پرش به محتوا

پیش‌نویس:ترور: تفاوت میان نسخه‌ها

از ایران پدیا
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''ترور'''؛ سلب حیات عمدی، برنامه‌ریزی‌شده و غافلگیرانه شخصیت‌های برجسته به انگیزه‌های سیاسی، مذهبی یا عقیدتی.
'''ترور'''؛ سلب حیات عمدی، برنامه‌ریزی‌شده و غافلگیرانه شخصیت‌های برجسته به انگیزه‌های سیاسی، مذهبی یا عقیدتی.


ترور به معنای سلب حیات عمدی، برنامه‌ریزی‌شده و غافلگیرانه شخصیت‌های برجسته به انگیزه‌های سیاسی، مذهبی یا عقیدتی است. این واژه که در اصل از فرهنگ و ادبیات غرب وارد زبان فارسی شده و معنای لغوی آن ترس زیاد، دلهره و وحشت است، در اصطلاح عملیاتی و سیاسی به سه شیوه اصلی شامل ترور فیزیکی، ترور شخصیت و ترور بیولوژیک تقسیم می‌شود. در فقه و حقوق اسلامی، مفاهیمی چون فَتک و اِغتیال با این پدیده انطباق دارند؛ اندیشمندان و فقیهان اسلامی بر اساس ادله قرآنی، روایی و عقلی، اقدام به ترور را به‌طور مطلق حرام و محکوم می‌دانند و میان آن و مجازات‌های قضایی یا فرامین حکومتی صدر اسلام تمایز ساختاری قائل هستند. در عرصه بین‌المللی نیز اگرچه تعریف واحدی از تروریسم وجود ندارد، اما معاهدات و کنوانسیون‌های متعددی آن را ممنوع و محکوم کرده‌اند. این پدیده که سابقه‌ای طولانی در جهان دارد، در تاریخ معاصر ایران با قتل ناصرالدین‌شاه قاجار وارد فاز سیاسی مدرن شد و در دهه‌های اخیر نیز در قالب ترور دانشمندان هسته‌ای و ترورهای هدفمند چهره‌های برجسته سیاسی و مذهبی تداوم یافته است.<ref group="دیدگاه">هندسه بحث طولانی است. مقاله هنوز نیازمند کار است. </ref> 
ترور به معنای سلب حیات یا آسیب‌رساندن غافلگیرانه، برنامه‌ریزی‌شده و غیرقانونی به اشخاص به انگیزه‌های سیاسی، مذهبی یا عقیدتی است که در انواع فیزیکی، شخصیتی و بیولوژیک بروز می‌یابد. این پدیده مخرب که در ادبیات فقهی و حقوق اسلامی با عناوین «فتک» و «اغتیال» شناخته می‌شود، در اسناد بین‌المللی نقض فاحش حق بنیادین حیات و عامل اصلی ایجاد ناامنی عمومی قلمداد می‌گردد. ترور از منظر تاریخی از اقدامات فرقه سیکاری‌ها و اسماعیلیان تا تروریسم مدرن و سایبری امروزی تداوم داشته و تمامی مکاتب فقهی، حقوقی و عقلایی آن را به دلیل تخریب صلح و امنیت جهانی به‌طور مطلق محکوم و ممنوع اعلام کرده‌اند.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
خط ۳۴: خط ۳۴:


=== ترور در جهان ===
=== ترور در جهان ===
ترور در جهان سابقه‌ای طولانی دارد؛ به‌طوری‌که پیشینه «تروریسم دولتی» به دوران امپراتوری روم باستان و بیزانس بازمی‌گردد که به عنوان روشی برای حفظ یا گسترش اقتدار حاکمان اجرا می‌شد.<ref>{{پک|محمدی ده چشمه|۱۳۹۷|ک=نشریه علمی پژوهش‌های حقوقی|ف=تروریسم دولتی: پندار یا واقعیت؟!|ص=۳۸}}</ref> از لحاظ تاریخی، نخستین اقدامات تروریستی سازمان‌یافته با انگیزه‌های مذهبی در قرن اول میلادی توسط فرقه یهودی سیکاری‌ها رقم خورد.<ref>{{پک|مهرا|کارگری|۱۳۹۵|ک=مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم شناسی|ف=تروریسم یک نشانه روانی - اجتماعی یا یک ابزار سیاسی|ص=۸۵}}</ref> در دوران پیشامدرن، جنبش اسماعیلیان نزاری در خاورمیانه (قرون ۱۱ تا ۱۳ میلادی) اقدام به حذف فیزیکی نخبگان عباسی، سلجوقی و صلیبی می‌کردند؛<ref>{{پک/بن|ترور ۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)}}</ref> هرچند از منظر روش‌شناختی، اطلاق واژه «تروریسم» به اقدامات نوعی زمان‌پریشی به شمار می‌رود و استفاده از عنوان «حشاشین» برای متهم کردن جهان اسلام، بیشتر برآمده از تخیلات افسانه‌ای شرق‌شناسان و وقایع‌نگاران صلیبی قرون وسطی مانند گزارش‌های مارکوپولو است که واقعیت علمی و تاریخی ندارند.<ref>{{پک/بن|ترور ۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)}}</ref> در اواخر قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم، این پدیده با ترور شخصیت‌های برجسته منطقه‌ای و جهانی نمود تازه‌ای یافت؛ از جمله ترور انور سادات رئیس‌جمهور مصر در ۱۹۸۱ توسط خالد اسلامبولی،لیندیرا گاندی نخست‌وزیر هند در ۱۹۸۳م و راجیو گاندی در سال ۱۹۹۰م به دست بنیادگرایان کلاسیک،<ref>{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۰۶}}</ref> ترور احمدشاه مسعود فرمانده مجاهدین افغانستان در ۱۸ شهریور ۱۳۸۰ش توسط عوامل انتحاری القاعده در پوشش خبرنگار به دلیل امتناع از همکاری با طرح‌های مداخله‌جویانه سازمان سیا برای تجزیه افغانستان،<ref>{{پک/بن|ترور ۵|ک=وب‌سایت قدس|ف=علت ترور «احمد شاه مسعود» توسط سازمان سیا}}</ref> ترور آیت‌الله محمدباقر حکیم (رئیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در نجف اشرف در شهریور ۱۳۸۲ همراه با ۱۲۰ تن از مردم بی‌گناه توسط عوامل وابسته به القاعده با هدف ضربه زدن به ثبات و امنیت عراق) '''(منبع ۴)'''، و در سال‌های اخیر ترور هدفمند سید حسن نصرالله (دبیرکل حزب‌الله لبنان توسط ارتش اسرائیل پس از ردیابی اطلاعاتی عمیق و طولانی‌مدت توسط امان و موساد) '''(منبع ۱۲)'''. مفهوم تروریسم امروزه دچار دگردیسی عمیقی شده و با رشد فناوری اطلاعات، به سمت «تروریسم سایبری» فرامرزی حرکت کرده است '''(منبع ۱۳، صص ۱۰۱ و ۱۱۳)'''؛ در حالی که از یک سو جهان با تهدید جریان‌های تکفیری، وهابی و تندرو مواجه است '''(منبع ۱۹؛ منبع ۱، ص ۵۸)''' و از سوی دیگر، برخی دولت‌های غربی در قالب تروریسم دولتی، اقدامات تروریستی فرامرزی متعددی (مانند سرنگونی دولت مصدق در ایران در ۱۳۳۲، مداخله در گواتمالا در ۱۹۵۴، اقدامات علیه کوبا در ۱۹۵۹، کودتای شیلی در ۱۹۷۳، حمایت از سرکوبگری نظامی در السالوادور در ۱۹۸۴ و تسلیح و هدایت مستقیم یا نیابتی جریان‌های مسلحانه علیه نیکاراگوئه در ۱۹۸۴) را ثبت کرده‌اند '''(منبع ۱۳، صص ۱۱۱-۱۱۲؛ منبع ۸، صص ۵۱-۵۲)'''.
ترور در جهان سابقه‌ای طولانی دارد؛ به‌طوری‌که پیشینه «تروریسم دولتی» به دوران امپراتوری روم باستان و بیزانس بازمی‌گردد که به عنوان روشی برای حفظ یا گسترش اقتدار حاکمان اجرا می‌شد.<ref>{{پک|محمدی ده چشمه|۱۳۹۷|ک=نشریه علمی پژوهش‌های حقوقی|ف=تروریسم دولتی: پندار یا واقعیت؟!|ص=۳۸}}</ref> از لحاظ تاریخی، نخستین اقدامات تروریستی سازمان‌یافته با انگیزه‌های مذهبی در قرن اول میلادی توسط فرقه یهودی سیکاری‌ها رقم خورد.<ref>{{پک|مهرا|کارگری|۱۳۹۵|ک=مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم شناسی|ف=تروریسم یک نشانه روانی - اجتماعی یا یک ابزار سیاسی|ص=۸۵}}</ref> در دوران پیشامدرن، جنبش اسماعیلیان نزاری در خاورمیانه (قرون ۱۱ تا ۱۳ میلادی) اقدام به حذف فیزیکی نخبگان عباسی، سلجوقی و صلیبی می‌کردند؛<ref>{{پک/بن|ترور ۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)}}</ref> هرچند از منظر روش‌شناختی، اطلاق واژه «تروریسم» به اقدامات نوعی زمان‌پریشی به شمار می‌رود و استفاده از عنوان «حشاشین» برای متهم کردن جهان اسلام، بیشتر برآمده از تخیلات افسانه‌ای شرق‌شناسان و وقایع‌نگاران صلیبی قرون وسطی مانند گزارش‌های مارکوپولو است که واقعیت علمی و تاریخی ندارند.<ref>{{پک/بن|ترور ۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)}}</ref>  


