خوسدوزی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مفهوم | |||
| تصویر =خوسدوزی.png | |||
| زیرنویس تصویر =یک زن بندری در حال خوسدوزی | |||
| image_alt =یک زن بندری در حال خوسدوزی | |||
| فایل پادکست = | |||
| تاریخ پادکست = | |||
| حجم فایلپادکست = | |||
خوسدوزی از رودوزیهای جنوب ایران بهویژه استان هرمزگان بهشمار میرود که در تزیین پردههای توری، لباسهای محلی و سایر منسوجات پارچهای کاربرد دارد. صنایع دستی خوسدوزی در | | عنوان اصلی = خوسدوزی | ||
| عنوان انگلیسی = | |||
| عنوان عربی = | |||
| عنوان علمی = | |||
| شاخه علمی = [[صنایع دستی]]، [[هنرهای سنتی]] | |||
| نوع مفهوم = هنر دستی و رودوزی | |||
| معنای اصطلاحی = نوعی [[سوزندوزی]] با استفاده از نوارهای باریک فلزی (طلایی یا نقرهای) بر روی پارچههای توری برای ایجاد نقوش هندسی و [[اسلیمی]] | |||
| حوزه کاربرد = تزیین لباسهای محلی (جلبیل، شلوار)، پرده، لوازم منزل (رومیزی، کوسن) و جلد قرآن | |||
| گستره جغرافیایی = جنوب ایران ([[هرمزگان]]، [[بوشهر]]، [[بلوچستان]]، [[فارس]]) و مناطقی از [[کردستان]]؛ همچنین [[هندوستان]] و [[پاکستان]] | |||
| منشأ تاریخی = دوران [[ایران در دوران صفویه|صفویه]] (در ایران)؛ ریشههای اولیه در هندوستان | |||
| نخستین کاربرد = تزیین منسوجات با استفاده از مفتولهای نقره اصل | |||
| ریشه واژه = «خوس» یا «حوص» به معنای برگ درخت نخل (به دلیل شباهت نوارها به برگهای باریک نخل) | |||
| مرتبط با = [[گلابتوندوزی]]، [[پولکدوزی]]، [[نقدهدوزی]] | |||
| اهمیت = دارای مهر اصالت جهانی [[یونسکو]]؛ نماد هنر بومی زنان جنوب و میراث ناملموس ملی | |||
| مبدع = | |||
| مروج = | |||
| مقدس برای = | |||
| مورد احترام = | |||
| آثار مرتبط = | |||
}} | |||
'''خوسدوزی؛''' از رودوزیهای سنتی در جنوب ایران، بهویژه استان هرمزگان با استفاده از نوارهای باریک طلایی و نقرهای. | |||
خوسدوزی از رودوزیهای جنوب ایران بهویژه استان [[هرمزگان]] بهشمار میرود که در تزیین پردههای توری، لباسهای محلی و سایر منسوجات پارچهای کاربرد دارد. صنایع دستی خوسدوزی در بلوچستان، [[استان بوشهر|بوشهر]]، [[استان فارس|فارس]] و [[استان کردستان|کردستان]] نیز تولید میشوند. این نوع [[سوزندوزی]] در استان بوشهر موفق به دریافت مهر اصالت جهانی شده است. | |||
== تعریف == | == تعریف == | ||
خوسدوزی یا حوصدوزی نوعی سوزندوزی در مناطق جنوب ایران بهویژه هرمزگان است.<ref>{{پک|اسفندیاری| | خوسدوزی یا حوصدوزی نوعی سوزندوزی در مناطق جنوب ایران بهویژه هرمزگان است.<ref>{{پک|اسفندیاری|1370|ک=نگرشی بر روند سوزندوزیهای سنتی ایران: از هشت هزار سال قبل از میلاد تا امروز|ص=219}}</ref> حوص در لغت بهمعنای برگ درخت [[نخل]] یا [[نارگیل]] است؛ اما در حوصدوزی، خوس به نوارهای نازک و باریک طلایی یا نقرهای رنگی گفته میشود که با عبوردادن آن از سوراخهای پارچهٔ توری، نقشهای هندسی، منحنی، دانهای، اسلیمی و خشتی پایهبلند ایجاد میشوند.<ref>{{پک/بن|جوان|ک=باشگاه خبرنگاران جوان|ف=خوسدوزی؛ هنری که برای ماندگار شدن باید آن را بهروز کرد}}</ref> | ||
