زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''واقعهٔ مسجد گوهرشاد'''}}؛ اعتراض مردم مشهد به قانون تغییر لباس دورۀ پهلوی اول در مسجد گوهرشاد. | {{درشت|'''واقعهٔ مسجد گوهرشاد'''}}؛ اعتراض مردم مشهد به قانون تغییر لباس دورۀ پهلوی اول در مسجد گوهرشاد. | ||
'''واقعه مسجد گوهرشاد'''، تجمع اعتراضی مردم [[مشهد]] در مخالفت با قانون تغییر لباس و اجباری شدن [[کلاه شاپو]] بود که در [[ماه تیر|تیر]] ۱۳۱۴ش، در دورۀ حکومت پهلوی اول رخ داد. این تجمع، واکنش به سیاستهای رسمی حکومت در زمینۀ تغییر پوشش، بهویژه اجباری شدن استفاده از کلاه شاپو و نیز در اعتراض به حصر آیتالله سیدحسین قمی از مراجع تقلید وقت صورت گرفت. حکومت که بر پیشبرد سیاستهای تجددگرایانۀ خود اصرار داشت، در برابر خواستههای مردم کوتاه نیامد و با خشونت گسترده، شماری از معترضان را کشت تا از گسترش اعتراضات جلوگیری کند. بسیاری از بازماندگان این واقعه نیز بازداشت، محاکمه، حبس و تبعید شدند. این واقعه و پیامدهای سرکوبگرانۀ آن، بهعنوان نقطه عطفی در تقابل دولت پهلوی اول با بخشی از جامعۀ مذهبی و سنتی ایران شناخته میشود و به افزایش شکاف و بیاعتمادی میان حکومت و مردم انجامید. | '''واقعه مسجد گوهرشاد'''، تجمع اعتراضی مردم [[مشهد]] در مخالفت با [[قانون متحدالشکل کردن لباس مردان|قانون تغییر لباس]] و اجباری شدن [[کلاه شاپو]] بود که در [[ماه تیر|تیر]] ۱۳۱۴ش، در دورۀ حکومت پهلوی اول رخ داد. این تجمع، واکنش به سیاستهای رسمی حکومت در زمینۀ تغییر پوشش، بهویژه اجباری شدن استفاده از کلاه شاپو و نیز در اعتراض به حصر آیتالله [[سید حسین طباطبایی قمی|سیدحسین قمی]] از [[مرجع تقلید|مراجع تقلید]] وقت صورت گرفت. حکومت که بر پیشبرد سیاستهای تجددگرایانۀ خود اصرار داشت، در برابر خواستههای [[مردم]] کوتاه نیامد و با [[خشونت]] گسترده، شماری از معترضان را کشت تا از گسترش اعتراضات جلوگیری کند. بسیاری از بازماندگان این واقعه نیز بازداشت، محاکمه، [[حبس]] و [[تبعید]] شدند. این واقعه و پیامدهای سرکوبگرانۀ آن، بهعنوان نقطه عطفی در تقابل دولت پهلوی اول با بخشی از جامعۀ مذهبی و سنتی ایران شناخته میشود و به افزایش شکاف و بیاعتمادی میان حکومت و مردم انجامید. | ||
== زمینههای شکلگیری واقعه == | == زمینههای شکلگیری واقعه == | ||
پس از انقلاب | پس از [[انقلاب مشروطه]]، گفتمان نوسازی و تجدد به یکی از محورهای اصلی سیاستگذاری در ایران تبدیل شد. در دورۀ [[رضاشاه]]، این روند عمدتاً با الگوبرداری از مدلهای غربی و با رویکردی متمرکز و آمرانه دنبال شد. در حوزۀ فرهنگ عمومی، مهمترین تجلی این سیاستها، تصویب [[قانون متحدالشکل کردن لباس مردان|قانون متحدالشکل کردن لباس]] در سال ۱۳۰۷ش<ref>. [https://historydocuments.org/sanad/?page=show_document&id=5tjhh34n7ow « قانون متحدالشکل نمودن البسه اتباع ایران در داخله مملکت»، وبسایت مرکز بررسی اسناد تاریخی].</ref> و سپس اجباری شدن استفاده از [[کلاه شاپو]] در سال ۱۳۱۴ش بود. این سیاستها که تغییرات گسترده و اجباری در پوشش سنتی را هدف قرار داده بود،<ref>. هدایت، خاطرات و خطرات، 1385ش، ص405، 407-408.</ref> همراه با نشانههایی از ترویج بیحجابی، نگرانی شدید اقشار مذهبی و بهویژه نهاد [[روحانیت]] را برانگیخت.<ref>. هدایت، خاطرات و خطرات، 1385ش، ص407؛ واحد، قیام گوهر شاد، 1366ش، ص42.</ref> | ||