=== ترور در ایران ===
در اواخر قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم، این پدیده با ترور شخصیت‌های برجسته منطقه‌ای و جهانی نمود تازه‌ای یافت؛ از جمله ترور انور سادات رئیس‌جمهور مصر در ۱۹۸۱ توسط خالد اسلامبولی،لیندیرا گاندی نخست‌وزیر هند در ۱۹۸۳م و راجیو گاندی در سال ۱۹۹۰م به دست بنیادگرایان کلاسیک،<ref>{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۰۶}}</ref> ترور احمدشاه مسعود فرمانده مجاهدین افغانستان در ۱۸ شهریور ۱۳۸۰ش توسط عوامل انتحاری القاعده در پوشش خبرنگار به دلیل امتناع از همکاری با طرح‌های مداخله‌جویانه سازمان سیا برای تجزیه افغانستان،<ref>{{پک/بن|ترور ۵|ک=وب‌سایت قدس|ف=علت ترور «احمد شاه مسعود» توسط سازمان سیا}}</ref> ترور آیت‌الله محمدباقر حکیم رئیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در نجف اشرف در شهریور ۱۳۸۲ همراه با ۱۲۰ تن از مردم بی‌گناه توسط عوامل وابسته به القاعده با هدف ضربه زدن به ثبات و امنیت عراق،<ref>{{پک|فراهانی|۱۳۸۲|ک=خبرگزاری جمهوری اسلامی|ف=بازخوانی پرونده ترور و شهادت آیت الله "محمدباقر حکیم"}}</ref> و در سال‌های اخیر ترور هدفمند سید حسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان توسط ارتش اسرائیل پس از ردیابی اطلاعاتی عمیق و طولانی‌مدت توسط امان شعبه اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل و موساد.<ref>{{پک/بن|ترور ۶|ک=وب‌سایت تابناک|ف=جزئیات جدید ترور سید حسن نصرالله و افشای مکان دقیق او؛ یار نزدیکی که نفوذی اسرائیل بود}}</ref>
'''تاریخچه ترور سیاسی در ایران''' با ساختار سازمان‌یافته «اسماعیلیان نزاری» تحت رهبری حسن صباح گره خورده است که با استفاده از حربه ترور، مقامات سیاسی و مذهبی مخالف را در قرون ۱۱ تا ۱۳ میلادی حذف می‌کردند '''(منبع ۳؛ منبع ۷)'''. با این حال، آغاز ترور سیاسی مدرن در تاریخ معاصر ایران با قتل ناصرالدین‌شاه قاجار به دست میرزا رضا کرمانی در سال ۱۲۷۵ خورشیدی (۱۸۹۶ میلادی) رقم خورد که پایانی بر ۵۰ سال استبداد ناصری بود '''(منبع ۱۴)'''. این رویکرد بلافاصله در جنبش مشروطه توسط حیدرخان عمواوغلی با پایه‌گذاری شیوه‌های سازمان‌یافته بمب‌گذاری (نظیر ترور امین‌السلطان) نهادینه شد و با اقدامات گروه‌هایی چون «کمیته مجازات» در اواخر قاجار ادامه یافت '''(منبع ۷؛ منبع ۲۱)'''. در دوران پهلوی اول، ترورها به شکل تروریسم دولتی برای حذف فیزیکی روشنفکران و سیاستمداران مخالفی چون سید حسن مدرس و میرزاده عشقی به کار رفت '''(منبع ۲۱)'''. دوران پهلوی دوم شاهد فعالیت مسلحانه گروه‌هایی چون «فدائیان اسلام» (با ترور رزم‌آرا، منصور و کسروی) بود '''(منبع ۷؛ منبع ۲۱)''' و در ادامه، «سازمان مجاهدین خلق» با مشی مسلحانه و ترور مستشاران آمریکایی شکل گرفت که در سال ۱۳۵۴ با تغییر ایدئولوژی به مارکسیسم، دست به تصفیه‌های درونی خونین زد '''(منبع ۶)'''. پس از انقلاب ۱۳۵۷، ابتدا گروهک «فرقان» دست به ترور اندیشمندانی چون مرتضی مطهری زد '''(منبع ۱۸)''' و در پی آن، سازمان مجاهدین خلق از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ وارد فاز مسلحانه گسترده علیه نظام شد که با بمب‌گذاری‌های هفتم تیر و هشتم شهریور (شهادت بهشتی، رجایی و باهنر) و ترورهای کور، به شهادت بیش از ۱۷ هزار شهروند عادی و مسئولان کشور انجامید '''(منبع ۲۰، صص ۷۰، ۷۸ و ۸۸؛ منبع ۱۶)'''. این سازمان بعدها با انتقال به عراق، به عنوان ارتش خصوصی صدام در جنگ تحمیلی همکاری کرد '''(منبع ۶)'''. همچنین کشور با تحرکات تروریستی و تجزیه‌طلبانه قومی در مناطق مرزی مواجه شد '''(منبع ۲۰، صص ۷۹-۸۳)'''. در دهه‌های اخیر نیز این پدیده به شکل ترور دانشمندان هسته‌ای ایران (همچون شهریاری، علیمحمدی و احمدی‌روشن) توسط عوامل موساد و رژیم صهیونیستی تداوم یافته است '''(منبع ۱۳، ص ۱۱۰؛ منبع ۱۱)'''.


تروریسم امروزه دچار دگردیسی عمیقی شده و با رشد فناوری اطلاعات، به سمت «تروریسم سایبری» فرامرزی حرکت کرده است؛<ref>{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۱۳}}</ref> در حالی که از یک سو جهان با تهدید جریان‌های تکفیری، وهابی و تندرو مواجه است برخی دولت‌های غربی در قالب تروریسم دولتی، اقدامات تروریستی فرامرزی متعددی مانند سرنگونی دولت مصدق در ایران در ۱۳۳۲ش، مداخله در گواتمالا در ۱۹۵۴م، اقدامات علیه کوبا در ۱۹۵۹م، کودتای شیلی در ۱۹۷۳م، حمایت از سرکوبگری نظامی در السالوادور در ۱۹۸۴م و تسلیح و هدایت مستقیم یا نیابتی جریان‌های مسلحانه علیه نیکاراگوئه در ۱۹۸۴م را ثبت کرده‌اند.<ref>{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۱۱}}</ref>


=== ترور در ایران ===
تاریخچه ترور سیاسی در ایران با ساختار سازمان‌یافته «اسماعیلیان نزاری» تحت رهبری حسن صباح گره خورده است که با استفاده از حربه ترور، مقامات سیاسی و مذهبی مخالف را در قرون ۱۱ تا ۱۳ میلادی حذف می‌کردند.<ref>{{پک/بن|ترور ۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)}}</ref> با این حال، هر چند ظاهرا آغاز ترور سیاسی در تاریخ معاصر ایران با قتل ناصرالدین‌شاه قاجار به دست میرزا رضا کرمانی در سال ۱۲۷۵ش رقم خورد اما آغاز واقعی تروریسم مدرن در جنبش مشروطه توسط حیدرخان عمواوغلی با پایه‌گذاری شیوه‌های سازمان‌یافته بمب‌گذاری نظیر ترور امین‌السلطان نهادینه شد و با اقدامات گروه‌هایی چون «کمیته مجازات» در اواخر قاجار ادامه یافت.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref>


=== ترور در جهان ===
در دوران پهلوی اول، ترورها به شکل تروریسم دولتی برای حذف فیزیکی روشنفکران و سیاستمداران مخالفی چون سید حسن مدرس و میرزاده عشقی به کار رفت.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref> در دوره پهلوی دوم، مجموعه‌ای از مرگ‌های مشکوک و ترورهای سیاسی به وقوع پیوست که ابعاد آن‌ها همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد یا روایت رسمی حکومت درباره آن‌ها با تردیدهای جدی مواجه است. در میان حوادث پرابهام، می‌توان به سقوط هواپیمای «پالانچیان» که گفته می‌شود به دستور اشرف پهلوی و توسط ساواک طراحی شده بود، و همچنین سانحه هوایی منجر به مرگ علیرضا پهلوی، برادر شاه، اشاره کرد.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref>
ترور در جهان سابقه‌ای طولانی دارد؛ پیشینه ترور به دوران امپراتوری روم باستان و بیزانس بازمی‌گردد که به عنوان روشی برای حفظ یا گسترش اقتدار حاکمان اجرا می‌شد. <ref>{{پک|محمدی ده چشمه|۱۳۹۷|ک=نشریه علمی پژوهش‌های حقوقی|ف=تروریسم دولتی: پندار یا واقعیت؟!|ص=۳۸}}</ref> قدیمی‌ترین گروه‌های تروریستی سازمان‌یافته شامل فرقه «سیکاری‌ها» در قرن اول میلادی <ref>{{پک|مهرا|کارگری|۱۳۹۵|ک=مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم شناسی|ف=تروریسم یک نشانه روانی - اجتماعی یا یک ابزار سیاسی|ص=۸۵}}</ref> و سپس اسماعیلیان نزاری<ref group="دیدگاه">محل اینها در کجا بود؟ اینها با اسماعلیان قلعه الموت فرق دارند؟