== پیشینه == | == پیشینه == | ||
تاریخچهٔ هنر خوسدوزی در ایران به [[ایران در دوران صفویه|دورهٔ صفویه]] میرسد که این هنر در [[بندرعباس]] و بلوچستان از رونق زیادی برخوردار بوده است؛<ref>{{پک|اسفندیاری|1370|ک=نگرشی بر روند سوزندوزیهای سنتی ایران: از هشت هزار سال قبل از میلاد تا امروز|ص=219}}</ref> اما منشأ این هنر را در هندوستان میدانند و امروزه در [[پاکستان]] نیز رایج است. عدهای از زنان در شهرستان [[میناب]] استان هرمزگان هنوز به این کار هنری مشغولاند.<ref>{{پک|خطیبیزاده|1393|ک=پوشش مردم هرمزگان: پوشش مردان|ص=54}}</ref> | |||
== روش دوخت == | == روش دوخت == | ||
خوسدوزی نوعی دوردوزی است که در آن نخ | خوسدوزی نوعی دوردوزی است که در آن نخ نقدهٔ طلایی یا نقرهای را به انتهای سوزن نخکردهای قلاب کرده و سپس طرح مورد نظر را روی پارچهٔ توری که معمولاً سیاه، سفید، سبز یا زرشکی است، میدوزند.<ref>{{پک|وهابی نیاری|1402|ک=طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)|ص=60}}</ref> در خوسدوزی بهدلیل سادهبودن طرحها نیازی به طراحی و نقشاندازی روی پارچه نیست و هنرمند با ذوق و سلیقهٔ خود به سوزندوزی میپردازد. پس از خوسدوزی معمولاً نقش پشت و روی پارچه یکسان است و درخشندگی خاصی دارد.<ref>{{پک|صابری افتخاری|16 دی 1398|ک=مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=خوسدوزی|کد=ایرانی}}</ref> خوسدوزی در کنار [[گلابتون]] و [[پولکدوزی]] نیز بهکار میرود که از ترکیب آن کارهای هنری بسیار زیبایی پدید میآید.<ref>{{پک/بن|بیتوته|ک=وبسایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی}}</ref> | ||
خوسدوزی در کنار گلابتون و پولکدوزی نیز بهکار میرود که از ترکیب آن کارهای هنری بسیار زیبایی پدید میآید.<ref>{{پک/بن|بیتوته|ک=وبسایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی}}</ref> | |||
== کاربرد == | == کاربرد == | ||
استفاده از هنر خوسدوزی در تزیین پردههای توری، دمپای شلوار زنان، لباس | [[پرونده:خوسدوزی۱.png|جایگزین=کیف خوسدوزی شده|بندانگشتی|کیف خوسدوزی شده|راست]] | ||
استفاده از هنر خوسدوزی در تزیین پردههای توری، دمپای شلوار زنان، [[لباس عروس]]، کلاه، پیراهن، [[جلیقه]]، چادرهای توری، جلد قرآن، جلد کوسن، رومیزی، روتختی، لباسهای محلی و روسریهای توری (جلبیل) کاربرد دارد. اگرچه این هنر جنبهٔ استفادهٔ محلی دارد؛ اما خوسدوزی مورد استقبال علاقهمندان حوزهٔ هنرهای سنتی نیز قرار گرفته است.<ref>{{پک|وهابی نیاری|1402|ک=طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)|ص=58-59}}</ref> | |||
اگرچه این هنر | |||
== مواد و ابزارها == | == مواد و ابزارها == | ||
