زهرا فاضل (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
ابرابزار
 
(۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''جشن سیرسور'''</big>؛ آیینی کهن ایرانی در چهاردهم دی و هم‌زمان با روز گوش، با محوریت سیر و باورهای مرتبط با تندرستی.<br>جشن سیرسور از آیین‌های کهن ایرانی است که در روایت‌های تاریخی با روز گوش در دی‌ماه همزمان است. این جشن با خوراک‌های دارای سیر و باورهای مربوط به تندرستی و دوری از بیماری شناخته شده و گزارش‌هایی از آن در منابع دورۀ اسلامی برجای مانده است.
{{درشت|'''جشن سیرسور؛'''}} آیین کهن ایرانی در چهاردهم دی، با محوریت سیر و باورهای مرتبط با تندرستی.
==معرفی==
نام سیرسور در منابع لغوی به جشنی مربوط به روز گوش اشاره دارد. این نام از دو جزء سیر، به‌معنای ثوم و سور، به‌معنای جشن، تشکیل شده است.<ref>{{پک/بن|سیر1|ک=وب‌سایت منظومۀ ایرانیان|ف=سیرسور}}</ref> جشن سیرسور یا جشن سیر، از آیین‌های کهن ایرانی است که در چهاردهم دی، هم‌زمان با روز گوش، برگزار می‌شده است. در منابع لغوی، گوش نام چهاردهمین روز هر ماه دانسته شده است؛ با این حال، گزارش‌های ثبت شده نشان می‌دهد که جشن سیرسور به‌طور مشخص با چهاردهم دی ارتباط داشته است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref> 


==تاریخچه==
[[۱۴ دی]] روز جشن سیرسور از آیین‌های کهن ایرانی است که در روایت‌های تاریخی با روز گوش در دی‌ماه همزمان است. این جشن با خوراک‌های دارای سیر و باورهای مربوط به تندرستی و دوری از بیماری شناخته شده و گزارش‌هایی از آن در منابع دورهٔ اسلامی برجای مانده است.
قدیمی‌ترین گزارش‌های شناخته‌شده دربارۀ سیرسور در آثار ابوریحان بیرونی دیده می‌شود. او در آثارالباقیه، این جشن را مربوط به روز چهاردهم دی و روز گوش دانسته و قدمت آن را به زمان جمشید نسبت داده است. بر اساس این گزارش، مردم در این روز سیر و شراب و خوراک‌هایی از سبزی و گوشت مصرف می‌کردند. بیرونی در قانون مسعودی نیز به سیرسور اشاره کرده است. گردیزی در زین‌الاخبار نیز سیرسور را از آیین‌های این روز دانسته است. پرهیز از خوردن چربی در این گزارش از رسوم سیرسور شمرده شده است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref><br>در برهان قاطع، ابن‌خلف تبریزی سیرسور را با روز گوش مرتبط دانسته و آن را چهاردهم هر ماه خورشیدی معرفی کرده است. این در حالی است که محمد معین در حاشیۀ این اثر، با استناد به گزارش بیرونی، این برداشت را اصلاح کرده و سیرسور را جشنی ویژۀ چهاردهم دی معرفی کرده است.<ref>{{پک/بن|سیر3|ک=خبرگزاری ایمنا|ف=سیرسور یا جشن سیر چیست؟ تاریخچه و خواص سیر}}</ref><br>کوشیار نیز از روز پانزدهم دی، برابر با دی به مهر، به‌عنوان روز جشن و زمان خوردن سیر و سعتر یاد کرده است. این گزارش با آیین‌های مربوط به چهاردهم دی تفاوت داشته و نشان می‌دهد که در منابع مربوط به جشن‌های دی ماه، آیین‌های مرتبط با سیر در بیش از یک روز گزارش شده‌اند.<ref>{{پک/بن|سیر4|ک=وب‌سایت مردان پارسی|ف=جشن سیرسور}}</ref>


