استایل آوانگارد: تفاوت میان نسخه‌ها

واژۀ آوانگارد نخستین‌بار در سال 1900م مورد استفاده قرار گرفت<ref>[https://www.magiran.com/article/4024956 «سبک‌های طراحی فشن»، وب‌سایت مگیران.]</ref> و میخائیل باکونین (Mikhail Bakunin) یکی از نظریه‌پردازان روسی آن را به‌عنوان اصطلاحی نظامی در انتشار روزنامۀ «آنارشیست ناپایدار» در سوئیس به کار برد.<ref>[https://www.mehrnews.com/news/5261322/%D8%B2%DB%8C%D8%A8%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%85-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1-%D8%B4%D8%AF ««زیبایی‌شناسی درام آوانگارد» منتشر شد»، خبرگزاری مهر.]</ref> کلود هانری سن سیمون نیز در توصیف هنرمندانی که فراتر از زمان خود بودند از این واژه استفاده کرده بود<ref> [https://www.digistyle.com/mag/avangard-style/ کریمی، «همه چیز دربارۀ استایل آوانگارد؛ خلاقیت، ساختارشکنی و پویایی»، وب‌سایت دیجی استایل.]</ref> و معتقد بود هنر وسیله‌ای در خدمت پیشرفت اجتماعی است.<ref>[https://literaturelib.com/uploads/books/pdf/paY1O1670773658.pdf وود و دیگران، آوانگاردیسم (یک گزیدۀ موضوعی از دانشنامۀ نظریۀ هنر بلک‌ول)، 1398ش، ص13.]</ref> سبک آوانگارد در سال‌های 1920 میلادی وارد دنیای مد و فشن شد.<ref>[https://www.zhivarscarf.com/%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%AF%D8%9F/ «از طراحی آوانگارد چه می‌دانید؟»، وب‌سایت ژیوار اسکارف.]</ref> این سبک از طراحی پوشش در ابتدا بیانگر لجام‌گسیختگی و ابتذال در عرصۀ مد و فشن بود؛ اما با گذر زمان جایگاهی در [[کت واک]] طراحان و برندها به دست آورد.<ref>[https://www.modeworld.ir/avant-garde-style/ «استایل آوانگارد چیست؟»، وب‌سایت مجلۀ دنیای مد.]</ref> از نخستین طراحان مُدی که طرح‌های آوانگارد را در دنیای مد ارائه دادند، طراحان ژاپنی ازجمله یوجینا واتانابه، ری کاواکوبو و یوجی یاماموتو بودند.<ref>[https://www.digistyle.com/mag/avangard-style/ کریمی، «همه چیز دربارۀ استایل آوانگارد؛ خلاقیت، ساختارشکنی و پویایی»، وب‌سایت دیجی استایل.]</ref>

نویسندگان متعددی در حوزۀ آوانگارد نظریه‌پردازی کرده‌اند؛ از جملۀ تحلیل‌ها که آوانگاردیسم را به مثابۀ پدیده‌ای فرهنگی معرفی می‌کند متعلق به رناتو پوگیولی (Renato Poggioli) رساله‌نویس ایتالیایی است. وی به بررسی رابطۀ آوانگارد و تمدن پرداخته است و در کتاب تئوری آوانگارد، فرهنگ آوانگارد را شاخه‌ای از سبک زندگی عصیانگرانه معرفی می‌کند.<ref>[https://www.bagh-sj.com/article%2048657.html رحمانی و دیگران، «تحلیلی بر چگونگی نقد و ارزیابی آثار معماری آوانگارد»، 1396ش، ص7.]</ref> پیر بوردیو (به فرانسوی: Pierre Bourdieu) یکی از نظریه‌پردازان اجتماعی فرانسه نیز با ارائۀ نظریۀ هومولوژی بیان می‌کند که افراد به واسطۀ برخورداری از انواع سرمايه‌ها، اقدام به مصارف مختلف می‌کنند که این مصرف به سبک‌های زندگی و ذائقه‌‎های مختلف اجازۀ بازنمایی می‌دهد و نهایتاً سبک‌های زندگی که بر مبنای سرمایه‌های مختلف به وجود می‌آیند منجر به مصرف کالاهایی می‌شوند که تمایز اجتماعی را شکل می‌دهند. وی معتقد است از مشخصه‌های طبقات بالا و سلیقۀ نخبه‌گرایانه، علاقه به آوانگارد است.<ref>[https://jsal.ut.ac.ir/article%2072813.html کلاته ساداتی و دیگران، «ذائقۀ آوانگارد و تمایزگرایی فرهنگی؛ نظریه‌ای زمینه‌ای در بین جوانان شهر تهران»، 1397ش، ص47و48.]</ref> آدرنو<ref group="یادداشت"> تئودور آدرنو (به آلمانی: Theodor Ludwig Wiesengrund Adorno) فیلسوف و جامعه‌شناس آلمانی است که به‌عنوان یکی از رهبران مکتب فرانکفورت شناخته می‌شود. [http://www.philosociology.ir/daily-articles/1626-1391-08-23-07-19-10.html نجیبا، «تئودور آدرنو و زیبایی‌شناسی فرهنگ عمومی»، وب‌سايت فيلو جامعه‌شناسي.] </ref> از جمله فیلسوفانی است که در نظریۀ زیبایی‌شناختی خود قائل به تناقضی دیالکتیکی<ref group="یادداشت"> طبق دیدگاه هگل، به سازش تناقض‌ها و اضداد در وجود اشیاء، ذهن و طبیعت اطلاق می‌شود. [https://fa.wikifeqh.ir/%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86%20%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%84%DA%A9%D8%AA%DB%8C%DA%A9%20%D9%87%DA%AF%D9%84#_%D8%AA%D8%B6%D8%A7%D8%AF%20%D9%88%20%D8%AA%D9%86%D8%A7%D9%82%D8%B6 «قانون دیالکتیک هگل»، ویکی فقه.] </ref> میان جنبۀ خودآیین هنر و هنر کالاشده است. او معتقد است که هنر به شكلي فزاينده در معرض خطر بازاری‌شدن و خصلت كالایی به خودگرفتن قرار دارد؛ اما يكي از جنبه‌های هنر آوانگارد این است كه از این معضلات هنر باخبر است و به خود نقشي خودانديش، نقاد و مخالف مي‌دهد.<ref>[https://jsal.ut.ac.ir/article%2072813.html کلاته ساداتی و دیگران، «ذائقۀ آوانگارد و تمایزگرایی فرهنگی؛ نظریه‌ای زمینه‌ای در بین جوانان شهر تهران»، 1397ش، ص48 و49.]</ref>