وسایل موردنیاز برای انجام خوسدوزی شامل | وسایل موردنیاز برای انجام خوسدوزی شامل پارچهٔ توری، نوارهای باریک طلایی یا نقرهای (خوس)، قیچی، سنگ صفله (سنگی برای کوبیدن برجستگیهای ناشی از خوسدوزی و صاف کردن آن) و کم یا کمان است. کمان، حلقهای با اندازههای مختلف از چوب نازک گردو است که پارچه را برای خوسدوزی روی آن میکشند و آن را با تسمه یا کمربند محکم میکنند.<ref>{{پک/بن|آریا|ک=وبسایت میراث آریا|ف=خوسدوزی؛ هنر دست زنان هرمزگانی}}</ref> در گذشته برای خوسدوزی از فلز [[نقره]] بهجای نوارهای باریک پلاستیکی استفاده میکردند.<ref>{{پک/بن|بیتوته1|ک=وبسایت بیتوته|ف=آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی}}</ref> همچنین قبل از ساختهشدن کم یا کمان، کشیدن پارچه و محکم کردن آن بهکمک دست و پا انجام میگرفت.<ref>{{پک/بن|آریا1|ک=وبسایت میراث آریا|ف=خوسدوزی؛ هنر دست زنان هرمزگانی}}</ref> | ||
== | == نقشهای خوسدوزی == | ||
نقشهای خوسدوزی | [[پرونده:خوسدوزی۲.jpg|جایگزین=گل ششپر در خوسیدوزی |راست|بندانگشتی|نمونهای از گل ششپر در خوسیدوزی ]] | ||
نقشهای خوسدوزی بسته به نوع بافت و شکلی که ایجاد میکنند، بهنامهای مختلفی خوانده میشوند؛ نقشی که بهشکل مربع ایجاد میشود، «پُلُکو» یا «پَدری» گفته میشود. این نقش، پایهٔ کار خوسدوزی است. کنار هم قرارگرفتن پلکوها بهشکل گل ششپر را پلکویی گویند. از قرارگرفتن یک پلکویی در مرکز و شش پلکو در شش جهت آن، یک گل پلکویی شکل میگیرد که به «سیزده تِک» معروف است.<ref>{{پک|صابری افتخاری|16 دی 1398|ک=مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی|ف=خوسدوزی|کد=ایرانی}}</ref> نقوشی که بیشتر در خوسدوزی بهکار میرود شامل نقوش ستارگان، خشتدرخشت، تکدوزی، پردوزی، حاشیهٔ برگ انجیری، قلب خالی، کندوعسلی، ششقلب، نقوش گل، خرچنگ، پروانه، عقرب، گل فرفرهای، پیالهای و نگارهٔ طاووسی است.<ref>{{پک|وهابی نیاری|1402|ک=طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)|ص=59-60}}</ref> | |||
== مهر اصالت خوسدوزی == | == مهر اصالت خوسدوزی == | ||
خوسدوزی از رشتههای هنری ظریف در استان هرمزگان است که مهر اصالت جهانی دارد و | خوسدوزی از رشتههای هنری ظریف در استان هرمزگان است که مهر اصالت جهانی دارد و کاربرد آن در حال گسترش است.<ref>{{پک/بن|جوان1|ک=باشگاه خبرنگاران جوان|ف=خوسدوزی؛ هنری که برای ماندگار شدن باید آن را بهروز کرد}}</ref> منیژه حسینی، هنرمند شهرستان جم در استان بوشهر، در رشته خوسدوزی موفق به دریافت مهر اصالت جهانی شد.<ref>{{پک/بن|اصالت|ک=خبرگزاری بندر|ف=خوسدوزی بوشهر مهر اصالت جهانی گرفت}}</ref> خوسدوزی هرمزگان در سال ۱۳۸۹ش در [[آثار ملی ایران]] ثبت شد و خوسدوزی بوشهر نیز در سال ۱۴۰۰ش در موزه بخارای [[ازبکستان]] مهر اصالت ملی را به خود اختصاص داد.<ref>{{پک|درستکار|23 مهر 1402|ک=خبرگزاری مهر|ف=خوسدوزی ظرفیت بسیاری در لباس و اکسسوری دارد|کد=اکسسوری}}</ref> | ||
== شهرهای مرتبط با هنر خوسدوزی == | == شهرهای مرتبط با هنر خوسدوزی == | ||