==آیین و خوراک==
== معرفی ==
سیر بخش اصلی آیین سیرسور بوده است. بر اساس گزارش‌های بیرونی، گردیزی و ابن خلف تبریزی، در این روز خوراک‌هایی با سیر، سبزی و گوشت تهیه می‌کردند. سیر گاه همراه غذا مصرف می‌شد و گاه در ترکیب خوراک قرار می‌گرفت.<ref>{{پک/بن|سیر5|ک=پایگاه خبری گردشگری لبخند سبز|ف=14 دی روز جشن گیاه خواری در ایران باستان}}</ref><br>در گزارش‌های موجود، خوردن گوشت در سیرسور منع نشده است. این نکته اهمیت دارد زیرا در برخی منابع جدید، این جشن به‌عنوان جشنی گیاه‌خواری معرفی شده است؛ در حالی‌که گزارش‌های تاریخی موجود از مصرف گوشت در خوراک‌های این روز خبر می‌دهند.<ref>{{پک|یوسف‌نژاد|1394|ک=وب‌سایت کجارو|ف=سور سیر، جشنی بجا مانده از ایران باستان}}</ref><br>بیرونی همچنین از سنتی در میان برخی بهدینان یاد کرده است که بر اساس آن، چهار روز هر ماه، شامل روزهای دوم، دوازدهم، چهاردهم و بیست‌ویکم، روز نَبُر نام داشت و در آنها از کشتن حیوانات و خوردن گوشت پرهیز می‌کردند. با این حال، گزارش او دربارۀ سیرسور نشان می‌دهد که این جشن با مصرف گوشت و سبزی همراه بوده است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref><br>در برخی گزارش‌های متأخر، برای روز پس از سیرسور نیز آیینی ذکر شده است. بر اساس این روایت، در پانزدهم دی صورتی از خمیر یا گل سرخ می‌ساختند و آن را بالای درگاه خانه قرار می‌دادند.<ref>{{پک/بن|سیر3|ک=خبرگزاری ایمنا|ف=سیرسور یا جشن سیر چیست؟ تاریخچه و خواص سیر}}</ref>  
جشن سیرسور یا جشن سیر، از آیین‌های کهن ایرانی است. این نام از دو جزء سیر، به‌معنای ثوم و سور، به‌معنای جشن، تشکیل شده است.<ref>{{پک/بن|سیر1|ک=وب‌سایت منظومهٔ ایرانیان|ف=سیرسور}}</ref> این جشن در چهاردهم دی، هم‌زمان با روز گوش، برگزار می‌شده است. برخی نیز این جشن را با نام جشن گیاه‌خواری یادآور شده‌اند.<ref>{{پک|دوانلو|۱۳۹5|ک=وب‌سایت مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی|ف=جشن‌های چله و دیگان بر پایهٔ نوشتارهای کهن و شاهنامه}}</ref> ابن‌خلف تبریزی در برهان قاطع، سیرسور را با روز گوش مرتبط دانسته و آن را چهاردهم هر ماه خورشیدی معرفی کرده است. این در حالی است که محمد معین در حاشیهٔ این اثر، با استناد به گزارش بیرونی، این برداشت را اصلاح کرده و سیرسور را جشنی ویژهٔ چهاردهم دی معرفی کرده است.<ref>{{پک/بن|سیر3|ک=خبرگزاری ایمنا|ف=سیرسور یا جشن سیر چیست؟ تاریخچه و خواص سیر}}</ref>


===خوراک آیینی سیروسدو===
== تاریخچه ==
سیروسدو از خوراک‌های آیینی مرتبط با سنت زرتشتی است که در برخی منابع دربارۀ آن گزارش شده است. این خوراک از سیر، سداب، روغن کنجد، سرکه، پیاز و نان تهیه می‌شده و در گاهنبار و برخی مراسم‌های مربوط به درگذشتگان تهیه می‌شده است می‌رفته است. این خوراک با آیین سیرسور ارتباط موضوعی دارد اما گزارش‌های موجود دربارۀ سیروسدو آن را به‌عنوان خوراکی آیینی در سنت زرتشتی معرفی می‌کنند و نه فقط خوراک ویژۀ جشن سیرسور.<ref>{{پک|یوسف‌نژاد|1394|ک=وب‌سایت کجارو|ف=سور سیر، جشنی بجا مانده از ایران باستان}}</ref>
قدیمی‌ترین گزارش‌های شناخته‌شده دربارهٔ سیرسور در آثار ابوریحان بیرونی دیده می‌شود. او در آثارالباقیه، این جشن را مربوط به روز چهاردهم دی و روز گوش دانسته و قدمت آن را به زمان جمشید نسبت داده است. بیرونی در این گزارش آورده است که در دورهٔ ساسانیان، روز ۱۴ دی ماه جشنی به‌نام سیرسور برپا می‌شده که در آن مردمان، به خوردن سیر می‌پرداختند.<ref>{{پک|بیرونی|1380|ک=الآثار الباقیه،|ص=278|ج=}}</ref> بیرونی در قانون مسعودی نیز به سیرسور اشاره کرده است. گردیزی در زین‌الاخبار نیز سیرسور را از آیین‌های این روز دانسته است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref>