پاسخ: بله اینها همان اسماعیلیان قلعه الموت هستد.</ref> یا حشاشین در سال ۱۴۸.ق در خاورمیانه بودند که با اهداف سیاسی-عقیدتی دست به حذف فیزیکی نخبگان عباسی، سلجوقی و صلیبی می‌زدند<ref group="دیدگاه">اولا اینها انتحارگر بودند تا تروریزم. ثانیا استفاده از عنوان تروریست برای حشاشین  بیشتر برآمده از ادبیات شرق‌شناسی و غربی است. هرچند در متون عمومی رایج است، اما از نظر علمی بهتر است از عبارت ترورهای سیاسی مقطعی به جای واژه مدرن گروه‌های تروریستی سازمان‌یافته برای پیش از دوران مدرن استفاده شود تا به لحاظ تاریخی دچار زمان‌پریشی  نشود. نباید در دام شرق شناسان بیفتیم و جهان اسلام را متهم به ترور کنیم. آیا در غرب سابقه ندارد؟ </ref>.<ref>{{پک/بن|ترور ۱|ک=خبرگزاری فارس|ف=اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)}}</ref>  تروریسم در دهه‌های پایانی قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم دچار دگردیسی عمیقی شد و با رشد فناوری اطلاعات، از خشونت‌های فیزیکی خشن و علنی به سمت شیوه‌های مخفیانه، نرم و فرامرزی نظیر «تروریسم سایبری» حرکت کرد که به دلیل هزینه کم و سختی شناسایی، جایگزین برخی حمایت‌های دولتی سنتی شده است.<ref name=":04">{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۰۱ و ۱۱۳}}</ref><ref group="دیدگاه">آیا در جهان دیگر هیچ تروری اتفاق نیفتاده است؟ حملات تروریستی زیادی صورت گرفته است. برای مثال در افغانستان احمدشاه مسعود ترور شد. در عراق حکیم ترور شد. چندین رئیس جمهور دنیا ترور شده است. ترور سید حسن نصرالله چرا ذکر نشده است. این موارد را ذکر کردم که روشن شود که این عنوان با متن سنخیت ندارد. ایا گروهای تکفیری درست به ترور نزده اند؟ دولت های غربی در قالب تروریست دولتی ترور نکرده اند؟</ref>
افزون بر این، ساواک به عنوان نهاد امنیتی وقت، متهم به ترور مخالفان در داخل و خارج از کشور بوده است که از جمله آن‌ها ترور تیمور بختیار در عراق با همکاری عامل نفوذی ساواک و قتل احمد آرامش، سرپرست پیشین سازمان برنامه و بودجه، در مهر ۱۳۵۲ در پارک لاله است؛ قتلی که حکومت تلاش کرد آن را به چریک‌های مسلح نسبت دهد، در حالی که آرامش پیش‌تر سابقه هفت سال حبس در زندان‌های ساواک را داشت. از دیگر موارد بحث‌برانگیز این دوره، کشتار ۹ زندانی عضو سازمان‌های چریک‌های فدایی خلق و مجاهدین خلق در ۲۹ فروردین ۱۳۵۴ است که رسانه‌های دولتی ادعا کردند این افراد هنگام فرار کشته شده‌اند.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref>  


=== ترور در ایران ===
پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش، ابتدا گروهک «فرقان» دست به ترور اندیشمندانی چون مرتضی مطهری زد <ref>{{پک|بارسقیان|۱۳۸۷|ک=شهروند|ف=مروری بر مبانی فکری و ترورهای گروه فرقان}}</ref> و در پی آن، سازمان مجاهدین خلق که به منافقین هم مشهور است از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ وارد فاز مسلحانه گسترده علیه نظام شد که با بمب‌گذاری‌های و ترورهای کور، موجب شهادت بیش از ۱۷ هزار شهروند عادی و مسئولان کشور شد.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref> در دهه‌های اخیر نیز این پدیده به شکل ترور دانشمندان هسته‌ای ایران همچون شهریاری، علیمحمدی و احمدی‌روشن توسط عوامل موساد و رژیم صهیونیستی <ref>{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۱۰}}</ref> و ترور سید علی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی ایران، در پی حملات آمریکا و اسرائیل تداوم یافته است.<ref>{{پک/بن|شورای‌عالی‌امنیت۱۴۰۴|ف=اطلاعیه شهادت حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای}}</ref>
آغاز ترور سیاسی مدرن در تاریخ معاصر ایران با قتل ناصرالدین‌شاه<ref group="دیدگاه">اگر قتل ناصرالدین شاه ترور است، قتل امیر کبیر ترور نیست؟ ایا در قتل ناصرالدین شاه انگیزه سیاسی بوده؟</ref> قاجار به دست میرزا رضا کرمانی در سال ۱۳۱۳ق رقم خورد که پایانی بر ۵۰ سال استبداد ناصری بود. این رویکرد بلافاصله در جنبش مشروطه توسط حیدرخان عمواوغلی با پایه‌گذاری شیوه‌های سازمان‌یافته بمب‌گذاری (نظیر ترور امین‌السلطان) نهادینه شد و با اقدامات گروه‌هایی چون «کمیته مجازات» ادامه یافت.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref> در دوران پهلوی اول، ترورها به شکل تروریسم دولتی برای حذف فیزیکی روشنفکران و سیاستمداران مخالفی چون سید حسن مدرس و میرزاده عشقی به کار رفت. دوران پهلوی دوم شاهد فعالیت مسلحانه گروه‌هایی چون فدائیان اسلام با ترور رزم‌آرا، منصور و کسروی بود<ref group="دیدگاه">به نظرم این ضد شناختی است. یعنی شما دارید گروه فدائیان اسلام را جریان تروریستی معرفی می کنید. در ردیف جریان مجاهدین خلق. طبق فرمایش شما شهدای مؤتلفه تروریست بوده است. ایا شما این حرف را می پذیرید؟</ref> و در ادامه، «سازمان مجاهدین خلق» با مشی مسلحانه و ترور مستشاران آمریکایی شکل گرفت که در سال ۱۳۵۴ با تغییر ایدئولوژی به مارکسیسم، دست به تصفیه‌های درونی خونین زد.<ref>{{پک|حسن‌زاده|۱۴۰۰|ک=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|ف=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران}}</ref>  


پس از انقلاب ۱۳۵۷، ابتدا گروهک «فرقان» دست به ترور اندیشمندانی چون مرتضی مطهری زد <ref>{{پک|بارسقیان|۱۳۸۷|ک=شهروند|ف=مروری بر مبانی فکری و ترورهای گروه فرقان}}</ref> و در پی آن، سازمان مجاهدین خلق از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ وارد فاز مسلحانه گسترده علیه نظام شد<ref>{{پک/بن|ترور ۲|ک=وب‌سایت هابیلیان|ف=گروهک تروریستی منافقین}}</ref> که به شهادت بیش از ۱۷ هزار شهروند عادی و مسئولان کشور انجامید<ref group="دیدگاه">دقیقا موارد که اقدام به ترور کرده است، درج شود. اصلا یک جای مقاله گفته شود ک این گروه معروف به گروه تروریستی منافقین است</ref>.<ref name=":06">{{پک|گلشنی|شیرودی|رشیدی‌زاده|۱۳۹۷|ک=پژوهشهای سیاست اسلامی|ف=گونه شناسی جریانهای تروریستی دهه 1360 و پیامدهای آن
== دیدگاه‌ها درباره ترور ==
بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران|ص=۸۸}}</ref> این سازمان بعدها با انتقال به عراق، به عنوان ارتش خصوصی صدام در جنگ تحمیلی همکاری کرد.<ref>{{پک/بن|ترور ۲|ک=وب‌سایت هابیلیان|ف=گروهک تروریستی منافقین}}</ref> در دهه‌های اخیر نیز این پدیده به شکل ترور دانشمندان هسته‌ای ایران توسط عوامل موساد و رژیم صهیونیستی تداوم یافته است.<ref name=":08">{{پک|حیدرقلی زاده|بیگی|مطلبی|۱۳۹۶|ک=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|ف=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|ص=۱۱۰}}</ref><ref group="دیدگاه">فکر نکنم که گروهای تروریستی محدود به همین دو مورد در ایران باشد. اگر قرار است که نامبرده شود همه باید نامبرده شود تا جامعیت مقاله زیر سوال نرود. موارد نیز بیشتر است و مقاله ویژه در مورد ترورهای اول انقلاب و مسولین نظام نگارش شده است</ref><ref group="دیدگاه">اگر من این قسمت را با قسمت جهان مقایسه کنم، پیامش این است که در ایران به مراتب از کل جهان بیشتر بوده است. نباید فراموش کرد که اسماعلیان هم در الموت بوده است.  این ضدشناختی نیست؟ </ref>
 
همچنین در اسفندماه ۱۴۰۴ش، سید علی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی ایران، در پی حملات آمریکا و اسرائیل به شهادت رسید که این واقعه طبق بیانیه رسمی شورای عالی امنیت ملی، موج عظیمی از خونخواهی و مقاومت را در جهان اسلام رقم زد.<ref>{{پک/بن|شورای‌عالی‌امنیت۱۴۰۴|ف=اطلاعیه شهادت حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی|ک=پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای}}</ref>
== دیدگاه‌ها درباره ترور<ref group="دیدگاه">به نظرم این بخش بیش از حد برجسته شده است. شما می توانید خیلی ساده و خلاصه بگویید که در فقه اسلامی ترور حرام است. تفصیلات برود به مقاله حرمت ترور. ضمنا ادم احساس می کنید که شما از مقام یک متهم این مقاله را نوشته اید. سعی کرده اید که به طرف اثبات کنید که ترور در فقه اسلامی و سیره معصومین ما حرام است. مگر کسی گفته است که ترور حرام نیست؟ بله اگر وارد بحث فقه و تاریخ می شوید از منظر مفهوم یا مصداق وارد شوید. بدین معنا که مطابق مبانی فقهی و سیره و تاریخ مصادیق جدید ترور در دنیای امروز معرفی کنید. برای مثال رفتارهای داعش ترور است یا نه؟ کارهای بگو حرام ترور است یا نه؟ </ref> ==