از مراکز تولید خوسدوزی میتوان به شهرهای جنوب کشور چون استانهای هرمزگان، بلوچستان، بوشهر، فارس و کردستان اشاره کرد | از مراکز تولید خوسدوزی میتوان به شهرهای جنوب کشور چون استانهای هرمزگان، بلوچستان، بوشهر، فارس و کردستان اشاره کرد. در هرمزگان از خوسدوزی اغلب در لباسهای محلی استفاده میشود و گردشگران بهعنوان سوغات یا یادگاری از خرید آنها استقبال میکنند. همچنین خانمها در نمایشگاههای [[صنایع دستی]]، پارچههای مزینشده با خوسدوزی را به فروش میرسانند.<ref>{{پک|وهابی نیاری|1402|ک=طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)|ص=61}}</ref> | ||
پانویس | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{آغاز منابع}} | |||
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=اسفندیاری|نام=هاله|عنوان=نگرشی بر روند سوزندوزیهای سنتی ایران: از هشت هزار سال قبل از میلاد تا امروز|سال=1370|مکان=تهران|ناشر=منتخب صبا}} | |||
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=خطیبیزاده|نام=محمد|عنوان=پوشش مردم هرمزگان: پوشش مردان|سال=1393|مکان=شیراز|ناشر=ایلاف|جلدها=2|شابک=9789641980704}} | |||
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=وهابی نیاری|نام=لیلا|عنوان=طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)|سال=1402|مکان=یزد|پیوند=https://ganj.irandoc.ac.ir/#/articles/268b0a4f3fd7ab0290ad96fa78577eb2}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی|نشانی=https://www.beytoote.com/art/handicrafts/familiarity-art02-embroidering.html|تاریخ بازبینی=20 خرداد 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|بیتوته}}|وبگاه=وبسایت بیتوته}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=خوسدوزی بوشهر مهر اصالت جهانی گرفت|نشانی=https://khabarebandar.ir/22145/خوس-دوزی-بوشهر-مهر-اصالت-جهانی-گرفت/?print=1|تاریخ بازبینی=31 خرداد 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|اصالت}}|وبگاه=خبرگزاری بندر|تاریخ=7 تیر 1401}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=خوسدوزی ظرفیت بسیاری در لباس و اکسسوری دارد|نشانی=https://www.mehrnews.com/news/5912038/خوس-دوزی-ظرفیت-بسیاری-در-لباس-و-اکسسوری-دارد|تاریخ بازبینی=1 تیر 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|اکسسوری}}|وبگاه=خبرگزاری مهر|تاریخ=23 مهر 1402}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=خوسدوزی|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/article/246529/خوس-دوزی|تاریخ=16 دی 1398|تاریخ بازبینی=1 تیر 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|ایرانی}}|وبگاه=مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=خوسدوزی؛ هنر دست زنان هرمزگانی|نشانی=https://www.chtn.ir/news/1403062601584/خوس-دوزی-هنر-دست-زنان-هرمزگانی|تاریخ بازبینی=20 خرداد 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|آریا}}|وبگاه=وبسایت میراث آریا}} | |||
