگیری کند. عدالتخانه که میبایست بر اساس قوانین اسلامی استوار باشد، بنیادی برای تأمین [[عدالت]] در عرصهٔ حکومت بود که دستگاه حاکمه را در برابر قانون پاسخگو میکرد. اگرچه مصداق عینی این نهاد برای علما بهطور کامل روشن نبود، اما آنان درصدد ایجاد مرجعی قانونی بودند که با برخورداری از پشتوانهٔ مالی و اجرایی، اجرای عدالت اسلامی را بر حکومت و شخص شاه تحمیل کند.<ref>{{پک/بن|م۶|ک=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای|ف=حذف علما در مشروطه}}</ref>
== وضعیت اجتماعی و ترکیب جمعیتی ایران در عصر مشروطه ==
== نیروهای فعال در نهضت مشروطه ==
جمعیت ایران در عصر مشروطه بین نه تا ده و نیم میلیون برآورد شده است. بیش از نصف جمعیت ایران را دهقانان، یک چهارم آن را ایلات و عشایر، و یک پنجم را شهرنشینان تشکیل میدادند. ویژگیهای عمده جمعیت ایران در این دوره عبارت بود از: غالب جمعیت کشور فاقد سواد و تحصیلات بودند؛ جمعیت شهری کم و عمده جمعیت در روستاها زندگی میکردند؛ مردم مذهبی و شیعه بودند و گرایشهای دینی در تحرکات اجتماعی مؤثر بود؛ در آغاز جنبش، مطالبات تودههای اجتماعی مشخص و تعریف شده نبود؛ روحانیت گروه اصلی و مرجع در بسیج گروههای اجتماعی بود.
[[پرونده:نهضت مشروطه۲.jpg|جایگزین=ملا محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی|بندانگشتی|محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی از حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران]]
نیروهای فعال در نهضت مشروطه عبارت بودند از:
== جریانهای فکری مؤثر پیش از مشروطه ==
'''روحانیون و تودههای شهری:''' علما بهعنوان پیشآهنگ و محور اصلی نهضت، با اتکا به پایگاه مردمی، هدایت مشروطهخواهی را بر عهده داشتند.<ref>{{پک/بن|م۵|ک=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای|ف=بیانات در دیدار مردم قم}}</ref> [[آخوند خراسانی]]، [[عبدالله مازندرانی]] و [[حسین خلیلی تهرانی]] با صدور فتاوا و بیانیهها، نقش کلیدی در بسیج عمومی و تضعیف حاکمیت قاجار ایفا کردند.<ref>{{پک|جعفریان|۱۳۶۹|ک=جنبش مشروطیت ایران|ص=۲۷|ج=}}</ref> تودههای شهری و کسبه نیز بدنه اصلی جنبش را تشکیل داده و از طریق اقداماتی چون [[بستنشینی]]، در برابر استبداد مقاومت کردند.<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۷}}</ref>
جریان علمی اصولی: این جریان ریشه در اواسطه دوره صفویه و تقابل با جریان اخباری داشت و امتداد فقه اجتماعی شیعه از زمان شیخ مفید بود. روح حاکم بر آن، پذیرش روش عرف در برخورد با کلام و معارف حکیم بود.
جریان روشنگری:این جریان حاصل اقدامات عباس میرزا و امیرکبیر بود که به دنبال جبران عقبماندگی از طریق اقتباس فنی از غرب بودند. روشنفکران که به سبب رفتن به غرب یا تحصیل علوم غربی، فرهنگ غرب را پذیرفته بودند، علاج کار را در پذیرش تمام و کمال تمدن غربی میدانستند.
'''نخبگان، تجار و روشنفکران:''' دیوانسالاران غربگرا<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۸}}</ref> و بازرگانان بزرگ از طریق پیوند با دیوانسالاران و حمایت مالی از انجمنهای مخفی و بستنشینیها، در پیشبرد انقلاب مشروطه نقش داشتند.<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۸}}</ref> روشنفکران نیز از طریق مطبوعات و محافل فکری، مفاهیمی چون قانونطلبی و [[ملیگرایی]] را ترویج کرده و کادرهای اجرایی مشروطیت را تأمین میکردند.<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۸}}</ref>
== ماهیت نهضت و نظام مشروطه ==
'''ایلات، کارگران و زنان:''' سران ایلات و عشایر با اتکا به نیروی نظامی خود، در حوادث مشروطه تأثیرگذار بوده و گاه در نقش تثبیتکننده یا برهمزننده اوضاع ظاهر شدند.<ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی}}</ref> کارگران و دهقانان بهدلیل فقدان سازماندهی، نقش تعیینکنندهای در کل جنبش نداشتند، اما حضور فعال آنها در مناطقی نظیر [[گیلان]] و [[تبریز]] گزارش شده است.<ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی}}</ref> [[زنان]] نیز از طریق سخنرانیهای مؤثر، تأسیس انجمنهای مخفی و حتی شرکت در نبردهای مسلحانه مانند [[بیبی مریم بختیاری|بیبیمریم بختیاری]]، در [[فتح تهران]] و تحریم کالاهای خارجی مشارکت داشتند؛ پژوهشگران ریشه نهضت حقوق زنان در ایران را در این دوره جستوجو میکنند.<ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی}}</ref>
پژوهشگران در تحلیل ماهیت مشروطه، میان «نهضت» و «نظام» تفکیل قایل شدهاند. نهضتی که به نام عدالتخواهی شکل گرفت و به مشروطه انجامید، محصول جریان دینی بود؛ اما نظام مشروطه، محصول هر دو جریان دینی و روشنفکری است.
اهداف علمای مشروطهخواه: علمای مشروطهخواه به دنبال «عدالتخانه» یا نهادی برای نظارت بر کارگزاران دولتی بودند تا از وقوع ظلم جلوگیری کنند. آنان در مهاجرت صغری و کبری نیز همین هدف را دنبال میکردند. عنوان «مشروطه» و «مجلس شورا» بعداً در تهران مطرح شد و علما آن را با آنچه در ذهن داشتند تطبیق دادند. مشروطه برای «تجدید» و «مهار ظلم» بود و به باور برخی تحلیلگران، بیش از این ظرفیت نداشت.
'''مطبوعات:''' روزنامههایی نظیر حبلالمتین، قانون و صور اسرافیل با ارتقای آگاهی عمومی و کمک به تشکیل احزاب و انجمنهای سیاسی، نقش مهمی در برپایی نخستین گامهای فعالیت سیاسی نوین در ایران ایفا کردند.'''<ref name=":083">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۷۹}}</ref>'''
نگاه علمای مشروعهخواه (مخالف مشروطه): این گروه مخالف حکومت مشروطه نبودند، بلکه آن را غیرممکن میدانستند و میترسیدند که حکومت جائر موجود از کلمه مشروطه سوءاستفاده کرده و خود را حکومت مشروطه جا بزند.
== دستآوردها ==
دستاوردهای نهضت مشروطه عبارتند از: تدوین نخستین قانون اساسی کشور، تبدیل نظریهٔ شاهمحوری به قانونمحوری، تأسیس [[مجلس شورای ملی]] بهعنوان نخستین نهاد قانونگذاری منتخب مردم، رسمیتیافتن تفکیک قوا،'''<ref name=":082">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۷۹}}</ref>''' ایجاد هیئت نظارت روحانیون برای نظارت بر اجرای قوانین و صیانت از اصول مشروطه.<ref>{{پک/بن|م۸|ک=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=مشروطه مشروعه آرزوی دیرین علما و مردم بود}}</ref> همچنین تدوین متمم قانون اساسی در [[۱۴ مهر]] ۱۲۸۶ش با ۱۰۷ اصل و یک اصل الحاقی، بهعنوان یکی از اسناد کلیدی مشروطه، مبانی هویت و حاکمیت ملی را بازتعریف کرد و مؤلفههای هویتی تازهای همچون اعلام دین [[اسلام]] بهعنوان [[دین رسمی]] و تشیع بهعنوان مذهب رسمی در ایران، نظارت مجتهدان بر قوانین مجلس، تعیین [[تهران]] بهعنوان پایتخت، معرفی پرچم سهرنگ [[شیر و خورشید]]، حاکمیت ملت، برابری در برابر قانون، آزادی اجتماعات، آزادی تحصیل، مصونیت مالکیت و استقلال قضات را به همراه داشت.<ref>{{پک/بن|۱۰۳|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی|ف=متمم قانون اساسی مشروطه}}</ref>
== قانون اساسی و متمم آن ==
== چالشها ==
پس از صدور فرمان مشروطه در اواسط سال ۱۳۲۴ قمری، انتخابات برگزار و مجلس تشکیل شد. قانون اساسی نوشته شد که به گفته برخی، بیشتر تأمیننامه مجلس بود تا قانون اساسی. روشنفکران از این مقطع به بعد، اهداف خود را دنبال کردند تا جایی که برخی مسائل و احکام دینی زیر سؤال رفت.
از دیدگاه تعدادی از تحلیلگران، تسلط روشنفکران غربزده بر مجلس و تهیشدن تدریجی نظام سیاسی از مبانی مورد نظر نیروهای مذهبی، زمینهساز کنارهگیری بخشی از مردم از ادامه همراهی با نهضت مشروطه شد.<ref>{{پک|شیرمحمدی|۱۳۸۵|ک=فصلنامه حوزه|ف=درآمدی بر ماهیت مشروطیت و نقش آ ن در تکوین تمدن اسلامی|ص=۱۷۰–۱۷۴}}</ref> مستبدان پیشین با تظاهر به مشروطهخواهی، به تدریج قدرت را در دست گرفتند و استبداد را به نام حکومت مشروطه ادامه دادند.<ref>{{پک|امامخمینی|۱۳۸۹|ک=صحیفه امام خمینی|ص=171 و 242|ج=۱۸}}</ref> قانون اساسی مشروطه اگرچه گامی در جهت محدودیت استبداد بود، اما در متن اولیهٔ آن خاستگاه قدرت همچنان شاه معرفی شده و مشروطه بهعنوان هدیهٔ پادشاه به مردم تلقی میشد. به نظر محققان این نهضت نتوانست انتخابات واقعی را نهادینه کند؛ در دوران مشروطه و در دورهٔ [[رضاشاه]]، مجالس ششم تا دوازدهم بهطور کامل تشریفاتی و در جهت تأیید اوامر پادشاه عمل میکردند<ref>{{پک|کاتوزیان|۱۳۹۳|ک=تضاد دولت و ملت ایران|ص=۲۳۰|ج=}}</ref> و در دورهٔ [[محمدرضا پهلوی]] نیز از ۱۳۳۲ش، نمایندگان مجلس توسط کمیسیونی منتخب دربار انتخاب میشدند و مشارکت عمومی به ابزاری برای تأمین خواستهای ملوکانه تبدیل شد.<ref>{{پک|فردوست|شهبازی|۱۳۸۷|ک=ظهور و سقوط سلطنت پهلوی|ص=۲۵۷|ج=۱}}</ref>
در جریان نگارش و تصویب متمم قانون اساسی، سه جریان وجود داشت: علمای مشروطهخواه با رویکرد انتقالی، علمای مشروعهخواه (که کنار کشیده بودند) و جریان روشنفکری. از آنجا که قوانین متمم، به ویژه اصلاحات انجام شده توسط علما، کشدار و قابل تفسیرهای مختلف بود، هم علمای مشروطهخواه و هم روشنفکران با آن مشکلی نداشتند. فضای اجتماعی (افکار عمومی) علیه نویسندگان متون قانون اساسی بود و آنان مجبور شدند برخی خواستههای شیخ فضلالله نوری را در متون بگنجانند. با این حال، مفاهیم اصلی متون قانون اساسی مبتنی بر نگاه روشنفکران بود.