=== در فقه اسلامی ===
=== در فقه اسلامی ===
اندیشمندان و فقیهان اسلامی، پدیدهٔ ترور را به استناد ادلهٔ سه‌گانه، به طور مطلق حرام و محکوم می‌دانند. از منظر قرآن، ترور مصداق بارزِ قتل نفس محترمه و هم‌سنگ کشتن تمام انسان‌هاست؛<ref>{{پک|ولی زاده بریمانلو|حسینی|احتشامی|۱۴۰۱|ک=ماهنامه علمی (مقاله علمی_پژوهشی) جامعه شناسی سیاسی ایران|ف=رویکرد اسلام به مساله ترور (با تکیه بر آیات و روایات)|ص=۲۹۰۲}}</ref> در سنت نیز پیامبر اکرم و امامان معصوم مؤمن را از اقدام به ترور و غافلگیری منع کرده‌اند.<ref>{{پک|شیرودی|1385|ک=زمانه|ف=مواجهه سنت نبوی با مقوله ترور}}</ref> همچنین از دیدگاه عقل، این عمل به‌دلیل سلب ناگهانی جان انسان‌های بی‌گناه و ایجاد ناامنی، مصداق بارز ظلم و عملی ناپسند به‌شمار می‌رود.<ref>{{پک|نصیریان مفیدی|شمس ناتری|شیدائیان|1402|ک=فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی|ف=بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه شیعه و احناف|ص=۲۹۸}}</ref>
اندیشمندان و فقیهان اسلامی، پدیدهٔ ترور را به استناد ادلهٔ سه‌گانه، به طور مطلق حرام و محکوم می‌دانند. از منظر قرآن، ترور مصداق بارزِ قتل نفس محترمه و هم‌سنگ کشتن تمام انسان‌هاست؛<ref>{{پک|ولی زاده بریمانلو|حسینی|احتشامی|۱۴۰۱|ک=ماهنامه علمی (مقاله علمی_پژوهشی) جامعه شناسی سیاسی ایران|ف=رویکرد اسلام به مساله ترور (با تکیه بر آیات و روایات)|ص=۲۹۰۲}}</ref> در سنت نیز پیامبر اکرم و امامان معصوم مؤمن را از اقدام به ترور و غافلگیری منع کرده‌اند.<ref>{{پک|شیرودی|1385|ک=زمانه|ف=مواجهه سنت نبوی با مقوله ترور}}</ref> همچنین از دیدگاه عقل، این عمل به‌دلیل سلب ناگهانی جان انسان‌های بی‌گناه و ایجاد ناامنی، مصداق بارز ظلم و عملی ناپسند به‌شمار می‌رود.<ref>{{پک|نصیریان مفیدی|شمس ناتری|شیدائیان|1402|ک=فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی|ف=بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه شیعه و احناف|ص=۲۹۸}}</ref>
==== نمونه‌های تاریخی و سیره عملی ====
در سیره بزرگان دین و رهبران مذهبی معاصر، پرهیز از مشی مسلحانه و ترور به عنوان یک اصل اخلاقی برجسته مطرح است:
* '''اقدام مسلم بن عقیل در کوفه:''' شریک بن اعور به مسلم بن عقیل پیشنهاد داد تا عبیدالله بن زیاد را که به عیادتش می‌آمد، در پشت پرده غافلگیر کرده و ترور کند. مسلم از این کار خودداری کرد و علت آن را پایبندی به کلام پیامبر مبنی بر حرمت فتک (ترور پنهانی) اعلام نمود. <ref>{{پک|شیرودی|1385|ک=زمانه|ف=مواجهه سنت نبوی با مقوله ترور}}</ref>
* '''مخالفت امام خمینی با ترور حسن‌علی منصور:''' پیش از انقلاب اسلامی ایران، اعضای جمعیت مؤتلفه اسلامی نماینده‌ای به نجف گسیل داشتند تا برای ترور حسن‌علی منصور نخست‌وزیر وقت از امام خمینی اذن بگیرند؛ اما ایشان از صدور چنین حکمی استنکاف ورزید۔ امام خمینی اساساً کار مسلحانه و ترور را به عنوان استراتژی مبارزه رد می‌کرد و به آگاهی‌بخشی توده‌ها معتقد بود و حتی با اعدام پیش‌دستانه خسرو داد فرمانده نیروی هوایی پهلوی مخالفت نمود<ref group="دیدگاه">عبارتی که قبلا بیان کردید و این مورد نیاز به دقت دارد. این متن نگاری با گفتمان انقلاب اسلامی در تعارض جدی است. در جمهوری اسلامی ایران، اقدام شهید محمد بخارایی و شهدای مؤتلفه در کشتن منصور، نه یک ترور مذموم، بلکه یک اعدام انقلابی و اقدامی مشروع علیه یک خائن  شناخته می‌شود و عاملان آن شهید خوانده می‌شوند. استفاده از این رویداد به عنوان مثالی برای اثبات حرمت ترور، زیر سؤال بردن مشروعیت اقدام شهدای مؤتلفه است. شما باید حساب اعدام انقلابی مهدورالدم توسط نیروهای مسلمان در دوران طاغوت را از پدیده ترور جدا کنید.</ref>۔<ref>{{پک|شیرودی|1382|ک=رواق اندیشه|ف=اسلام و مساله ترور}}</ref>
* '''موضع امام خمینی پس از انقلاب:''' امام خمینی اقدامات تروریستی و قتل‌های مخفیانه را برخاسته از ضعف عمیق عاملان آن می‌دانست و با مقایسه ترورهای پنهانی با اقدام آشکار ابن‌ملجم یا عباس‌آقا صراف قاتل امین‌السلطان، عاملانی را که پنهانی بمب‌گذاری یا ترور می‌کردند، به دلیل عدم شهامت رویارویی، فاقد مردانگی خوانده و ترور دزدکی را «تز نامردها» توصیف کرد. <ref>{{پک|شیرودی|1385|ک=زمانه|ف=مواجهه سنت نبوی با مقوله ترور}}</ref>


=== در قوانین بین‌المللی ===
=== در قوانین بین‌المللی ===
خط ۷۰: خط ۵۹:
فراتر از اصول حقوق بشری، قوانین موضوعه و کنوانسیون‌های خاصی نیز برای مقابله با مظاهر تروریسم به تصویب رسیده‌اند؛ از جمله کنوانسیون ۱۹۷۳م مجمع عمومی سازمان ملل جهت جلوگیری و مجازات جرایم علیه اشخاص مورد حمایت بین‌المللی از جمله دیپلمات‌ها و کنوانسیون بین‌المللی علیه گروگان‌گیری ۱۹۷۹م. علاوه بر این معاهدات، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه شماره ۶۱/۴۰ مصوب پاییز ۱۹۸۵م به اتفاق آراء تمامی اعمال تروریستی را توسط هر کس و در هر کجا محکوم و ممنوع اعلام کرد.<ref>{{پک|ابراهیمی ترکمان|۱۳۸۷|ک=وب‌سایت تابناک|ف=تروريسم در اسناد بين‌المللي}}</ref>
فراتر از اصول حقوق بشری، قوانین موضوعه و کنوانسیون‌های خاصی نیز برای مقابله با مظاهر تروریسم به تصویب رسیده‌اند؛ از جمله کنوانسیون ۱۹۷۳م مجمع عمومی سازمان ملل جهت جلوگیری و مجازات جرایم علیه اشخاص مورد حمایت بین‌المللی از جمله دیپلمات‌ها و کنوانسیون بین‌المللی علیه گروگان‌گیری ۱۹۷۹م. علاوه بر این معاهدات، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه شماره ۶۱/۴۰ مصوب پاییز ۱۹۸۵م به اتفاق آراء تمامی اعمال تروریستی را توسط هر کس و در هر کجا محکوم و ممنوع اعلام کرد.<ref>{{پک|ابراهیمی ترکمان|۱۳۸۷|ک=وب‌سایت تابناک|ف=تروريسم در اسناد بين‌المللي}}</ref>


