بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۲: | خط ۱۲: | ||
صاحبنظران علوم اسلامی در زمینههای [[تفسیر قرآن|تفسیر]]، کلام، تاریخ، فقه و حدیث به تحلیل علمی نکات این آیه پرداختهاند. آیه ولایت یکی از نُه آیهای است که در آنها از امام علی با عنوان «مؤمن» یاد شده و ایمان راستین ایشان تأیید شده است؛ این معنا در شعر حسان بن ثابت، شاعر معروف صدر اسلام نیز بازتاب یافته است.<ref>[https://lib.eshia.ir/10254/2/4/%D8%A2%DB%8C%D9%87_%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA حکیمباشی، «سبب نزول آیه ولایت»، ج۲، ص۴.]</ref> | صاحبنظران علوم اسلامی در زمینههای [[تفسیر قرآن|تفسیر]]، کلام، تاریخ، فقه و حدیث به تحلیل علمی نکات این آیه پرداختهاند. آیه ولایت یکی از نُه آیهای است که در آنها از امام علی با عنوان «مؤمن» یاد شده و ایمان راستین ایشان تأیید شده است؛ این معنا در شعر حسان بن ثابت، شاعر معروف صدر اسلام نیز بازتاب یافته است.<ref>[https://lib.eshia.ir/10254/2/4/%D8%A2%DB%8C%D9%87_%D9%88%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%AA حکیمباشی، «سبب نزول آیه ولایت»، ج۲، ص۴.]</ref> | ||
== آیه ولایت در آیینه شعر == | |||
گروهی از شاعران برجستهٔ زبان فارسی در اشعار خود به آیه ولایت و فضلیتبودن آن برای امام علی پرداختهاند. [[سید محمدحسین شهریار|شهریار]] در غزل مشهور خود سروده است: | |||
برو ای گدای مسکین در خانۀ علی زن | |||
که نگین پادشاهی دهد از کرم گدا را<ref>لطفی، «یک آیه در نگاه شاعران»، ص۷۷.</ref> | |||
در زبان شاعران گاه با واژهٔ نخست آیه ولایت بدان اشاره شده میشود. آنان آیه انّما را به تاج و تخت معنوی امام علی تشبیه کردهاند. میرزا حبیب الله مجتهد خراسانی گفته است: | |||
شاهی که بر سر نهاد دیهیم... | |||
از افسر انّما علی بود | |||
خوشدل تهرانی چنین میسراید: | |||
آری آری مرتضی بر مسند احمد نشست | |||
آری آری هل اتی از انّما افسر گرفت | |||
منزوی تهرانی هم میگوید: | |||
علی شهی است که از انّما، ز بار خدای | |||
گرفت تاج کرامت به دادن خاتم | |||
این مطلب در شعر نادری مشهدی با تعبیر زیر سامان مییابد: | |||
سلطان انّما تاج، دارای لا فتی تخت | |||
مولای هر دو عالم، با شبیر و شبّر | |||
میرزا علی آشوب آشتیانی و بنایی یزدی نیز در همین معنا ابیاتی سرودهاند.<ref>لطفی، «یک آیه در نگاه شاعران»، ص ۷۷ ـ ۷۸.</ref> | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