=== اختلاف مشروطه و مشروعهخواهی ===
[[پرونده:نهضت مشروطه۳.png|جایگزین=شیخ فضلالله نوری بر چوبه دار|بندانگشتی|شیخ فضلالله نوری از رهبران جریان مشروعهخواهی بر چوبه دار]]
پس از صدور فرمان مشروطیت، میان رهبران دینی نهضت بر سر محتوای نظام سیاسی نوین اختلاف نظر پدید آمد و آنان به دو گروه '''مشروطهخواه''' و '''مشروعهخواه''' تقسیم شدند. علمای مشروطهخواه به رهبری [[آخوند خراسانی]] و [[میرزای نائینی]]، مشروطه را ابزاری برای محدودساختن قدرت استبدادی و اجرای احکام شریعت در چارچوب نهادهای نوین میدانستند و با استناد به منابع فقهی، نظام مشروطه را با اصول شیعی سازگار تلقی میکردند. در مقابل، علمای مشروعهخواه با مشاهده نفوذ غربگرایان در تدوین قانون اساسی و انتشار افکار سکولار در مطبوعات، بر لزوم انطباق کامل قوانین با احکام الهی تأکید کردند و اصولی چون آزادی مطبوعات و برابری حقوقی را مغایر با شرع دانستند. این اختلاف که ریشه در تفاوت برداشت از ماهیت مشروطه و کارکردهای آن داشت، به تدریج به شکاف عمیقی در صفوف مشروطهخواهان انجامید و زمینهساز چالشهای بعدی در روند این نهضت شد.<ref>{{پک|اسماعیلی|13 مرداد 1400|ک=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=تأملی بر چرایی تفاوت نظر میان علمای مشروطه خواه و مشروعه خواه}}</ref> در پی بروز اختلافات میان مشروطهخواهان و مشروعهخواهان، [[شیخ فضلالله نوری]] که از رهبران جریان مشروعهخواهی بود، با تشکیل دادگاهی به ریاست [[ابراهیم زنجانی]] که [[سید روحالله خمینی]] از وی بهعنوان منحرف روحانینما یاد کرده است،<ref>{{پک|خمینی|۱۳۸۹|ک=صحیفه امام خمینی|ص=۱۷۵|ج=ج۱۸}}</ref> به اتهام [[افساد فیالارض]] محاکمه شد. دادگاه او را به [[اعدام]] محکوم کرد و در [[۹ مرداد]] ۱۲۸۸ش در [[میدان امام خمینی (تهران)|میدان توپخانه]] تهران به دار آویخته شد.<ref>{{پک|ملکزاده|۱۳۷۳|ک=تاریخ انقلاب مشروطیت ایران|ص=۱۲۷۱|ج=۶–۷}}</ref> این رویداد که به باور صاحبنظران با جوسازیهای سیاسی و حمایت خارجی و برخی جریانهای مخالف روحانیت همراه بود، به تضعیف جایگاه علما انجامید. گزارشها حاکی از آن است که وقایع مربوط به اعدام شیخ فضلالله نوری در [[حوزه علمیه نجف]] نیز بهگونهای منعکس شد که صدای اعتراضی در حمایت از وی برنیامد و این امر بر انزوای جریان مشروعهخواهی افزود.<ref>{{پک/بن|۱۰۲|ک=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=راز بر دار شدن شیخ فضلالله نوری}}</ref>
== نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ==
=== دخالت انگلستان و روسیه ===
انگلستان که ایران را بهعنوان دروازهٔ هندوستان و مانعی در برابر نفوذ روسیه به این مستعمره میدانست، بهطور طبیعی خواهان تداوم ضعف ایران بود. این کشور در مراحل نخستین جنبش مشروطه، با گشودن درهای سفارت به روی بستنشینان و جلب اعتماد مشروطهخواهان، درصدد هدایت حرکت آنان به مسیری همسو با منافع خود برآمد و زمینه را برای انتقال رهبری از علما به نیروهای وابسته به سفارت فراهم کرد.<ref name=":0">{{پک|رهنما|امیری|صالح|۱۳۹۸|ک=مطالعات انقلاب اسلامی|ف=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|ص=۱۴۰–۱۴۱}}</ref> پس از آنکه انگلستان موقعیت خود را در میان آزادیخواهان استحکام بخشید، با انعقاد قرارداد ۱۹۰۷م ایران را به مناطق نفوذ روسیه و انگلستان تقسیم کرد و در عمل دست روسیه را برای مقابله با مشروطه باز گذاشت.<ref name=":03">{{پک|رهنما|امیری|صالح|۱۳۹۸|ک=مطالعات انقلاب اسلامی|ف=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|ص=۱۴۳–۱۴۱}}</ref> روسیه نیز که از ابتدا با هرگونه حرکت آزادیخواهانه در ایران مخالف بود، با اتخاذ مواضع خصمانه و حمایت از محمدعلیشاه، به براندازی نظام مشروطه یاری رساند و با بمباران مجلس و اعمال فشارهای نظامی در مناطق شمالی، به تضعیف نیروهای انقلابی پرداخت. دو کشور پس از فتح تهران و خلع محمدعلیشاه، ضمن به رسمیت شناختن احمدشاه، با حمایت از کابینههای وابسته و ایجاد موانع بر سر راه استقلال مالی و اداری ایران، مشروطه را در مسیری قرار دادند که با کودتای ۱۲۹۹ش و استقرار حکومت پهلوی، آخرین نشانههای آن از میان رفت.<ref name=":04">{{پک|رهنما|امیری|صالح|۱۳۹۸|ک=مطالعات انقلاب اسلامی|ف=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|ص=۱۴۴–۱۴۶}}۱۴۴–۱۴۶</ref>
* علما و روحانیت: روحانیت با بهرهگیری از نفوذ دیرینه خود در میان مردم، نقش محوری در رهبری و بسیج تودهها ایفا کرد و تا پایان استبداد صغیر، مهمترین نیروی پیشبرنده انقلاب بود. روحانیون در مواضع گوناگون (مشروطهخواه، مشروعهخواه و میانه) انگیزههای متفاوتی داشتند.
== ادبیات نهضت مشروطه ==
* روشنفکران: این جریان که عمدتاً متأثر از پیشرفتهای غرب بود، در نشر مفاهیم مشروطهخواهی و قانونطلبی، به ویژه در آذربایجان، نقشی چشمگیر ایفا کرد. روشنفکران به دو دسته وابسته به دربار و هوادار انقلاب تقسیم میشدند.
ادبیات مشروطه با رویکردی نوین به سمت سادهنویسی، مردمگرایی و نقد اجتماعی حرکت کرد. این ادبیات با استفاده از ابزارهایی چون [[روزنامهنگاری]]، [[نمایشنامهنویسی]] و طنز، به بستری برای طرح مفاهیم تازهای چون [[آزادی]]، قانون، [[وطن]] و [[عدالت]] تبدیل شد و زبان را از پیچیدگیهای سنتی به سمت گفتار عامیانه و قابلفهم برای تودههای مردم سوق داد. شاعران و نویسندگان این دوره، با نگرشی انتقادی و متعهدانه، ادبیات را از محافل درباری خارج کرده و به ابزاری برای آگاهیبخشی عمومی و نقد استبداد و نابسامانیهای سیاسی-اجتماعی بدل ساختند.<ref>{{پک|یاحقی|۱۳۹۴|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=ادبیات مشروطه}}</ref> [[ملکالشعرای بهار]] تاریخچه نضهت مشروطه را در یک قصیدهٔ بلند روایت کرده که با ابیات زیر آغاز میشود:<ref>{{پک|ملکالشعرا بهار||ک=وبسایت گنجور|ف=تاریخچه انقلاب مشروطه}}</ref>
* بازرگانان:بازرگانان که از سیاستهای اقتصادی دولت و رقابت خارجی زیان دیده بودند، با حمایت مالی از بستنشینیها و مجلس، نقشی مهم ایفا کردند، اما با تداوم انقلاب، بخش اعظم آنان به دلیل نگرانی از بیثباتی، حمایت خود را پس گرفتند.
* پیشهوران و اصناف: این گروه پشتوانه تودهای انقلاب بودند و از بستنشینی تهران تا مقاومت تبریز، پیشگام مبارزات بودند.
* کارگران: جنبش کارگری با مشروطه پدید آمد و از آن حمایت کرد، اما به دلیل تعداد محدود، نتوانست نقش تعیینکنندهای ایفا کند.
* زنان: زنان با سخنرانی، تأسیس انجمنها، شرکت در نبردها (با پوشش مردانه) و کفنپوشی در برابر اولتیماتوم روسیه، حضوری فعال داشتند و نهضت حقوق زنان ریشه در این دوره دارد، هر چند به حق رأی نرسیدند.
* ایلات و عشایر: ایلات (حدود یکچهارم جمعیت) با ساختار اطاعتمحور و نیروی مسلح، بازیگران مهم تحولات بودند؛ برخی در خدمت محمدعلی شاه و برخی دیگر (مانند بختیاریها) در حمایت از مشروطه عمل کردند.
* دهقانان: دهقانان (بیش از نیم جمعیت) به دلیل سلطه مالکان، پراکندگی و فقدان سازماندهی، نتوانستند حضوری پایدار و مؤثر داشته باشند، هر چند در موارد محدودی دست به اقدامات محلی زدند.