== پیامدهای ترور<ref group="دیدگاه">پیامدها هم در واقع معطوف به ایران است تا کلی</ref> ==
== پیامدهای ترور ==
پیامدهای ترور در سه بعد روانی-اجتماعی، ژئوپلیتیکی و حقوقی، چرخه‌ای چندبعدی از واکنش‌های ساختاری و فردی را ایجاد می‌کند؛ به‌طوری که از منظر روان‌شناسی اجتماعی، این پدیده با انتقال آثار مخرب از سطح کلان جامعه به سطح فردی، موجب شکل‌گیری چرخه‌ای تصاعدی از ناامنی، افزایش تمایل به خشونت و بازتولید رفتارهای خشن در نسل‌های بعدی شده و حتی بروز رفتارهای پیشگیرانه اضطراری نظیر ذخیره‌سازی آب و غذا و کاهش اعتماد‌به‌نفس عمومی را در جامعه قربانی به همراه می‌آورد.<ref name=":02">{{پک|مبلغی|محمدی کیا|۱۳۹۲|ک=فصلنامه آفاق امنیت|ف=روانشناسی اجتماعی تروريسم و نسبت آن با امنیت|ص=۲۳۳ و ۲۳۴}}</ref>
از منظر روان‌شناسی اجتماعی، این پدیده با انتقال آثار مخرب از سطح کلان جامعه به سطح فردی، موجب شکل‌گیری چرخه‌ای تصاعدی از ناامنی، افزایش تمایل به خشونت و بازتولید رفتارهای خشن در نسل‌های بعدی شده و حتی بروز رفتارهای پیشگیرانه اضطراری نظیر ذخیره‌سازی آب و غذا و کاهش اعتماد‌به‌نفس عمومی را در جامعه قربانی به همراه می‌آورد.<ref name=":02">{{پک|مبلغی|محمدی کیا|۱۳۹۲|ک=فصلنامه آفاق امنیت|ف=روانشناسی اجتماعی تروريسم و نسبت آن با امنیت|ص=۲۳۳ و ۲۳۴}}</ref>
 
در بعد استراتژیک و ژئوپلیتیکی، ترور هدفمند فرماندهان برجسته به واکنش‌های تلافی‌جویانه سخت نظامی، غلبه گفتمان نفی سازش و مذاکره مستقیم با متخاصم، گسترش همه‌جانبه تفکر مقاومت و استکبارستیزی، تکوین فشارهای جدی سیاسی-قانونی برای اخراج نیروهای نظامی بیگانه و ایجاد ناامنی مستمر برای پایگاه‌های کشور ترورکننده در منطقه منجر می‌شود.<ref name=":025">{{پک|فروزان|عالیشاهی|۱۳۹۸|ک=مجله پژوهشهای جغرافيای سياسي|ف=تشدید تقابل متحده ایالاتگرایی و جمهوری اسلامی در پساناآرامی ایران های غرب آسیا؛
پیامدهای ترور سرلشگر سلیمانی|ص=۱۷۰ -۱۷۵}}</ref>  


از منظر حقوقی، این جنایات نقض فاحش و خودسرانه حق حیات در حقوق بین‌الملل محسوب شده و دولت آسیب‌دیده را به اتخاذ راهبردهای واکنشی چون طرح دعوی در دادگاه‌های بین‌المللی،<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۷}}</ref> متوسل شدن به اقدام متقابل جهت توقف نقض تعهدات دشمن،<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۵}}</ref> تقویت اشراف اطلاعاتی ضد نفوذ<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۴}}</ref> و بهره‌گیری از رسانه‌ها برای افشای ماهیت عاملان ترور وادار می‌سازد.<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۵}}</ref>
از منظر حقوقی، این جنایات نقض فاحش و خودسرانه حق حیات در حقوق بین‌الملل محسوب شده و دولت آسیب‌دیده را به اتخاذ راهبردهای واکنشی چون طرح دعوی در دادگاه‌های بین‌المللی،<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۷}}</ref> متوسل شدن به اقدام متقابل جهت توقف نقض تعهدات دشمن،<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۵}}</ref> تقویت اشراف اطلاعاتی ضد نفوذ<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۴}}</ref> و بهره‌گیری از رسانه‌ها برای افشای ماهیت عاملان ترور وادار می‌سازد.<ref>{{پک|شادمانی|۱۳۹۹|ک=پژوهشنامه حقوق بشری|ف=استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)|ص=۲۵}}</ref>
== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
خط ۹۳: خط ۷۸:
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=امینی زارع|نام۱=امین|تاریخ=1400|عنوان=موجبات پیدایش قوانین و مقررات بین المللی دولت ها در مقابله با تروریسم از منظر حقوق بین الملل|پیوند=https://www.ensani.ir/file/download/article/1771157663-6991b89f4d3f4-10957-1403-424.pdf|ژورنال=پژوهش‌های سیاسی و بین المللی|شماره=چهل و شش|صفحات=25-49|نام۲=ابومحمد|نام خانوادگی۲=عسگرخانی|نام۳=مریم|نام خانوادگی۳=مرادی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=امینی زارع|نام۱=امین|تاریخ=1400|عنوان=موجبات پیدایش قوانین و مقررات بین المللی دولت ها در مقابله با تروریسم از منظر حقوق بین الملل|پیوند=https://www.ensani.ir/file/download/article/1771157663-6991b89f4d3f4-10957-1403-424.pdf|ژورنال=پژوهش‌های سیاسی و بین المللی|شماره=چهل و شش|صفحات=25-49|نام۲=ابومحمد|نام خانوادگی۲=عسگرخانی|نام۳=مریم|نام خانوادگی۳=مرادی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=بارسقیان|نام۱=سرگه|تاریخ=۱۳۸۷|عنوان=مروری بر مبانی فکری و ترورهای گروه فرقان|پیوند=https://ensani.ir/fa/article/47913/%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%82%D8%A7%D9%86|ژورنال=شهروند|شماره=چهل و چهار}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=بارسقیان|نام۱=سرگه|تاریخ=۱۳۸۷|عنوان=مروری بر مبانی فکری و ترورهای گروه فرقان|پیوند=https://ensani.ir/fa/article/47913/%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%81%DA%A9%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%82%D8%A7%D9%86|ژورنال=شهروند|شماره=چهل و چهار}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جزئیات جدید ترور سید حسن نصرالله و افشای مکان دقیق او؛ یار نزدیکی که نفوذی اسرائیل بود|نشانی=https://www.tabnak.ir/fa/news/1282122/%D8%AC%D8%B2%D8%A6%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%86-%D9%86%D8%B5%D8%B1%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%88-%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%DB%8C-%D9%85%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%82%DB%8C%D9%82-%D8%A7%D9%88-%DB%8C%D8%A7%D8%B1-%D9%86%D8%B2%D8%AF%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D9%86%D9%81%D9%88%D8%B0%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D9%84-%D8%A8%D9%88%D8%AF|تاریخ=۱۸ دی ۱۴۰۳|تاریخ بازبینی=۲۷ مرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|ترور ۶}}|وبگاه=وب‌سایت تابناک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران|نشانی=https://psri.ir/?id=1gbhgfk5|تاریخ=۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۲۴ مرداد ۱۴۰۵|وبگاه=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|نام خانوادگی۱=حسن‌زاده|نام۱=آرین}}
* {{یادکرد وب|عنوان=ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران|نشانی=https://psri.ir/?id=1gbhgfk5|تاریخ=۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۰|تاریخ بازبینی=۲۴ مرداد ۱۴۰۵|وبگاه=موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی|نام خانوادگی۱=حسن‌زاده|نام۱=آرین}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=حیدرقلی زاده|نام۱=جعفر|تاریخ=۱۳۹۶|عنوان=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|پیوند=https://www.ensani.ir/file/download/article/20180416093636-9840-73.pdf|ژورنال=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|شماره=دوازدهم|صفحات=۱۰۱-۱۵۸|نام۲=جمال|نام خانوادگی۲=بیگی|نام۳=مسعود|نام خانوادگی۳=مطلبی}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=حیدرقلی زاده|نام۱=جعفر|تاریخ=۱۳۹۶|عنوان=دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل|پیوند=https://www.ensani.ir/file/download/article/20180416093636-9840-73.pdf|ژورنال=دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی|شماره=دوازدهم|صفحات=۱۰۱-۱۵۸|نام۲=جمال|نام خانوادگی۲=بیگی|نام۳=مسعود|نام خانوادگی۳=مطلبی}}
خط ۱۰۴: خط ۹۰:
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صادقی پور|نام۱=احسان|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=تحول در مفهوم تروریسم و جایگاه آن در حقوق بین الملل معاصر|پیوند=https://sid.ir/paper/899395/fa#downloadbottom|ژورنال=جشنواره تالیفات علمی برتر علوم انسانی اسلامی- جایزه ویژه علامه جعفری (ره)|دوره=اول|شماره=اول}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=صادقی پور|نام۱=احسان|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=تحول در مفهوم تروریسم و جایگاه آن در حقوق بین الملل معاصر|پیوند=https://sid.ir/paper/899395/fa#downloadbottom|ژورنال=جشنواره تالیفات علمی برتر علوم انسانی اسلامی- جایزه ویژه علامه جعفری (ره)|دوره=اول|شماره=اول}}
* {{یادکرد وب|عنوان=علت ترور «احمد شاه مسعود» توسط سازمان سیا|نشانی=https://www.qudsonline.ir/news/376481/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%A7|تاریخ=۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۲۷ مرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|ترور ۵}}|وبگاه=وب‌سایت قدس}}
* {{یادکرد وب|عنوان=علت ترور «احمد شاه مسعود» توسط سازمان سیا|نشانی=https://www.qudsonline.ir/news/376481/%D8%B9%D9%84%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B3%D8%B9%D9%88%D8%AF-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%A7|تاریخ=۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۵|تاریخ بازبینی=۲۷ مرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|ترور ۵}}|وبگاه=وب‌سایت قدس}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=فروزان|نام۱=یونس|تاریخ=۱۳۹۸|عنوان=تشدید تقابل متحده ایالاتگرایی و جمهوری اسلامی در پساناآرامی ایران های غرب آسیا؛ پیامدهای ترور سرلشگر سلیمانی|پیوند=https://ensani.ir/file/download/article/1608616982-10081-13-6.pdf|ژورنال=مجله پژوهشهای جغرافيای سياسي|شماره=اول|صفحات=۱۵۱-۱۸۰|نام۲=عبدالرضا|نام خانوادگی۲=عالیشاهی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=بازخوانی پرونده ترور و شهادت آیت الله "محمدباقر حکیم"|نشانی=https://www.irna.ir/news/5519889/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D8%B4%D9%87%D8%A7%D8%AF%D8%AA-%D8%A2%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%84%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF%D8%A8%D8%A7%D9%82%D8%B1-%D8%AD%DA%A9%DB%8C%D9%85|تاریخ=۳۰ شهریور ۱۳۸۲|تاریخ بازبینی=۲۷ مرداد ۱۴۰۵|وبگاه=خبرگزاری جمهوری اسلامی|نام خانوادگی۱=فراهانی|نام۱=احمد}}
* {{یادکرد وب|عنوان=گروهک تروریستی منافقین|نشانی=https://www.habilian.ir/fa/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%DA%A9-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D9%81%D9%82%DB%8C%D9%86.html|تاریخ بازبینی=۲۵ مرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|ترور ۲}}|وبگاه=وب‌سایت هابیلیان}}
* {{یادکرد وب|عنوان=گروهک تروریستی منافقین|نشانی=https://www.habilian.ir/fa/%DA%AF%D8%B1%D9%88%D9%87%DA%A9-%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D9%86%D8%A7%D9%81%D9%82%DB%8C%D9%86.html|تاریخ بازبینی=۲۵ مرداد ۱۴۰۵|شناسه={{شناسه یادکرد|ترور ۲}}|وبگاه=وب‌سایت هابیلیان}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=گلشنی|نام۱=علیرضا|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=گونه شناسی جریانهای تروریستی دهه 1360 و پیامدهای آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران|پیوند=https://ensani.ir/file/download/article/1615380263-10379-99-86.pdf|ژورنال=پژوهشهای سیاست اسلامی|شماره=چهاردهم|صفحات=۶۷-۹۲|نام۲=مرتضی|نام خانوادگی۲=شیرودی|نام۳=بهنام|نام خانوادگی۳=رشیدی‌زاده}}
* {{یادکرد ژورنال|نام خانوادگی۱=گلشنی|نام۱=علیرضا|تاریخ=۱۳۹۷|عنوان=گونه شناسی جریانهای تروریستی دهه 1360 و پیامدهای آن بر منافع ملی جمهوری اسلامی ایران|پیوند=https://ensani.ir/file/download/article/1615380263-10379-99-86.pdf|ژورنال=پژوهشهای سیاست اسلامی|شماره=چهاردهم|صفحات=۶۷-۹۲|نام۲=مرتضی|نام خانوادگی۲=شیرودی|نام۳=بهنام|نام خانوادگی۳=رشیدی‌زاده}}

