بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
=== رستنیها (روییدنیها) === | === رستنیها (روییدنیها) === | ||
انواع گیاهان در ادبیات اساطیری [[ایران]]، سرچشمه زندگی و بالندگی بودهاند. ایرانیان در آیین نوروزی، دانههایی از گندم، جو، | انواع گیاهان در ادبیات اساطیری [[ایران]]، سرچشمه زندگی و بالندگی بودهاند. ایرانیان در آیین نوروزی، دانههایی از گندم، جو، [[ذرت]]، [[برنج]] و ماش را میکاشتند و بر این باور بودند که هرکدام از این دانهها سبزتر و بلندتر شود، در آن سال، فراوانتر و ارزانتر خواهد بود.<ref>بیرونی، آثار الباقیه، 1386ش، ص۲۱۷–۲۱۸.</ref> حضور ماندگار سبزه در سفرههای [[هفتسین]] ایرانیان نیز نمادی از برکت و سرسبزی طبیعت است.<ref>شعبانی، آداب و رسوم نوروز، ۱۳۷۸ش، ص۲۰۷؛{{سخ}} | ||
موسوی، «هفتسین ایرانی نمادهایی از خیر و برکت»، 1376ش، ص۲.</ref> میوهٔ [[انار]] نیز از جمله عناصر برکتزا و نماد باروری است که از آثار گچبری دوره [[ساسانیان]]<ref>گیرشمن، هنر ایران (در دوران پارتی و ساسانی)، ۱۳۵۰ش، ص۱۸۹.</ref> تا انگارههای شناختی امروزی، به آسانی میتوان رد پای آن را مشاهده کرد. مردم میبد، انارهای بههم چسبیده را «انار خواجه» نامیده و آنها را بهعنوان نمادی از خیر و برکت به در و دیوار خانههای خود آویزان میکردند.<ref>جانباللهی، چهل گفتار در مردمشناسی میبد (دفتر دوم و سوم)، ۱۳۸۴ش، ص۳۶۸.</ref> | موسوی، «هفتسین ایرانی نمادهایی از خیر و برکت»، 1376ش، ص۲.</ref> میوهٔ [[انار]] نیز از جمله عناصر برکتزا و نماد باروری است که از آثار گچبری دوره [[ساسانیان]]<ref>گیرشمن، هنر ایران (در دوران پارتی و ساسانی)، ۱۳۵۰ش، ص۱۸۹.</ref> تا انگارههای شناختی امروزی، به آسانی میتوان رد پای آن را مشاهده کرد. مردم میبد، انارهای بههم چسبیده را «انار خواجه» نامیده و آنها را بهعنوان نمادی از خیر و برکت به در و دیوار خانههای خود آویزان میکردند.<ref>جانباللهی، چهل گفتار در مردمشناسی میبد (دفتر دوم و سوم)، ۱۳۸۴ش، ص۳۶۸.</ref> | ||