==باورهای مرتبط==
== آیین و خوراک ==
سیرسور با باور به دفع بیماری و زیان دیوان مرتبط است. در گزارش بیرونی، خوردن سیر و خوراک‌های همراه آن برای دور شدن اندوه و بیماری و دستیابی به شفا بیان شده است. گردیزی نیز خوراک‌های این روز را در ارتباط با دفع زیان دیوان معرفی کرده است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref> در برهان قاطع نیز خوردن گوشت و سیر در این روز برای در امان ماندن از جن و آسیب آن سودمند دانسته شده است. همچنین چهاردهم دی روزی نیک برای سپردن فرزند به مکتب و آموختن پیشه و صنعت شمرده شده است.<ref>{{پک/بن|سیر6|ک=خبرگزاری ایسنا|ف=جشنی که در آن سیر می‌خوردند}}</ref><br>در برخی روایت‌ها، سیرسور با کشته شدن جمشید و غلبۀ دیوان بر انسان‌ها ارتباط دارد. بر اساس این روایت، مردم پس از این رویداد برای دفع شر دیوان به خوردن سیر روی آوردند و این رسم در چهاردهم دی ادامه یافت.<ref>{{پک|یوسف‌نژاد|1394|ک=وب‌سایت کجارو|ف=سور سیر، جشنی بجا مانده از ایران باستان}}</ref> این روایت در برخی گزارش‌های جدید نیز تکرار شده و در ارتباط با روایت‌های مربوط به جمشید در شاهنامه قرار گرفته است.<ref>{{پک/بن|سیر6|ک=خبرگزاری ایسنا|ف=جشنی که در آن سیر می‌خوردند}}</ref>
سیر بخش اصلی آیین سیرسور بوده است. بر اساس گزارش‌های بیرونی، گردیزی و ابن خلف تبریزی، در این روز خوراک‌هایی با سیر، سبزی و گوشت تهیه می‌کردند. سیر گاه همراه غذا مصرف می‌شد و گاه در ترکیب خوراک قرار می‌گرفت.<ref>{{پک/بن|سیر5|ک=پایگاه خبری گردشگری لبخند سبز|ف=14 دی روز جشن گیاه‌خواری در ایران باستان}}</ref> پرهیز از خوردن چربی در این گزارش‌ها از رسوم سیرسور شمرده شده است.<ref>{{پک|دوانلو|۱۳۹5|ک=وب‌سایت مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی|ف=جشن‌های چله و دیگان بر پایهٔ نوشتارهای کهن و شاهنامه}}</ref>
 
بیرونی همچنین از سنتی در میان برخی بهدینان یاد کرده است که بر اساس آن، چهار روز هر ماه، شامل روزهای دوم، دوازدهم، چهاردهم و بیست‌ویکم، روز نَبُر نام داشت و در آنها از کشتن حیوانات و خوردن گوشت پرهیز می‌کردند. با این حال، گزارش او دربارهٔ سیرسور نشان می‌دهد که این جشن با مصرف گوشت و سبزی همراه بوده است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref>{{سخ}}در برخی گزارش‌های متأخر، برای روز پس از سیرسور نیز آیینی ذکر شده است. بر اساس این روایت، در پانزدهم دی صورتی از خمیر یا گل سرخ می‌ساختند و آن را بالای درگاه خانه قرار می‌دادند.<ref>{{پک/بن|سیر3|ک=خبرگزاری ایمنا|ف=سیرسور یا جشن سیر چیست؟ تاریخچه و خواص سیر}}</ref>
 
== باورهای مرتبط ==
سیرسور با باور به دفع بیماری و زیان دیوان مرتبط است. در گزارش بیرونی، خوردن سیر و خوراک‌های همراه آن برای دور شدن اندوه و بیماری و دستیابی به شفا بیان شده است. گردیزی نیز خوراک‌های این روز را در ارتباط با دفع زیان دیوان معرفی کرده است.<ref>{{پک/بن|سیر2|ک=وب‌سایت آسمونی|ف=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)}}</ref> در برهان قاطع نیز خوردن گوشت و سیر در این روز برای در امان ماندن از جن و آسیب آن سودمند دانسته شده است. همچنین چهاردهم دی روزی نیک برای سپردن فرزند به مکتب و آموختن پیشه و صنعت شمرده شده است.<ref>{{پک/بن|سیر6|ک=خبرگزاری ایسنا|ف=جشنی که در آن سیر می‌خوردند}}</ref>{{سخ}}در برخی روایت‌ها، سیرسور با کشته شدن جمشید و غلبهٔ دیوان بر انسان‌ها ارتباط دارد. بر اساس این روایت، مردم پس از این رویداد برای دفع شر دیوان به خوردن سیر روی آوردند و این رسم در چهاردهم دی ادامه یافت.<ref>{{پک|دوانلو|۱۳۹5|ک=وب‌سایت مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی|ف=جشن‌های چله و دیگان بر پایهٔ نوشتارهای کهن و شاهنامه}}</ref> این روایت در برخی گزارش‌های جدید نیز تکرار شده و در ارتباط با روایت‌های مربوط به جمشید در شاهنامه قرار گرفته است.<ref>{{پک/بن|سیر6|ک=خبرگزاری ایسنا|ف=جشنی که در آن سیر می‌خوردند}}</ref>
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{آغاز منابع}}