* {{یادکرد وب|عنوان=خوسدوزی؛ هنری که برای ماندگار شدن باید آن را بهروز کرد|نشانی=https://www.yjc.ir/fa/news/7352064/خوس-دوزی-هنری-که-برای-ماندگارشدن-باید-آن-را-به-روز-کرد|تاریخ=23 اردیبهشت 1399|تاریخ بازبینی=1 تیر 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|جوان}}|وبگاه=باشگاه خبرنگاران جوان}} | |||
{{پایان منابع}} | |||
{{نساجی}} | |||
{{هنرهای تزیینی}} | |||
[[رده:صنایع دستی]] | |||
[[رده:هنرهای تزئینی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۳:۳۵
 یک زن بندری در حال خوسدوزی | |
| عنوان اصلی | خوسدوزی |
|---|---|
| شاخه علمی | صنایع دستی، هنرهای سنتی |
| نوع مفهوم | هنر دستی و رودوزی |
| معنای اصطلاحی | نوعی سوزندوزی با استفاده از نوارهای باریک فلزی (طلایی یا نقرهای) بر روی پارچههای توری برای ایجاد نقوش هندسی و اسلیمی |
| حوزه کاربرد | تزیین لباسهای محلی (جلبیل، شلوار)، پرده، لوازم منزل (رومیزی، کوسن) و جلد قرآن |
| گستره جغرافیایی | جنوب ایران (هرمزگان، بوشهر، بلوچستان، فارس) و مناطقی از کردستان؛ همچنین هندوستان و پاکستان |
| منشأ تاریخی | دوران صفویه (در ایران)؛ ریشههای اولیه در هندوستان |
| نخستین کاربرد | تزیین منسوجات با استفاده از مفتولهای نقره اصل |
| ریشه واژه | «خوس» یا «حوص» به معنای برگ درخت نخل (به دلیل شباهت نوارها به برگهای باریک نخل) |
| مرتبط با | گلابتوندوزی، پولکدوزی، نقدهدوزی |
| اهمیت | دارای مهر اصالت جهانی یونسکو؛ نماد هنر بومی زنان جنوب و میراث ناملموس ملی |
خوسدوزی؛ از رودوزیهای سنتی در جنوب ایران، بهویژه استان هرمزگان با استفاده از نوارهای باریک طلایی و نقرهای.
خوسدوزی از رودوزیهای جنوب ایران بهویژه استان هرمزگان بهشمار میرود که در تزیین پردههای توری، لباسهای محلی و سایر منسوجات پارچهای کاربرد دارد. صنایع دستی خوسدوزی در بلوچستان، بوشهر، فارس و کردستان نیز تولید میشوند. این نوع سوزندوزی در استان بوشهر موفق به دریافت مهر اصالت جهانی شده است.
تعریف
خوسدوزی یا حوصدوزی نوعی سوزندوزی در مناطق جنوب ایران بهویژه هرمزگان است.[۱] حوص در لغت بهمعنای برگ درخت نخل یا نارگیل است؛ اما در حوصدوزی، خوس به نوارهای نازک و باریک طلایی یا نقرهای رنگی گفته میشود که با عبوردادن آن از سوراخهای پارچهٔ توری، نقشهای هندسی، منحنی، دانهای، اسلیمی و خشتی پایهبلند ایجاد میشوند.[۲]
پیشینه
تاریخچهٔ هنر خوسدوزی در ایران به دورهٔ صفویه میرسد که این هنر در بندرعباس و بلوچستان از رونق زیادی برخوردار بوده است؛[۳] اما منشأ این هنر را در هندوستان میدانند و امروزه در پاکستان نیز رایج است. عدهای از زنان در شهرستان میناب استان هرمزگان هنوز به این کار هنری مشغولاند.[۴]
روش دوخت