* اردوی ضد مشروطیت: درباریان، شاهزادگان، مستمریبگیران و به ویژه طبقه زمیندار و اعیان، با تهدید شدن منافع خود (مانند لغو تیولداری)، به صف مخالفان پیوستند و از سال ۱۲۸۸ش، برخی از آنان (مانند سپهدار تنکابنی) حتی رهبری مشروطه را در دست گرفتند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/127518 «نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.]</ref>
== وضعیت اقتصادی ایران در عصر مشروطه ==
{{شعر جدید
اقتصاد ایران در دوره مشروطه در شرف نابودی بود. وضع کشاورزی بسیار بد بود و اگر فعالیتی در این زمینه بود، به سختی کفاف امور خود کشاورز را میداد. صنایع داخلی و کارگاهی در حال برچیده شدن بود. تجار ایرانی، کالاهای ایرانی را توزیع و خرید و فروش نمیکردند و در عمل به صورت واسطه و دلال محصولات خارجی درآمده بودند. تجار ایرانی خود را تحت حمایت سفارتخانههای خارجی در میآوردند تا از آسیب در امان باشند.
| متن =
دریغا که بگذشت عهد جوانی\\درآمد ز در پیری و ناتوانی
جوانی به راه وطن دادم از کف\\دریغا وطنرفتو طیشد جوانی
وگر بازگردد وطن بار دیگر\\نیارد جوانی به ما ارمغانی
دو ده ساله بودم که آشفت ایران\\برآمد ز ری بانگ عالی و دانی
به مشروطه بر پیشوایان شیعه\\بدادند فتوی و گشتند بانی
دو سال دگر انقلابی بپا شد\\که شه عهد بشکست در ملکرانی
}}
بخشهای بزرگی از تجارت پر سود روسها با ایران توسط بازرگانان خود آنان انجام میگرفت و جایی برای تجار ایرانی باقی نمیگذاشت. دهقانان به بدترین وضع امرار معاش میکردند. اغلب آنان همراه با صاحبان کارگاهها و کارگرانی که در اثر رقابت خارجی و فقر عمومی مردم، کارگاههایشان به حال تعطیل درآمده بود، جهت کار مزدوری در داخل و خارج به مهاجرت دست میزدند.
== بازنمایی و آثار پیرامون نهضت مشروطه ==
نهضت مشروطه به عنوان نقطه عطفی در [[تاریخ معاصر ایران]]، موضوع پژوهشهای مکتوب و بازنماییهای هنری متعددی بوده است که بازتابدهندهٔ تکثر رویکردها نسبت به این رویداد تاریخی است.
اقتصاد کشور در پی جنگ و از دست رفتن پارهای از مناطق فقیرتر شد. از جمله پیامدهای این امر، انعقاد موافقتنامههای تعرفهای ویژهای بود که صنعت داخلی را در رقابت با محصولات ماشینی ارزانقیمت بیدفاع گذاشت. حاصل این فرآیند، از دست دادن صادرات کالاهای ساخته شده، گرایش به سمت تولید فرآوردههای کشاورزی تجاری، کاهش تولید مواد غذایی اصلی و افزایش عمومی واردات بود.
=== کتابشناسی و مطالعات نظری ===
پژوهشهای متعددی در ابعاد تاریخی، سیاسی و فرهنگی دربارهٔ مشروطه تألیف شده است؛ از آثار شاخص تاریخی میتوان به تاریخ بیداری ایرانیان، نوشته ناظمالاسلام کرمانی، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، نوشته مهدی ملکزاده و نوشتههای ادوارد براون، [[احمد کسروی]] و یرواند آبراهامیان اشاره کرد. در حوزهٔ اندیشه سیاسی، آثاری چون تنبیه الأمة و تنزیه الملة، نوشته میرزای نائینی و حرمت مشروطه، نوشته شیخ فضلالله نوری، مبانی فقهی و نظری موافقان و مخالفان را تبیین کردهاند. همچنین کتابهایی نظیر بنیاد فلسفه سیاسی در ایران و مشروطه ایرانی به تحلیل پیشزمینههای نظری این جنبش پرداختهاند.<ref>{{پک/بن|۱۰۱۲|ک=پایگاه اطلاعرسانی حوزه|ف=کتابشناسی نهضت مشروطیت ایران}}</ref>
در نتیجه تسلط سیاسی روسیه و انگلستان، تغییراتی در تجارت ایران رخ داد و تجارت با اروپا افزایش یافت. تعرفههای گمرکی متفاوت برای کالاهای مربوط به ملیت واردکننده یا صادرکننده که طبق پیمان ترکمانچای (۱۸۲۸م) معمول شده بود، برای تجار ایرانی زیانآور بود. رقابت اروپاییان تأثیرات زیانباری بر بسیاری از صنایع محلی، به ویژه صنعت نساجی، داشت.
=== سینما و مستند ===
بازتاب مشروطه در هنرهای تصویری با نقدهای متفاوتی همراه بوده است. برخی سینماگران و منتقدان، آثاری چون فیلم ستارخان، سریالهای معمای شاه و ایراندخت را بهدلیل جابجایی در نقش قهرمانان و بازنمایی ناقص واقعیتهای تاریخی نقد کردهاند.<ref>{{پک|اسدی|۱۶ مرداد ۱۴۰۳|ک=وبسایت روزنامه آگاه|ف=مشروطه در سینما و تلویزیون}}</ref> در مقابل، مستندهایی همچون روایتی از مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۷|ک=وبسایت ایرانداک فیلم|ف=روایتی از مشروطه}}</ref> تا مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۶|ک=وبسایت مظوم|ف=تا مشروطه (1396)}}</ref> بهارستان خانه ملت، کوپریتو، آینه خیال و صف و چند خردهروایت از قرن اخیر، از آثاری بوده که کوشیدهاند با رویکردی متفاوت، ابعاد کمتر دیدهشده این رویداد تاریخی را واکاوی کنند.<ref>{{پک/بن|۱۰۸|ک=وبسایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی|ف=آثار - انقلاب مشروطه}}</ref><gallery>
پرونده:نهضت مشروطه۴.jpg|کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
پرونده:نهضت مشروطه۵.jpg|نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
پرونده:نهضت مشروطه۷.png|تصویری از مشروطهطلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
</gallery>
=== یادمانها و مناسبتها ===
* '''خانه مشروطه تبریز:''' منزل سابق مهدی کوزهکنانی که در جریان محاصره تبریز مرکز فرماندهی مبارزان بود، در سال ۱۳۵۴ش در [[آثار ملی ایران|فهرست آثار ملی]] ثبت و از سال ۱۳۷۵ش به عنوان [[خانه مشروطه (تبریز)|موزه مشروطه]] بازگشایی شد.<ref>{{پک/بن|م۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=خانه مشروطه تبریز» مرکز فرماندهی قیام مشروطه+فیلم}}</ref>
* '''روز تهران:''' [[۱۴ مهر]] به مناسبت سالروز امضای متمم قانون اساسی در سال ۱۲۸۶ش که تهران رسماً به پایتختی برگزیده شد، در تقویم رسمی به نام [[روز تهران]] نامگذاری شده است.<ref>{{پک/بن|م۵|ک=اعتماد آنلاین|ف=روز تهران چه روزی است و چرا؟}}</ref>
* '''سالروز صدور فرمان مشروطیت:''' ۱۴ مرداد، سالگرد صدور فرمان مشروطیت توسط [[مظفرالدینشاه]] در سال ۱۲۸۵ش، بهعنوان نقطه عطفی در [[تاریخ معاصر ایران]] و آغاز حاکمیت قانون گرامی داشته میشود.<ref>{{پک/بن|م۲|ک=وبسایت عصر ایران|ف=14 مرداد و 14 کتاب دربارهٔ مشروطه در آغاز 120 سالگی انقلاب ایرانیان برای حاکمیت قانون}}</ref> بههمین مناسبت در صدمین سالگرد این رویداد، تمبر یادبودی توسط شرکت پست منتشر گردید.<ref>{{پک/بن|م۳|ک=وبسایت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات|ف=صدسالگی مشروطه بر تمبر ماندگار شد}}</ref>
== روسیه و انگلستان در انقلاب مشروطیت ==
== پانویس ==
احتمالاً مهمترین دلیل قطع حمایت فعال انگلستان از انقلاب، پیمان مخفی ۱۹۰۷م بین روسیه و انگلستان و تقسیم ایران به دو منطقه نفوذ بین این دو دولت و یک منطقه بیطرف بود. منافع مادی بریتانیا در ایران (مناسبات بازرگانی، میدانهای پر ارزش نفت جنوب) بر اثر این قرارداد که نوعی «مصالحه تاریخی» در آسیا بود، تضمین شد. بریتانیا بدان وسیله خواست مستملکات خود در هندوستان را حفظ نموده و در عوض دست روسیه را در شمال ایران، یعنی عمدهترین کانون انقلاب، باز بگذارد. با امضای این قرارداد، مهر پایان بر حمایت جدی انگلستان از انقلاب زده شد و مخالفت با نقشههای ضد مشروطهخواهی روسیه کنار نهاده شد. دولت روسیه در سراسر دوران انقلاب مشروطیت به مخالفت علنی و عملی با آن پرداخت.
{{پانویس}}
== رویدادهای پس از مشروطه و استبداد صغیر ==
در تحلیل به توپ بستن مجلس توسط محمدعلی شاه، معمولاً بر اقدامات مشروطهخواهان تندرو و افراطی که اقتدار دولت و شاه را کاسته بودند، توجه کافی نمیشود. نارضایتی مردم از وضعیت شکلگرفته در مشروطه اول به گونهای بود که ناظران مشروطهخواه (مانند ناظمالاسلام کرمانی) از «عموم اهل تهران» نقل میکنند که از شاه تعریف میکردند. احتمال داشت همان مردمی که برای تحصیل مشروطه قیام کردند، برای تعطیل مجلس و برچیدن بساط انجمنها و جراید قیام کنند.
محمدعلی شاه قصد نداشت نظام مشروطه را ملغی کند. در دستخطی که پس از به توپ بستن مجلس صادر کرد، هدف خود را مقابله با تندروها اعلام و تأکید کرد که سه ماه بعد انتخابات مجدد برگزار خواهد شد. اما علمای مخالف مشروطه که پس از تلاشهای فراوان به این نتیجه رسیده بودند که مشروطه قابلیت تصحیح ندارد، با انتخابات مجدد مخالفت کردند. در اینجا بود که محمدعلی شاه دستخط الغای مشروطه را صادر کرد.
== وضعیت ایران در سالهای پس از مشروطه ==
حکومت مشروطه در میان توده مردم و طبقه دهقانان تحولات عمیقی به جای نگذارد. ایران زیربار قروض کمرشکن و قیود سیاسی و اقتصادی دولتهای استعماری به سختی مینالید. حکومت مشروطه ایران، هر چند رکن اعظم آن، یعنی مجلس شورای ملی، توسط مردانی پرشور و وطندوست و با ایمان تشکیل شده بود، اما آن امتیاز را نسبت به حکومتهای سابق نداشت که از عهده انجام اصلاحات اساسی برآید. جزء از جنبه قانونگذاری، در ماهیت حکومت ایران نسبت به دوران استبداد و در ماهیت عناصر تشکیلدهنده آن نسبت به هیئت حاکمه دوره استبداد، تغییر اساسی روی نداده بود.
== احزاب سیاسی در دوره مشروطه ==
اولین احزاب سیاسی در ایران همزمان با نهضت مشروطیت، پیشتر از غالب کشورهای آسیایی، به وجود آمدند. هرچند اولین احزاب رسمی همزمان با دوره دوم مجلس شورای ملی ایجاد شدند، سالها پیش از آن، انجمنهای مخفی با اهداف سیاسی و مبارزاتی، با اقتباسی از تشکلهای پنهان و نیمهپنهان غربی و بهرهگیری از پیشینه انجمنهای سیاسی و عملیاتی جنبشهای شورشی در تاریخ ایران، به وجود آمدند و الگوی اولیه احزاب سیاسی در ایران شدند.
