صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''خویشاوندی رضاعی'''</big>: پیوند خویشاوندی که در اثر شیرخوردن نوزاد از زنی غیر از مادر خود، به وجود می‌آید.<br> در فرهنگ اسلامی، «رضاع» در صورتی که با شرایط خاصی همچون تعداد دفعات معین، پیوستگی شیرخوردن و نیز زمان خاص (پیش از دوسالگی) همراه باشد...» ایجاد کرد
 
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''خویشاوندی رضاعی'''</big>: پیوند خویشاوندی که در اثر شیرخوردن نوزاد از زنی غیر از مادر خود، به وجود می‌آید.<br>
<big>'''خویشاوندی رضاعی'''</big>: پیوند خویشاوندی که در اثر شیرخوردن نوزاد از زنی غیر از مادر خود، به وجود می‌آید.<br>


در فرهنگ اسلامی، «رضاع» در صورتی که با شرایط خاصی همچون تعداد دفعات معین، پیوستگی شیرخوردن و نیز زمان خاص (پیش از دوسالگی) همراه باشد، رابطه‌ای همانند خویشاوندی نسبی ایجاد می‌کند. این رابطه موجب حرمت نکاح و محرمیت شرعی با خویشاوندان رضاعی می‌شود و بر روابط اجتماعی و خانوادگی آنها اثر می‌گذارد. امروزه گرفتن دایه، همچون گذشته رواج ندارد، اما احکام و آثار مربوط به آن در مسائل و پدیده‌های زندگی معاصر همچون فرزندخواندگی، اهدای جنین و استفاده از بانک شیر قابل استفاده است.
در فرهنگ اسلامی، «رضاع» در صورتی که با شرایط خاصی همچون تعداد دفعات معین، پیوستگی شیرخوردن و نیز زمان خاص (پیش از دوسالگی) همراه باشد، رابطه‌ای همانند خویشاوندی نسبی ایجاد می‌کند. این رابطه موجب حرمت نکاح و محرمیت شرعی با خویشاوندان رضاعی می‌شود و بر روابط اجتماعی و خانوادگی آنها اثر می‌گذارد. امروزه گرفتن دایه، همچون گذشته رواج ندارد، اما احکام و آثار مربوط به آن در مسائل و پدیده‌های زندگی معاصر همچون [[فرزندخواندگی]]، اهدای جنین و استفاده از بانک شیر قابل استفاده است.


==تعریف خویشاوندی رضاعی==
==تعریف خویشاوندی رضاعی==


«رضاع» در لغت به معنای مکیدن و نوشیدن شیر از پستان است.<ref>. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغه، ۱۴۲۹ق، ص ۳۸۶؛ ابن‌منظور، لسان العرب، ۱۴۲۶ق، ج ۱، ص ۱۵۱۹.</ref> رضاع در فقه اسلامی، شیرخوردن نوزاد از زنی غیر از مادر نَسَبی تعریف شده که اگر با شرایط معیّن انجام شود، رابطه‌ای همانند خویشاوندی ایجاد می‌کند.<ref>. خویی، احکام الرضاع فی فقه الشیعه، ۱۴۱۷ ق، ص ۱۰۷؛ محقق داماد، بررسی فقهی حقوق خانواده، ۱۳۸۴ ش، ج ۱، ص ۷۳.</ref> در این نوع پیوند، زنی که به کودک شیر می‌دهد به‌عنوان«دایه» یا «مادر رضاعی» و همسر او به‌عنوان «پدر رضاعی» شناخته می‌شوند. کودک نیز در فقه، «مرتضع» نام دارد.<ref>. محقق داماد، بررسی فقهی حقوق خانواده، ۱۳۸۴ ش، ج ۱، ص ۷۳؛ «[https://www.sistani.org/persian/book/26578/5733/ محارم رضاعی»، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سید علی حسینی سیستانی].
«رضاع» در لغت به معنای مکیدن و نوشیدن شیر از پستان است.<ref>. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغه، ۱۴۲۹ق، ص ۳۸۶؛ ابن‌منظور، لسان العرب، ۱۴۲۶ق، ج ۱، ص ۱۵۱۹.</ref> رضاع در [[فقه اسلامی]]، شیرخوردن نوزاد از زنی غیر از مادر نَسَبی تعریف شده که اگر با شرایط معیّن انجام شود، رابطه‌ای همانند خویشاوندی ایجاد می‌کند.<ref>. خویی، احکام الرضاع فی فقه الشیعه، ۱۴۱۷ ق، ص ۱۰۷؛ محقق داماد، بررسی فقهی حقوق خانواده، ۱۳۸۴ ش، ج ۱، ص ۷۳.</ref> در این نوع پیوند، زنی که به کودک شیر می‌دهد به‌عنوان«دایه» یا «مادر رضاعی» و همسر او به‌عنوان «پدر رضاعی» شناخته می‌شوند. کودک نیز در فقه، «مرتضع» نام دارد.<ref>. محقق داماد، بررسی فقهی حقوق خانواده، ۱۳۸۴ ش، ج ۱، ص ۷۳؛ «[https://www.sistani.org/persian/book/26578/5733/ محارم رضاعی»، پایگاه اطلاع‌رسانی آیت‌الله سید علی حسینی سیستانی].


۳. امامی، «محرمات رضاع»، ۱۳۹۹ش، ص ۸۶.</ref>
۳. امامی، «محرمات رضاع»، ۱۳۹۹ش، ص ۸۶.</ref>
==پیشینه تاریخی خویشاوندی رضاعی==
==پیشینه تاریخی خویشاوندی رضاعی==