نسخهٔ کنونی تا ۳۰ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۴۲

ترور؛ سلب حیات عمدی، برنامه‌ریزی‌شده و غافلگیرانه شخصیت‌های برجسته به انگیزه‌های سیاسی، مذهبی یا عقیدتی.

ترور به معنای سلب حیات یا آسیب‌رساندن غافلگیرانه، برنامه‌ریزی‌شده و غیرقانونی به اشخاص به انگیزه‌های سیاسی، مذهبی یا عقیدتی است که در انواع فیزیکی، شخصیتی و بیولوژیک بروز می‌یابد. این پدیده مخرب که در ادبیات فقهی و حقوق اسلامی با عناوین «فتک» و «اغتیال» شناخته می‌شود، در اسناد بین‌المللی نقض فاحش حق بنیادین حیات و عامل اصلی ایجاد ناامنی عمومی قلمداد می‌گردد. ترور از منظر تاریخی از اقدامات فرقه سیکاری‌ها و اسماعیلیان تا تروریسم مدرن و سایبری امروزی تداوم داشته و تمامی مکاتب فقهی، حقوقی و عقلایی آن را به دلیل تخریب صلح و امنیت جهانی به‌طور مطلق محکوم و ممنوع اعلام کرده‌اند.

مفهوم‌شناسی

واژه «ترور» از فرهنگ و ادبیات غرب وارد واژگان زبان فارسی شده است.[۱] تعاریف متعددی برای این اصطلاح در فرهنگ‌های لغت و دانشنامه‌ها ثبت شده؛ در فرهنگ کامل انگلیسی-فارسی، واژه ترور به معنای «ترس زیاد و وحشت» تعریف شده است. در فرهنگ‌های غربی مانند فرهنگ جامع فرانسوی روبر نیز به معنای «ترس شدید، دلهره، وحشت و هراساندن» و در فرهنگ‌های وبستر، آکسفورد و فرهنگ حقوقی بلک به معنای «ترس شدید، هراس، دلهره و وحشت» آمده است. فرهنگ فرانسوی اشت نیز آن را «احساس ترس شدیدی که مانع عمل می‌گردد» تعریف می‌کند.[۲]

در دانشنامه جنگ و صلح، واژه «ترور» به معنای «سلب امنیت به شیوه‌های غافلگیرانه و غیرقانونی با اهداف سیاسی» آمده است؛ در فرهنگ دهخدا، قتل سیاسی به وسیله اسلحه تعریف شده و در فرهنگ فرهیخته نیز، ترور به معنای «کشتن ناگهانی و غافلگیرانه» و «خشونت با هدف انهدام و ویرانی» دانسته شده است.[۳] این واژه در گذر زمان از معانی لغوی صرف به سمت مفاهیم عملیاتی و سیاسی حرکت کرده است. از همین رو، ترور در یک دسته‌بندی کلی به سه شیوه اصلی تقسیم می‌شود: ترور فیزیکی، ترور شخصیت و ترور بیولوژیک. در ترور فیزیکی، هدف حذف مستقیم و جسمانی فرد است، در حالی که ترور شخصیت با هدف تخریب اعتبار، حیثیت و جایگاه اجتماعی فرد انجام می‌شود تا کارکردِ او بدون نیاز به حذف جسمانی از میان برود.[۴] در کنار این دو، از ترور بیولوژیک نیز به عنوان یکی از روش‌های خاموش و پنهان یاد می‌شود که با به‌کارگیری تدریجی سموم یا عوامل آلوده علیه مخالفان صورت می‌گیرد.[۵]

ترور در ادبیات فقهی و حقوق اسلامی

در ادبیات فقهی و حقوق اسلامی، دو مفهوم عمده وجود دارند که با این پدیده انطباق می‌یابند:

  • فتک: به معنای یورش ناگهانی به کسی و کشتن اوست.[۶]
  • اغتیال: به معنای قتل غافلگیرانه از طریق خدعه، مکر و فریب پنهانی است.[۷]

یکی از مغالطات رایج، برابر دانستن فرامین قتل در صدر اسلام با پدیده ترور پنهانی است. در تبیین فقهی، تمایزهای بنیادینی میان این دو وجود دارد:

  • اذن حاکم و شأن قضاوت: مجازات‌های اسلامی نظیر قصاص، اعدام مفسد فی‌الارض یا حد محارب، صرفاً پس از اثبات جرم در دادگاه صالح، احراز مجرمیت فرد و به اذن حاکم عادل یا قاضی منصوب به صورت آشکار اجرا می‌شود. در حالی که ترور اقدامی پنهانی، خودسرانه، بدون طی تشریفات قضایی و مخل امنیت عمومی است۔[۸]
  • دستورهای پیامبر و ائمه: احکامی که پیامبر اسلام صادر نمود نظیر حکم قتل کعب بن اشرف یا دستور امام جواد مبنی بر مجازات ابوالسمهری، تصمیماتی حکومتی در مقام حاکم شرع و قاضی جامعه اسلامی به دلیل سلب امنیت عمومی، غلو، کذب و خیانت آنان بود و ماهیت ترور سیاسی نداشت۔[۹]

تفاوت ترور با مفاهیم مشابه

تفاوت‌ ترور و تروریسم

مفهوم ترور دایره‌ای وسیع‌تر از تروریسم سیاسی دارد[۱۰] و در فرهنگ لغت فارسی مانند دهخدا به معنای قتل سیاسی به وسیله اسلحه تعریف شده است.[۱۱] در مقابل، تروریسم به عنوان یک اصل و مبنای فکری شناخته می‌شود که از این‌گونه قتل‌های سیاسی و ترور دفاع و پشتیبانی می‌کند.[۱۲]

تفاوت ترور با قتل هدفمند

تفاوت میان قتل هدفمند و ترور در حقوق بین‌الملل، ریشه در تفاوت‌های ساختاری مربوط به منبع اقدام، بستر حقوقی و نحوه ارزیابی مشروعیت آن‌ها دارد. ترور اقدامی خشونت‌آمیز علیه غیرنظامیان یا اهداف غیرنظامی با انگیزه سیاسی یا ایدئولوژیک است که هدف اصلی آن ایجاد وحشت عمومی و تأثیرگذاری غیرمستقیم بر تصمیمات دولت‌هاست؛ به همین دلیل، ترور در هیچ رژیم حقوقی بین‌المللی توجیه‌پذیر نیست. در مقابل، قتل هدفمند به عنوان عملی عمدی و منتسب به دولت در قالب سیاست‌های امنیتی یا نظامی معرفی می‌شود که دولت‌ها غالباً آن را تحت عناوینی چون دفاع مشروع بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد یا حقوق مخاصمات مسلحانه توجیه می‌کنند.[۱۳] نمونه بارز دیگر از ترورهای دولتی و هدفمند، ترور دانشمندان برجسته علمی و هسته‌ای ایران از جمله دکتر محسن فخری‌زاده است که از منظر نظام حقوق بین‌الملل، نقض فاحش حق بنیادین حیات قلمداد می‌شود.[۱۴]