فرایند شکلگیری احزاب در ایران با اقتباس سطحی از گروههای چریکی و مبارز مارکسیست و شبهمارکسیست روسیه در دوران انقلاب روسیه، وجوه مرموز، پنهان، عملیاتی، غیرپاسخگو، غیردموکراتیک و اقتدارگرای احزاب سیاسی در ایران را تقویت کرد و نخبگان ایران را از تأسیس یک سامان سیاسی حزبی دموکراتیک برای رقابت سیاسی مسالمتآمیز دور کرد.
شیفتگی نخبگان (به ویژه عرفگرا) به بیگانگان و تقلید سطحی از الگوهای غربی، عدم درک آنان از شرایط جامعه و فرهنگ عمومی، فقدان تعلقات ملی عمیق و اهتمام به استقلال ملی در میان نخبگان ایران و احزاب سیاسی، انجام فعالیتهای ماجراجویانه پنهان احزاب (از جمله ترور و ایجاد هرج و مرج)، اختلافات و درگیریهای میان احزاب سیاسی و انزوای آنان در میان مردم، اختلافات میان نخبگان روحانی و نخبگان عرفگرا، کنارهگیری روحانیت از فعالیتهای حزبی، و نهایتاً عدم درک درست نخبگان جامعه از نقش و ضرورت احزاب در یک نظام دموکراتیک، همه در نابهسامانی و نهادینه نشدن احزاب سیاسی در ایران و عدم استقرار یک سامان سیاسی مستحکم، پس از نهضت مشروطیت مؤثر بودند. این فرایند در نهایت، بیگانگان را بار دیگر برای دخالت استعمارگرانه در ایران به طمع انداخت و به فروپاشی نظام مشروطه و استقرار یک دولت اقتدارگرا منجر شد.
== تعلیم و تربیت ایران در دوره مشروطه ==
نظام تعلیم و تربیت رسمی: در آستانه مشروطه، نظام آموزشی ایران عمدتاً سنتی و مبتنی بر مکتبخانهها و مدارس علمیه بود. دارالفنون (تأسیس ۱۲۳۰ش) نخستین نهاد آموزشی به سبک غربی بود، اما تأثیر آن محدود ماند. مشروطه خواهان به تأسیس مدارس جدید («مدارس ملی») همت گماشتند که در آنها علوم جدید تدریس میشد. انجمن معارف (۱۲۸۹ش) تلاش کرد نظام آموزشی منسجمی ایجاد کند، اما بودجه ناکافی و مخالفت سنتیگرایان، مانع تحقق آن شد.
آموزش عمدتاً در انحصار طبقات مرفه بود و سوادآموزی عمومی گسترش نیافت. دروس رایج در مدارس جدید شامل فارسی، عربی، حساب، جغرافیا، تاریخ و علوم طبیعی بود. اعزام دانشجو به اروپا ادامه یافت و بازگشتگان، هسته اولیه روشنفکران و نیروهای دیوانسالاری مدرن را تشکیل دادند.
نظام تعلیم و تربیت غیررسمی:مکتبخانهها همچنان مهمترین مرکز آموزش ابتدایی برای تودههای مردم بودند. روزنامهها (مانند حبلالمتین، صور اسرافیل، مجلس و ایران نو) نقش مهمی در آگاهیبخشی عمومی و نقد اوضاع داشتند. انجمنهای مخفی و علنی (مانند انجمن آذربایجان، انجمن تبریز و انجمن اخوت) به تدریس مفاهیم مشروطهخواهی و تربیت کادرهای سیاسی میپرداختند.
== ساختار اجتماعی و فرهنگ عامه ایران در دوره مشروطه ==
طبقات اجتماعی: ساختار اجتماعی ایران در دوره مشروطه هرمی و نابرابر بود. در رأس هرم، شاه و خاندان سلطنتی، درباریان و اشراف زمیندار قرار داشتند. لایه میانی شامل روحانیون با نفوذ، بازرگانان عمده، اعیان و دیوانسالاران بود. قاعده هرم را دهقانان، پیشهوران، کارگران شهری، خردهبازرگانان، و ایلات و عشایر تشکیل میدادند. تحرک اجتماعی محدود بود، اما مشروطه تا حدودی زمینه را برای حضور نیروهای جدید (روشنفکران، اصناف و زنان) در عرصه سیاسی فراهم کرد.
زنان:زنان در دوره مشروطه، علیرغم محدودیتهای شدید فرهنگی و اجتماعی، حضوری فعال و تأثیرگذار داشتند. آنان در تظاهرات، بستنشینیها و حتی نبردها شرکت میجستند (در برخی موارد با پوشش مردانه). انجمنهای زنان (مانند انجمن آزادی زنان، انجمن مخدرات وطن و انجمن نسوان وطنخواه) تأسیس شدند و نشریاتی منتشر کردند. زنان مشروطهخواه در اعتراض به اولتیماتوم روسیه (۱۲۹۰ش) کفن پوشیدند و مسلحانه به مجلس رفتند. گرچه حق رأی نیافتند، اما نهضت حقوق زنان ریشه در این دوره دارد. مطالبات آنان شامل حق تحصیل، محدودیت چندهمسری، و حضور در عرصه عمومی بود.
خانواده: خانواده در دوره قاجار همچنان مردسالار و پدرسالار بود. الگوهای خانواده گسترده، ازدواجهای درونگروهی (فامیلی و همکیشی)، و چندهمسری (در طبقات مرفه) رایج بود. مشروطه تأثیر چندانی بر ساختار درونی خانواده نداشت، اما برخی روشنفکران و زنان به نقد سنتهای خانوادگی (مانند ازدواج اجباری، حجاب اجباری و محرومیت از تحصیل) پرداختند.
== آیینها و آداب و رسوم ==
جشنهای مذهبی:اعیاد مذهبی شیعی مانند عید قربان، عید فطر، عید غدیر، جشن نیمه شعبان و ایام ولادت ائمه، با شکوه برگزار میشد. ماه رمضان و محرم مهمترین مناسک مذهبی بودند. روضهخوانی، سینهزنی و زنجیرزنی در محرم رواج داشت. مشروطه خواهان از این آیینها برای بسیج سیاسی بهره بردند.
جشنهای ملی و باستانی: نوروز مهمترین جشن ملی بود و آیینهایی مانند چهارشنبهسوری، سیزدهبهدر و خانهتکانی همچنان برگزار میشد. با این حال، برخلاف صفویه که جشنهای باستانی با حمایت دولتی برگزار میشد، در دوره قاجار این آیینها بیشتر جنبه محلی و خانوادگی داشت.
جشنهای سلطنتی: جشن تاجگذاری، جشن نوروزی در دربار، و جشنهای مرتبط با اعیاد سلطنتی همچنان برگزار میشد، اما با تضعیف قدرت شاهان قاجار، این آیینها شکوه پیشین را نداشت.
جشنهای مردمی: مراسم عروسی، حنابندان، ختنهسوران و جشنهای محلی در طبقات مختلف رواج داشت. سفرنامهنویسان اروپایی از مهماننوازی ایرانیان و برگزاری جشنهای رنگارنگ در منازل اعیان گزارش دادهاند.
سوگواریهای مذهبی:ماه محرم و ایام شهادت ائمه، به ویژه عاشورا، مهمترین ایام سوگواری بودند. روضهخوانی، نخلگردانی، علمگردانی، تعزیهخوانی و دستهگردانی در شهرها و روستاها رواج داشت. مشروطهخواهان از این فضا برای نقد استبداد و ظلم بهره میگرفتند. برخی ناظران، حضور زنان در مجالس عزا و تبدیل عزاداری به عرصهای برای اعتراض سیاسی را از تحولات این دوره دانستهاند.
<nowiki>**</nowiki>بازی، ورزش و تفریحات:** ورزشهای سنتی مانند کشتی، شنا، تیراندازی با کمان و سوارکاری رواج داشت. زورخانهها محل تمرین پهلوانی و ترویج اخلاق جوانمردی بودند. شطرنج، تخته نرد، گنجفه و قلیان کشیدن از تفریحات رایج در طبقات متوسط و بالای شهری بود. قهوهخانهها، تکایا و بازارها مراکز اصلی اجتماع، تبادل اخبار و نقالی بودند.
== ویژگیهای اخلاقی ایرانیان در دوره مشروطه ==
سفرنامهنویسان و منابع تاریخی، ایرانیان دوره قاجار و مشروطه را مردمی مهماننواز، باهوش، کنجکاو و دارای حافظهای قوی توصیف کردهاند. پایبندی به آداب دینی، عزتنفس و بیزاری از ستم از ویژگیهای برجسته آنان بود. با این حال، برخی منابع به ضعف انضباط اجتماعی، فردگرایی افراطی در برخی طبقات، و بیتوجهی به نظافت عمومی اشاره کردهاند. روشنفکران انتقادی، خصلتهایی چون تقدیرگرایی، ترس از قدرت، و عدم مشارکت سیاسی را از موانع توسعه میدانستند.
== اقتصاد ایران در دوره مشروطه ==
ساختار اقتصادی: اقتصاد ایران در آستانه مشروطه، کشاورزی، عقبمانده و وابسته به خارج بود. کشاورزی (عمدتاً گندم، جو، برنج، پنبه، تریاک و ابریشم) پایه اقتصاد را تشکیل میداد، اما با روشهای سنتی آبیاری (قنات، کاریز و چاه) و بهرهوری پایین اداره میشد. دامداری ایلات و عشایر، و صنایع دستی (قالیبافی، نساجی، سفالگری و فلزکاری) در مرتبه بعد قرار داشتند. با نفوذ سرمایهداری اروپا، صنایع داخلی رو به افول نهاد و ایران به تأمینکننده مواد خام و بازار مصرف کالاهای خارجی تبدیل شد.
<nowiki>**</nowiki>کشاورزی و زمینداری:** اراضی ایران به دستههایی مانند تیول (در ازای خدمات نظامی و دیوانی)، خالصه (زمینهای سلطنتی)، موقوفات (وقفهای مذهبی)، و اراضی خصوصی تقسیم میشد. دهقانان در وضعیتی شبهفئودالی زیر سلطه مالکان و خوانین به سر میبردند و سهم عمده محصول را به عنوان مالکانه میپرداختند. قحطیهای دوره ناصرالدین شاه (۱۲۵۰-۱۲۸۰ش) و مظفرالدین شاه (۱۲۸۰-۱۲۸۴ش) تلفات سنگینی به جمعیت روستایی وارد کرد و مهاجرتهای گستردهای را به شهرها و کشورهای همسایه سبب شد.
