کرامت انسان: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''کرامت انسانی'''}}؛ بزرگواری نوع انسان

== در آموزه‌های اسلام ==

کرامت از منظر آموزه‌های اسلامی، همان حرمت و ارزشی است که در تمام انسان‌ها به‌صورت یکسان وجود دارد.<ref>حبیب‌زاده، «کرامت انسانی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، ۱۳۸۴ش، ص55ـ56.</ref> شناخت کرامت انسانی، به‌عنوان مبدأ و مبنای بسیاری از حقوق آدمی مانند حق حیات در زندگی، حق آزادی، امنیت، رشد و شکوفایی شخصیت او در پرتو آموزش و پرورش، ضروری است. کرامت انسانی، همچنین، به‌معنای بزرگواری و احترام گذاشتن به همه انسان‌ها است که آیات مختلفی از [[قرآن]] و کتب مقدس، از آن یاد کرده‌اند. پیشوایان دین [[اسلام]] همواره بر احترام و حفظ حرمت [[مسلمانان]] و غیرمسلمانان تأکید کرده‌اند. در قانون اساسی [[ایران]] و بسیاری از قراردادها و معاهدات بین‌المللی نیز بر کرامت انسانی تأکید شده است.<ref>حبیب‌زاده، «کرامت انسانی در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»، ۱۳۸۴ش، ص55.</ref> علامه طباطبایی چندین آیه از قرآن<ref>سوره اسراء، آیه 70؛ سوره بقره، آیه 30؛ سوره حجرات، آیه 13.</ref> را ناظر به موضوع [[کرامت]] انسانی دانسته است.<ref>طباطبائی، المیزان فی تفسیر القرآن، 1393ق، ج1، ص114؛ ج18، ص326ـ327.</ref> این آیات از منظر بسیاری از مفسران قرآن، به گرامی‌داشتن انسان‌ها و جایگاه آن‌ها در آفرینش و برتری انسان بر سایر مخلوقات خداوند اشاره دارند.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج12، ۱۳۷۱ش، ص196؛{{سخ}}

سلطانی، «کرامت انسان از نگاه قرآن»، ۱۳۸۵ش، ص30.</ref> برخی از مفسران، کرامت انسانی را از اصول پایه‌ای و ثابت برای انسان‌ها و حقوق آن‌ها برشمرده‌اند،<ref>جعفری، تکاپوی اندیشه‌ها، 1378ش، ص391.</ref> و مهم‌ترین هدف پیامبران را کمک به انسان‌ها در دستیابی به کرامت انسانی دانسته‌اند.<ref>جوادی آملی، کرامت در قرآن، ۱۳۶۹ش، ص130.</ref>