خوسدوزی نوعی دوردوزی است که در آن نخ نقدهٔ طلایی یا نقرهای را به انتهای سوزن نخکردهای قلاب کرده و سپس طرح مورد نظر را روی پارچهٔ توری که معمولاً سیاه، سفید، سبز یا زرشکی است، میدوزند.[۵] در خوسدوزی بهدلیل سادهبودن طرحها نیازی به طراحی و نقشاندازی روی پارچه نیست و هنرمند با ذوق و سلیقهٔ خود به سوزندوزی میپردازد. پس از خوسدوزی معمولاً نقش پشت و روی پارچه یکسان است و درخشندگی خاصی دارد.[۶] خوسدوزی در کنار گلابتون و پولکدوزی نیز بهکار میرود که از ترکیب آن کارهای هنری بسیار زیبایی پدید میآید.[۷]
کاربرد
استفاده از هنر خوسدوزی در تزیین پردههای توری، دمپای شلوار زنان، لباس عروس، کلاه، پیراهن، جلیقه، چادرهای توری، جلد قرآن، جلد کوسن، رومیزی، روتختی، لباسهای محلی و روسریهای توری (جلبیل) کاربرد دارد. اگرچه این هنر جنبهٔ استفادهٔ محلی دارد؛ اما خوسدوزی مورد استقبال علاقهمندان حوزهٔ هنرهای سنتی نیز قرار گرفته است.[۸]
مواد و ابزارها
وسایل موردنیاز برای انجام خوسدوزی شامل پارچهٔ توری، نوارهای باریک طلایی یا نقرهای (خوس)، قیچی، سنگ صفله (سنگی برای کوبیدن برجستگیهای ناشی از خوسدوزی و صاف کردن آن) و کم یا کمان است. کمان، حلقهای با اندازههای مختلف از چوب نازک گردو است که پارچه را برای خوسدوزی روی آن میکشند و آن را با تسمه یا کمربند محکم میکنند.[۹] در گذشته برای خوسدوزی از فلز نقره بهجای نوارهای باریک پلاستیکی استفاده میکردند.[۱۰] همچنین قبل از ساختهشدن کم یا کمان، کشیدن پارچه و محکم کردن آن بهکمک دست و پا انجام میگرفت.[۱۱]
نقشهای خوسدوزی
نقشهای خوسدوزی بسته به نوع بافت و شکلی که ایجاد میکنند، بهنامهای مختلفی خوانده میشوند؛ نقشی که بهشکل مربع ایجاد میشود، «پُلُکو» یا «پَدری» گفته میشود. این نقش، پایهٔ کار خوسدوزی است. کنار هم قرارگرفتن پلکوها بهشکل گل ششپر را پلکویی گویند. از قرارگرفتن یک پلکویی در مرکز و شش پلکو در شش جهت آن، یک گل پلکویی شکل میگیرد که به «سیزده تِک» معروف است.[۱۲] نقوشی که بیشتر در خوسدوزی بهکار میرود شامل نقوش ستارگان، خشتدرخشت، تکدوزی، پردوزی، حاشیهٔ برگ انجیری، قلب خالی، کندوعسلی، ششقلب، نقوش گل، خرچنگ، پروانه، عقرب، گل فرفرهای، پیالهای و نگارهٔ طاووسی است.[۱۳]
مهر اصالت خوسدوزی
خوسدوزی از رشتههای هنری ظریف در استان هرمزگان است که مهر اصالت جهانی دارد و کاربرد آن در حال گسترش است.[۱۴] منیژه حسینی، هنرمند شهرستان جم در استان بوشهر، در رشته خوسدوزی موفق به دریافت مهر اصالت جهانی شد.[۱۵] خوسدوزی هرمزگان در سال ۱۳۸۹ش در آثار ملی ایران ثبت شد و خوسدوزی بوشهر نیز در سال ۱۴۰۰ش در موزه بخارای ازبکستان مهر اصالت ملی را به خود اختصاص داد.[۱۶]
شهرهای مرتبط با هنر خوسدوزی
از مراکز تولید خوسدوزی میتوان به شهرهای جنوب کشور چون استانهای هرمزگان، بلوچستان، بوشهر، فارس و کردستان اشاره کرد. در هرمزگان از خوسدوزی اغلب در لباسهای محلی استفاده میشود و گردشگران بهعنوان سوغات یا یادگاری از خرید آنها استقبال میکنند. همچنین خانمها در نمایشگاههای صنایع دستی، پارچههای مزینشده با خوسدوزی را به فروش میرسانند.[۱۷]
پانویس
- ↑ اسفندیاری، نگرشی بر روند سوزندوزیهای سنتی ایران: از هشت هزار سال قبل از میلاد تا امروز، ۲۱۹.
