حضرت زینب: تفاوت میان نسخه‌ها

زینب، به همراه پدر، از مدینه به کوفه،<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص111-112.</ref> به همراه برادرش، حسن، از کوفه به مدینه،<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص112-113.</ref> به همراه برادرش، حسین، از مدینه به مکه و سپس به سمت عراق و سرزمین کربلا<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص113-116.</ref> و به همراه برادرزاده‌اش، امام سجاد، از کربلا به کوفه و از آنجا به شامات و از آنجا به مدینه<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص116-120.</ref> و در نهایت، در سفرِ آخرِ خود، از مدینه به شام بازگشت.<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص120.</ref>

شب عاشورا، امام حسین، خواهرش، زینب را دعوت به شکیبایی کرد.<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص137؛ مهاجرانی، بررسی سیر زندگی، اندیشه و جهاد زینب کبری، 1383ش، ص226.</ref> زینب، هنگامی که زمزمهٔ «یا دهر! اُفّ لک من خلیل …» را از برادرش شنید، خطاب به او گفت گوئیا امروز، جدّم، پدرم، مادرم و برادرم را از دست رفته می‌بینم.<ref>مفید، الارشاد، ۱۳۷۲ش، ج۲، ص۹۳–۹۴؛ صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص145؛ مهاجرانی، بررسی سیر زندگی، اندیشه و جهاد زینب کبری، 1383ش، ص225-226.</ref> او، درعین حال، در معرکهٔ جنگ، چونان دستیاری زبردست برای برادرش عمل کرده و علی اصغر را برای وداع امام با فرزندش آورد.<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص163؛ مهاجرانی، بررسی سیر زندگی، اندیشه و جهاد زینب کبری، 1383ش، ص267.</ref> همچنین، هنگامی که عبدالله بن حسن به سمت قتل‌گاه دوان شد، برای توقف او تلاش کرد، گرچه موفق نشد!<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص165.</ref> هنگام وداع امام حسین با اهل حرم نیز، پیراهن کهنه‌ای را که امام طلب کرده بود، به وی داد.<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص167-168.</ref>

زینب، وظیفهٔ اصلی خود را حفظ جان امام سجاد، به عنوان امامِ پس از امام حسین، می‌دانست، که به بهترین نحو انجام داد.<ref>مجلسی، بحارالانوار، ۱۴۰۳ق، ج۴۵، ص۱۱۷؛ قرشی، تاریخ و سیرهٔ حضرت زینب، 1395ش، ص299-300؛ صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص166؛ مهاجرانی، بررسی سیر زندگی، اندیشه و جهاد زینب کبری، 1383ش، ص277.</ref> هنگام شهادت امام حسین، بر بالای تلّ زینبیه ایستاد و خطاب به عمر بن سعد فریاد برآورد که ایستاده‌ای و حسین را می‌کشند؟<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص172-173؛ مفید، الارشاد، ۱۳۷۲ش، ج۲، ص۱۱۲.</ref> و در نهایت، پس از شهادت امام و یارانش، به همراه اهل حرم، بر بالین شهدا حضور یافته و برای آنها اقامهٔ عزا کردند.<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص176؛ قرشی، تاریخ و سیرهٔ حضرت زینب، 1395ش، ص296-298؛ مغنیه، الحسین (ع) و بطلة کربلاء، ۱۴۲۶ق، ص۴۳۳؛ فیض‌الاسلام، خاتون دوسرا، ۱۳۶۶ش، ص۱۸۵.</ref> اقامهٔ عزا و ماتم برای کشتگان کربلا،<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص188-189.</ref> مراقبت از امام سجاد و دلداریِ او،<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص193-194؛ قرشی، تاریخ و سیرهٔ حضرت زینب، 1395ش، ص301.</ref> شِکوِه به پیشگاه خداوند و درد دل با پیامبر، از آخرین اقدامات حضرت زینب در کربلا بود.<ref>صادقی اردستانی، زینب قهرمان، دختر علی، 1402ش، ص195.</ref>

امام سجاد، عمه‌اش زینب را «عالمهٔ بدون معلم» و دانشمندی معرفی کرده که دانش خود را از دیگری نیاموخته است.<ref>مهاجرانی، بررسی سیر زندگی، اندیشه و جهاد زینب کبری، 1383ش، ص347.</ref>