مالیات و نظام مالی: نظام مالیاتی ایران پیش از مشروطه، ناعادلانه، ناکارآمد و مبتنی بر مالیاتهای غیرمستقیم (مالیات سرانه، عوارض گمرکی و باجستانی حاکمان محلی) بود. دولت قاجار ورشکسته بود و برای تأمین هزینههای دربار و سفرهای اروپایی شاهان، وامهای خارجی با بهره سنگین میگرفت. استقراض از روسیه و انگلستان در ازای واگذاری گمرکات شمالی و جنوبی، یکی از مهمترین علل نارضایتی عمومی بود. مشروطه تلاش کرد نظام مالی را شفاف کند و بودجه را به تصویب مجلس برساند، اما موفقیت چندانی حاصل نشد.
تجارت داخلی و خارجی:تجارت ایران در اواخر دوره قاجار کاملاً تحت تسلط روسیه (در شمال) و انگلستان (در جنوب) بود. بازرگانان ایرانی به واسطه و دلال محصولات خارجی تنزل یافته بودند. کالاهای وارداتی عمدتاً پارچه، چای، شکر، قند، لوازم فلزی و ماشینآلات بودند. صادرات ایران نیز شامل مواد خام: ابریشم (پیش از بیماری کرم ابریشم)، تریاک، پنبه، قالی، خشکبار و پوست بود. راهها ناامن و حمل و نقل گران بود. انقلاب مشروطه و به دنبال آن جنگ جهانی اول، تجارت را دچار اختلال شدید کرد.
نظام پولی و بانکی: واحد پول ایران «تومان» و واحد خرد آن «قران» و «شاهی» بود. ارزش پول در این دوره به شدت نوسان داشت و به دلیل خروج سکههای طلا و نقره، تورم مزمن گریبانگیر اقتصاد بود. در سال ۱۲۶۷ش، بانک شاهنشاهی ایران (با سرمایه بریتانیا) تأسیس شد و حق چاپ اسکناس و عملیات بانکی یافت. بعدها بانک استقراضی روسیه (۱۲۷۰ش) نیز تأسیس شد. این بانکهای خارجی عملاً نظام پولی ایران را در اختیار گرفتند. مشروطهخواهان تلاش کردند «بانک ملی ایران» را تأسیس کنند، اما موفق نشدند.
== هنر و صنایع دستی ==
هنر: هنر ایران در دوره قاجار، تلفیقی از سنتهای صفوی و تأثیرپذیری از غرب بود. معماری با عناصری مانند کاشیکاری هفترنگ، آینهکاری، گچبری و نقاشی دیواری در بناهای سلطنتی (کاخ گلستان، کاخ صاحبقرانیه، مسجد سپهسالار) تجلی یافت. نقاشی قاجار با چهرهپردازی درباری (فرنگیسازی)، گل و مرغ و مینیاتور ادامه یافت. عکاسی (با حمایت ناصرالدین شاه) وارد ایران شد. خوشنویسی (تعلیق، نستعلیق و شکستهنستعلیق) و جلدسازی نیز رواج داشت. موسیقی سنتی ادامه یافت، اما تئاتر و اپرا به سبک غربی وارد شد.
صنایع دستی: صنایع دستی ایران در این دوره به دلیل رقابت با محصولات ماشینی اروپا رو به افول نهاد، اما برخی از آنها همچنان دوام آوردند. قالیبافی (قالیهای تبریز، کاشان، کرمان، مشهد و نائین) مهمترین صنعت دستی بود. منسوجات دستباف (ترمه یزد، زربفت اصفهان، مخمل کاشان)، سفالگری (لاجوردینه و زرینفام)، قلمزنی، میناکاری (اصفهان)، خاتمکاری (شیراز) و منبتکاری از دیگر صنایع بودند. با این حال، بازار این محصولات در داخل به نفع کالاهای خارجی محدود شد.
== آسیبها و چالشهای ایران در دوره مشروطه ==
عوامل داخلی: ایران در دوره مشروطه با چالشهای متعددی روبهرو بود: ضعف دولت مرکزی و ناتوانی در اجرای قوانین، فساد اداری و مالی، ناامنی راهها و هرجومرج پس از انقلاب، اختلافات میان مشروطهخواهان، مشروعهخواهان و روشنفکران، دخالت علمای مخالف در سیاست، فقدان احزاب سیاسی منظم و پایدار، بیسوادی و عقبماندگی فرهنگی عمومی، فقر و شکاف طبقاتی عمیق، بیماریهای واگیر (وبا، طاعون و حصبه) و قحطیهای دورهای، و سلطه مالکان و خوانین بر روستاها.
عوامل خارجی: فشار سیاسی و نظامی روسیه و انگلستان (اولتیماتومهای روسیه، اشغال تبریز و شمال ایران، قرارداد ۱۹۰۷، و حمایت از محمدعلی شاه علیه مشروطهخواهان) مهمترین عامل خارجی بیثباتی بود. وابستگی اقتصاد ایران به غرب، حضور نظامیان و مستشاران خارجی، و نفوذ سفارتخانهها در امور داخلی از دیگر چالشها بودند.
== هویت و تمدن ایرانی در دوره مشروطه ==
بر خلاف دوره صفویه که هویت ایرانی بر پایه سه رکن تصوف، تشیع و سلطنت بنا شده بود، در دوره مشروطه این هویت دستخوش دگرگونی عمیقی شد. برخورد با تمدن جدید غربی، پرسش از علل عقبماندگی و جستجوی راهکارهای نوسازی، به گسست از سنت و رویکرد به مفاهیمی چون قانون، آزادی، میهن (وطن) و ملت (ملت) انجامید. روشنفکران و مشروطهخواهان، هویت ایرانی را از قالب دینی صرف خارج و به سمت هویت ملی-مدنی سوق دادند. با این حال، روحانیت (اعم از مشروطهخواه و مشروعهخواه) همچنان بر نقش اسلام در تعریف هویت تأکید داشت. این کشاکش میان «هویت اسلامی» و «هویت ایرانی-مدرن» از مهمترین میراثهای فکری دوره مشروطه برای سده بعد بود.
از نظر تمدنی، ایران در دوره مشروطه در موقعیتی انتقالی قرار داشت: از یک سو، سنتهای تمدنی کهن (ادب فارسی، هنر اسلامی، معماری سنتی، نظام آموزشی مکتبخانهای و اقتصاد کشاورزی) هنوز پابرجا بود؛ از سوی دیگر، عناصر تمدن جدید غربی (مدارس جدید، روزنامهها، احزاب، پارلمان، بانک، ارتش مدرن، راهآهن، تلگراف و چاپ صنعتی) وارد ایران میشد. مشروطهخواهان «تمد جدید» را مترادف با «پیشرفت» و «ترقی» میدانستند، اما در عمل با معماری ایرانی-اروپایی، لباس فرنگی، و سبک زندگی غربی در میان طبقات مرفه شهری مواجه بودند. تمدن ایران در این دوره نه کاملاً سنتی بود و نه به طور کامل مدرن، بلکه «هیبریدی» و ناهمسان بود.
== دستاوردها و ناکامیهای مشروطه ==
دستاوردها:تبدیل نظری شاهمحوری به قانونمحوری، تدوین قانون اساسی و متمم آن، تأسیس مجلس شورای ملی (اولین نهاد قانونگذاری منتخب مردم)، رسمیت یافتن تفکیک قوا، به رسمیت شناخته شدن حقوق اقلیتهای دینی، تأسیس مدارس جدید، گسترش مطبوعات و روزنامهنگاری، شکلگیری احزاب و انجمنهای سیاسی، حضور زنان در عرصه عمومی، و طرح مفاهیمی چون «ملت»، «وطن» و «آزادی» در گفتمان عمومی.
ناکامیها: ناتوانی در مهار استبداد (بازگشت استبداد صغیر و سپس روی کار آمدن رضاشاه)، تثبیت نشدن نهادهای دموکراتیک (انتخابات غیرمنصفانه، نفوذ سفارتخانهها، ضعف احزاب)، عدم تحقق عدالت اجتماعی و اقتصادی (ادامه فقر، شکاف طبقاتی، وابستگی به خارج)، ناتوانی در ایجاد نظام آموزشی همگانی، عدم استقلال واقعی (ادامه نفوذ روسیه و انگلستان)، و انزوای تدریجی روحانیت مشروطهخواه از قدرت.
چالشهای مشروطه: مشکل اساسی مشروطه این بود که فرهنگ عمومی جامعه ایران به اندازه کافی به بلوغ نرسیده بود. انتظار اینکه مشروطه باید به حکومت اسلامی انجامد، انتظاری فراتر از ظرفیت آن بود و تنها در میان مشروطهخواهان مطرح بود. برخی از سکولارها توانستند با هدایت مطبوعاتی و توجیه شخصیتها، اهداف مستبدانه خود را پیش برند.
از منظری کلان، وقوع مشروطه و تحولات آن، حتی اگر غرب و جریان روشنفکری هم نبودند، باز هم با کمی تفاوت در زمان و مکان رخ میداد. این تحولات لازمه بسط و تکامل اجتهاد شیعی و مناسبات فقه و اجتماع بود. غرب و جریان روشنفکر نقش کاتالیزوری داشتند و ممکن است موجب تسریع این امر شده باشند.
==پانویس==
{{پانویس}}
=منابع=
=منابع=
«سندی درباره انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی، تاریخ درج مطلب: 15 آبان 1402ش.