تفاوت ترور با انتحار و تروریسم انتحاری

انتحار به‌معنای خودکشی فرد برای امری دنیوی و بدون داشتن توجیه شرعی یا عقلی است.[۱۵] در مقابل، تروریسم شامل اقدامات خشونت‌آمیز، غافلگیرکننده و مخفیانه علیه اهداف و اشخاص غیرنظامی با هدف ایجاد ارعاب و وحشت فزاینده عمومی است.[۱۶] اما تروریسم انتحاری پیوندی میان خودکشی و دیگرکشی است که در آن، عامل با علم به مرگ قطعی خود، اهداف غیرنظامی را برای تهدید ساختار امنیتی دولت‌ها و دستیابی به مقاصد استراتژیک و سیاسی هدف قرار می‌دهد.[۱۷]

تاریخچه

ترور در جهان

ترور در جهان سابقه‌ای طولانی دارد؛ به‌طوری‌که پیشینه «تروریسم دولتی» به دوران امپراتوری روم باستان و بیزانس بازمی‌گردد که به عنوان روشی برای حفظ یا گسترش اقتدار حاکمان اجرا می‌شد.[۱۸] از لحاظ تاریخی، نخستین اقدامات تروریستی سازمان‌یافته با انگیزه‌های مذهبی در قرن اول میلادی توسط فرقه یهودی سیکاری‌ها رقم خورد.[۱۹] در دوران پیشامدرن، جنبش اسماعیلیان نزاری در خاورمیانه (قرون ۱۱ تا ۱۳ میلادی) اقدام به حذف فیزیکی نخبگان عباسی، سلجوقی و صلیبی می‌کردند؛[۲۰] هرچند از منظر روش‌شناختی، اطلاق واژه «تروریسم» به اقدامات نوعی زمان‌پریشی به شمار می‌رود و استفاده از عنوان «حشاشین» برای متهم کردن جهان اسلام، بیشتر برآمده از تخیلات افسانه‌ای شرق‌شناسان و وقایع‌نگاران صلیبی قرون وسطی مانند گزارش‌های مارکوپولو است که واقعیت علمی و تاریخی ندارند.[۲۱]

در اواخر قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یکم، این پدیده با ترور شخصیت‌های برجسته منطقه‌ای و جهانی نمود تازه‌ای یافت؛ از جمله ترور انور سادات رئیس‌جمهور مصر در ۱۹۸۱ توسط خالد اسلامبولی،لیندیرا گاندی نخست‌وزیر هند در ۱۹۸۳م و راجیو گاندی در سال ۱۹۹۰م به دست بنیادگرایان کلاسیک،[۲۲] ترور احمدشاه مسعود فرمانده مجاهدین افغانستان در ۱۸ شهریور ۱۳۸۰ش توسط عوامل انتحاری القاعده در پوشش خبرنگار به دلیل امتناع از همکاری با طرح‌های مداخله‌جویانه سازمان سیا برای تجزیه افغانستان،[۲۳] ترور آیت‌الله محمدباقر حکیم رئیس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در نجف اشرف در شهریور ۱۳۸۲ همراه با ۱۲۰ تن از مردم بی‌گناه توسط عوامل وابسته به القاعده با هدف ضربه زدن به ثبات و امنیت عراق،[۲۴] و در سال‌های اخیر ترور هدفمند سید حسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله لبنان توسط ارتش اسرائیل پس از ردیابی اطلاعاتی عمیق و طولانی‌مدت توسط امان شعبه اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل و موساد.[۲۵]

تروریسم امروزه دچار دگردیسی عمیقی شده و با رشد فناوری اطلاعات، به سمت «تروریسم سایبری» فرامرزی حرکت کرده است؛[۲۶] در حالی که از یک سو جهان با تهدید جریان‌های تکفیری، وهابی و تندرو مواجه است برخی دولت‌های غربی در قالب تروریسم دولتی، اقدامات تروریستی فرامرزی متعددی مانند سرنگونی دولت مصدق در ایران در ۱۳۳۲ش، مداخله در گواتمالا در ۱۹۵۴م، اقدامات علیه کوبا در ۱۹۵۹م، کودتای شیلی در ۱۹۷۳م، حمایت از سرکوبگری نظامی در السالوادور در ۱۹۸۴م و تسلیح و هدایت مستقیم یا نیابتی جریان‌های مسلحانه علیه نیکاراگوئه در ۱۹۸۴م را ثبت کرده‌اند.[۲۷]

ترور در ایران

تاریخچه ترور سیاسی در ایران با ساختار سازمان‌یافته «اسماعیلیان نزاری» تحت رهبری حسن صباح گره خورده است که با استفاده از حربه ترور، مقامات سیاسی و مذهبی مخالف را در قرون ۱۱ تا ۱۳ میلادی حذف می‌کردند.[۲۸] با این حال، هر چند ظاهرا آغاز ترور سیاسی در تاریخ معاصر ایران با قتل ناصرالدین‌شاه قاجار به دست میرزا رضا کرمانی در سال ۱۲۷۵ش رقم خورد اما آغاز واقعی تروریسم مدرن در جنبش مشروطه توسط حیدرخان عمواوغلی با پایه‌گذاری شیوه‌های سازمان‌یافته بمب‌گذاری نظیر ترور امین‌السلطان نهادینه شد و با اقدامات گروه‌هایی چون «کمیته مجازات» در اواخر قاجار ادامه یافت.[۲۹]

در دوران پهلوی اول، ترورها به شکل تروریسم دولتی برای حذف فیزیکی روشنفکران و سیاستمداران مخالفی چون سید حسن مدرس و میرزاده عشقی به کار رفت.[۳۰] در دوره پهلوی دوم، مجموعه‌ای از مرگ‌های مشکوک و ترورهای سیاسی به وقوع پیوست که ابعاد آن‌ها همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد یا روایت رسمی حکومت درباره آن‌ها با تردیدهای جدی مواجه است. در میان حوادث پرابهام، می‌توان به سقوط هواپیمای «پالانچیان» که گفته می‌شود به دستور اشرف پهلوی و توسط ساواک طراحی شده بود، و همچنین سانحه هوایی منجر به مرگ علیرضا پهلوی، برادر شاه، اشاره کرد.[۳۱]

افزون بر این، ساواک به عنوان نهاد امنیتی وقت، متهم به ترور مخالفان در داخل و خارج از کشور بوده است که از جمله آن‌ها ترور تیمور بختیار در عراق با همکاری عامل نفوذی ساواک و قتل احمد آرامش، سرپرست پیشین سازمان برنامه و بودجه، در مهر ۱۳۵۲ در پارک لاله است؛ قتلی که حکومت تلاش کرد آن را به چریک‌های مسلح نسبت دهد، در حالی که آرامش پیش‌تر سابقه هفت سال حبس در زندان‌های ساواک را داشت. از دیگر موارد بحث‌برانگیز این دوره، کشتار ۹ زندانی عضو سازمان‌های چریک‌های فدایی خلق و مجاهدین خلق در ۲۹ فروردین ۱۳۵۴ است که رسانه‌های دولتی ادعا کردند این افراد هنگام فرار کشته شده‌اند.[۳۲]

پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷ش، ابتدا گروهک «فرقان» دست به ترور اندیشمندانی چون مرتضی مطهری زد [۳۳] و در پی آن، سازمان مجاهدین خلق که به منافقین هم مشهور است از ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ وارد فاز مسلحانه گسترده علیه نظام شد که با بمب‌گذاری‌های و ترورهای کور، موجب شهادت بیش از ۱۷ هزار شهروند عادی و مسئولان کشور شد.[۳۴] در دهه‌های اخیر نیز این پدیده به شکل ترور دانشمندان هسته‌ای ایران همچون شهریاری، علیمحمدی و احمدی‌روشن توسط عوامل موساد و رژیم صهیونیستی [۳۵] و ترور سید علی خامنه‌ای، رهبر انقلاب اسلامی ایران، در پی حملات آمریکا و اسرائیل تداوم یافته است.[۳۶]

دیدگاه‌ها درباره ترور

در فقه اسلامی

اندیشمندان و فقیهان اسلامی، پدیدهٔ ترور را به استناد ادلهٔ سه‌گانه، به طور مطلق حرام و محکوم می‌دانند. از منظر قرآن، ترور مصداق بارزِ قتل نفس محترمه و هم‌سنگ کشتن تمام انسان‌هاست؛[۳۷] در سنت نیز پیامبر اکرم و امامان معصوم مؤمن را از اقدام به ترور و غافلگیری منع کرده‌اند.[۳۸] همچنین از دیدگاه عقل، این عمل به‌دلیل سلب ناگهانی جان انسان‌های بی‌گناه و ایجاد ناامنی، مصداق بارز ظلم و عملی ناپسند به‌شمار می‌رود.[۳۹]

