استایل وینتیج: تفاوت میان نسخه‌ها

'''{{درشت|استایل وینتیج؛}}''' سبکی در مد با استفاده از لباس‌های قدیمی.{{سخ}}استایل وینتیج (Vintage Style) در ابتدا باتوجه به رکود اقتصادی غرب و با پوشیدن لباس‌های دست دوم ظهور یافت و پس از گذشت مدتی با افزایش تقاضای آن، به مد روز تبدیل شد. امروزه نیز به‌دلیل اصالت، کیفیت و خاطره‌انگیز بودن به‌صورت ترکیبی با مد روز استفاده می‌شود.

سبک وینتیج برای اولین بار در زمان جنگ جهانی اول رایج شد؛<ref>[https://pchazee.com/blog/استایل-وینتیج/ «استایل وینتیج چیست؟ چگونه استایل وینتیج داشته باشیم؟»، وب‌سایت پیچازی.]</ref> در این زمان به‌دلیل محدودیت‌های موجود، مردم لباس‌های قدیمی یا دست دوم می‌پوشیدند یا لباس‌های آسیب‌دیده خود را ترمیم می‌کردند.<ref>[https://journal.rabani.com/استایل-وینتیج/ «استایل وینتیج در مد و فشن چه معنی می‌دهد؟»، مجلۀ مد و استایل ربانی ژورنال.]</ref> در دههٔ ۱۹۵۰م به‌دلیل رکود اقتصادی، به‌ناچار سبک لباس‌های قدیمی و مستعمل برای فروش و کسب درآمد به بازار آمد. پوشیدن لباس‌های قدیمی و دست‌دوم در ابتدا نشانهٔ فقر و موقعیت اجتماعی پایین افراد دانسته می‌شد و این‌گونه لباس‌ها از طرف خیریه به فقرا اهدا می‌شد.<ref>[https://journal.ep.liu.se/CU/article/view/2149 Fischr, “Vintage, the First 40 Years: The Emergence and Persistence of Vintage Style in the United States”, journal of current cultural research 7: (49-60).]</ref> از اوایل دههٔ ۱۹۶۰م دختران جوان به پوشیدن لباس‌های مادربزرگ‌های خود روی آوردند.<ref>[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/search?keywords=undefined عباسی سورشجانی، پیوند سبک «ونتیج» و زندگی سازگار با محیط‌زیست در طراحی لباس (مطالعۀ موردی قلاب‌دوزی رشت در دورۀ قاجار)، 1394ش، ص58.]</ref> در سال ۱۹۶۸م برپایی نمایشگاهی از لباس‌های قدیمی مربوط به نود سال گذشته، موجب معرفی سبک وینتیج در عرصهٔ عمومی شد؛ به‌طوری که در سال ۱۹۷۸م، لباس‌های وینتیج در نیویورک به‌قدری محبوب شدند که تقاضا برای آنها از عرضهٔ این لباس‌ها پیشی گرفت. بسیاری از فروشگاه‌های بزرگ به محل عرضهٔ لباس‌های دست دوم برای جذب طبقهٔ متوسط تبدیل شدند. در سال ۱۹۸۰م در آمریکا فروش لباس‌های دست دوم در آمریکا تا دو برابر افزایش یافت و سلبریتی‌ها هم به پوشیدن لباس دست‌دوم روی آوردند و لباس‌های منسوخ، در شمار لباس‌های مورد استفاده قرار گرفتند. سبک وینتیج که به‌دلیل رکود اقتصادی رایج شده بود، در دهه‌های ۱۹۹۰م نیز با رونق اقتصادی همچنان مد روز باقی ماند و معنای وینتیج از مد دست‌دوم به پوشیدن لباس‌های چند دههٔ گذشته تغییر کرد.<ref>[https://journal.ep.liu.se/CU/article/view/2149 Fischr, “Vintage, the First 40 Years: The Emergence and Persistence of Vintage Style in the United States”, journal of current cultural research 7: (49-60).]</ref> از اوایل قرن بیست‌ویکم علاقه به لوازم نوستالژیک در تمام لایه‌های جوامع شدت یافت.<ref>[https://d1wqtxts1xzle7.cloudfront.net/32082998/veenstra_kuipers_soccompass-libre.pdf?1391496930=&response-content-disposition=inline%3B+filename%3DIt_is_not_old_fashioned_it_is_vintage_Vi.pdf&Expires=1707041446&Signature=L3hd0~E90~9k-P69Mr53LAPAuZpd1984X8 Veenstra and Kuipers, “It Is Not Old-Fashioned, It Is Vintage, Vintage Fashion and The Complexities of 21st Century Consumption Practices”, Sociology Compass 7: (356).]</ref> امروزه استایل وینتیج برای مد روز ماندن، به‌صورت تلفیقی با لباس‌های مد روز استفاده می‌شود.<ref>[https://journal.ep.liu.se/CU/article/view/2149 Fischr, “Vintage, the First 40 Years: The Emergence and Persistence of Vintage Style in the United States”, journal of current cultural research 7: (60).]</ref>

استایل وینتیج مربوط به ۲۰ تا ۹۹ سال گذشته است؛ اما سبک کلاسیک، قدمتی بیش از صد سال دارد. در استایل کلاسیک به‌دلیل ظرافت، جنس باکیفیت پارچه و دوخت عالی استایل شیک‌تر و زیباتری ارائه می‌دهد و هزینهٔ زیادی دربردارد. به همین جهت، بسیاری از افراد از سبک کلاسیک در پوشش خود نمی‌توانند استفاده کنند و سبک وینتیج محبوب‌تر از کلاسیک واقع شده است.<ref>[https://hejabkhorshid.com/vintage-style/ «شناخت استایل وینتیج از ویژگی تا کاربرد!»، وب‌سایت حجاب خورشید.]</ref>

قدمت و اصالت فرهنگ غنی ایرانی موجب شده پوشاک قدیمی ایرانی نه‌تنها در ایران بلکه در سایر نقاط جهان نیز طرفدار داشته باشد. برای ساخت سبک وینتیج ایرانی از روسری‌های محلی قدیمی در اقوام مختلف کرد، لر، ترک، بلوچ و شمالی می‌توان استفاده کرد.<ref>[https://scarfbank.com/روسری-وینتیج-چیست/ «روسری وینتیج چیست؟»، وب‌سایت بانک روسری ایران.]</ref> همچنین در استایل وینتیج ایرانی از لباس‌های سنتی حاوی انواع سوزن‌دوزی، تزئیناتی مانند سکه و یراق و نقوش مختلف استفاده می‌شود. ساخت استایل وینتیج در آینده نیازمند نگه‌داری لباس‌ها در چرخهٔ استفاده و پرهیز از دور ریختن آنها به‌مدت طولانی است؛ عواملی همچون ارزشمند بودن لباس، خاطره داشتن با آن، یادگاری بودن و قابلیت استفادهٔ مجدد از دلایل نگه‌داری لباس است.<ref>[https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/be5da4d36b0f60192195cb61833cc9cb عباسی سورشجانی، پیوند سبک «ونتیج» و زندگی سازگار با محیط‌زیست در طراحی لباس (مطالعۀ موردی قلاب‌دوزی رشت در دورۀ قاجار)، 1394ش، ص154 و 160 و 169 و 172.]</ref>