{{آغاز منابع}}
* {{یادکرد وب|عنوان=آثار - انقلاب مشروطه|نشانی=https://defcapp.ir/MovieCats/217/1|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۸}}|وبگاه=وبسایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی}}
طلوع فکور، هانیه، «توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای»، مجلۀ تاریخ پژوهی، شمارۀ 77، 1398ش
* {{یادکرد وب|عنوان=تأملی بر چرایی تفاوت نظر میان علمای مشروطه خواه و مشروعه خواه|نشانی=https://psri.ir/?id=tgdphzm5|تاریخ=۱۳ مرداد ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۸}}|وبگاه=مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|نام خانوادگی=اسماعیلی|نام=حمید رضا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=انقلاب مشروطه؛ تغییر فکرها و ساختارها در جامعه ایران|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/4048650/انقلاب-مشروطه-تغییر-فکرها-و-ساختارها-در-جامعه-ایران|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|حبیبی}}|وبگاه=خبرگزاری مهر}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=باسورث|نام=کلیفورد ادموند|عنوان=سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی|سال=۱۳۸۱|مکان=تهران|ناشر=مرکز بازشناسی اسلام و ایران|کوشش=|مترجم=فریدون بدرهای}}
* {{یادکرد وب|عنوان=بیانات در دیدار مردم قم|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=35367|تاریخ=۱۹ دی ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۵}}|وبگاه=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای}}
* {{یادکرد وب|عنوان=حذف علما در مشروطه|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3822|تاریخ=۹ اردیبهشت ۱۳۸۵|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۶}}|وبگاه=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=خمینی|نام=سید روحالله|عنوان=صحیفه امام خمینی|سال=۱۳۸۹|مکان=تهران|ناشر=موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خوشحال|نام۱=امیر|تاریخ=۱۳۹۳|عنوان=تشریح دلایل وقوع نهضت مشروطه، اهداف آن و دلایل ناکامی آن در دهههای بعد از آن|ژورنال=تغییرات اجتماعی - فرهنگی|دوره=یازدهم|شماره=۴۳|صفحات=۶۸–۸۴|نام۲=فریدون|نام خانوادگی۲=شایسته}}
* {{یادکرد وب|عنوان=دیدگاه امام خمینی دربارهٔ قانون اساسی مشروطه چه بود؟|نشانی=http://www.imam-khomeini.ir/fa/NewsPrint.aspx?ID=20644|تاریخ=۱۲ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۱}}|وبگاه=پرتال امام خمینی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رهنما|نام۱=شهرام|تاریخ=۱۳۹۸|عنوان=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/415176/تأملی-بررابطه-انگلستان-با-نهضت-مشروطه-ایران-بررسی-نقش-انگلستان-در-ناکامی-مشروطه-|ژورنال=مطالعات انقلاب اسلامی|دوره=۱۶|شماره=۵۷|صفحات=۲۱۵–۲۳۳|نام۲=علی|نام خانوادگی۲=امیری|نام۳=مهدی|نام خانوادگی۳=صالح}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه|نشانی=https://www.psri.ir/?id=dxddkw14|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|وبگاه=بسایت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای سیاسی|نام خانوادگی=رضایی|نام=علی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سندی دربارهٔ انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/271637/سندی-درباره-انقراض-سلطنت-قاجار-در-کتابخانه-مجلس|تاریخ=15 آبان 1402|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۱}}|وبگاه=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=شمیم|نام=علیاصغر|عنوان=ایران در دوره سلطنت قاجار|سال=۱۳۸۷|مکان=تهران|ناشر=بهزاد|کوشش=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=راز بر دار شدن شیخ فضلالله نوری|نشانی=https://psri.ir/?id=2kg2qy5b|تاریخ=۱۱ مرداد ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۲}}|وبگاه=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=روز تهران چه روزی است و چرا؟|نشانی=https://www.etemadonline.com/بخش-اجتماعی-23/740343-روز-تهران|تاریخ=۱۵ مهر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۵}}|وبگاه=اعتماد آنلاین}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=شیرمحمدی|نام۱=محمدمهدی|تاریخ=۱۳۸۵|عنوان=درآمدی بر ماهیت مشروطیت و نقش آن در تکوین تمدن اسلامی|پیوند=https://ensani.ir/fa/article/84271/درآمدى-بر-ماهیت-مشروطیت-و-نقش-آ-ن-در-تکوین-تمدن-اسلامى|ژورنال=مجله حوزه|شماره=۱۳۷|صفحات=۱۷۰–۱۷۹|دوره=۲۳}}
* {{یادکرد وب|عنوان=چرا مشروطهخواهان سفارت انگلیس را برای تحصن برگزیدند؟|نشانی=https://www.iichs.ir/fa/article/25463/چرا-مشروطه-خواهان-سفارت-انگلیس-تحصن-برگزیدند|تاریخ=1403|تاریخ بازبینی=24 تیر 1405|کد زبان=|وبگاه=وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر|نام خانوادگی۱=صابری|نام۱=یوسف}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=طلوع فکور|نام۱=هانیه|تاریخ=۱۳۹۸|عنوان=توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1554957/توسعه-نیافتگی-ایران-با-تکیه-بر-نقش-عهدنامه-های-گلستان-و-ترکمانچای|ژورنال=تاریخ پژوهی|شماره=۷۷|صفحات=۷۳–۹۴}}
* {{یادکرد وب|عنوان=صدسالگی مشروطه بر تمبر ماندگار شد|نشانی=https://tadra.ict.gov.ir/fa/newsagency/479/صدسالگی-مشروطه-بر-تمبر-ماندگار-شد|تاریخ=۱۶ مرداد ۱۳۸۵|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۳}}|وبگاه=وبسایت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صفری|نام۱=سهیلا|تاریخ=۱۳۸۸|عنوان=ویژگیهای دولت مشروطه در ادبیات نشریههای مشروطهخواه تهران|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/782263/ویژگی-های-دولت-مشروطه-در-ادبیات-نشریه-های-مشروطه-خواه-تهران|ژورنال=تاریخ پژوهان|شماره=۱۹|صفحات=۸۹–۱۱۷}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=ظهور و سقوط سلطنت پهلوی|سال=۱۳۸۷|مکان=تهران|ناشر=اطلاعات|پیوند=|کوشش=|نام۱=حسین|نام۲=عبدالله|نام خانوادگی۱=فردوست|نام خانوادگی۲=شهبازی|پیوند نویسنده۱=|پیوند نویسنده۲=|دوره=۱|شابک=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران|نشانی=https://ical.ir/library–news/فرمان-مشروطیت،-آغازی-بر-تحول-سیاسی-ایران/407|تاریخ=13 مرداد 1404|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۰}}|وبگاه=وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=فیروز|نام۱=راد|تاریخ=۱۳۹۳|عنوان=تحلیل جامعه شناختی ماهیت، علل وقوع و پیامدهای جنبش مشروطیت در ایران|پیوند=http://ensani.ir/fa/article/385529/|ژورنال=مطالعات ایرانی|دوره=یازدهم|شماره=۴۰|صفحات=۷۸–۹۱|نام۲=جواد|نام خانوادگی۲=شیخی}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=قریشی کرین|نام=سید حسن|مدخل=نهضت مشروطه|دانشنامه=دانشنامه امام خمینی|سال=۱۴۰۰|ناشر=مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی|مکان=تهران|کوشش=سید ضیا مرتضوی|پیوند مدخل=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2148467/نهضت-مشروطه|نام۲=پروین سادات|نام خانوادگی۲=قوامی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=کاتوزیان|نام=محمدعلی|عنوان=تضاد دولت و ملت ایران|سال=۱۳۹۳|مکان=تهران|ناشر=نی|کوشش=|مترجم=علیرضا طیب}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مشروطه مشروعه آرزوی دیرین علما و مردم بود|نشانی=https://psri.ir/?id=i5o10j61|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۸}}|وبگاه=وبسایت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای سیاسی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مصباح یزدی|نام=محمدتقی|عنوان=انقلاب اسلامی و ریشههای آن|سال=1395|مکان=قم|ناشر=موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی|کوشش=قاسم شباننیا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران|نشانی=https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/127518|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۵ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۰}}|وبگاه=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=همراهی|نام۱=نعمتالله|تاریخ=۱۴۰۰|عنوان=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/تاثیر-مولفه-های-سرمایه-اجتماعی-بر-روند-شکل-گیری-و-پیروزی-انقلاب-مشروطه-ایران|ژورنال=جامعهشناسی سیاسی ایران|دوره=چهارم|شماره=۱۴|صفحات=۲۶۶–۲۸۱|نام۲=شیوا|نام خانوادگی۲=جلالپور|نام۳=حامد|نام خانوادگی۳=محققنیا|نام خانوادگی۴=اکبرزاده|نام۴=فریدون}}
* {{یادکرد وب|عنوان=ادبیات مشروطه|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/70844/ادبيات-مشروطه---دكتر-محمدجعفر-ياحقي|تاریخ=۷ مرداد ۱۳۹۴|تاریخ بازبینی=۲۲ تیر ۱۴۰۵|کد زبان=|وبگاه=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|نام خانوادگی۱=یاحقی|نام۱=جعفر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=14 مرداد و 14 کتاب دربارهٔ مشروطه در آغاز 120 سالگی انقلاب ایرانیان برای حاکمیت قانون|نشانی=https://www.asriran.com/fa/news/1082810/14-مرداد-و-14-کتاب-دربارۀ-مشروطه-در-آغاز-120-سالگی-انقلاب-ایرانیان-برای-حاکمیت-قانون|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۲}}|وبگاه=وبسایت عصر ایران}}
{{پایان منابع}}
«نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی، تاریخ بازدید: 29 اردیبهشت 1405ش.
[[رده:مصورسازی]]
نسخهٔ کنونی تا ۱ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۰۴
نهضت مشروطه
آیین رونمایی از تمبر یکصدمین سالگرد نهضت مشروطه با حضور غلامعلی حداد عادل، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، ۱۴ مرداد ۱۳۸۵.
نهضت مشروطه؛ جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر دورهٔ قاجار برای تبدیل سلطنت مطلقه به نظام مبتنی بر قانون و حاکمیت ملی.
نهضت مشروطه ایران، جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر دوره قاجار است که با هدف تبدیل سلطنت مطلقه به نظامی مبتنی بر قانون، حاکمیت ملی و نهادهای نوین شکل گرفت. این نهضت که ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت، با رهبری علمای دین و همراهی روشنفکران، بازرگانان و اصناف، به صدور فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدینشاه انجامید و تأسیس مجلس شورای ملی و تدوین قانون اساسی را به همراه آورد. بااینحال، مخالفتهای محمدعلیشاه، اختلافات فکری میان جریانهای لیبرال، سوسیالیست و روحانیون و دخالت قدرتهای خارجی بهویژه روسیه و انگلستان، روند این نهضت را با چالش مواجه کرد و به انحراف و افول آن انجامید.