در قوانین بین‌المللی

ممنوعیت ترور در حقوق بین‌الملل از طریق تدوین معاهدات و کنوانسیون‌های موضوعه متعددی دنبال شده است، اگرچه این اسناد بین‌المللی عموماً فاقد یک تعریف مشخص و واحد از تروریسم هستند. در سطح اسناد بنیادین، اعلامیه جهانی حقوق بشر مصوب ۱۹۴۸م اگرچه مستقیماً واژه تروریسم را به کار نبرده، اما با تکیه بر ماده ۳ حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی و ماده ۵ ممنوعیت شکنجه و عقوبت‌های وحشیانه و غیرانسانی اساساً با رفتارهای تروریستی و ایجاد رعب و وحشت مخالفت و مقابله کرده است.[۴۰]

فراتر از اصول حقوق بشری، قوانین موضوعه و کنوانسیون‌های خاصی نیز برای مقابله با مظاهر تروریسم به تصویب رسیده‌اند؛ از جمله کنوانسیون ۱۹۷۳م مجمع عمومی سازمان ملل جهت جلوگیری و مجازات جرایم علیه اشخاص مورد حمایت بین‌المللی از جمله دیپلمات‌ها و کنوانسیون بین‌المللی علیه گروگان‌گیری ۱۹۷۹م. علاوه بر این معاهدات، مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه شماره ۶۱/۴۰ مصوب پاییز ۱۹۸۵م به اتفاق آراء تمامی اعمال تروریستی را توسط هر کس و در هر کجا محکوم و ممنوع اعلام کرد.[۴۱]

پیامدهای ترور

از منظر روان‌شناسی اجتماعی، این پدیده با انتقال آثار مخرب از سطح کلان جامعه به سطح فردی، موجب شکل‌گیری چرخه‌ای تصاعدی از ناامنی، افزایش تمایل به خشونت و بازتولید رفتارهای خشن در نسل‌های بعدی شده و حتی بروز رفتارهای پیشگیرانه اضطراری نظیر ذخیره‌سازی آب و غذا و کاهش اعتماد‌به‌نفس عمومی را در جامعه قربانی به همراه می‌آورد.[۴۲]

از منظر حقوقی، این جنایات نقض فاحش و خودسرانه حق حیات در حقوق بین‌الملل محسوب شده و دولت آسیب‌دیده را به اتخاذ راهبردهای واکنشی چون طرح دعوی در دادگاه‌های بین‌المللی،[۴۳] متوسل شدن به اقدام متقابل جهت توقف نقض تعهدات دشمن،[۴۴] تقویت اشراف اطلاعاتی ضد نفوذ[۴۵] و بهره‌گیری از رسانه‌ها برای افشای ماهیت عاملان ترور وادار می‌سازد.[۴۶]

پانویس

  1. آقاباقری و رضوی فرد، «واکنش تقنینی جمهوری اســامی ایــران در قبال اشخاص حقیقی و حقوقی تروریست»، فصلنامه تعالی حقوق، ۵.
  2. آقاباقری و رضوی فرد، «واکنش تقنینی جمهوری اســامی ایــران در قبال اشخاص حقیقی و حقوقی تروریست»، فصلنامه تعالی حقوق، ۶.
  3. آقاباقری و رضوی فرد، «واکنش تقنینی جمهوری اســامی ایــران در قبال اشخاص حقیقی و حقوقی تروریست»، فصلنامه تعالی حقوق، ۶.
  4. متفکر، جنگ روانی، ۱۵۶.
  5. «شخصیت‌های ایرانی که ترور بیولوژیک شدند/ نقطه مشترک و مرموز همه بیماران + تصاویر»، خبرگزاری دفاع مقدس.
  6. نصیریان مفیدی، شمس ناتری و شیدائیان، «بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه شیعه و احناف»، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، ۲۸۹.
  7. نصیریان مفیدی، شمس ناتری و شیدائیان، «بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه شیعه و احناف»، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، ۲۹۳.
  8. شیرودی، «اسلام و مساله ترور»، رواق اندیشه.
  9. شیرودی، «مواجهه سنت نبوی با مقوله ترور»، زمانه.
  10. آقاباقری و رضوی فرد، «واکنش تقنینی جمهوری اســامی ایــران در قبال اشخاص حقیقی و حقوقی تروریست»، فصلنامه تعالی حقوق، ۱۰.
  11. آقاباقری و رضوی فرد، «واکنش تقنینی جمهوری اســامی ایــران در قبال اشخاص حقیقی و حقوقی تروریست»، فصلنامه تعالی حقوق، ۶.
  12. آقاباقری و رضوی فرد، «واکنش تقنینی جمهوری اســامی ایــران در قبال اشخاص حقیقی و حقوقی تروریست»، فصلنامه تعالی حقوق، ۶.
  13. خواجوند و شیخ الاسلامی کندلوسی، «مسئولیت کیفری بین المللی ناشی از قتل هدفمند رهبران سیاسی: مطالعه موردی تحولات یمن و غزه»، دانشنامه فقه و حقوق تطبیقی، ۴.
  14. ستایش پور و هاشمی، «شهادت دکتر محسن فخری زاده از منظر نظام بین المللی حقوق بشر: حق حیات»، مطالعات حقوق بشر اسلامی، ۱۲.
  15. محمدی الموتی، جلالی و شوشتری، «حق حیات و سلب آن از منظر اسلام و حقوق بین‌الملل بشر با تأکید بر عملیات انتحاری»، دوفصلنامه علمی- پژوهشی انسان‌پژوهی دينی، ۱۵۲.
  16. محمدی الموتی، جلالی و شوشتری، «حق حیات و سلب آن از منظر اسلام و حقوق بین‌الملل بشر با تأکید بر عملیات انتحاری»، دوفصلنامه علمی- پژوهشی انسان‌پژوهی دينی، ۱۵۹.
  17. محمدی الموتی، جلالی و شوشتری، «حق حیات و سلب آن از منظر اسلام و حقوق بین‌الملل بشر با تأکید بر عملیات انتحاری»، دوفصلنامه علمی- پژوهشی انسان‌پژوهی دينی، ۱۵۳.
  18. محمدی ده چشمه، «تروریسم دولتی: پندار یا واقعیت؟!»، نشریه علمی پژوهش‌های حقوقی، ۳۸.
  19. مهرا و کارگری، «تروریسم یک نشانه روانی - اجتماعی یا یک ابزار سیاسی»، مجله پژوهشهای حقوق جزا و جرم شناسی، ۸۵.
  20. «اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)»، خبرگزاری فارس.
  21. «اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)»، خبرگزاری فارس.
  22. حیدرقلی زاده، بیگی و مطلبی، «دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل»، دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی، ۱۰۶.
  23. «علت ترور «احمد شاه مسعود» توسط سازمان سیا»، وب‌سایت قدس.
  24. فراهانی، «بازخوانی پرونده ترور و شهادت آیت الله "محمدباقر حکیم"»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.
  25. «جزئیات جدید ترور سید حسن نصرالله و افشای مکان دقیق او؛ یار نزدیکی که نفوذی اسرائیل بود»، وب‌سایت تابناک.
  26. حیدرقلی زاده، بیگی و مطلبی، «دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل»، دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی، ۱۱۳.
  27. حیدرقلی زاده، بیگی و مطلبی، «دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل»، دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی، ۱۱۱.
  28. «اسماعيليان و ترورهای فدائيان (قسمت اول)»، خبرگزاری فارس.
  29. حسن‌زاده، «ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران»، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
  30. حسن‌زاده، «ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران»، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
  31. حسن‌زاده، «ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران»، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
  32. حسن‌زاده، «ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران»، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
  33. بارسقیان، «مروری بر مبانی فکری و ترورهای گروه فرقان»، شهروند.
  34. حسن‌زاده، «ترور و گروه‌های ترور در تاریخ ایران»، موسسه مطالعات و پژوهشهای سیاسی.
  35. حیدرقلی زاده، بیگی و مطلبی، «دگردیسی مفهومی تروریسم از منظر حقوق بین‌الملل»، دو فصلنامه مطالعات حقوق بشر اسلامی، ۱۱۰.
  36. «اطلاعیه شهادت حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی خامنه‌ای.
  37. ولی زاده بریمانلو، حسینی و احتشامی، «رویکرد اسلام به مساله ترور (با تکیه بر آیات و روایات)»، ماهنامه علمی (مقاله علمی_پژوهشی) جامعه شناسی سیاسی ایران، ۲۹۰۲.
  38. شیرودی، «مواجهه سنت نبوی با مقوله ترور»، زمانه.
  39. نصیریان مفیدی، شمس ناتری و شیدائیان، «بررسی مبانی و ادله فقهی حرمت ترور از منظر فقه شیعه و احناف»، فصلنامه پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، ۲۹۸.
  40. ابراهیمی ترکمان، «تروريسم در اسناد بين‌المللي»، وب‌سایت تابناک.
  41. ابراهیمی ترکمان، «تروريسم در اسناد بين‌المللي»، وب‌سایت تابناک.
  42. مبلغی و محمدی کیا، «روانشناسی اجتماعی تروريسم و نسبت آن با امنیت»، فصلنامه آفاق امنیت، ۲۳۳ و ۲۳۴.
  43. شادمانی، «استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)»، پژوهشنامه حقوق بشری، ۲۷.
  44. شادمانی، «استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)»، پژوهشنامه حقوق بشری، ۲۵.
  45. شادمانی، «استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)»، پژوهشنامه حقوق بشری، ۲۴.
  46. شادمانی، «استراتژی جمهوری اسلامی ایران در واکنش به سلب حق حیات در ترور شهید فخری زاده(دانشمند هسته ای)»، پژوهشنامه حقوق بشری، ۲۵.

دیدگاه‌های ارزیابان

منابع