برخوردهای حکومت با علما و محدود کردن فضای اعتراض، تنشها را افزایش داد. بازداشت و ضربوشتم | برخوردهای حکومت با [[عالم (اسلام)|علما]] و محدود کردن فضای اعتراض، تنشها را افزایش داد. بازداشت و ضربوشتم [[سید حسامالدین فالاسیری]] در شیراز بهدلیل اعتراض به یک مراسم،<ref>. کوهستانینژاد، واقعهٔ خراسان، 1375ش، ص3-4.</ref> نمونهای از این رویکرد بود. در [[مشهد]]، علما در پی یافتن راهحل مسالمتآمیز،<ref>. [https://historydocuments.ir/?page=post&id=3215 «جنایات رضاشاه در مسجد گوهرشاد، 20 و 21 تیرماه 1314»، وبسایت مرکز بررسی اسناد تاریخی]</ref> سید حسین قمی را بهعنوان نماینده برای مذاکره با [[رضاشاه]] به تهران فرستادند. اما وی نهتنها به شاه دسترسی نیافت، بلکه در [[حبس خانگی]] قرار گرفت.<ref>. صلاح، کشف حجاب (زمینهها، واکنشها و پیامدها)، 1384ش، ص186.</ref> | ||
در ادامهٔ این روند، روحانیون مشهد، مردم را به اعتراض و تحصن در [[مسجد گوهرشاد]] فراخواندند.<ref>. واحد، قیام گوهر شاد، 1366ش، ص52 -53.</ref> شیخ [[محمدتقی بهلول]] که با هدف حمایت از سیدحسین قمی به مشهد آمده بود، با ایراد سخنرانیهای انتقادی، مردم را به حضور گستردهتر دعوت کرد.<ref>. خراسانی هروی، حدیقة الرضویة، 1326ش، بخش دوم، ص260-262.</ref> بهلول توسط مأموران در صحن [[حرم امام رضا]] بازداشت شد، اما با کمک مردم و نواب | در ادامهٔ این روند، روحانیون مشهد، مردم را به اعتراض و تحصن در [[مسجد گوهرشاد]] فراخواندند.<ref>. واحد، قیام گوهر شاد، 1366ش، ص52 -53.</ref> شیخ [[محمدتقی بهلول]] که با هدف حمایت از سیدحسین قمی به مشهد آمده بود، با ایراد سخنرانیهای انتقادی، مردم را به حضور گستردهتر دعوت کرد.<ref>. خراسانی هروی، حدیقة الرضویة، 1326ش، بخش دوم، ص260-262.</ref> بهلول توسط مأموران در صحن [[حرم امام رضا]] بازداشت شد، اما با کمک مردم و [[نواب احتشام رضوی]]، از خادمان حرم امام رضا، آزاد شد.<ref>. کوهستانینژاد، واقعهٔ خراسان، 1375ش، ص33-34.</ref> این واقعه به قرار گرفتن ناخواستهٔ بهلول در جایگاه یکی از چهرههای محوری مخالفتها انجامید<ref>. قاسم پور، قیام مسجد گوهرشاد به روایت اسناد، 1386ش، ص166.</ref> و وی در هدایت اعتراضها از همراهی خطبا و علمایی چون نواب احتشام رضوی، حسین مجتهد زنجانی و [[مهدی واعظ خراسانی]] برخوردار بود.<ref>. کوهستانینژاد، واقعهٔ خراسان، 1375ش، ص35.</ref> | ||
== برخورد اولیهٔ حکومت با معترضان == | == برخورد اولیهٔ حکومت با معترضان == | ||