مفهومشناسی
نهضت در لغت بهمعنای قیام، خیزش و بیداری است[۱] و در اصطلاح به حرکت سازمانیافته و نسبتاً بادوامی اطلاق میشود که گروهی برای دستیابی به هدف اجتماعی-سیاسی معین بر اساس نقشی مشخص شکل میدهند.[۲] مشروطه نیز در فرهنگ سیاسی ایران به نوعی از حکومت گفته میشود که در آن وضع قوانین بر عهده مجلس است و دولت بهعنوان مجری قوانین عمل میکند که در مقابل حکومت استبدادی قرار دارد؛ از این رو مشروطهخواهی بهمعنای طرفداری از حکومت قانون و مخالفت با حکومت فردی و استبدادی است.[۳] نهضت مشروطه که در برخی منابع انقلاب مشروطه نیز نامیده شده، جنبش سیاسی-اجتماعی بود که در اواخر دورهٔ قاجار رخ داد و نظام حکومتی مبتنی بر سلطهٔ فردی پادشاه را به ساختاری قانونمحور تبدیل کرد.[۴]
تاریخچه
بر اساس دیدگاه پژوهشگران، مشروطه و نظریهٔ مشروطیت دستاورد قرن هجدهم میلادی است و نخستین تعبیرات از نظریه دولت مشروطه در آمریکا، فرانسه و انگلستان شکل گرفت، هرچند سابقهٔ بسیاری از اجزای آن در قرون وسطا نیز وجود داشت.[۵] واژهٔ مشروطه در نیمههای دوره سلطنت ناصرالدینشاه قاجار در ایران بهکار گرفته شد[۶] و سید محمد طباطبایی سنگلجی دوازده سال پیش از امضای فرمان مشروطیت به دست مظفرالدینشاه، از مشروطیت و مجلس شورای ملی سخن گفت.[۷][۸]
دورهٔ اجرایی این نهضت با صدور فرمان نظامنامهٔ مجلس شورای ملی در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدینشاه قاجار آغاز شد[۹][۱۰] و تا پایان سلطنت احمدشاه و انقراض سلسله قاجار در ۱۳۰۴ش ادامه یافت.[۱۱] در این بازه، سه پادشاه قاجار به ترتیب بر ایران حکومت کردند: مظفرالدینشاه (۱۲۷۵–۱۲۸۵ش) که گرچه با صدور فرمان مشروطه، نظام سیاسی جدید را قانونی کرد، اما چند روز پس از آن درگذشت. جانشین او، محمدعلیشاه (۱۲۸۵–۱۲۸۸ش) کوشید نظام مشروطه را برچیند، اما توسط مشروطهخواهان وادار به کنارهگیری و تبعید شد.[۱۲] آخرین شاه قاجار، احمدشاه، در سیزدهسالگی و در بحبوحهٔ آشفتگیهای پس از استبداد صغیر به سلطنت رسید. دورهٔ پادشاهی او با بحرانهای متعددی همچون اولتیماتوم روسیه به ایران، اشغال ایران در جنگ جهانی اول و قرارداد ۱۹۱۹م همراه بود که در عمل حاکمیت ملی ایران را تضعیف کرد. سرانجام، در اسفند ۱۲۹۹ش، کودتای رضاخان و سیدضیاء طباطبائی رخ داد و با حمایت تدریجی رضاخان از سوی مجلس شورای ملی و دربار، مقدمات سلب قدرت از احمدشاه فراهم شد. در آبان ۱۳۰۴ش مجلس شورای ملی طی مصوبهای، سلسلهٔ قاجار را منقرض و رضاخان را بهعنوان شاه جدید معرفی کرد و بدینترتیب، دوران مشروطه و حاکمیت قاجاریه به پایان رسید.[۱۳] در دورهٔ مجلس اول (۱۳۲۴–۱۳۲۶ق)، اصطلاح رایج برای نظام جدید دولت مشروطه بود، اما در دورهٔ مجلس دوم (۱۳۲۷–۱۳۲۹ق)، با تثبیت نسبی نظام، واژه دولت ملی یا حکومت ملی رواج یافت که بر حاکمیت ملت و برگزیدگان آن تأکید داشت.[۱۴] بر بنیاد اسناد تاریخی، با روی کار آمدن خاندان پهلوی، قانون اساسی مشروطه در عمل به تعلیق درآمد و رضاخان و سپس محمدرضا بدون توجه به مفاد آن، هرگونه اقداماتی که مایل بودند در کشور انجام میدادند.[۱۵]
زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه
زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه، ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ روزافزون بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت که در اواخر دوره قاجار به اوج خود رسید:
پس از سقوط صفویه، افشاریه و زندیه، سلسله قاجاریه در اواخر سدهٔ دوازدهم هجری بر ایران مسلط شد.[۱۶] برخلاف حاکمان سلسلهٔ صفویه که توانستند دولتی متمرکز و دارای هویت مذهبی واحد ایجاد کنند، قاجاریه با ضعفهای ساختاری متعددی مواجه بودند[۱۷] و قدرت شاه در این دوره نامحدود بود و هیچ قانون یا سنتی او را پایبند نمیساخت و ماهیت استبدادی سلطنت، روابط دولت و مردم را شکننده کرده بود.[۱۸]
بر اساس گزارش منابع تاریخی، در حوزه روابط خارجی، ایران به عرصهٔ رقابتی دو قدرت استعماری روسیه و انگلیس تبدیل شد و با عهدنامههای گلستان و ترکمانچای، بخشهایی از قلمرو خود را از دست داد. وامهای خارجی با گروگذاشتن گمرکهای شمالی و جنوبی همراه بود و بیشتر صرف هزینه سفرهای شاهان و خوشگذرانی درباریان میشد.[۱۹] با نفوذ غرب در عرصه تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی، قراردادها و امتیازات ناعادلانهای مانند امتیاز رویتر و تنباکو به شرکتهای خارجی واگذار شد که صنایع داخلی را ورشکسته و تجار و بازار را در تنگنا قرار داد.[۲۰] حکام ولایات با پرداخت پیشکش به مقامات مرکزی، حکومت شهرها را به دست میآوردند و درباریان وظیفهای در قبال مردم برای خود قائل نبودند.[۲۱][۲۲]
افزایش ارتباط با کشورهای دارای حکومت مبتنی بر قانون، تأسیس دارالفنون، گسترش صنعت چاپ و انتشار روزنامهها و نقش علما نیز در بیداری اذهان عمومی اثرگذار بود.[۲۳]
در اوایل دهه ۱۲۸۰ش، وقایعی همچون انتشار تصویر رئیس بلژیکی گمرک در لباس روحانیت، بهچوببستن تجار توسط حاکم تهران و کشتهشدن یک طلبه، جامعه را به آشوب کشاند و سلسلهای از بستنشینیهای اعتراضی را در پی داشت: نخست بستنشینی علما و مردم در مسجد شاه، سپس مهاجرت صغرا به حرم عبدالعظیم حسنی و پس از آن مهاجرت کبرا به حرم حضرت معصومه در قم که در ادامه با تحصن گسترده در سفارت انگلیس همراه شد.[۲۴]
محمدتقی بنکدار و جماعت بزاز تهران به هنگام تحصن در سفارت انگلیس همچنین انقلاب ۱۹۰۵م روسیه و ورود انقلابیون قفقاز به ایران، در اشاعه تفکر انقلابی و تقویت انگیزه مردم مؤثر بود.[۲۵] سرانجام، بحران اقتصادی و رفتار عینالدوله با بازاریان و علما، به تحصن مشروطهخواهان در سفارت انگلیس (برای حفاظت و کمکخواهی)[۲۶] و مهاجرت علمای برجسته به قم انجامید و با برکناری عینالدوله و صدور فرمان مشروطیت، زمینه برای تأسیس مجلس شورای ملی فراهم شد.[۲۷][۲۸]
به نظر اندیشمندان، آنچه علمای دین در نهضت مشروطه بهعنوان هدف اصلی دنبال میکردند، تأسیس عدالتخانه بهعنوان نهادی قانونی و فراتر از توصیههای اخلاقی بود که بتواند قدرت مطلق شاه و کارگزاران حکومتی را تحت نظارت قرار دهد و از ظلم استبداد آنان جلوگیری کند. عدالتخانه که میبایست بر اساس قوانین اسلامی استوار باشد، بنیادی برای تأمین عدالت در عرصهٔ حکومت بود که دستگاه حاکمه را در برابر قانون پاسخگو میکرد. اگرچه مصداق عینی این نهاد برای علما بهطور کامل روشن نبود، اما آنان درصدد ایجاد مرجعی قانونی بودند که با برخورداری از پشتوانهٔ مالی و اجرایی، اجرای عدالت اسلامی را بر حکومت و شخص شاه تحمیل کند.[۳۰]
نیروهای فعال در نهضت مشروطه
محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی از حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران
نیروهای فعال در نهضت مشروطه عبارت بودند از:
روحانیون و تودههای شهری: علما بهعنوان پیشآهنگ و محور اصلی نهضت، با اتکا به پایگاه مردمی، هدایت مشروطهخواهی را بر عهده داشتند.[۳۱]آخوند خراسانی، عبدالله مازندرانی و حسین خلیلی تهرانی با صدور فتاوا و بیانیهها، نقش کلیدی در بسیج عمومی و تضعیف حاکمیت قاجار ایفا کردند.[۳۲] تودههای شهری و کسبه نیز بدنه اصلی جنبش را تشکیل داده و از طریق اقداماتی چون بستنشینی، در برابر استبداد مقاومت کردند.[۳۳]
نخبگان، تجار و روشنفکران: دیوانسالاران غربگرا[۳۴] و بازرگانان بزرگ از طریق پیوند با دیوانسالاران و حمایت مالی از انجمنهای مخفی و بستنشینیها، در پیشبرد انقلاب مشروطه نقش داشتند.[۳۵] روشنفکران نیز از طریق مطبوعات و محافل فکری، مفاهیمی چون قانونطلبی و ملیگرایی را ترویج کرده و کادرهای اجرایی مشروطیت را تأمین میکردند.[۳۶]
ایلات، کارگران و زنان: سران ایلات و عشایر با اتکا به نیروی نظامی خود، در حوادث مشروطه تأثیرگذار بوده و گاه در نقش تثبیتکننده یا برهمزننده اوضاع ظاهر شدند.[۳۷] کارگران و دهقانان بهدلیل فقدان سازماندهی، نقش تعیینکنندهای در کل جنبش نداشتند، اما حضور فعال آنها در مناطقی نظیر گیلان و تبریز گزارش شده است.[۳۸]زنان نیز از طریق سخنرانیهای مؤثر، تأسیس انجمنهای مخفی و حتی شرکت در نبردهای مسلحانه مانند بیبیمریم بختیاری، در فتح تهران و تحریم کالاهای خارجی مشارکت داشتند؛ پژوهشگران ریشه نهضت حقوق زنان در ایران را در این دوره جستوجو میکنند.[۳۹]
مطبوعات: روزنامههایی نظیر حبلالمتین، قانون و صور اسرافیل با ارتقای آگاهی عمومی و کمک به تشکیل احزاب و انجمنهای سیاسی، نقش مهمی در برپایی نخستین گامهای فعالیت سیاسی نوین در ایران ایفا کردند.[۴۰]
دستآوردها
دستاوردهای نهضت مشروطه عبارتند از: تدوین نخستین قانون اساسی کشور، تبدیل نظریهٔ شاهمحوری به قانونمحوری، تأسیس مجلس شورای ملی بهعنوان نخستین نهاد قانونگذاری منتخب مردم، رسمیتیافتن تفکیک قوا،[۴۱] ایجاد هیئت نظارت روحانیون برای نظارت بر اجرای قوانین و صیانت از اصول مشروطه.[۴۲] همچنین تدوین متمم قانون اساسی در ۱۴ مهر ۱۲۸۶ش با ۱۰۷ اصل و یک اصل الحاقی، بهعنوان یکی از اسناد کلیدی مشروطه، مبانی هویت و حاکمیت ملی را بازتعریف کرد و مؤلفههای هویتی تازهای همچون اعلام دین اسلام بهعنوان دین رسمی و تشیع بهعنوان مذهب رسمی در ایران، نظارت مجتهدان بر قوانین مجلس، تعیین تهران بهعنوان پایتخت، معرفی پرچم سهرنگ شیر و خورشید، حاکمیت ملت، برابری در برابر قانون، آزادی اجتماعات، آزادی تحصیل، مصونیت مالکیت و استقلال قضات را به همراه داشت.[۴۳]
چالشها
از دیدگاه تعدادی از تحلیلگران، تسلط روشنفکران غربزده بر مجلس و تهیشدن تدریجی نظام سیاسی از مبانی مورد نظر نیروهای مذهبی، زمینهساز کنارهگیری بخشی از مردم از ادامه همراهی با نهضت مشروطه شد.[۴۴] مستبدان پیشین با تظاهر به مشروطهخواهی، به تدریج قدرت را در دست گرفتند و استبداد را به نام حکومت مشروطه ادامه دادند.[۴۵] قانون اساسی مشروطه اگرچه گامی در جهت محدودیت استبداد بود، اما در متن اولیهٔ آن خاستگاه قدرت همچنان شاه معرفی شده و مشروطه بهعنوان هدیهٔ پادشاه به مردم تلقی میشد. به نظر محققان این نهضت نتوانست انتخابات واقعی را نهادینه کند؛ در دوران مشروطه و در دورهٔ رضاشاه، مجالس ششم تا دوازدهم بهطور کامل تشریفاتی و در جهت تأیید اوامر پادشاه عمل میکردند[۴۶] و در دورهٔ محمدرضا پهلوی نیز از ۱۳۳۲ش، نمایندگان مجلس توسط کمیسیونی منتخب دربار انتخاب میشدند و مشارکت عمومی به ابزاری برای تأمین خواستهای ملوکانه تبدیل شد.[۴۷]
اختلاف مشروطه و مشروعهخواهی
شیخ فضلالله نوری از رهبران جریان مشروعهخواهی بر چوبه دار
پس از صدور فرمان مشروطیت، میان رهبران دینی نهضت بر سر محتوای نظام سیاسی نوین اختلاف نظر پدید آمد و آنان به دو گروه مشروطهخواه و مشروعهخواه تقسیم شدند. علمای مشروطهخواه به رهبری آخوند خراسانی و میرزای نائینی، مشروطه را ابزاری برای محدودساختن قدرت استبدادی و اجرای احکام شریعت در چارچوب نهادهای نوین میدانستند و با استناد به منابع فقهی، نظام مشروطه را با اصول شیعی سازگار تلقی میکردند. در مقابل، علمای مشروعهخواه با مشاهده نفوذ غربگرایان در تدوین قانون اساسی و انتشار افکار سکولار در مطبوعات، بر لزوم انطباق کامل قوانین با احکام الهی تأکید کردند و اصولی چون آزادی مطبوعات و برابری حقوقی را مغایر با شرع دانستند. این اختلاف که ریشه در تفاوت برداشت از ماهیت مشروطه و کارکردهای آن داشت، به تدریج به شکاف عمیقی در صفوف مشروطهخواهان انجامید و زمینهساز چالشهای بعدی در روند این نهضت شد.[۴۸] در پی بروز اختلافات میان مشروطهخواهان و مشروعهخواهان، شیخ فضلالله نوری که از رهبران جریان مشروعهخواهی بود، با تشکیل دادگاهی به ریاست ابراهیم زنجانی که سید روحالله خمینی از وی بهعنوان منحرف روحانینما یاد کرده است،[۴۹] به اتهام افساد فیالارض محاکمه شد. دادگاه او را به اعدام محکوم کرد و در ۹ مرداد ۱۲۸۸ش در میدان توپخانه تهران به دار آویخته شد.[۵۰] این رویداد که به باور صاحبنظران با جوسازیهای سیاسی و حمایت خارجی و برخی جریانهای مخالف روحانیت همراه بود، به تضعیف جایگاه علما انجامید. گزارشها حاکی از آن است که وقایع مربوط به اعدام شیخ فضلالله نوری در حوزه علمیه نجف نیز بهگونهای منعکس شد که صدای اعتراضی در حمایت از وی برنیامد و این امر بر انزوای جریان مشروعهخواهی افزود.[۵۱]
دخالت انگلستان و روسیه
انگلستان که ایران را بهعنوان دروازهٔ هندوستان و مانعی در برابر نفوذ روسیه به این مستعمره میدانست، بهطور طبیعی خواهان تداوم ضعف ایران بود. این کشور در مراحل نخستین جنبش مشروطه، با گشودن درهای سفارت به روی بستنشینان و جلب اعتماد مشروطهخواهان، درصدد هدایت حرکت آنان به مسیری همسو با منافع خود برآمد و زمینه را برای انتقال رهبری از علما به نیروهای وابسته به سفارت فراهم کرد.[۵۲] پس از آنکه انگلستان موقعیت خود را در میان آزادیخواهان استحکام بخشید، با انعقاد قرارداد ۱۹۰۷م ایران را به مناطق نفوذ روسیه و انگلستان تقسیم کرد و در عمل دست روسیه را برای مقابله با مشروطه باز گذاشت.[۵۳] روسیه نیز که از ابتدا با هرگونه حرکت آزادیخواهانه در ایران مخالف بود، با اتخاذ مواضع خصمانه و حمایت از محمدعلیشاه، به براندازی نظام مشروطه یاری رساند و با بمباران مجلس و اعمال فشارهای نظامی در مناطق شمالی، به تضعیف نیروهای انقلابی پرداخت. دو کشور پس از فتح تهران و خلع محمدعلیشاه، ضمن به رسمیت شناختن احمدشاه، با حمایت از کابینههای وابسته و ایجاد موانع بر سر راه استقلال مالی و اداری ایران، مشروطه را در مسیری قرار دادند که با کودتای ۱۲۹۹ش و استقرار حکومت پهلوی، آخرین نشانههای آن از میان رفت.[۵۴]
ادبیات نهضت مشروطه
ادبیات مشروطه با رویکردی نوین به سمت سادهنویسی، مردمگرایی و نقد اجتماعی حرکت کرد. این ادبیات با استفاده از ابزارهایی چون روزنامهنگاری، نمایشنامهنویسی و طنز، به بستری برای طرح مفاهیم تازهای چون آزادی، قانون، وطن و عدالت تبدیل شد و زبان را از پیچیدگیهای سنتی به سمت گفتار عامیانه و قابلفهم برای تودههای مردم سوق داد. شاعران و نویسندگان این دوره، با نگرشی انتقادی و متعهدانه، ادبیات را از محافل درباری خارج کرده و به ابزاری برای آگاهیبخشی عمومی و نقد استبداد و نابسامانیهای سیاسی-اجتماعی بدل ساختند.[۵۵]ملکالشعرای بهار تاریخچه نضهت مشروطه را در یک قصیدهٔ بلند روایت کرده که با ابیات زیر آغاز میشود:[۵۶]
دریغا که بگذشت عهد جوانی
درآمد ز در پیری و ناتوانی
جوانی به راه وطن دادم از کف
دریغا وطنرفتو طیشد جوانی
وگر بازگردد وطن بار دیگر
نیارد جوانی به ما ارمغانی
دو ده ساله بودم که آشفت ایران
برآمد ز ری بانگ عالی و دانی
به مشروطه بر پیشوایان شیعه
بدادند فتوی و گشتند بانی
دو سال دگر انقلابی بپا شد
که شه عهد بشکست در ملکرانی
بازنمایی و آثار پیرامون نهضت مشروطه
نهضت مشروطه به عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران، موضوع پژوهشهای مکتوب و بازنماییهای هنری متعددی بوده است که بازتابدهندهٔ تکثر رویکردها نسبت به این رویداد تاریخی است.
کتابشناسی و مطالعات نظری
پژوهشهای متعددی در ابعاد تاریخی، سیاسی و فرهنگی دربارهٔ مشروطه تألیف شده است؛ از آثار شاخص تاریخی میتوان به تاریخ بیداری ایرانیان، نوشته ناظمالاسلام کرمانی، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، نوشته مهدی ملکزاده و نوشتههای ادوارد براون، احمد کسروی و یرواند آبراهامیان اشاره کرد. در حوزهٔ اندیشه سیاسی، آثاری چون تنبیه الأمة و تنزیه الملة، نوشته میرزای نائینی و حرمت مشروطه، نوشته شیخ فضلالله نوری، مبانی فقهی و نظری موافقان و مخالفان را تبیین کردهاند. همچنین کتابهایی نظیر بنیاد فلسفه سیاسی در ایران و مشروطه ایرانی به تحلیل پیشزمینههای نظری این جنبش پرداختهاند.[۵۷]
سینما و مستند
بازتاب مشروطه در هنرهای تصویری با نقدهای متفاوتی همراه بوده است. برخی سینماگران و منتقدان، آثاری چون فیلم ستارخان، سریالهای معمای شاه و ایراندخت را بهدلیل جابجایی در نقش قهرمانان و بازنمایی ناقص واقعیتهای تاریخی نقد کردهاند.[۵۸] در مقابل، مستندهایی همچون روایتی از مشروطه،[۵۹] تا مشروطه،[۶۰] بهارستان خانه ملت، کوپریتو، آینه خیال و صف و چند خردهروایت از قرن اخیر، از آثاری بوده که کوشیدهاند با رویکردی متفاوت، ابعاد کمتر دیدهشده این رویداد تاریخی را واکاوی کنند.[۶۱]
کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
نمای ساختمان «خانهٔ مشروطه»
تصویری از مشروطهطلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
یادمانها و مناسبتها
خانه مشروطه تبریز: منزل سابق مهدی کوزهکنانی که در جریان محاصره تبریز مرکز فرماندهی مبارزان بود، در سال ۱۳۵۴ش در فهرست آثار ملی ثبت و از سال ۱۳۷۵ش به عنوان موزه مشروطه بازگشایی شد.[۶۲]
روز تهران:۱۴ مهر به مناسبت سالروز امضای متمم قانون اساسی در سال ۱۲۸۶ش که تهران رسماً به پایتختی برگزیده شد، در تقویم رسمی به نام روز تهران نامگذاری شده است.[۶۳]
سالروز صدور فرمان مشروطیت: ۱۴ مرداد، سالگرد صدور فرمان مشروطیت توسط مظفرالدینشاه در سال ۱۲۸۵ش، بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران و آغاز حاکمیت قانون گرامی داشته میشود.[۶۴] بههمین مناسبت در صدمین سالگرد این رویداد، تمبر یادبودی توسط شرکت پست منتشر گردید.[۶۵]
«حذف علما در مشروطه». پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای. ۹ اردیبهشت ۱۳۸۵. دریافتشده در ۲۱ تیر ۱۴۰۵.
خمینی، سید روحالله (۱۳۸۹). صحیفه امام خمینی. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خوشحال، امیر؛ شایسته، فریدون (۱۳۹۳). «تشریح دلایل وقوع نهضت مشروطه، اهداف آن و دلایل ناکامی آن در دهههای بعد از آن». تغییرات اجتماعی - فرهنگی. یازدهم (۴۳): ۶۸–۸۴.
کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
نمای ساختمان «خانهٔ مشروطه»
تصویری از مشروطهطلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