== منابع ==
== منابع ==
 
{{آغاز منابع}}
* {{یادکرد وب|عنوان=14 دی روز جشن گیاه خواری در ایران باستان|نشانی=https://syahsefid.blogsky.com/1401/10/15/post-14/14-%D8%AF%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D8%AC%D8%B4%D9%86-%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86|تاریخ=|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر5}}|وبگاه=پایگاه خبری گردشگری لبخند سبز}}
* {{یادکرد وب|عنوان=14 دی روز جشن گیاه‌خواری در ایران باستان|نشانی=https://syahsefid.blogsky.com/1401/10/15/post-14/14-دی-روز-جشن-گیاه-خواری-در-ایران-باستان|تاریخ=|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر5}}|وبگاه=پایگاه خبری گردشگری لبخند سبز}}
* {{یادکرد وب|عنوان=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)|نشانی=https://asemooni.com/mag/sir-soor|تاریخ=17 اردیبهشت 1404|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر2}}|وبگاه=وب‌سایت آسمونی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=14 دی، سیرسور (جشن گیاه سیر)|نشانی=https://asemooni.com/mag/sir-soor|تاریخ=17 اردیبهشت 1404|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر2}}|وبگاه=وب‌سایت آسمونی}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جشن سیرسور|نشانی=https://persian-man.ir/celebrations-parsian/%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D9%88%D8%B1/|تاریخ=|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر4}}|وبگاه=وب‌سایت مردان پارسی}}
* {{یادکرد کتاب|نام خانوادگی=بیرونی|نام=ابوریحان|عنوان=الآثار الباقیه|سال=1380|مکان=تهران|ناشر=خیام|پیوند نویسنده=ابوریحان بیرونی|پیوند=|کوشش=پرویز اذکایی|مترجم=|شابک=|دوره=}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جشنی که در آن سیر می‌خوردند|نشانی=https://www.isna.ir/news/94101005169/%D8%AC%D8%B4%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF|تاریخ=10 دی 1394|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر6}}|وبگاه=خبرگزاری ایسنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جشنی که در آن سیر می‌خوردند|نشانی=https://www.isna.ir/news/94101005169/جشنی-که-در-آن-سیر-می-خوردند|تاریخ=10 دی 1394|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر6}}|وبگاه=خبرگزاری ایسنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سیرسور|نشانی=https://www.manzoumeh.ir/dehkhoda/entry/188080/%D8%B3%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D9%88%D8%B1|تاریخ=|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر1}}|وبگاه=وب‌سایت منظومۀ ایرانیان}}
* {{یادکرد وب|عنوان=جشن‌های چله و دیگان بر پایهٔ نوشتارهای کهن و شاهنامه|نشانی=https://www.cgie.org.ir/fa/news/153679/جشنهای-چله-و-دیگان-برپایه-نوشتارهای-کهن-و-شاهنامه---فرانک-دوانلو|تاریخ=30 آذر 1395|تاریخ بازبینی=15 شهریور 1405|کد زبان=|وبگاه=وب‌سایت مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی|نام خانوادگی۱=دوانلو|نام۱=فرانک}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سیرسور یا جشن سیر چیست؟ تاریخچه و خواص سیر|نشانی=https://www.imna.ir/news/466704/%D8%B3%DB%8C%D8%B1%D8%B3%D9%88%D8%B1-%DB%8C%D8%A7-%D8%AC%D8%B4%D9%86-%D8%B3%DB%8C%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DA%86%D9%87-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B5-%D8%B3%DB%8C%D8%B1|تاریخ=16 دی 1399|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر3}}|وبگاه=خبرگزاری ایمنا}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سیرسور|نشانی=https://www.manzoumeh.ir/dehkhoda/entry/188080/سیرسور|تاریخ=|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر1}}|وبگاه=وب‌سایت منظومهٔ ایرانیان}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سور سیر، جشنی بجا مانده از ایران باستان|نشانی=https://bokroom.ir/news/31729/کتاب-شناسی-امام-رضا-ع|تاریخ=15 دی 1394|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|کد زبان=|وبگاه=وب‌سایت کجارو|نام خانوادگی۱=یوسف‌نژاد|نام۱=آزاده}}
* {{یادکرد وب|عنوان=سیرسور یا جشن سیر چیست؟ تاریخچه و خواص سیر|نشانی=https://www.imna.ir/news/466704/سیرسور-یا-جشن-سیر-چیست-تاریخچه-و-خواص-سیر|تاریخ=16 دی 1399|تاریخ بازبینی=7 شهریور 1405|شناسه={{شناسه یادکرد|سیر3}}|وبگاه=خبرگزاری ایمنا}}
{{پایان منابع}}