- ↑ «خوسدوزی؛ هنری که برای ماندگار شدن باید آن را بهروز کرد»، باشگاه خبرنگاران جوان.
- ↑ اسفندیاری، نگرشی بر روند سوزندوزیهای سنتی ایران: از هشت هزار سال قبل از میلاد تا امروز، ۲۱۹.
- ↑ خطیبیزاده، پوشش مردم هرمزگان: پوشش مردان، ۵۴.
- ↑ وهابی نیاری، طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)، ۶۰.
- ↑ صابری افتخاری, «خوسدوزی», مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.
- ↑ «آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی»، وبسایت بیتوته.
- ↑ وهابی نیاری، طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)، ۵۸-۵۹.
- ↑ «خوسدوزی؛ هنر دست زنان هرمزگانی»، وبسایت میراث آریا.
- ↑ «آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی»، وبسایت بیتوته.
- ↑ «خوسدوزی؛ هنر دست زنان هرمزگانی»، وبسایت میراث آریا.
- ↑ صابری افتخاری, «خوسدوزی», مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی.
- ↑ وهابی نیاری، طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)، ۵۹-۶۰.
- ↑ «خوسدوزی؛ هنری که برای ماندگار شدن باید آن را بهروز کرد»، باشگاه خبرنگاران جوان.
- ↑ «خوسدوزی بوشهر مهر اصالت جهانی گرفت»، خبرگزاری بندر.
- ↑ درستکار, «خوسدوزی ظرفیت بسیاری در لباس و اکسسوری دارد», خبرگزاری مهر.
- ↑ وهابی نیاری، طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان)، ۶۱.
منابع
- اسفندیاری، هاله (۱۳۷۰). نگرشی بر روند سوزندوزیهای سنتی ایران: از هشت هزار سال قبل از میلاد تا امروز. تهران: منتخب صبا.
- خطیبیزاده، محمد (۱۳۹۳). پوشش مردم هرمزگان: پوشش مردان. ج. ۲ جلد. شیراز: ایلاف. شابک ۹۷۸۹۶۴۱۹۸۰۷۰۴.
- وهابی نیاری، لیلا (۱۴۰۲). طراحی البسه بانوان با رویکرد اشاعه فرهنگ و هنر مردمان هرمزگان (مطالعه موردی خوسدوزی در طراحی لباس زنان استان هرمزگان). یزد.
- «آشنایی با هنر زیبای خوسدوزی». وبسایت بیتوته. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۴۰۵.
- «خوسدوزی بوشهر مهر اصالت جهانی گرفت». خبرگزاری بندر. ۷ تیر ۱۴۰۱. دریافتشده در ۳۱ خرداد ۱۴۰۵.
- «خوسدوزی ظرفیت بسیاری در لباس و اکسسوری دارد». خبرگزاری مهر. ۲۳ مهر ۱۴۰۲. دریافتشده در ۱ تیر ۱۴۰۵.
- «خوسدوزی». مرکز پژوهشهای ایرانی و اسلامی. ۱۶ دی ۱۳۹۸. دریافتشده در ۱ تیر ۱۴۰۵.
- «خوسدوزی؛ هنر دست زنان هرمزگانی». وبسایت میراث آریا. دریافتشده در ۲۰ خرداد ۱۴۰۵.
- «خوسدوزی؛ هنری که برای ماندگار شدن باید آن را بهروز کرد». باشگاه خبرنگاران جوان. ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۹. دریافتشده در ۱ تیر ۱۴۰۵.
| مواد و مصالح | |
|---|---|
| هنرهای نساجی و دوختنی | |
| هنرهای چوبی و فلزی | |
| هنرهای سفالی و معماری | |
| مفاهیم و تزئینات | |