صفحه‌ای تازه حاوی «'''<big>یاری‌گری</big>'''؛ رفتاری که موجب افزایش آسایش و سلامت دیگران شود. یاریگری به‌عنوان یک رفتار اجتماعی، از ظرفیت بالایی برای تقویت و افزایش رفتارهای مطلوب و کاهش رفتارهای نامطلوب برخودار است و امکان ایجاد زندگی شاد و پربار را برای همگان، افز...» ایجاد کرد
 
جز ویکی سازی
 
خط ۳۴: خط ۳۴:
#همکاری در شکار جمعی (کوک پَر) و پیدا کردن احشام گمشده (پی رونی)؛
#همکاری در شکار جمعی (کوک پَر) و پیدا کردن احشام گمشده (پی رونی)؛
#همیاری در [[نان|نان‌پزی]]؛
#همیاری در [[نان|نان‌پزی]]؛
#یاری‌گری در مراسم [[مراسم عروسی|عروسی]] و [[عزاداری|عزا]] (اُوزی، پُرسُونَه)؛
#یاری‌گری در مراسم [[مراسم عروسی|عروسی]] و [[عزاداری|عزا]] (اُوزی، [[پرسونه|پُرسُونَه]]
#همکاری در تهیه و تولید [[سیاه‌چادر|سیاه چادر]] (بُهون)،
#همکاری در تهیه و تولید [[سیاه‌چادر|سیاه چادر]] (بُهون)،
#تاسو؛ نوعی تامین اجتماعی سنتی (دگریاری) در عشایر لر.
#تاسو؛ نوعی تامین اجتماعی سنتی (دگریاری) در عشایر لر.
==یاری‌گری در جامعه روستایی==
==یاری‌گری در جامعه روستایی==
[[زندگی]] ده‌نشینی همانند کوچ‌نشینی از سابقه‌ای طولانی در ایران بهره‌مند بوده و  روستاییان نقش مهمی در سیر تکامل فرهنگ ایرانی داشته‌اند.<ref>لهسایی‌زاده، تحولات اجتماعی در روستاهای ایران، 1382ش، ص5.</ref>  برخی، دهکده‌های ایران را به‌سان آیینه‌ای دانسته‌اند که حیات اجتماعی پیشین ایرانیان را بازنمایی می‌کند.<ref>خسروی‌، جامعه‌شناسی ده در ایران، 1372ش، ص1.</ref>  در جامعۀ روستایی ایران، یاری‌گری به‌مثابه ارزش اجتماعی، همواره مورد توجه بوده و با وجود تحولات نیم‌قرن اخیر، هنوز شیوه‌هایی از یاری‌گری در جامعۀ روستایی، به صورت یک نهاد اجتماعی پایدار، باقی مانده است.<ref>حاج‌یوسفی و همکاران، بررسی پیرامون مفهوم و پدیده بی‌سرپرستی، 1372ش، ص360.</ref>  شیوه‌های گوناگون یاری‌گری در جامعۀ روستایی ایران به سه دستۀ اجتماعی، اقتصادی و عمرانی تقسیم شده است. پژوهشگران در بررسی نمونه‌های مختلف یاری‌گری روستاییان، آن را نشان‌دهندۀ گستردگی، تنوع و عمق یاری‌گری از یک‌سو و پذیرش آن به‌مثابه ارزش اجتماعی از سوی دیگر دانسته‌اند.<ref>کریمی درمنی، زمینه‌ها و شیوه‌های یاری‌گری در ایران، 1389ش، ص174-191.</ref>  
[[زندگی]] ده‌نشینی همانند کوچ‌نشینی از سابقه‌ای طولانی در ایران بهره‌مند بوده و  روستاییان نقش مهمی در سیر تکامل فرهنگ ایرانی داشته‌اند.<ref>لهسایی‌زاده، تحولات اجتماعی در روستاهای ایران، 1382ش، ص5.</ref>  برخی، دهکده‌های ایران را به‌سان آیینه‌ای دانسته‌اند که حیات اجتماعی پیشین ایرانیان را بازنمایی می‌کند.<ref>خسروی‌، جامعه‌شناسی ده در ایران، 1372ش، ص1.</ref>  در جامعۀ روستایی ایران، یاری‌گری به‌مثابه ارزش اجتماعی، همواره مورد توجه بوده و با وجود تحولات نیم‌قرن اخیر، هنوز شیوه‌هایی از یاری‌گری در جامعۀ روستایی، به صورت یک نهاد اجتماعی پایدار، باقی مانده است.<ref>حاج‌یوسفی و همکاران، بررسی پیرامون مفهوم و پدیده بی‌سرپرستی، 1372ش، ص360.</ref>  شیوه‌های گوناگون یاری‌گری در جامعۀ روستایی ایران به سه دستۀ اجتماعی، اقتصادی و عمرانی تقسیم شده است. پژوهشگران در بررسی نمونه‌های مختلف یاری‌گری روستاییان، آن را نشان‌دهندۀ گستردگی، تنوع و عمق یاری‌گری از یک‌سو و پذیرش آن به‌مثابه ارزش اجتماعی از سوی دیگر دانسته‌اند.<ref>کریمی درمنی، زمینه‌ها و شیوه‌های یاری‌گری در ایران، 1389ش، ص174-191.</ref>