سنت‌های الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر تفاوت با ویرایش جدیدتر ←

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۶۲: / خط ۶۲: @@
 |ویژگی اصلی
 |'''تبیین و شرح ویژگی'''
-|'''مستندات و کارکردهای تربیتی و شناختی'''
+| '''کارکردهای تربیتی و شناختی'''
 |-
 |'''۱'''
 |الهی‌بودن
 |این سنت‌ها تجلی اسماء، صفات، اراده و حکمت خداوند در تدبیر بشر و تاریخ هستند و انتساب فاعلی آنها به خدا است.
-|افزایش رویکرد توحیدی انسان در حرکت‌های اجتماعی. (سورۀ فاطر، آیۀ ۴۳؛ سورۀ احزاب، آیۀ ۶۲)
+|افزایش رویکرد توحیدی انسان در حرکت‌های اجتماعی<ref>سورۀ فاطر، آیۀ ۴۳؛ سورۀ احزاب، آیۀ ۶۲.</ref>
 |-
 |'''۲'''
 |تکوینی بودن
 |این قوانین از سنخ ایجاد و تکوین هستند و بهعنوان پشتوانه‌ای برای نظام تشریع، آثار پاداش و کیفر را در بطن اعمال قرار می‌دهند.
-|غیرقابل اجتناب‌بودن و نقش بنیادین در تحقق امور. (سورۀ یونس، آیۀ ۱۰۳؛ سورۀ انبیاء، آیۀ ۱۸)
+|غیرقابل اجتناب‌بودن و نقش بنیادین در تحقق امور<ref>سورۀ یونس، آیۀ ۱۰۳؛ سورۀ انبیاء، آیۀ ۱۸.</ref>
 |-
 |'''۳'''
 |هماهنگی تکوین و تشریع
 |ربوبیت الهی در دو قلمرو وحی و هستی یکسان عمل می‌کند؛ لذا اطاعت از دستورات دینی با متن تکوین و حیات حقیقی ملت‌ها هماهنگ است.
-|پی‌بردن به سنت‌های تکوینی از طریق دستورات تشریعی (سورۀ اعراف، آیۀ ۹۶)
+|پی‌بردن به سنت‌های تکوینی از طریق دستورات تشریعی<ref>سورۀ اعراف، آیۀ ۹۶.</ref>
 |-
 |'''۴'''
 |عمومیت زمانی و مکانی
 |این قوانین فراگیر بوده و در گستره تمامی آسمان‌ها، زمین و در طول تاریخ (گذشته، حال و آینده) بر همه موجودات حاکم است.
-|سنت الهی در کسانی که پیش از این بوده‌اند نیز جاری بوده است (سورۀ غافر، آیۀ ۸۵؛ سورۀ فتح، آیۀ ۲۳)
+|سنت الهی در کسانی که پیش از این بوده‌اند نیز جاری بوده است<ref>سورۀ غافر، آیۀ ۸۵؛ سورۀ فتح، آیۀ ۲۳</ref>
 |-
 |'''۵'''
 |عمومیت نسبت به افراد و جامعه
 |سنت‌ها علاوه بر بستر فردی، بر بستر اجتماعی (امت‌ها و قریه‌ها) نیز ناظرند و وقتی رفتاری فراگیر شود، بازتاب آن کل جامعه را در بر می‌گیرد.
-|نزول برکت یا عذاب بر کل یک امت بر اساس مسئولیت جمعی (سورۀ یونس، آیۀ ۴۷؛ سورۀ رعد، آیۀ ۱۱)
+|نزول برکت یا عذاب بر کل یک امت بر اساس مسئولیت جمعی<ref>سورۀ یونس، آیۀ ۴۷؛ سورۀ رعد، آیۀ ۱۱.</ref>
 |-
 |'''۶'''
 |ثبات و تغییرناپذیری
 |قوانین حاکم بر تطورات تاریخ حتمی هستند؛ یعنی تبدیل (جایگزینی یک سنت با دیگری) و تحویل (انحراف از مسیر مقرر) در آنها راه ندارد.
-|هرگز برای سنت خدا تبدیلی و تحویلی نخواهی یافت (سورۀ اسراء، آیۀ ۷۷؛ سورۀ فاطر، آیۀ ۴۳)
+|هرگز برای سنت خدا تبدیلی و تحویلی نخواهی یافت<ref>سورۀ اسراء، آیۀ ۷۷؛ سورