(۸۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱:
خط ۱:
<big>'''ایران دوره مشروطیت؛'''</big> دوران گذار از استبداد مطلق به نظام قانونمحور با حاکمیت ملی، تفکیک قوا و حضور نهادهای نوینی چون مجلس و مطبوعات.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر = نهضت مشروطه.jpg
| زیرنویس تصویر = آیین رونمایی از تمبر یکصدمین سالگرد نهضت مشروطه با حضور غلامعلی حداد عادل، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، ۱۴ مرداد ۱۳۸۵.
| image_alt =رونمایی از تمبر یکصدمین سالگرد نهضت مشروطه با حضور غلامعلی حداد عادل
| فایل پادکست =
| حجم فایلپادکست =
| تاریخ پادکست =
| زیرنویس عنوان =
ایران در دوره مشروطه، برای نخستینبار ساختار سیاسی-اجتماعی مبتنی بر قانون را تجربه کرد و فرایند گذار از نظام سلطنتی و استبدادی به سوی مفاهیم شهروندی و قانونمداری در این سرزمین آغاز شد. در این دوره، نهادهایی چون مجلس شورای ملی، قانون اساسی و تفکیک قوا تأسیس و مفاهیمی مانند آزادی، برابری و انتخابات وارد گفتمان عمومی شد. روحانیت شیعه از جمله نیروی اصلی تحولات، نقش مهم در تحولات سیاسی، اجتماعی و بسیج تودهها در این دوره از جمله پیروزی نهضت مشروطه ایفا کرد و آموزههای دینی بستری برای همگرایی اجتماعی فراهم آورد. با وجود دستاوردهایی چون تدوین متمم قانون اساسی (مصوب ۱۲۸۶ش) که در آن عناصری مانند حاکمیت ملت، برابری در برابر قانون، آزادی مطبوعات و نظارت مجتهدان بر قوانین پیشبینی شده بود، این تحولات با موانع متعددی از جمله نفوذ اندیشههای غربی، دخالت بیگانگان، تضعیف تدریجی نقش دین و بروز تفرقه میان رهبران نهضت مواجه شد. پس از استقرار سلطنت پهلوی، قانون اساسی مشروطه در عمل به تعلیق درآمد و مشارکت عمومی به انتخابات تشریفاتی تبدیل شد. با این حال، به نظر پژوهشگران میراث دوران مشروطه بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ سیاسی ایران، مفاهیم و نهادهای خود را به انقلاب اسلامی ایران منتقل کرد.
| عنوان اصلی =
| عنوان انگلیسی =
| عنوان عربی =
| عنوان علمی =
| شاخه علمی =
| نوع مفهوم =
| معنای اصطلاحی =
| حوزه کاربرد =
| گستره جغرافیایی =
| منشأ تاریخی =
== دوران مشروطه ==
| نخستین کاربرد =
دورۀ مشروطه ایران با صدور فرمان نظامنامۀ مجلس شورای ملی در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدین شاه قاجار آغاز شد<ref>شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، 1387ش، ۴۴۵؛ [https://ical.ir/library%E2%80%93news/%D9%81%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%DB%8C%D8%AA%D8%8C-%D8%A2%D8%BA%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/407 «فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران»، وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی.]</ref> و تا پایان سلطنت احمدشاه و انقراض سلسلۀ قاجار در ۱۳۰۴ش ادامه یافت.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/news/271637/%D8%B3%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D9%86%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B6-%D8%B3%D9%84%D8%B7%D9%86%D8%AA-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3 «سندی درباره انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.]</ref> در این بازه، سه پادشاه قاجار به ترتیب بر ایران حکومت کردند: مظفرالدین شاه (۱۲۷۵-۱۲۸۵ش) که گرچه با صدور فرمان مشروطه، نظام سیاسی جدید را قانونی کرد، اما چند روز پس از آن درگذشت. جانشین او، محمدعلی شاه (۱۲۸۵-۱۲۸۸ش)، با به توپبستن مجلس و برقراری استبداد صغیر، کوشید نظام مشروطه را برچیند، اما با فتح تهران توسط مشروطهخواهان وادار به کنارهگیری و تبعید شد. آخرین شاه قاجار، احمدشاه (۱۲۸۸-۱۳۰۴ش)، در شرایطی به سلطنت رسید که کشور با بحرانهایی چون اشغال خارجی در جنگ جهانی اول و کودتای ۱۲۹۹ش مواجه بود و سرانجام با خلع قاجاریه و استقرار پهلوی، دورۀ مشروطه پایان یافت.<ref>پیرنیا و اقبال، تاریخ ایران از آغاز تا انقراض قاجاریه، ۸۴۸–۸۶۲؛ کلیفوردادموند، سلسلههای اسلامی جدید، 1381ش، ج1، ص539.
| ریشه واژه =
| مرتبط با =
| اهمیت =
| مبدع =
| مروج =
| مقدس برای =
| مورد احترام =
| آثار مرتبط =
}}
{{درشت|'''نهضت مشروطه؛'''}} جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر دورهٔ قاجار برای تبدیل سلطنت مطلقه به نظام مبتنی بر قانون و حاکمیت ملی.
</ref> بر بیناد اسناد تاریخی، با روی کار آمدن خاندان پهلوی، قانون اساسی مشروطه در عمل به تعلیق درآمد و رضاخان و سپس محمدرضا بدون توجه به مفاد آن، هرگونه اقداماتی که مایل بودند در کشور انجام میدادند. با این حال، [[سید روحالله خمینی]] در طول مبارزات خود علیه رژیم پهلوی، بارها با استناد به [[قانون اساسی]] مشروطه، نقض آن را به رژیم وقت اعتراض میکرد و بر قانونگرایی بهعنوان ابزاری برای مقابله با استبداد تأکید میورزید.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/NewsPrint.aspx?ID=20644 «دیدگاه امام خمینی دربارهی قانون اساسی مشروطه چه بود؟»، پرتال امام خمینی.]</ref>
نهضت مشروطه ایران، جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر [[ایران در دوران قاجاریه|دوره قاجار]] است که با هدف تبدیل سلطنت مطلقه به نظامی مبتنی بر قانون، حاکمیت ملی و نهادهای نوین شکل گرفت. این نهضت که ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت، با رهبری علمای دین و همراهی روشنفکران، بازرگانان و اصناف، به صدور فرمان مشروطیت در [[۱۴ مرداد]] ۱۲۸۵ش توسط [[مظفرالدینشاه]] انجامید و تأسیس [[مجلس شورای ملی]] و تدوین قانون اساسی را به همراه آورد. بااینحال، مخالفتهای [[محمدعلیشاه]]، اختلافات فکری میان جریانهای لیبرال، سوسیالیست و روحانیون و دخالت قدرتهای خارجی بهویژه [[روسیه]] و [[انگلستان]]، روند این نهضت را با چالش مواجه کرد و به انحراف و افول آن انجامید.
== اهمیت ایران در دوران مشروطه ==
== مفهومشناسی ==
بر اساس منابع تاریخی ایران در دورۀ مشروطه، سرزمینی بود که برای نخستینبار ساختار سیاسی-اجتماعی مبتنی بر محدودیتهای قانونی را تجربه کرد؛ ساختاری که به موجب آن، تصمیمگیرندگان سیاسی در چارچوب قوانین مشخص قرار گرفتند. به نظر پژوهشگران، این دوره از آن جهت در تاریخ ایران حائز اهمیت است که فرایند گذار از جامعهای مبتنی بر مفهوم رعیت و فرهنگ سیاسی مبتنی بر اطاعت محض از حاکم، به سوی مفهوم شهروندی و فرهنگ سیاسی قانونمدار، در این سرزمین آغاز شد. این تحولات در شرایطی رخ میداد که اروپا دورۀ پیشرفت سریع را طی میکرد و ایرانیان در جستجوی راهی برای خروج از عقبماندگی بودند.<ref>[https://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/6015413934005.pdf فیروز و فیروز، شیخی، «تحلیل جامعهشناختی ماهیت، علل وقوع و پیامدهاي جنبش مشروطیت در ایران»، 1390ش، ص79؛] [https://www.imna.ir/news/200552/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D9%86 «گزارش/ نگاهی به دستاوردهای انقلاب مشروطه در ايران»، خبرگزاری ایمنا.]</ref>
نهضت در لغت بهمعنای قیام، خیزش و بیداری است<ref>{{پک|آذرتاش|1381|ک=فرهنگ معاصر عربی ـ فارسی|ص=۷۱۸–۷۱۹.}}</ref> و در اصطلاح به حرکت سازمانیافته و نسبتاً بادوامی اطلاق میشود که گروهی برای دستیابی به هدف اجتماعی-سیاسی معین بر اساس نقشی مشخص شکل میدهند.<ref>{{پک|مصباح یزدی|۱۳۹۵|ک=انقلاب اسلامی و ریشههای آن|ص=31|ج=۱}}</ref> مشروطه نیز در فرهنگ سیاسی ایران به نوعی از حکومت گفته میشود که در آن وضع قوانین بر عهده مجلس است و دولت بهعنوان مجری قوانین عمل میکند که در مقابل حکومت استبدادی قرار دارد؛ از این رو مشروطهخواهی بهمعنای طرفداری از حکومت قانون و مخالفت با حکومت فردی و استبدادی است.<ref>{{پک|آشوری|۱۳۶۶|ک=دانشنامه سیاسی|ص=۱۴۲–۱۴۳|ج=}}</ref> نهضت مشروطه که در برخی منابع انقلاب مشروطه نیز نامیده شده، جنبش سیاسی-اجتماعی بود که در اواخر دورهٔ قاجار رخ داد و نظام حکومتی مبتنی بر سلطهٔ فردی پادشاه را به ساختاری قانونمحور تبدیل کرد.<ref>{{پک|براون|۱۳۸۰|ک=انقلاب مشروطه ایران|ص=۶–۷|ج=}}</ref>
== ایران پیش از مشروطه ==
== تاریخچه ==
پس از سقوط صفویه و افشاریه و زندیه، سلسلۀ پادشاهی قاجاریه در اواخر سده دوازدهم هجری بر ایران مسلط شدند.<ref>کلیفوردادموند، سلسلههای اسلامی جدید، 1381ش، ج1، ص539.</ref> برخلاف صفویه که توانستند دولتی متمرکز و دارای هویت مذهبی واحد ایجاد کنند،<ref>ولیزاده، «تکوین مفهوم ایران در عصر صفوی (با تأکید بر گفتمان شیعی)»، ۱۴۰۲ش، ص۱۰۶.</ref> قاجاریه با ضعفهای ساختاری ذیل و فقدان ارتش منظم و توانمند مواجه بودند:<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1554957/%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%81%D8%AA%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%DA%A9%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%B1-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B9%D9%87%D8%AF%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%84%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%DA%A9%D9%85%D8%A7%D9%86%DA%86%D8%A7%DB%8C طلوع فکور، «توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای»، 1398ش، ص75.]</ref>
بر اساس دیدگاه پژوهشگران، مشروطه و نظریهٔ مشروطیت دستاورد قرن هجدهم میلادی است و نخستین تعبیرات از نظریه دولت مشروطه در [[ایالات متحده آمریکا|آمریکا]]، [[فرانسه]] و [[انگلستان]] شکل گرفت، هرچند سابقهٔ بسیاری از اجزای آن در قرون وسطا نیز وجود داشت.<ref>{{پک|وینسنت|۱۳۷۶|ک=نظریههای دولت|ص=۱۲۳–۱۲۷|ج=}}</ref> واژهٔ مشروطه در نیمههای دوره سلطنت ناصرالدینشاه قاجار در ایران بهکار گرفته شد<ref>{{پک|مهدیقلیخان|۱۳۶۳|ک=طلوع مشروطیت|ص=۱۵|ج=}}</ref> و [[سید محمد طباطبایی سنگلجی]] دوازده سال پیش از امضای فرمان مشروطیت به دست مظفرالدینشاه، از مشروطیت و [[مجلس شورای ملی]] سخن گفت.<ref>{{پک|کسروی|۱۳۸۳|ک=تاریخ مشروطه ایران|ص=۴۹–۵۱|ج=}}</ref><ref>{{پک|قریشی کرین|قوامی|۱۴۰۰|ک=دانشنامه امام خمینی|ف=نهضت مشروطه|ص=۱۹۸}}</ref>
'''جغرافیای سیاسی:''' ایران در آغاز دورۀ قاجار سرزمینی گسترده بود، اما شکستهای نظامی از روسیه و انگلیس به از دسترفتن بخشهایی از قلمرو انجامید. برای مثال عهدنامۀ گلستان (۱۸۱۳م) و ترکمنچای (۱۸۲۸م) باعث جدایی قفقاز؛ داغستان، گرجستان، ارمنستان و آذربایجان کنونی از ایران شد.<ref>شمیم، ایران در دوره سلطنت قاجار، ۱۳۸۷ش، ص94-95؛ [https://www.noormags.ir/view/ar/articlepage/265873/%D8%B3%D9%86%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%DA%98%D9%86%D8%B1%D8%A7%D9%84-%DB%8C%D8%B1%D9%85%D9%84%D9%88%D9%81-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 قائم مقامی، «سندی درباره سفارت یرملوف به ایران»، 1349ش، ص244.]</ref>
دورهٔ اجرایی این نهضت با صدور فرمان نظامنامهٔ مجلس شورای ملی در [[۱۴ مرداد]] ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدینشاه قاجار آغاز شد<ref>{{پک|شمیم|۱۳۸۷|ک=ایران در دوره سلطنت قاجار|ص=۴۴۵|ج=}}</ref><ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی|ف=فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران}}</ref> و تا پایان سلطنت [[احمدشاه]] و انقراض سلسله قاجار در ۱۳۰۴ش ادامه یافت.<ref>{{پک/بن|۱۰۱|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=سندی دربارهٔ انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس}}</ref> در این بازه، سه پادشاه قاجار به ترتیب بر ایران حکومت کردند: مظفرالدینشاه (۱۲۷۵–۱۲۸۵ش) که گرچه با صدور فرمان مشروطه، نظام سیاسی جدید را قانونی کرد، اما چند روز پس از آن درگذشت. جانشین او، [[محمدعلیشاه]] (۱۲۸۵–۱۲۸۸ش) کوشید نظام مشروطه را برچیند، اما توسط مشروطهخواهان وادار به کنارهگیری و تبعید شد.<ref>{{پک|باسورث|۱۳۸۱|ک=سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی|ص=539|ج=۱}}</ref> آخرین شاه قاجار، احمدشاه، در سیزدهسالگی و در بحبوحهٔ آشفتگیهای پس از [[استبداد صغیر]] به سلطنت رسید. دورهٔ پادشاهی او با بحرانهای متعددی همچون [[اولتیماتوم روسیه به ایران]]، اشغال ایران در [[جنگ جهانی اول]] و [[قرارداد ۱۹۱۹|قرارداد ۱۹۱۹م]] همراه بود که در عمل حاکمیت ملی ایران را تضعیف کرد. سرانجام، در [[اسفند]] ۱۲۹۹ش، کودتای رضاخان و سیدضیاء طباطبائی رخ داد و با حمایت تدریجی رضاخان از سوی مجلس شورای ملی و دربار، مقدمات سلب قدرت از احمدشاه فراهم شد. در [[آبان]] ۱۳۰۴ش مجلس شورای ملی طی مصوبهای، سلسلهٔ قاجار را منقرض و رضاخان را بهعنوان شاه جدید معرفی کرد و بدینترتیب، دوران مشروطه و حاکمیت قاجاریه به پایان رسید.<ref>{{پک/بن|۲۰۰|ک=مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=احمد شاه قاجار}}</ref> در دورهٔ مجلس اول (۱۳۲۴–۱۳۲۶ق)، اصطلاح رایج برای نظام جدید دولت مشروطه بود، اما در دورهٔ مجلس دوم (۱۳۲۷–۱۳۲۹ق)، با تثبیت نسبی نظام، واژه دولت ملی یا حکومت ملی رواج یافت که بر حاکمیت ملت و برگزیدگان آن تأکید داشت.<ref>{{پک|صفری|۱۳۸۸|ک=تاریخ پژوهان|ف=ویژگیهای دولت مشروطه در ادبیات نشریههای مشروطهخواه تهران|ص=۱۰۲–۱۱۲}}</ref> بر بنیاد اسناد تاریخی، با روی کار آمدن [[خاندان پهلوی]]، [[قانون اساسی مشروطه]] در عمل به تعلیق درآمد و رضاخان و سپس محمدرضا بدون توجه به مفاد آن، هرگونه اقداماتی که مایل بودند در کشور انجام میدادند.<ref>{{پک/بن|م۱|ک=پرتال امام خمینی|ف=دیدگاه امام خمینی دربارهٔ قانون اساسی مشروطه چه بود؟}}</ref>
'''ساختار سیاسی:''' قدرت شاه نامحدود بود و هیچ قانون یا سنتی او را پایبند نمیساخت. ماهیت استبدادی سلطنت قاجار و ستم درباریان و مأموران حکومتی نسبت به طبقات مختلف جامعه، روابط دولت و مردم را شکننده کرده بود. در اواخر حکومت ناصرالدین شاه، ضعف نظام سیاسی برای مثال تغییر پنج نخستوزیر در هفت سال و ناتوانی دولت در پاسخگویی به اعتراضات، اوضاع را آشفتهتر ساخت.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص268-269.]</ref> در این ساختار، شاه در مرکز نظام قدرت قرار داشت و سایر عناصر از جمله علما، دیوانسالاری و نهادهای خارجی در پیرامون او جای میگرفتند.<ref>کریمی زنجانی، م و حسینی، «نگاهی به ساختار قدرت سیاسی ایران در عصر قاجار (از ابتدا تا ظهور مشروطیت)»، فصلنامه 15خرداد، شمارۀ 23، 1375ش، ص67-69.</ref> از دیدگاه تحلیلگران، درباریان و کارگزاران حکومتی، وظیفهای در قبال مردم برای خود قائل نبودند و فعالیتهای آنان بهطور عمده در جهت تأمین منافع شخصی صورت میگرفت. حکام ولایات با پرداخت پیشکشهای سنگین به مقامات مرکزی، حکومت شهرها را به دست میآوردند و شاهزادگان و امرا برای تصاحب املاک و اموال مردم، از شاه و صدراعظم اجازه میگرفتند.<ref>[https://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/6015413934005.pdf فیروز و فیروز، شیخی، «تحلیل جامعهشناختی ماهیت، علل وقوع و پیامدهاي جنبش مشروطیت در ایران»، 1390ش، ص83؛]</ref>
== زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه ==
زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه، ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ روزافزون بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت که در اواخر دوره قاجار به اوج خود رسید:
* پس از سقوط [[صفویه]]، [[افشاریه]] و [[زندیه]]، سلسله [[قاجاریه]] در اواخر سدهٔ دوازدهم هجری بر [[ایران]] مسلط شد.<ref>{{پک|باسورث|۱۳۸۱|ک=سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی|ص=539|ج=۱}}</ref> برخلاف حاکمان سلسلهٔ صفویه که توانستند دولتی متمرکز و دارای هویت مذهبی واحد ایجاد کنند، قاجاریه با ضعفهای ساختاری متعددی مواجه بودند<ref>{{پک|طلوع فکور|۱۳۹۸|ک=تاریخ پژوهی|ف=توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای|ص=۷۵}}</ref> و قدرت شاه در این دوره نامحدود بود و هیچ قانون یا سنتی او را پایبند نمیساخت و ماهیت استبدادی سلطنت، روابط دولت و مردم را شکننده کرده بود.<ref name=":05">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۹–۲۶۸}}</ref>
* بر اساس گزارش منابع تاریخی، در حوزه روابط خارجی، ایران به عرصهٔ رقابتی دو قدرت استعماری روسیه و انگلیس تبدیل شد و با عهدنامههای [[عهدنامه گلستان|گلستان]] و [[عهدنامه ترکمانچای|ترکمانچای]]، بخشهایی از قلمرو خود را از دست داد. وامهای خارجی با گروگذاشتن گمرکهای شمالی و جنوبی همراه بود و بیشتر صرف هزینه سفرهای شاهان و خوشگذرانی درباریان میشد.<ref>{{پک|رضایی|14 مرداد 1400|ک=وبسایت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه}}</ref> با نفوذ غرب در عرصه تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی، قراردادها و امتیازات ناعادلانهای مانند امتیاز رویتر و تنباکو به شرکتهای خارجی واگذار شد که صنایع داخلی را ورشکسته و تجار و بازار را در تنگنا قرار داد.<ref name=":08">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۷۳}}</ref> حکام ولایات با پرداخت پیشکش به مقامات مرکزی، حکومت شهرها را به دست میآوردند و درباریان وظیفهای در قبال مردم برای خود قائل نبودند.<ref>{{پک|فیروز|شیخی|۱۳۹۳|ک=مطالعات علوم اجتماعی ایران|ف=تحلیل جامعه شناختی ماهیت، علل وقوع و پیامدهای جنبش مشروطیت در ایران|ص=۸۳}}</ref><ref name=":02">{{پک|خوشحال|شایسته|۱۳۹۳|ک=تغییرات اجتماعی - فرهنگی|ف=تشریح دلایل وقوع نهضت مشروطه، اهداف آن و دلایل ناکامی آن در دهههای بعد از آن|ص=۶۹–۷۰}}</ref>
* افزایش ارتباط با کشورهای دارای حکومت مبتنی بر قانون، تأسیس دارالفنون، گسترش صنعت چاپ و انتشار روزنامهها و نقش علما نیز در بیداری اذهان عمومی اثرگذار بود.<ref>{{پک/بن|۱۲|ک=خبرگزاری مهر|ف=انقلاب مشروطه؛ تغییر فکرها و ساختارها در جامعه ایران}}</ref>
* در اوایل دهه ۱۲۸۰ش، وقایعی همچون انتشار تصویر رئیس بلژیکی گمرک در لباس روحانیت، بهچوببستن تجار توسط حاکم تهران و کشتهشدن یک طلبه، جامعه را به آشوب کشاند و سلسلها<nowiki/>ی از بستنشینی<nowiki/>های اعتراضی را در پی داشت: نخست [[بستنشینی]] علما و مردم در مسجد شاه، سپس مهاجرت صغرا به [[حرم عبدالعظیم حسنی]] و پس از آن مهاجرت کبرا به [[حرم حضرت معصومه]] در [[قم]] که در ادامه با [[تحصن]] گسترده در سفارت انگلیس همراه شد.<ref name=":06">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۹–۲۷۰}}</ref>
* [[پرونده:نهضت مشروطه۱.jpg|جایگزین=محمدتقی بنکدار و جماعت بزاز تهران هنگام تحصن در سفارت انگلیس |بندانگشتی|محمدتقی بنکدار و جماعت بزاز تهران به هنگام تحصن در سفارت انگلیس ]]همچنین انقلاب ۱۹۰۵م روسیه و ورود انقلابیون ق<nowiki/>فقاز به ایران، در اشاعه تفکر انقلابی و تقویت انگیزه مردم مؤثر بود.<ref name=":072">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۶–۲۷۹}}</ref> سرانجام، بحران اقتصادی و رفتار عینالدوله با بازاریان و علما، به تحصن مشروطهخواهان در سفارت انگلیس (برای حفاظت و کمکخواهی)<ref>{{پک|صابری|1403|ک=وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر|ف=چرا مشروطهخواهان سفارت انگلیس را برای تحصن برگزیدند؟}}</ref> و مهاجرت علمای برجسته به قم انجامید و با برکناری عینالدوله و صدور فرمان مشروطیت، زمینه برای تأسیس مجلس شورای ملی فراهم شد.<ref>{{پک/بن|۱۲|ک=خبرگزاری مهر|ف=انقلاب مشروطه؛ تغییر فکرها و ساختارها در جامعه ایران}}</ref><ref name=":07">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۶۶–۲۷۹}}</ref>
* [[ناظمالاسلام کرمانی]] در کتاب [[تاریخ بیداری ایرانیان]] که به عقیدهٔ ب<nowiki/>رخی مورخان، نخستین مجموعه مدون از وقایع انقلاب مشروطه محسوب میشود، ریشهٔ این نهضت را به دوران ناصرالدینشاه و [[نهضت تنباکو|واقعهٔ تحریم تنباکو]] بازمیگرداند و عواملی چون خطابههای [[سید جمالالدین اسدآبادی]]، نوشتههای [[میرزا ملکمخان]] و نقش روحانیون و روزنامهنویسان را در بیداری مردم مؤثر میداند.<ref>{{پک/بن|۱۰۱۱|ک=وبسایت رونامه دنیای اقتصاد|ف=مشروطه از نگاه مورخان}}</ref>
'''روابط خارجی:''' به باور محققان ایران که در طول تاریخ نقش واسطه فرهنگی و تجاری میان تمدنها را ایفا کرده بود، برای نخستینبار از برقراری رابطه متقابل سازنده با تمدن اروپایی بازماند. سطح دو تمدن بهویژه در حوزههای صنعتی و نظامی تفاوت چشمگیری یافت. ایران دورۀ قاجار به عرصۀ رقابت دو قدرت استعماری روسیه و انگلستان و به کشوری نیمهمستعمره مبدل شد. وامهای خارجی با گروگذاشتن گمرکهای شمالی و جنوبی همراه بود و ایران متعهد میشد تا بازپرداخت وام، از هیچ دولت دیگری وام نگیرد. این وامها بهطور عمده صرف هزینههای سفرهای شاهان و خوشگذرانی درباریان میشد.<ref>[https://www.psri.ir/?id=dxddkw14 رضایی، «نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه»، وبسایت مؤسسۀ مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref>
== اهداف مشروطه ==
به نظر اندیشمندان، آنچه علمای دین در نهضت مشروطه بهعنوان هدف اصلی دنبال میکردند، تأسیس عدالتخانه بهعنوان نهادی قانونی و فراتر از توصیههای اخلاقی بود که بتواند قدرت مطلق شاه و کارگزاران حکومتی را تحت نظارت قرار دهد و از ظلم استبداد آنان جلوگیری کند. عدالتخانه که میبایست بر اساس قوانین اسلامی استوار باشد، بنیادی برای تأمین [[عدالت]] در عرصهٔ حکومت بود که دستگاه حاکمه را در برابر قانون پاسخگو میکرد. اگرچه مصداق عینی این نهاد برای علما بهطور کامل روشن نبود، اما آنان درصدد ایجاد مرجعی قانونی بودند که با برخورداری از پشتوانهٔ مالی و اجرایی، اجرای عدالت اسلامی را بر حکومت و شخص شاه تحمیل کند.<ref>{{پک/بن|م۶|ک=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای|ف=حذف علما در مشروطه}}</ref>
'''وضعیت اقتصادی و اجتماعی:''' به تدریج با نفوذ غرب در عرصه تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی، قراردادها و امتیازات ناعادلانۀ تجاری بر جامعۀ ایرانی، بهویژه تجار و بازار سنتی، تحمیل میشد. صنایع داخلی در رقابت با کالاهای اروپایی رو به افول نهاد.<ref>[https://www.psri.ir/?id=dxddkw14 رضایی، «نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه»، وبسایت مؤسسۀ مطالعات و پژوهشهای سیاسی.]</ref> واگذاری امتیازات تجاری از جمله امتیاز رویتر و تنباکو به شرکتهای خارجی، صنایع داخلی را ورشکسته و تجار و بازار داخلی را در تنگنا قرار داد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص273.]</ref>
== نیروهای فعال در نهضت مشروطه ==
[[پرونده:نهضت مشروطه۲.jpg|جایگزین=ملا محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی|بندانگشتی|محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی از حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران]]
نیروهای فعال در نهضت مشروطه عبارت بودند از:
== ساختار اجتماعی ایران در دوره مشروطه ==
'''روحانیون و تودههای شهری:''' علما بهعنوان پیشآهنگ و محور اصلی نهضت، با اتکا به پایگاه مردمی، هدایت مشروطهخواهی را بر عهده داشتند.<ref>{{پک/بن|م۵|ک=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای|ف=بیانات در دیدار مردم قم}}</ref> [[آخوند خراسانی]]، [[عبدالله مازندرانی]] و [[حسین خلیلی تهرانی]] با صدور فتاوا و بیانیهها، نقش کلیدی در بسیج عمومی و تضعیف حاکمیت قاجار ایفا کردند.<ref>{{پک|جعفریان|۱۳۶۹|ک=جنبش مشروطیت ایران|ص=۲۷|ج=}}</ref> تودههای شهری و کسبه نیز بدنه اصلی جنبش را تشکیل داده و از طریق اقداماتی چون [[بستنشینی]]، در برابر استبداد مقاومت کردند.<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۷}}</ref>
به گفته برخی پژوهشگران، ایران در دورۀ مشروطه کشوری غیر صنعتی، با اقتصاد کشاورزی و جمعیتی میان نه تا ده و نیم میلیون نفر بود. از این جمعیت، بیش از نیم را دهقانان، یک چهارم را ایلات و عشایر و یک پنجم را شهرنشینان تشکیل میدادند. غالب جمعیت فاقد سواد بودند، اما از هوش و درایت بالایی برخوردار میدانستند. مردم بهطور عمده مذهبی و شیعه بودند و گرایشهای دینی در تحرکات اجتماعی نقش مؤثری ایفا میکرد. در آغاز جنبشهای اجتماعی این دوره، مطالبات تودهها بهطور عمده مشخص نبود و روحانیت بهعنوان گروه مرجع در بسیج گروههای اجتماعی عمل میکرد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/127518 «نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.]</ref>
از نظر جامعهشناختی، ایران در این دوره در حال گذار از جامعهای با ساختار سنتی-ایلی به سمت جامعهای با نهادهای نوین بود. کمسوادی اکثریت، فقدان احزاب سیاسی منظم و غلبه فرهنگ شفاهی بر مکتوب، از ویژگیهای بارز این دوره است. با این حال، به نظر محققان،شهرنشینی رو به رشد، گسترش تلگراف، چاپ و نشر مطبوعات و سفرهای نخبگان به خارج، به تدریج افقهای فکری جدیدی را در ایران میگشود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/127518 «نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.]</ref>
'''نخبگان، تجار و روشنفکران:''' دیوانسالاران غربگرا<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۸}}</ref> و بازرگانان بزرگ از طریق پیوند با دیوانسالاران و حمایت مالی از انجمنهای مخفی و بستنشینیها، در پیشبرد انقلاب مشروطه نقش داشتند.<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۸}}</ref> روشنفکران نیز از طریق مطبوعات و محافل فکری، مفاهیمی چون قانونطلبی و [[ملیگرایی]] را ترویج کرده و کادرهای اجرایی مشروطیت را تأمین میکردند.<ref>{{پک|شهبازی|۱۳۸۱|ک=بازتاب اندیشه|ف=جریانشناسی جنبش مشروطه|ص=۳۹۸}}</ref>
== تحولات زمینهساز دوره مشروطه ==
'''ایلات، کارگران و زنان:''' سران ایلات و عشایر با اتکا به نیروی نظامی خود، در حوادث مشروطه تأثیرگذار بوده و گاه در نقش تثبیتکننده یا برهمزننده اوضاع ظاهر شدند.<ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی}}</ref> کارگران و دهقانان بهدلیل فقدان سازماندهی، نقش تعیینکنندهای در کل جنبش نداشتند، اما حضور فعال آنها در مناطقی نظیر [[گیلان]] و [[تبریز]] گزارش شده است.<ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی}}</ref> [[زنان]] نیز از طریق سخنرانیهای مؤثر، تأسیس انجمنهای مخفی و حتی شرکت در نبردهای مسلحانه مانند [[بیبی مریم بختیاری|بیبیمریم بختیاری]]، در [[فتح تهران]] و تحریم کالاهای خارجی مشارکت داشتند؛ پژوهشگران ریشه نهضت حقوق زنان در ایران را در این دوره جستوجو میکنند.<ref>{{پک/بن|۱۰۰|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی}}</ref>
{| class="wikitable"
|'''محور تحول'''
|'''شرح عامل زمینهساز'''
|'''پیامدها و نتایج کلیدی'''
|-
|'''سفرهای خارجی نخبگان'''
|سفر بازرگانان، نظامیان و دیپلماتهای ایرانی به اروپا، روسیه، عثمانی و هند و انتقال مشاهدات مربوط به پیشرفتهای علمی، سیاسی و اجتماعی غرب به داخل کشور.
|• ارتقای سطح آگاهی عمومی
• توجه نخبگان به ناکارآمدی ساختار سیاسی قاجار و عقبماندگی کشور<ref>آبراهامیان، ایران بین دو انقلاب، 1392ش، ص67.</ref>
'''مطبوعات:''' روزنامههایی نظیر حبلالمتین، قانون و صور اسرافیل با ارتقای آگاهی عمومی و کمک به تشکیل احزاب و انجمنهای سیاسی، نقش مهمی در برپایی نخستین گامهای فعالیت سیاسی نوین در ایران ایفا کردند.'''<ref name=":083">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۷۹}}</ref>'''
|-
|'''اصلاحات درونحکومتی'''
|اقدامات نوسازانه رجال سیاسی قاجار شامل:
• عباس میرزا: نوسازی ارتش و اعزام دانشجو به خارج
== دستآوردها ==
دستاوردهای نهضت مشروطه عبارتند از: تدوین نخستین قانون اساسی کشور، تبدیل نظریهٔ شاهمحوری به قانونمحوری، تأسیس [[مجلس شورای ملی]] بهعنوان نخستین نهاد قانونگذاری منتخب مردم، رسمیتیافتن تفکیک قوا،'''<ref name=":082">{{پک|همراهی|جلالپور|محققنیا|اکبرزاده|۱۴۰۰|ک=جامعهشناسی سیاسی ایران|ف=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|ص=۲۷۹}}</ref>''' ایجاد هیئت نظارت روحانیون برای نظارت بر اجرای قوانین و صیانت از اصول مشروطه.<ref>{{پک/بن|م۸|ک=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=مشروطه مشروعه آرزوی دیرین علما و مردم بود}}</ref> همچنین تدوین متمم قانون اساسی در [[۱۴ مهر]] ۱۲۸۶ش با ۱۰۷ اصل و یک اصل الحاقی، بهعنوان یکی از اسناد کلیدی مشروطه، مبانی هویت و حاکمیت ملی را بازتعریف کرد و مؤلفههای هویتی تازهای همچون اعلام دین [[اسلام]] بهعنوان [[دین رسمی]] و تشیع بهعنوان مذهب رسمی در ایران، نظارت مجتهدان بر قوانین مجلس، تعیین [[تهران]] بهعنوان پایتخت، معرفی پرچم سهرنگ [[شیر و خورشید]]، حاکمیت ملت، برابری در برابر قانون، آزادی اجتماعات، آزادی تحصیل، مصونیت مالکیت و استقلال قضات را به همراه داشت.<ref>{{پک/بن|۱۰۳|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی|ف=متمم قانون اساسی مشروطه}}</ref>
• قائممقام فراهانی: تلاش برای افزایش توان دفاعی کشور
== چالشها ==
از دیدگاه تعدادی از تحلیلگران، تسلط روشنفکران غربزده بر مجلس و تهیشدن تدریجی نظام سیاسی از مبانی مورد نظر نیروهای مذهبی، زمینهساز کنارهگیری بخشی از مردم از ادامه همراهی با نهضت مشروطه شد.<ref>{{پک|شیرمحمدی|۱۳۸۵|ک=فصلنامه حوزه|ف=درآمدی بر ماهیت مشروطیت و نقش آ ن در تکوین تمدن اسلامی|ص=۱۷۰–۱۷۴}}</ref> مستبدان پیشین با تظاهر به مشروطهخواهی، به تدریج قدرت را در دست گرفتند و استبداد را به نام حکومت مشروطه ادامه دادند.<ref>{{پک|امامخمینی|۱۳۸۹|ک=صحیفه امام خمینی|ص=171 و 242|ج=۱۸}}</ref> قانون اساسی مشروطه اگرچه گامی در جهت محدودیت استبداد بود، اما در متن اولیهٔ آن خاستگاه قدرت همچنان شاه معرفی شده و مشروطه بهعنوان هدیهٔ پادشاه به مردم تلقی میشد. به نظر محققان این نهضت نتوانست انتخابات واقعی را نهادینه کند؛ در دوران مشروطه و در دورهٔ [[رضاشاه]]، مجالس ششم تا دوازدهم بهطور کامل تشریفاتی و در جهت تأیید اوامر پادشاه عمل میکردند<ref>{{پک|کاتوزیان|۱۳۹۳|ک=تضاد دولت و ملت ایران|ص=۲۳۰|ج=}}</ref> و در دورهٔ [[محمدرضا پهلوی]] نیز از ۱۳۳۲ش، نمایندگان مجلس توسط کمیسیونی منتخب دربار انتخاب میشدند و مشارکت عمومی به ابزاری برای تأمین خواستهای ملوکانه تبدیل شد.<ref>{{پک|فردوست|شهبازی|۱۳۸۷|ک=ظهور و سقوط سلطنت پهلوی|ص=۲۵۷|ج=۱}}</ref>
• امیرکبیر: اصلاحات همهجانبه و تأسیس مدرسه دارالفنون
=== اختلاف مشروطه و مشروعهخواهی ===
|• ورود علوم و فنون جدید به کشور<ref>آبراهامیان، ایران مدرن، 1397ش، ص82.</ref>
[[پرونده:نهضت مشروطه۳.png|جایگزین=شیخ فضلالله نوری بر چوبه دار|بندانگشتی|شیخ فضلالله نوری از رهبران جریان مشروعهخواهی بر چوبه دار]]
پس از صدور فرمان مشروطیت، میان رهبران دینی نهضت بر سر محتوای نظام سیاسی نوین اختلاف نظر پدید آمد و آنان به دو گروه '''مشروطهخواه''' و '''مشروعهخواه''' تقسیم شدند. علمای مشروطهخواه به رهبری [[آخوند خراسانی]] و [[میرزای نائینی]]، مشروطه را ابزاری برای محدودساختن قدرت استبدادی و اجرای احکام شریعت در چارچوب نهادهای نوین میدانستند و با استناد به منابع فقهی، نظام مشروطه را با اصول شیعی سازگار تلقی میکردند. در مقابل، علمای مشروعهخواه با مشاهده نفوذ غربگرایان در تدوین قانون اساسی و انتشار افکار سکولار در مطبوعات، بر لزوم انطباق کامل قوانین با احکام الهی تأکید کردند و اصولی چون آزادی مطبوعات و برابری حقوقی را مغایر با شرع دانستند. این اختلاف که ریشه در تفاوت برداشت از ماهیت مشروطه و کارکردهای آن داشت، به تدریج به شکاف عمیقی در صفوف مشروطهخواهان انجامید و زمینهساز چالشهای بعدی در روند این نهضت شد.<ref>{{پک|اسماعیلی|13 مرداد 1400|ک=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=تأملی بر چرایی تفاوت نظر میان علمای مشروطه خواه و مشروعه خواه}}</ref> در پی بروز اختلافات میان مشروطهخواهان و مشروعهخواهان، [[شیخ فضلالله نوری]] که از رهبران جریان مشروعهخواهی بود، با تشکیل دادگاهی به ریاست [[ابراهیم زنجانی]] که [[سید روحالله خمینی]] از وی بهعنوان منحرف روحانینما یاد کرده است،<ref>{{پک|خمینی|۱۳۸۹|ک=صحیفه امام خمینی|ص=۱۷۵|ج=ج۱۸}}</ref> به اتهام [[افساد فیالارض]] محاکمه شد. دادگاه او را به [[اعدام]] محکوم کرد و در [[۹ مرداد]] ۱۲۸۸ش در [[میدان امام خمینی (تهران)|میدان توپخانه]] تهران به دار آویخته شد.<ref>{{پک|ملکزاده|۱۳۷۳|ک=تاریخ انقلاب مشروطیت ایران|ص=۱۲۷۱|ج=۶–۷}}</ref> این رویداد که به باور صاحبنظران با جوسازیهای سیاسی و حمایت خارجی و برخی جریانهای مخالف روحانیت همراه بود، به تضعیف جایگاه علما انجامید. گزارشها حاکی از آن است که وقایع مربوط به اعدام شیخ فضلالله نوری در [[حوزه علمیه نجف]] نیز بهگونهای منعکس شد که صدای اعتراضی در حمایت از وی برنیامد و این امر بر انزوای جریان مشروعهخواهی افزود.<ref>{{پک/بن|۱۰۲|ک=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=راز بر دار شدن شیخ فضلالله نوری}}</ref>
• توقف فرآیند اصلاحات از داخل با قتل امیرکبیر و انتقال این حرکت به حلقههای خارج از حکومت<ref>دهقانی، تاریخ مردم ایران در دورۀ قاجاریه، 1392ش، ص191.</ref>
=== دخالت انگلستان و روسیه ===
|-
انگلستان که ایران را بهعنوان دروازهٔ هندوستان و مانعی در برابر نفوذ روسیه به این مستعمره میدانست، بهطور طبیعی خواهان تداوم ضعف ایران بود. این کشور در مراحل نخستین جنبش مشروطه، با گشودن درهای سفارت به روی بستنشینان و جلب اعتماد مشروطهخواهان، درصدد هدایت حرکت آنان به مسیری همسو با منافع خود برآمد و زمینه را برای انتقال رهبری از علما به نیروهای وابسته به سفارت فراهم کرد.<ref name=":0">{{پک|رهنما|امیری|صالح|۱۳۹۸|ک=مطالعات انقلاب اسلامی|ف=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|ص=۱۴۰–۱۴۱}}</ref> پس از آنکه انگلستان موقعیت خود را در میان آزادیخواهان استحکام بخشید، با انعقاد قرارداد ۱۹۰۷م ایران را به مناطق نفوذ روسیه و انگلستان تقسیم کرد و در عمل دست روسیه را برای مقابله با مشروطه باز گذاشت.<ref name=":03">{{پک|رهنما|امیری|صالح|۱۳۹۸|ک=مطالعات انقلاب اسلامی|ف=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|ص=۱۴۳–۱۴۱}}</ref> روسیه نیز که از ابتدا با هرگونه حرکت آزادیخواهانه در ایران مخالف بود، با اتخاذ مواضع خصمانه و حمایت از محمدعلیشاه، به براندازی نظام مشروطه یاری رساند و با بمباران مجلس و اعمال فشارهای نظامی در مناطق شمالی، به تضعیف نیروهای انقلابی پرداخت. دو کشور پس از فتح تهران و خلع محمدعلیشاه، ضمن به رسمیت شناختن احمدشاه، با حمایت از کابینههای وابسته و ایجاد موانع بر سر راه استقلال مالی و اداری ایران، مشروطه را در مسیری قرار دادند که با کودتای ۱۲۹۹ش و استقرار حکومت پهلوی، آخرین نشانههای آن از میان رفت.<ref name=":04">{{پک|رهنما|امیری|صالح|۱۳۹۸|ک=مطالعات انقلاب اسلامی|ف=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|ص=۱۴۴–۱۴۶}}۱۴۴–۱۴۶</ref>
|'''بازتاب حوادث بینالمللی'''
|تاثیرپذیری جامعه از رویدادهای جهانی مانند شکست روسیه از ژاپن، انقلاب ضد تزاری در روسیه و مقاومت مردم ترانسوال آفریقای جنوبی در برابر بریتانیا.
|• تطبیق پیشرفتهای ساختاری مشروطه در ژاپن با وضعیت ایران
• تشدید نارضایتی از بیکفایتی پادشاهان قاجار در قیاس با تحولات جهانی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص272.]</ref>
== ادبیات نهضت مشروطه ==
|}
ادبیات مشروطه با رویکردی نوین به سمت سادهنویسی، مردمگرایی و نقد اجتماعی حرکت کرد. این ادبیات با استفاده از ابزارهایی چون [[روزنامهنگاری]]، [[نمایشنامهنویسی]] و طنز، به بستری برای طرح مفاهیم تازهای چون [[آزادی]]، قانون، [[وطن]] و [[عدالت]] تبدیل شد و زبان را از پیچیدگیهای سنتی به سمت گفتار عامیانه و قابلفهم برای تودههای مردم سوق داد. شاعران و نویسندگان این دوره، با نگرشی انتقادی و متعهدانه، ادبیات را از محافل درباری خارج کرده و به ابزاری برای آگاهیبخشی عمومی و نقد استبداد و نابسامانیهای سیاسی-اجتماعی بدل ساختند.<ref>{{پک|یاحقی|۱۳۹۴|ک=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=ادبیات مشروطه}}</ref> [[ملکالشعرای بهار]] تاریخچه نضهت مشروطه را در یک قصیدهٔ بلند روایت کرده که با ابیات زیر آغاز میشود:<ref>{{پک|ملکالشعرا بهار||ک=وبسایت گنجور|ف=تاریخچه انقلاب مشروطه}}</ref>
== نهضت مشروطه ==
{{شعر جدید
ایران در اوایل دهه ۱۲۸۰ش، شاهد یک رشته رویدادهای پیدرپی بود که نارضایتی عمومی را به اوج رساند و به نهضت مشروطه منجر شد:
| متن =
دریغا که بگذشت عهد جوانی\\درآمد ز در پیری و ناتوانی
جوانی به راه وطن دادم از کف\\دریغا وطنرفتو طیشد جوانی
وگر بازگردد وطن بار دیگر\\نیارد جوانی به ما ارمغانی
دو ده ساله بودم که آشفت ایران\\برآمد ز ری بانگ عالی و دانی
به مشروطه بر پیشوایان شیعه\\بدادند فتوی و گشتند بانی
دو سال دگر انقلابی بپا شد\\که شه عهد بشکست در ملکرانی
}}
* انتشار عکس مسیو نوز، رئیس بلژیکی گمرک ایران، در لباس روحانیت و در حال رقص، خشم مذهبی مردم را برانگیخت؛
== بازنمایی و آثار پیرامون نهضت مشروطه ==
* به چوببستن چند تاجر خوشنام تهران توسط علاءالدوله، حاکم تهران، اعتراض بازار را در پی داشت؛
نهضت مشروطه به عنوان نقطه عطفی در [[تاریخ معاصر ایران]]، موضوع پژوهشهای مکتوب و بازنماییهای هنری متعددی بوده است که بازتابدهندهٔ تکثر رویکردها نسبت به این رویداد تاریخی است.
* کشتهشدن طلبه جوانی به نام سید عبدالحمید در درگیری با نیروهای دولتی و سپس تیراندازی نظامیان به جمعیت تشییعکننده، تهران را به آشوب کشید. در واکنش به این رویدادها، ایران صحنه بستنشینیهای گستردهای شد: نخست تحصن در مسجد شاه، سپس هجرت صغری به حرم عبدالعظیم، هجرت کبری به قم و همزمان بستنشینی گروهی از تجار و علما در سفارت انگلیس؛
* مظفرالدین شاه در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش فرمان مشروطه را صادر کرد و در ایران مجلس شورای ملی، قانون اساسی و تفکیک قوا تأسیس شد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص269-270.]</ref>
=== نیروهای اجتماعی فعال مشروطه ===
=== کتابشناسی و مطالعات نظری ===
* '''عالمان دین:''' روحانیون در مواضع گوناگون (مشروطهخواه، مشروعهخواه و میانه) انگیزههای متفاوتی داشتند. اما به گفته پژوهشگران، با شروع عصر قاجار و بهویژه در آستانۀ مشروطه، جایگاه سابق روحانیت در معرض تهدید قرار گرفت. نهادهای آموزشی و حقوقی جدیدی شکل گرفت که در رقابت با نهادهای سنتی روحانیت قرار داشت. اصلاحگرانی مانند امیرکبیر با برخی آیینهای مذهبی مخالفت میکردند و روشنفکران و روزنامهها در آگاهیبخشی به مردم با روحانیون رقابت داشتند. هر اصلاحی که در این دوره صورت میگرفت، به تدریج از نقش علما میکاست. با این حال، نفوذ معنوی و پایگاه مردمی روحانیت در ایران دوره مشروطه همچنان پابرجا ماند. علما در نزد مردم محترم شمرده میشدند و توانستند نقش محوری خود را در بسیج تودهها و رهبری نهضت مشروطه ایفا کنند. این پایگاه دینی، مرجعیت روحانیت را در جامعۀ ایران تداوم بخشید و زمینهساز حضور فعال آنان در تحولات سیاسی-اجتماعی این دوره شد<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2007345/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D9%85%D9%82%D8%A7%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%B5%D9%81%D9%88%DB%8C%D9%87-%D9%88-%D9%82%D8%A7%D8%AC%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D8%B8%D8%B1%DB%8C%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C%D9%88 ذوالفقاری و دیگران، «بررسی مقایسه ای سرمایههای روحانیت در دوره صفویه و قاجاریه(با استفاده از نظریه بوردیو) مقاله»، 1399ش، ص136-137.]</ref>
پژوهشهای متعددی در ابعاد تاریخی، سیاسی و فرهنگی دربارهٔ مشروطه تألیف شده است؛ از آثار شاخص تاریخی میتوان به تاریخ بیداری ایرانیان، نوشته ناظمالاسلام کرمانی، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، نوشته مهدی ملکزاده و نوشتههای ادوارد براون، [[احمد کسروی]] و یرواند آبراهامیان اشاره کرد. در حوزهٔ اندیشه سیاسی، آثاری چون تنبیه الأمة و تنزیه الملة، نوشته میرزای نائینی و حرمت مشروطه، نوشته شیخ فضلالله نوری، مبانی فقهی و نظری موافقان و مخالفان را تبیین کردهاند. همچنین کتابهایی نظیر بنیاد فلسفه سیاسی در ایران و مشروطه ایرانی به تحلیل پیشزمینههای نظری این جنبش پرداختهاند.<ref>{{پک/بن|۱۰۱۲|ک=پایگاه اطلاعرسانی حوزه|ف=کتابشناسی نهضت مشروطیت ایران}}</ref>
* '''روشنفکران:''' این جریان که بهطور عمده متأثر از پیشرفتهای غرب بود، در نشر مفاهیم مشروطهخواهی و قانونطلبی، بهویژه در آذربایجان، نقشی چشمگیر ایفا کرد. روشنفکران به دو دسته وابسته به دربار و هوادار انقلاب تقسیم میشدند.
* '''بازرگانان:''' بازرگانان که از سیاستهای اقتصادی دولت و رقابت خارجی زیان دیده بودند، با حمایت مالی از بستنشینیها و مجلس، نقشی مهم ایفا کردند، اما با تداوم نهضت مشروطه، بخش اعظم آنان بهدلیل نگرانی از بیثباتی، حمایت خود را پس گرفتند.
* '''پیشهوران و اصناف:''' این گروه پشتوانه تودهای نهضت مشروطه و از بستنشینی تهران تا مقاومت تبریز، پیشگام مبارزات بودند.
* '''کارگران:''' جنبش کارگری با مشروطه پدید آمد و از آن حمایت کرد، اما بهدلیل تعداد محدود، نتوانست نقش تعیینکنندهای ایفا کند.
* '''زنان:''' زنان با سخنرانی، تأسیس انجمنها، شرکت در نبردها (با پوشش مردانه) و کفنپوشی در برابر اولتیماتوم روسیه، حضوری فعال داشتند و نهضت حقوق زنان ریشه در این دوره دارد، هر چند به حق رأی نرسیدند.
* '''ایلات و عشایر:''' ایلات با ساختار اطاعتمحور و نیروی مسلح، بازیگران مهم تحولات بودند؛ برخی در خدمت محمدعلی شاه و برخی دیگر (مانند بختیاریها) در حمایت از مشروطه عمل کردند.
* '''دهقانان:''' دهقانان بهدلیل سلطۀ مالکان، پراکندگی و فقدان سازماندهی، نتوانستند حضوری پایدار و مؤثر داشته باشند، هر چند در موارد محدودی دست به اقدامات محلی زدند.
* '''اردوی ضد مشروطیت:''' درباریان، شاهزادگان، مستمریبگیران و بهویژه طبقه زمیندار و اعیان، با تهدیدشدن منافع خود (مانند لغو تیولداری)، به صف مخالفان پیوستند و از ۱۲۸۸ش، برخی از آنان (مانند سپهدار تنکابنی) حتی رهبری مشروطه را در دست گرفتند.<ref>[https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/127518 «نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.]</ref>
=== فرازونشیبهای نهضت مشروطه ===
=== سینما و مستند ===
ایران در سالهای پس از صدور فرمان مشروطه، با فرازونشیبهای متعددی روبهرو بود. اختلاف میان دو دیدگاه درباره قانون اساسی (تدوین بر اساس موازین اسلامی یا الگوهای غربی) به تفرقه انجامید و شیخ فضلالله نوری که خواستار «مشروطه مشروعه» (حکومت مبتنی بر شرع) بود، با مشروطهخواهان به مخالفت پرداخت و سرانجام اعدام شد. با مرگ مظفرالدین شاه و روی کار آمدن محمدعلی شاه (مخالف مشروطه)، ایران وارد دوره استبداد صغیر (۱۲۸۷-۱۲۸۸ش) شد؛ مجلس به توپ بسته شد و آزادیخواهان دستگیر، تبعید یا اعدام شدند. یک سال بعد، مشروطهخواهان تبریز، گیلان و اصفهان با فتح تهران، محمدعلی شاه را خلع کردند، اما ایران همچنان از مداخله روسیه و انگلیس رنج میبرد. در نهایت، ایران در ۱۳۰۴ش با کودتای رضاخان و استقرار سلطنت پهلوی، از مسیر اولیه مشروطه خارج شد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص-271270.]</ref>
بازتاب مشروطه در هنرهای تصویری با نقدهای متفاوتی همراه بوده است. برخی سینماگران و منتقدان، آثاری چون فیلم ستارخان، سریالهای معمای شاه و ایراندخت را بهدلیل جابجایی در نقش قهرمانان و بازنمایی ناقص واقعیتهای تاریخی نقد کردهاند.<ref>{{پک|اسدی|۱۶ مرداد ۱۴۰۳|ک=وبسایت روزنامه آگاه|ف=مشروطه در سینما و تلویزیون}}</ref> در مقابل، مستندهایی همچون روایتی از مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۷|ک=وبسایت ایرانداک فیلم|ف=روایتی از مشروطه}}</ref> تا مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۶|ک=وبسایت مظوم|ف=تا مشروطه (1396)}}</ref> بهارستان خانه ملت، کوپریتو، آینه خیال و صف و چند خردهروایت از قرن اخیر، از آثاری بوده که کوشیدهاند با رویکردی متفاوت، ابعاد کمتر دیدهشده این رویداد تاریخی را واکاوی کنند.<ref>{{پک/بن|۱۰۸|ک=وبسایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی|ف=آثار - انقلاب مشروطه}}</ref><gallery>
پرونده:نهضت مشروطه۴.jpg|کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
پرونده:نهضت مشروطه۵.jpg|نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
پرونده:نهضت مشروطه۷.png|تصویری از مشروطهطلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
</gallery>
=== یادمانها و مناسبتها ===
* '''خانه مشروطه تبریز:''' منزل سابق مهدی کوزهکنانی که در جریان محاصره تبریز مرکز فرماندهی مبارزان بود، در سال ۱۳۵۴ش در [[آثار ملی ایران|فهرست آثار ملی]] ثبت و از سال ۱۳۷۵ش به عنوان [[خانه مشروطه (تبریز)|موزه مشروطه]] بازگشایی شد.<ref>{{پک/بن|م۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=خانه مشروطه تبریز» مرکز فرماندهی قیام مشروطه+فیلم}}</ref>
* '''روز تهران:''' [[۱۴ مهر]] به مناسبت سالروز امضای متمم قانون اساسی در سال ۱۲۸۶ش که تهران رسماً به پایتختی برگزیده شد، در تقویم رسمی به نام [[روز تهران]] نامگذاری شده است.<ref>{{پک/بن|م۵|ک=اعتماد آنلاین|ف=روز تهران چه روزی است و چرا؟}}</ref>
* '''سالروز صدور فرمان مشروطیت:''' ۱۴ مرداد، سالگرد صدور فرمان مشروطیت توسط [[مظفرالدینشاه]] در سال ۱۲۸۵ش، بهعنوان نقطه عطفی در [[تاریخ معاصر ایران]] و آغاز حاکمیت قانون گرامی داشته میشود.<ref>{{پک/بن|م۲|ک=وبسایت عصر ایران|ف=14 مرداد و 14 کتاب دربارهٔ مشروطه در آغاز 120 سالگی انقلاب ایرانیان برای حاکمیت قانون}}</ref> بههمین مناسبت در صدمین سالگرد این رویداد، تمبر یادبودی توسط شرکت پست منتشر گردید.<ref>{{پک/بن|م۳|ک=وبسایت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات|ف=صدسالگی مشروطه بر تمبر ماندگار شد}}</ref>
== تحولات نهادی، اجتماعی و هویتی ایران در دوره مشروطه ==
== پانویس ==
به نظر محققان ایران در دورۀ مشروطه شاهد تأسیس نهادهای تازهای بود: تبدیل نظریه شاهمحوری به قانونمحوری، تأسیس مجلس شورای ملی به عنوان نخستین نهاد قانونگذاری منتخب مردم، تدوین نخستین قانون اساسی کشور و متمم آن، رسمیتیافتن تفکیک قوا، و ورود مفاهیمی چون آزادی، عدالت، برابری و انتخابات به گفتمان عمومی. همچنین در ایران این دوره، مطبوعات و روزنامهها از جمله حبلالمتین، قانون و صور اسرافیل نقش مهمی در آگاهیبخشی عمومی ایفا کردند، احزاب و انجمنهای سیاسی نخستین گامهای خود را برداشتند و زنان با تشکیل انجمنهای مخفی و حضور در عرصه عمومی مانند بیبیمریم بختیاری در فتح تهران، پایههای نهضت حقوق زنان را بنا نهادند.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص279.]</ref> متمم قانون اساسی (مصوب ۱۲۸۶ش) مؤلفههای هویتی تازهای را در این دوره تعریف کرد: اعلام دین اسلام بهعنوان دین رسمی و تشیع بهعنوان مذهب رسمی کشور، نظارت مجتهدان بر قوانین مجلس، تعیین تهران بهعنوان پایتخت، معرفی پرچم سهرنگ شیر و خورشید، حاکمیت ملت، برابری در برابر قانون، آزادی اجتماعات، آزادی تحصیل، مصونیت مالکیت و استقلال قضات.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/law/show/133414 «متمم قانون اساسی مشروطه»، وبسایت مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی.]</ref> پژوهشگران معتقدند دستآوردهای ایران در دوره مشورطه، اگرچه در استبداد پهلوی تضعیف شد، اما به نقطۀ عطفی در تاریخ سیاسی کشور تبدیل شد که مفاهیم و نهادهای آن بعدها در انقلاب اسلامی ایران نیز بازتاب یافت.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%88%D9%84%D9%81%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B4%DA%A9%D9%84-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%A7%D9%86%D9%82%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86 همراهی و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، 1400ش، ص279.]</ref>
{{پانویس}}
== چالشهای ایران در دوره مشروطه ==
برخی پژوهشگران در مقابل پیشرفتهای نسبی دراین دوره، به چالشهای اشاره کردهاند که ایران در دوره مشروطه و پس از آن با آنها مواجه شد:
* نفوذ اندیشههای غربی: از دیدگاه این تحلیلگران، تسلط روشنفکران غربزده بر مجلس و تهی شدن تدریجی نظام سیاسی از مبانی مورد نظر نیروهای مذهبی، زمینهساز کنارهگیری بخشی از مردم از ادامه همراهی با نهضت مشروطه شد.<ref>شیرمحمدی، درآمدی بر ماهیت مشروطیت و نقش آن در تکوین تمدن اسلامی، 1385ش، ص۱۸۸.
</ref>
* نفوذ افکار استبدادی: مستبدان پیشین با تظاهر به مشروطهخواهی، به تدریج قدرت را در دست گرفتند و استبداد را به نام حکومت مشروطه ادامه دادند.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج18، ص171 و 242
</ref>
* تضعیف روند اسلامی: ترور و حذف روحانیانی که بر اسلامیبودن نهضت مشروطه تأکید داشتند<ref>امامخمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج7، ص459.</ref> و همچنین عدم حمایت کافی علما از مشروعهخواهانی چون شیخ فضلالله نوری (که به اعدام وی انجامید)، از عوامل انحراف مشروطه از اهداف اولیه آن ارزیابی شده است.<ref>امامخمینی، صحیفه، ۱۸/۲۴۸.
امامخمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج18، ص248.</ref>
* بروز تفرقه میان رهبران: اختلاف میان روحانیان و روشنفکران و نیز در میان خود علما، آسیبپذیری حرکت را افزایش داد<ref>امامخمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج18، ص170-171.</ref> و فرقهگرایی و ایجاد احزاب گوناگون، زمینه را برای نفوذ قدرتهای خارجی فراهم آورد.<ref>امامخمینی، صحیفه امام، ۱۳۸۹ش، ج4، ص337.
</ref>
* دخالت بیگانگان: روسیه و انگلستان با تأثیرگذاری بر تدوین قانون اساسی (از جمله اقتباس از مجموعه حقوق بلژیک) و کاستن از جایگاه احکام اسلامی در نظام سیاسی نوپا، در شکلگیری گرفتاریهای بعدی ایران نقش داشتند.<ref>امامخمینی، ولایت فقیه، حکومت اسلامی، ۱۳۸۸ش، ص13-15.</ref>
* قانون اساسی در خدمت سلطنت: قانون اساسی مشروطه اگرچه گامی در جهت محدودیت استبداد بود، اما در متن اولیه آن خاستگاه قدرت همچنان شاه معرفی شده و مشروطه بهعنوان هدیه پادشاه به مردم تلقی میشد. در دوره پهلوی، اصلاحات قانون اساسی (۱۳۰۴ش، ۱۳۲۸ش و ۱۳۴۶ش) بهطرو عمده در جهت افزایش اختیارات شاه و تحکیم سلطنت انجام گرفت.<ref>[https://www.pasokhgoo.ir/content/%D8%B9%D9%86%D8%A7%D8%B5%D8%B1-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%B4%D8%B1%D9%88%D8%B7%D9%87-%D9%88-%D9%BE%D9%87%D9%84%D9%88%DB%8C «عناصر اجتماعی و سیاسی دوران مشروطه و پهلوی»، وبسایت مرکز ملی پاسخگویی به سولات دینی.]</ref>
* انتخابات تشریفاتی: در دوره رضاشاه، مجالس ششم تا دوازدهم بهطور کامل تشریفاتی و در جهت تأیید اوامر پادشاه عمل میکردند.<ref>کاتوزیان، تضاد دولت و ملت ایران، 1393ش، ص230.</ref> در دوره محمدرضا پهلوی نیز از ۱۳۳۲ش، نمایندگان مجلس توسط کمیسیونی منتخب دربار انتخاب میشدند و مشارکت عمومی به ابزاری برای تأمین خواستهای ملوکانه تبدیل شد.<ref>فردوست و شهبازی، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، 1387ش، ج1، ص257.</ref>
==پانویس==
{{پانویس}}
=منابع=
=منابع=
{{آغاز منابع}}
* {{یادکرد وب|عنوان=آثار - انقلاب مشروطه|نشانی=https://defcapp.ir/MovieCats/217/1|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۸}}|وبگاه=وبسایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=آشوری|نام=داریوش|عنوان=دانشنامه سیاسی|سال=۱۳۶۶|مکان=تهران|ناشر=سهروردی و مروارید}}
* {{یادکرد وب|عنوان=احمد شاه قاجار|نشانی=https://psri.ir/?id=nppnl9by|تاریخ=۸ اسفند ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۲۰۰}}|وبگاه=مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مشروطه در سینما و تلویزیون|نشانی=https://www.agaah.ir/news/5809/مشروطه-در-سینما-و-تلویزیون|تاریخ=۱۶ مرداد ۱۴۰۵|تاریخ بازبینی=۲۲ تیر ۱۴۰۵|کد زبان=|وبگاه=وبسایت رزونامه آگاه|نام خانوادگی۱=اسدی|نام۱=فاطمه}}
* {{یادکرد وب|عنوان=تأملی بر چرایی تفاوت نظر میان علمای مشروطه خواه و مشروعه خواه|نشانی=https://psri.ir/?id=tgdphzm5|تاریخ=۱۳ مرداد ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۸}}|وبگاه=مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|نام خانوادگی=اسماعیلی|نام=حمید رضا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=انقلاب مشروطه؛ تغییر فکرها و ساختارها در جامعه ایران|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/4048650/انقلاب-مشروطه-تغییر-فکرها-و-ساختارها-در-جامعه-ایران|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۳۹۶|تاریخ بازبینی=۵ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|حبیبی}}|وبگاه=خبرگزاری مهر}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=باسورث|نام=کلیفورد ادموند|عنوان=سلسلههای اسلامی جدید: راهنمای گاهشماری و تبارشناسی|سال=۱۳۸۱|مکان=تهران|ناشر=مرکز بازشناسی اسلام و ایران|کوشش=|مترجم=فریدون بدرهای}}
* {{یادکرد وب|عنوان=بیانات در دیدار مردم قم|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=35367|تاریخ=۱۹ دی ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۵}}|وبگاه=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای}}
* {{یادکرد وب|عنوان=حذف علما در مشروطه|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/newspart-index?tid=3822|تاریخ=۹ اردیبهشت ۱۳۸۵|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۶}}|وبگاه=پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=خمینی|نام=سید روحالله|عنوان=صحیفه امام خمینی|سال=۱۳۸۹|مکان=تهران|ناشر=موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=خوشحال|نام۱=امیر|تاریخ=۱۳۹۳|عنوان=تشریح دلایل وقوع نهضت مشروطه، اهداف آن و دلایل ناکامی آن در دهههای بعد از آن|ژورنال=تغییرات اجتماعی - فرهنگی|دوره=یازدهم|شماره=۴۳|صفحات=۶۸–۸۴|نام۲=فریدون|نام خانوادگی۲=شایسته}}
* {{یادکرد وب|عنوان=دیدگاه امام خمینی دربارهٔ قانون اساسی مشروطه چه بود؟|نشانی=http://www.imam-khomeini.ir/fa/NewsPrint.aspx?ID=20644|تاریخ=۱۲ آذر ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۱}}|وبگاه=پرتال امام خمینی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=رهنما|نام۱=شهرام|تاریخ=۱۳۹۸|عنوان=تأملی بررابطه انگلستان با نهضت مشروطه ایران (بررسی نقش انگلستان در ناکامی مشروطه)|پیوند=https://www.ensani.ir/fa/article/415176/تأملی-بررابطه-انگلستان-با-نهضت-مشروطه-ایران-بررسی-نقش-انگلستان-در-ناکامی-مشروطه-|ژورنال=مطالعات انقلاب اسلامی|دوره=۱۶|شماره=۵۷|صفحات=۲۱۵–۲۳۳|نام۲=علی|نام خانوادگی۲=امیری|نام۳=مهدی|نام خانوادگی۳=صالح}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه|نشانی=https://www.psri.ir/?id=dxddkw14|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|وبگاه=بسایت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای سیاسی|نام خانوادگی=رضایی|نام=علی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سندی دربارهٔ انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/271637/سندی-درباره-انقراض-سلطنت-قاجار-در-کتابخانه-مجلس|تاریخ=15 آبان 1402|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۱}}|وبگاه=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=شمیم|نام=علیاصغر|عنوان=ایران در دوره سلطنت قاجار|سال=۱۳۸۷|مکان=تهران|ناشر=بهزاد|کوشش=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=راز بر دار شدن شیخ فضلالله نوری|نشانی=https://psri.ir/?id=2kg2qy5b|تاریخ=۱۱ مرداد ۱۳۹۹|تاریخ بازبینی=۲۱ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۲}}|وبگاه=وبسایت مؤسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=روز تهران چه روزی است و چرا؟|نشانی=https://www.etemadonline.com/بخش-اجتماعی-23/740343-روز-تهران|تاریخ=۱۵ مهر ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۵}}|وبگاه=اعتماد آنلاین}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=شیرمحمدی|نام۱=محمدمهدی|تاریخ=۱۳۸۵|عنوان=درآمدی بر ماهیت مشروطیت و نقش آن در تکوین تمدن اسلامی|پیوند=https://ensani.ir/fa/article/84271/درآمدى-بر-ماهیت-مشروطیت-و-نقش-آ-ن-در-تکوین-تمدن-اسلامى|ژورنال=مجله حوزه|شماره=۱۳۷|صفحات=۱۷۰–۱۷۹|دوره=۲۳}}
* {{یادکرد وب|عنوان=چرا مشروطهخواهان سفارت انگلیس را برای تحصن برگزیدند؟|نشانی=https://www.iichs.ir/fa/article/25463/چرا-مشروطه-خواهان-سفارت-انگلیس-تحصن-برگزیدند|تاریخ=1403|تاریخ بازبینی=24 تیر 1405|کد زبان=|وبگاه=وبسایت پژوهشکده تاریخ معاصر|نام خانوادگی۱=صابری|نام۱=یوسف}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=طلوع فکور|نام۱=هانیه|تاریخ=۱۳۹۸|عنوان=توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1554957/توسعه-نیافتگی-ایران-با-تکیه-بر-نقش-عهدنامه-های-گلستان-و-ترکمانچای|ژورنال=تاریخ پژوهی|شماره=۷۷|صفحات=۷۳–۹۴}}
* {{یادکرد وب|عنوان=صدسالگی مشروطه بر تمبر ماندگار شد|نشانی=https://tadra.ict.gov.ir/fa/newsagency/479/صدسالگی-مشروطه-بر-تمبر-ماندگار-شد|تاریخ=۱۶ مرداد ۱۳۸۵|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۳}}|وبگاه=وبسایت وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صفری|نام۱=سهیلا|تاریخ=۱۳۸۸|عنوان=ویژگیهای دولت مشروطه در ادبیات نشریههای مشروطهخواه تهران|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/782263/ویژگی-های-دولت-مشروطه-در-ادبیات-نشریه-های-مشروطه-خواه-تهران|ژورنال=تاریخ پژوهان|شماره=۱۹|صفحات=۸۹–۱۱۷}}
* {{یادکرد کتاب|عنوان=ظهور و سقوط سلطنت پهلوی|سال=۱۳۸۷|مکان=تهران|ناشر=اطلاعات|پیوند=|کوشش=|نام۱=حسین|نام۲=عبدالله|نام خانوادگی۱=فردوست|نام خانوادگی۲=شهبازی|پیوند نویسنده۱=|پیوند نویسنده۲=|دوره=۱|شابک=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران|نشانی=https://ical.ir/library–news/فرمان-مشروطیت،-آغازی-بر-تحول-سیاسی-ایران/407|تاریخ=13 مرداد 1404|تاریخ بازبینی=۷ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۰}}|وبگاه=وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=فیروز|نام۱=راد|تاریخ=۱۳۹۳|عنوان=تحلیل جامعه شناختی ماهیت، علل وقوع و پیامدهای جنبش مشروطیت در ایران|پیوند=http://ensani.ir/fa/article/385529/|ژورنال=مطالعات ایرانی|دوره=یازدهم|شماره=۴۰|صفحات=۷۸–۹۱|نام۲=جواد|نام خانوادگی۲=شیخی}}
* {{یادکرد دانشنامه|نام خانوادگی=قریشی کرین|نام=سید حسن|مدخل=نهضت مشروطه|دانشنامه=دانشنامه امام خمینی|سال=۱۴۰۰|ناشر=مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی|مکان=تهران|کوشش=سید ضیا مرتضوی|پیوند مدخل=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/2148467/نهضت-مشروطه|نام۲=پروین سادات|نام خانوادگی۲=قوامی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=کاتوزیان|نام=محمدعلی|عنوان=تضاد دولت و ملت ایران|سال=۱۳۹۳|مکان=تهران|ناشر=نی|کوشش=|مترجم=علیرضا طیب}}
* {{یادکرد وب|عنوان=مشروطه مشروعه آرزوی دیرین علما و مردم بود|نشانی=https://psri.ir/?id=i5o10j61|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۸}}|وبگاه=وبسایت مؤسسهٔ مطالعات و پژوهشهای سیاسی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=مصباح یزدی|نام=محمدتقی|عنوان=انقلاب اسلامی و ریشههای آن|سال=1395|مکان=قم|ناشر=موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی|کوشش=قاسم شباننیا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران|نشانی=https://www.cgie.org.ir/popup/fa/system/contentprint/127518|تاریخ=|تاریخ بازبینی=۵ خرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|۱۰۰}}|وبگاه=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=همراهی|نام۱=نعمتالله|تاریخ=۱۴۰۰|عنوان=تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران|پیوند=https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1884630/تاثیر-مولفه-های-سرمایه-اجتماعی-بر-روند-شکل-گیری-و-پیروزی-انقلاب-مشروطه-ایران|ژورنال=جامعهشناسی سیاسی ایران|دوره=چهارم|شماره=۱۴|صفحات=۲۶۶–۲۸۱|نام۲=شیوا|نام خانوادگی۲=جلالپور|نام۳=حامد|نام خانوادگی۳=محققنیا|نام خانوادگی۴=اکبرزاده|نام۴=فریدون}}
* {{یادکرد وب|عنوان=ادبیات مشروطه|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/70844/ادبيات-مشروطه---دكتر-محمدجعفر-ياحقي|تاریخ=۷ مرداد ۱۳۹۴|تاریخ بازبینی=۲۲ تیر ۱۴۰۵|کد زبان=|وبگاه=وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|نام خانوادگی۱=یاحقی|نام۱=جعفر}}
* {{یادکرد وب|عنوان=14 مرداد و 14 کتاب دربارهٔ مشروطه در آغاز 120 سالگی انقلاب ایرانیان برای حاکمیت قانون|نشانی=https://www.asriran.com/fa/news/1082810/14-مرداد-و-14-کتاب-دربارۀ-مشروطه-در-آغاز-120-سالگی-انقلاب-ایرانیان-برای-حاکمیت-قانون|تاریخ=۱۴ مرداد ۱۴۰۴|تاریخ بازبینی=۲۰ تیر ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|م۲}}|وبگاه=وبسایت عصر ایران}}
{{پایان منابع}}
* آبراهامیان، یرواند، ایران بین دو انقلاب، ترجمۀ احم گل محمد و محمد ابراهیم فتاحی، تهران، نشر نی، 1392ش.
[[رده:مصورسازی]]
* آبراهامیان، یرواند، ایران مدرن، ترجمۀ احم گل محمد و محمد ابراهیم فتاحی، تهران، نشر نی، 1397ش.
* امامجمعهزاده، سید جواد، «روحانیت شیعه و مقایسة سه دهه نقش آن پس از مشروطه و پس از انقلاب اسلامی»، فصلنامۀ شیعهشناسی، شمارۀ 39، 1391ش.
* امامخمینی، سیدروحالله، صحیفه امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، ۱۳۸۹ش.
* امامخمینی، سیدروحالله، ولایت فقیه، حکومت اسلامی، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، ۱۳۸۸ش.
* خارابی، فاروق، انجمنهای عصر مشروطه، تهران، موسسهی تحقیقات و توسعهی علوم انسانی، 1386ش.
* دهقانی، رضا، تاریخ مردم ایران در دورۀ قاجاریه، تهران، بنگاه ترجمعه و نشر کتاب پارسه، 1392ش.
* «دیدگاه امام خمینی دربارهی قانون اساسی مشروطه چه بود؟»، پرتال امام خمینی، تاریخ بازدید: 30 اردیبهشت 1405ش.
* ذوالفقاری، مهدی و دیگران، «بررسی مقایسه ای سرمایههای روحانیت در دوره صفویه و قاجاریه(با استفاده از نظریه بوردیو) مقاله»، مجلۀ جامعهشناسی سیاسی ایران، شمارۀ 12، 1399ش.
* رضایی، علی، «نگاهی به وضعیت ایران در عصر مشروطه»، وبسایت مؤسسۀ مطالعات و پژوهشهای سیاسی، تاریخ درج مطلب: '''14''' مرداد 1400ش.
* روحانی، سید حمید، نهضت امامخمینی، تهران، عروج، ۱۳۸۱ش.
* رهدار، احمد و دیگران، «بهارستان، مستقیم؛/ روایتی از مشروطه، جامعه شناسی و جایگاه تاریخ آن»، ماهنامۀ سوره، شمارۀ 57-58، 1390ش.
* «سندی درباره انقراض سلطنت قاجار در کتابخانه مجلس»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی، تاریخ درج مطلب: 15 آبان 1402ش.
* شمیم، علیاصغر، ایران در دوره سلطنت قاجار، تهران، بهزاد، چاپ اول، ۱۳۸۷ش.
* شیرمحمدی، محمدمهدی، «درآمدی بر ماهیت مشروطیت و نقش آن در تکوین تمدن اسلامی»، مجله حوزه، شماره ۱۳۷، ۱۳۸۵ش.
* طلوع فکور، هانیه، «توسعه نیافتگی ایران با تکیه بر نقش عهدنامههای گلستان و ترکمانچای»، مجلۀ تاریخ پژوهی، شمارۀ 77، 1398ش
* «عناصر اجتماعی و سیاسی دوران مشروطه و پهلوی»، وبسایت مرکز ملی پاسخگویی به سولات دینی، تاریخ درج مطلب: 14 بهمن 1403ش.
* فردوست، حسین و شهبازی، عبدالله، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، تهران، اطلاعات، 1387ش.
* «فرمان مشروطیت، آغازی بر تحول سیاسی ایران»، وبسایت کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، تاریخ درج مطلب: 13 مرداد 1404ش.
* فوران، جان، مقاومت شکنندۀ تاریخ تحولات اجتماعی ایران، ترجمه احمد تدین، تهران، موسسه خدمات فرهنگی رسا، 1396ش.
* قائم مقامی، جهانگیر، «سندی درباره سفارت یرملوف به ایران» مجلۀ بررسیهای تاریخی، شمارۀ 6، 1349ش.
* کاتوزیان، محمدعلی، تضاد دولت و ملت ایران، علیرضا طیب، تهران، نشر نی، 1393ش.
* «گزارش/ نگاهی به دستاوردهای انقلاب مشروطه در ايران»، خبرگزاری ایمنا، تاریخ درج مطلب: 14 مرداد 1394ش.
* «نیروهای اجتماعی مؤثر در انقلاب مشروطیت ایران / مریم ابراهیمی»، وبسایت مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی، تاریخ بازدید: 29 اردیبهشت 1405ش.
* همراهی، نعمتالله و دیگران، «تاثیر مولفههای سرمایه اجتماعی بر روند شکلگیری و پیروزی انقلاب مشروطه ایران»، مجلۀ جامعهشناسی سیاسی ایران، شمارۀ 14، 1400ش.
* ولیزاده، حیدر، «تکوین مفهوم ایران در عصر صفوی (با تأکید بر گفتمان شیعی)»، رساله دکتری، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، پژوهشکده اندیشه سیاسی، انقلاب و تمدن اسلامی، ۱۴۰۲ش.
نسخهٔ کنونی تا ۱ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۲:۰۴
نهضت مشروطه
آیین رونمایی از تمبر یکصدمین سالگرد نهضت مشروطه با حضور غلامعلی حداد عادل، رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، ۱۴ مرداد ۱۳۸۵.
نهضت مشروطه؛ جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر دورهٔ قاجار برای تبدیل سلطنت مطلقه به نظام مبتنی بر قانون و حاکمیت ملی.
نهضت مشروطه ایران، جنبشی اجتماعی-سیاسی در اواخر دوره قاجار است که با هدف تبدیل سلطنت مطلقه به نظامی مبتنی بر قانون، حاکمیت ملی و نهادهای نوین شکل گرفت. این نهضت که ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت، با رهبری علمای دین و همراهی روشنفکران، بازرگانان و اصناف، به صدور فرمان مشروطیت در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدینشاه انجامید و تأسیس مجلس شورای ملی و تدوین قانون اساسی را به همراه آورد. بااینحال، مخالفتهای محمدعلیشاه، اختلافات فکری میان جریانهای لیبرال، سوسیالیست و روحانیون و دخالت قدرتهای خارجی بهویژه روسیه و انگلستان، روند این نهضت را با چالش مواجه کرد و به انحراف و افول آن انجامید.
مفهومشناسی
نهضت در لغت بهمعنای قیام، خیزش و بیداری است[۱] و در اصطلاح به حرکت سازمانیافته و نسبتاً بادوامی اطلاق میشود که گروهی برای دستیابی به هدف اجتماعی-سیاسی معین بر اساس نقشی مشخص شکل میدهند.[۲] مشروطه نیز در فرهنگ سیاسی ایران به نوعی از حکومت گفته میشود که در آن وضع قوانین بر عهده مجلس است و دولت بهعنوان مجری قوانین عمل میکند که در مقابل حکومت استبدادی قرار دارد؛ از این رو مشروطهخواهی بهمعنای طرفداری از حکومت قانون و مخالفت با حکومت فردی و استبدادی است.[۳] نهضت مشروطه که در برخی منابع انقلاب مشروطه نیز نامیده شده، جنبش سیاسی-اجتماعی بود که در اواخر دورهٔ قاجار رخ داد و نظام حکومتی مبتنی بر سلطهٔ فردی پادشاه را به ساختاری قانونمحور تبدیل کرد.[۴]
تاریخچه
بر اساس دیدگاه پژوهشگران، مشروطه و نظریهٔ مشروطیت دستاورد قرن هجدهم میلادی است و نخستین تعبیرات از نظریه دولت مشروطه در آمریکا، فرانسه و انگلستان شکل گرفت، هرچند سابقهٔ بسیاری از اجزای آن در قرون وسطا نیز وجود داشت.[۵] واژهٔ مشروطه در نیمههای دوره سلطنت ناصرالدینشاه قاجار در ایران بهکار گرفته شد[۶] و سید محمد طباطبایی سنگلجی دوازده سال پیش از امضای فرمان مشروطیت به دست مظفرالدینشاه، از مشروطیت و مجلس شورای ملی سخن گفت.[۷][۸]
دورهٔ اجرایی این نهضت با صدور فرمان نظامنامهٔ مجلس شورای ملی در ۱۴ مرداد ۱۲۸۵ش توسط مظفرالدینشاه قاجار آغاز شد[۹][۱۰] و تا پایان سلطنت احمدشاه و انقراض سلسله قاجار در ۱۳۰۴ش ادامه یافت.[۱۱] در این بازه، سه پادشاه قاجار به ترتیب بر ایران حکومت کردند: مظفرالدینشاه (۱۲۷۵–۱۲۸۵ش) که گرچه با صدور فرمان مشروطه، نظام سیاسی جدید را قانونی کرد، اما چند روز پس از آن درگذشت. جانشین او، محمدعلیشاه (۱۲۸۵–۱۲۸۸ش) کوشید نظام مشروطه را برچیند، اما توسط مشروطهخواهان وادار به کنارهگیری و تبعید شد.[۱۲] آخرین شاه قاجار، احمدشاه، در سیزدهسالگی و در بحبوحهٔ آشفتگیهای پس از استبداد صغیر به سلطنت رسید. دورهٔ پادشاهی او با بحرانهای متعددی همچون اولتیماتوم روسیه به ایران، اشغال ایران در جنگ جهانی اول و قرارداد ۱۹۱۹م همراه بود که در عمل حاکمیت ملی ایران را تضعیف کرد. سرانجام، در اسفند ۱۲۹۹ش، کودتای رضاخان و سیدضیاء طباطبائی رخ داد و با حمایت تدریجی رضاخان از سوی مجلس شورای ملی و دربار، مقدمات سلب قدرت از احمدشاه فراهم شد. در آبان ۱۳۰۴ش مجلس شورای ملی طی مصوبهای، سلسلهٔ قاجار را منقرض و رضاخان را بهعنوان شاه جدید معرفی کرد و بدینترتیب، دوران مشروطه و حاکمیت قاجاریه به پایان رسید.[۱۳] در دورهٔ مجلس اول (۱۳۲۴–۱۳۲۶ق)، اصطلاح رایج برای نظام جدید دولت مشروطه بود، اما در دورهٔ مجلس دوم (۱۳۲۷–۱۳۲۹ق)، با تثبیت نسبی نظام، واژه دولت ملی یا حکومت ملی رواج یافت که بر حاکمیت ملت و برگزیدگان آن تأکید داشت.[۱۴] بر بنیاد اسناد تاریخی، با روی کار آمدن خاندان پهلوی، قانون اساسی مشروطه در عمل به تعلیق درآمد و رضاخان و سپس محمدرضا بدون توجه به مفاد آن، هرگونه اقداماتی که مایل بودند در کشور انجام میدادند.[۱۵]
زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه
زمینههای شکلگیری نهضت مشروطه، ریشه در نارضایتیهای ساختاری از استبداد سلسله قاجار، نفوذ روزافزون بیگانگان و بحرانهای اقتصادی داشت که در اواخر دوره قاجار به اوج خود رسید:
پس از سقوط صفویه، افشاریه و زندیه، سلسله قاجاریه در اواخر سدهٔ دوازدهم هجری بر ایران مسلط شد.[۱۶] برخلاف حاکمان سلسلهٔ صفویه که توانستند دولتی متمرکز و دارای هویت مذهبی واحد ایجاد کنند، قاجاریه با ضعفهای ساختاری متعددی مواجه بودند[۱۷] و قدرت شاه در این دوره نامحدود بود و هیچ قانون یا سنتی او را پایبند نمیساخت و ماهیت استبدادی سلطنت، روابط دولت و مردم را شکننده کرده بود.[۱۸]
بر اساس گزارش منابع تاریخی، در حوزه روابط خارجی، ایران به عرصهٔ رقابتی دو قدرت استعماری روسیه و انگلیس تبدیل شد و با عهدنامههای گلستان و ترکمانچای، بخشهایی از قلمرو خود را از دست داد. وامهای خارجی با گروگذاشتن گمرکهای شمالی و جنوبی همراه بود و بیشتر صرف هزینه سفرهای شاهان و خوشگذرانی درباریان میشد.[۱۹] با نفوذ غرب در عرصه تصمیمگیریهای سیاسی و اقتصادی، قراردادها و امتیازات ناعادلانهای مانند امتیاز رویتر و تنباکو به شرکتهای خارجی واگذار شد که صنایع داخلی را ورشکسته و تجار و بازار را در تنگنا قرار داد.[۲۰] حکام ولایات با پرداخت پیشکش به مقامات مرکزی، حکومت شهرها را به دست میآوردند و درباریان وظیفهای در قبال مردم برای خود قائل نبودند.[۲۱][۲۲]
افزایش ارتباط با کشورهای دارای حکومت مبتنی بر قانون، تأسیس دارالفنون، گسترش صنعت چاپ و انتشار روزنامهها و نقش علما نیز در بیداری اذهان عمومی اثرگذار بود.[۲۳]
در اوایل دهه ۱۲۸۰ش، وقایعی همچون انتشار تصویر رئیس بلژیکی گمرک در لباس روحانیت، بهچوببستن تجار توسط حاکم تهران و کشتهشدن یک طلبه، جامعه را به آشوب کشاند و سلسلهای از بستنشینیهای اعتراضی را در پی داشت: نخست بستنشینی علما و مردم در مسجد شاه، سپس مهاجرت صغرا به حرم عبدالعظیم حسنی و پس از آن مهاجرت کبرا به حرم حضرت معصومه در قم که در ادامه با تحصن گسترده در سفارت انگلیس همراه شد.[۲۴]
محمدتقی بنکدار و جماعت بزاز تهران به هنگام تحصن در سفارت انگلیس همچنین انقلاب ۱۹۰۵م روسیه و ورود انقلابیون قفقاز به ایران، در اشاعه تفکر انقلابی و تقویت انگیزه مردم مؤثر بود.[۲۵] سرانجام، بحران اقتصادی و رفتار عینالدوله با بازاریان و علما، به تحصن مشروطهخواهان در سفارت انگلیس (برای حفاظت و کمکخواهی)[۲۶] و مهاجرت علمای برجسته به قم انجامید و با برکناری عینالدوله و صدور فرمان مشروطیت، زمینه برای تأسیس مجلس شورای ملی فراهم شد.[۲۷][۲۸]
به نظر اندیشمندان، آنچه علمای دین در نهضت مشروطه بهعنوان هدف اصلی دنبال میکردند، تأسیس عدالتخانه بهعنوان نهادی قانونی و فراتر از توصیههای اخلاقی بود که بتواند قدرت مطلق شاه و کارگزاران حکومتی را تحت نظارت قرار دهد و از ظلم استبداد آنان جلوگیری کند. عدالتخانه که میبایست بر اساس قوانین اسلامی استوار باشد، بنیادی برای تأمین عدالت در عرصهٔ حکومت بود که دستگاه حاکمه را در برابر قانون پاسخگو میکرد. اگرچه مصداق عینی این نهاد برای علما بهطور کامل روشن نبود، اما آنان درصدد ایجاد مرجعی قانونی بودند که با برخورداری از پشتوانهٔ مالی و اجرایی، اجرای عدالت اسلامی را بر حکومت و شخص شاه تحمیل کند.[۳۰]
نیروهای فعال در نهضت مشروطه
محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی از حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران
نیروهای فعال در نهضت مشروطه عبارت بودند از:
روحانیون و تودههای شهری: علما بهعنوان پیشآهنگ و محور اصلی نهضت، با اتکا به پایگاه مردمی، هدایت مشروطهخواهی را بر عهده داشتند.[۳۱]آخوند خراسانی، عبدالله مازندرانی و حسین خلیلی تهرانی با صدور فتاوا و بیانیهها، نقش کلیدی در بسیج عمومی و تضعیف حاکمیت قاجار ایفا کردند.[۳۲] تودههای شهری و کسبه نیز بدنه اصلی جنبش را تشکیل داده و از طریق اقداماتی چون بستنشینی، در برابر استبداد مقاومت کردند.[۳۳]
نخبگان، تجار و روشنفکران: دیوانسالاران غربگرا[۳۴] و بازرگانان بزرگ از طریق پیوند با دیوانسالاران و حمایت مالی از انجمنهای مخفی و بستنشینیها، در پیشبرد انقلاب مشروطه نقش داشتند.[۳۵] روشنفکران نیز از طریق مطبوعات و محافل فکری، مفاهیمی چون قانونطلبی و ملیگرایی را ترویج کرده و کادرهای اجرایی مشروطیت را تأمین میکردند.[۳۶]
ایلات، کارگران و زنان: سران ایلات و عشایر با اتکا به نیروی نظامی خود، در حوادث مشروطه تأثیرگذار بوده و گاه در نقش تثبیتکننده یا برهمزننده اوضاع ظاهر شدند.[۳۷] کارگران و دهقانان بهدلیل فقدان سازماندهی، نقش تعیینکنندهای در کل جنبش نداشتند، اما حضور فعال آنها در مناطقی نظیر گیلان و تبریز گزارش شده است.[۳۸]زنان نیز از طریق سخنرانیهای مؤثر، تأسیس انجمنهای مخفی و حتی شرکت در نبردهای مسلحانه مانند بیبیمریم بختیاری، در فتح تهران و تحریم کالاهای خارجی مشارکت داشتند؛ پژوهشگران ریشه نهضت حقوق زنان در ایران را در این دوره جستوجو میکنند.[۳۹]
مطبوعات: روزنامههایی نظیر حبلالمتین، قانون و صور اسرافیل با ارتقای آگاهی عمومی و کمک به تشکیل احزاب و انجمنهای سیاسی، نقش مهمی در برپایی نخستین گامهای فعالیت سیاسی نوین در ایران ایفا کردند.[۴۰]
دستآوردها
دستاوردهای نهضت مشروطه عبارتند از: تدوین نخستین قانون اساسی کشور، تبدیل نظریهٔ شاهمحوری به قانونمحوری، تأسیس مجلس شورای ملی بهعنوان نخستین نهاد قانونگذاری منتخب مردم، رسمیتیافتن تفکیک قوا،[۴۱] ایجاد هیئت نظارت روحانیون برای نظارت بر اجرای قوانین و صیانت از اصول مشروطه.[۴۲] همچنین تدوین متمم قانون اساسی در ۱۴ مهر ۱۲۸۶ش با ۱۰۷ اصل و یک اصل الحاقی، بهعنوان یکی از اسناد کلیدی مشروطه، مبانی هویت و حاکمیت ملی را بازتعریف کرد و مؤلفههای هویتی تازهای همچون اعلام دین اسلام بهعنوان دین رسمی و تشیع بهعنوان مذهب رسمی در ایران، نظارت مجتهدان بر قوانین مجلس، تعیین تهران بهعنوان پایتخت، معرفی پرچم سهرنگ شیر و خورشید، حاکمیت ملت، برابری در برابر قانون، آزادی اجتماعات، آزادی تحصیل، مصونیت مالکیت و استقلال قضات را به همراه داشت.[۴۳]
چالشها
از دیدگاه تعدادی از تحلیلگران، تسلط روشنفکران غربزده بر مجلس و تهیشدن تدریجی نظام سیاسی از مبانی مورد نظر نیروهای مذهبی، زمینهساز کنارهگیری بخشی از مردم از ادامه همراهی با نهضت مشروطه شد.[۴۴] مستبدان پیشین با تظاهر به مشروطهخواهی، به تدریج قدرت را در دست گرفتند و استبداد را به نام حکومت مشروطه ادامه دادند.[۴۵] قانون اساسی مشروطه اگرچه گامی در جهت محدودیت استبداد بود، اما در متن اولیهٔ آن خاستگاه قدرت همچنان شاه معرفی شده و مشروطه بهعنوان هدیهٔ پادشاه به مردم تلقی میشد. به نظر محققان این نهضت نتوانست انتخابات واقعی را نهادینه کند؛ در دوران مشروطه و در دورهٔ رضاشاه، مجالس ششم تا دوازدهم بهطور کامل تشریفاتی و در جهت تأیید اوامر پادشاه عمل میکردند[۴۶] و در دورهٔ محمدرضا پهلوی نیز از ۱۳۳۲ش، نمایندگان مجلس توسط کمیسیونی منتخب دربار انتخاب میشدند و مشارکت عمومی به ابزاری برای تأمین خواستهای ملوکانه تبدیل شد.[۴۷]
اختلاف مشروطه و مشروعهخواهی
شیخ فضلالله نوری از رهبران جریان مشروعهخواهی بر چوبه دار
پس از صدور فرمان مشروطیت، میان رهبران دینی نهضت بر سر محتوای نظام سیاسی نوین اختلاف نظر پدید آمد و آنان به دو گروه مشروطهخواه و مشروعهخواه تقسیم شدند. علمای مشروطهخواه به رهبری آخوند خراسانی و میرزای نائینی، مشروطه را ابزاری برای محدودساختن قدرت استبدادی و اجرای احکام شریعت در چارچوب نهادهای نوین میدانستند و با استناد به منابع فقهی، نظام مشروطه را با اصول شیعی سازگار تلقی میکردند. در مقابل، علمای مشروعهخواه با مشاهده نفوذ غربگرایان در تدوین قانون اساسی و انتشار افکار سکولار در مطبوعات، بر لزوم انطباق کامل قوانین با احکام الهی تأکید کردند و اصولی چون آزادی مطبوعات و برابری حقوقی را مغایر با شرع دانستند. این اختلاف که ریشه در تفاوت برداشت از ماهیت مشروطه و کارکردهای آن داشت، به تدریج به شکاف عمیقی در صفوف مشروطهخواهان انجامید و زمینهساز چالشهای بعدی در روند این نهضت شد.[۴۸] در پی بروز اختلافات میان مشروطهخواهان و مشروعهخواهان، شیخ فضلالله نوری که از رهبران جریان مشروعهخواهی بود، با تشکیل دادگاهی به ریاست ابراهیم زنجانی که سید روحالله خمینی از وی بهعنوان منحرف روحانینما یاد کرده است،[۴۹] به اتهام افساد فیالارض محاکمه شد. دادگاه او را به اعدام محکوم کرد و در ۹ مرداد ۱۲۸۸ش در میدان توپخانه تهران به دار آویخته شد.[۵۰] این رویداد که به باور صاحبنظران با جوسازیهای سیاسی و حمایت خارجی و برخی جریانهای مخالف روحانیت همراه بود، به تضعیف جایگاه علما انجامید. گزارشها حاکی از آن است که وقایع مربوط به اعدام شیخ فضلالله نوری در حوزه علمیه نجف نیز بهگونهای منعکس شد که صدای اعتراضی در حمایت از وی برنیامد و این امر بر انزوای جریان مشروعهخواهی افزود.[۵۱]
دخالت انگلستان و روسیه
انگلستان که ایران را بهعنوان دروازهٔ هندوستان و مانعی در برابر نفوذ روسیه به این مستعمره میدانست، بهطور طبیعی خواهان تداوم ضعف ایران بود. این کشور در مراحل نخستین جنبش مشروطه، با گشودن درهای سفارت به روی بستنشینان و جلب اعتماد مشروطهخواهان، درصدد هدایت حرکت آنان به مسیری همسو با منافع خود برآمد و زمینه را برای انتقال رهبری از علما به نیروهای وابسته به سفارت فراهم کرد.[۵۲] پس از آنکه انگلستان موقعیت خود را در میان آزادیخواهان استحکام بخشید، با انعقاد قرارداد ۱۹۰۷م ایران را به مناطق نفوذ روسیه و انگلستان تقسیم کرد و در عمل دست روسیه را برای مقابله با مشروطه باز گذاشت.[۵۳] روسیه نیز که از ابتدا با هرگونه حرکت آزادیخواهانه در ایران مخالف بود، با اتخاذ مواضع خصمانه و حمایت از محمدعلیشاه، به براندازی نظام مشروطه یاری رساند و با بمباران مجلس و اعمال فشارهای نظامی در مناطق شمالی، به تضعیف نیروهای انقلابی پرداخت. دو کشور پس از فتح تهران و خلع محمدعلیشاه، ضمن به رسمیت شناختن احمدشاه، با حمایت از کابینههای وابسته و ایجاد موانع بر سر راه استقلال مالی و اداری ایران، مشروطه را در مسیری قرار دادند که با کودتای ۱۲۹۹ش و استقرار حکومت پهلوی، آخرین نشانههای آن از میان رفت.[۵۴]
ادبیات نهضت مشروطه
ادبیات مشروطه با رویکردی نوین به سمت سادهنویسی، مردمگرایی و نقد اجتماعی حرکت کرد. این ادبیات با استفاده از ابزارهایی چون روزنامهنگاری، نمایشنامهنویسی و طنز، به بستری برای طرح مفاهیم تازهای چون آزادی، قانون، وطن و عدالت تبدیل شد و زبان را از پیچیدگیهای سنتی به سمت گفتار عامیانه و قابلفهم برای تودههای مردم سوق داد. شاعران و نویسندگان این دوره، با نگرشی انتقادی و متعهدانه، ادبیات را از محافل درباری خارج کرده و به ابزاری برای آگاهیبخشی عمومی و نقد استبداد و نابسامانیهای سیاسی-اجتماعی بدل ساختند.[۵۵]ملکالشعرای بهار تاریخچه نضهت مشروطه را در یک قصیدهٔ بلند روایت کرده که با ابیات زیر آغاز میشود:[۵۶]
دریغا که بگذشت عهد جوانی
درآمد ز در پیری و ناتوانی
جوانی به راه وطن دادم از کف
دریغا وطنرفتو طیشد جوانی
وگر بازگردد وطن بار دیگر
نیارد جوانی به ما ارمغانی
دو ده ساله بودم که آشفت ایران
برآمد ز ری بانگ عالی و دانی
به مشروطه بر پیشوایان شیعه
بدادند فتوی و گشتند بانی
دو سال دگر انقلابی بپا شد
که شه عهد بشکست در ملکرانی
بازنمایی و آثار پیرامون نهضت مشروطه
نهضت مشروطه به عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران، موضوع پژوهشهای مکتوب و بازنماییهای هنری متعددی بوده است که بازتابدهندهٔ تکثر رویکردها نسبت به این رویداد تاریخی است.
کتابشناسی و مطالعات نظری
پژوهشهای متعددی در ابعاد تاریخی، سیاسی و فرهنگی دربارهٔ مشروطه تألیف شده است؛ از آثار شاخص تاریخی میتوان به تاریخ بیداری ایرانیان، نوشته ناظمالاسلام کرمانی، تاریخ انقلاب مشروطیت ایران، نوشته مهدی ملکزاده و نوشتههای ادوارد براون، احمد کسروی و یرواند آبراهامیان اشاره کرد. در حوزهٔ اندیشه سیاسی، آثاری چون تنبیه الأمة و تنزیه الملة، نوشته میرزای نائینی و حرمت مشروطه، نوشته شیخ فضلالله نوری، مبانی فقهی و نظری موافقان و مخالفان را تبیین کردهاند. همچنین کتابهایی نظیر بنیاد فلسفه سیاسی در ایران و مشروطه ایرانی به تحلیل پیشزمینههای نظری این جنبش پرداختهاند.[۵۷]
سینما و مستند
بازتاب مشروطه در هنرهای تصویری با نقدهای متفاوتی همراه بوده است. برخی سینماگران و منتقدان، آثاری چون فیلم ستارخان، سریالهای معمای شاه و ایراندخت را بهدلیل جابجایی در نقش قهرمانان و بازنمایی ناقص واقعیتهای تاریخی نقد کردهاند.[۵۸] در مقابل، مستندهایی همچون روایتی از مشروطه،[۵۹] تا مشروطه،[۶۰] بهارستان خانه ملت، کوپریتو، آینه خیال و صف و چند خردهروایت از قرن اخیر، از آثاری بوده که کوشیدهاند با رویکردی متفاوت، ابعاد کمتر دیدهشده این رویداد تاریخی را واکاوی کنند.[۶۱]
کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
نمای ساختمان «خانهٔ مشروطه»
تصویری از مشروطهطلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
یادمانها و مناسبتها
خانه مشروطه تبریز: منزل سابق مهدی کوزهکنانی که در جریان محاصره تبریز مرکز فرماندهی مبارزان بود، در سال ۱۳۵۴ش در فهرست آثار ملی ثبت و از سال ۱۳۷۵ش به عنوان موزه مشروطه بازگشایی شد.[۶۲]
روز تهران:۱۴ مهر به مناسبت سالروز امضای متمم قانون اساسی در سال ۱۲۸۶ش که تهران رسماً به پایتختی برگزیده شد، در تقویم رسمی به نام روز تهران نامگذاری شده است.[۶۳]
سالروز صدور فرمان مشروطیت: ۱۴ مرداد، سالگرد صدور فرمان مشروطیت توسط مظفرالدینشاه در سال ۱۲۸۵ش، بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران و آغاز حاکمیت قانون گرامی داشته میشود.[۶۴] بههمین مناسبت در صدمین سالگرد این رویداد، تمبر یادبودی توسط شرکت پست منتشر گردید.[۶۵]
«حذف علما در مشروطه». پایگاه اطلاعرسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای. ۹ اردیبهشت ۱۳۸۵. دریافتشده در ۲۱ تیر ۱۴۰۵.
خمینی، سید روحالله (۱۳۸۹). صحیفه امام خمینی. تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
خوشحال، امیر؛ شایسته، فریدون (۱۳۹۳). «تشریح دلایل وقوع نهضت مشروطه، اهداف آن و دلایل ناکامی آن در دهههای بعد از آن». تغییرات اجتماعی - فرهنگی. یازدهم (۴۳): ۶۸–۸۴.
کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
نمای ساختمان «خانهٔ مشروطه»
تصویری از مشروطهطلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
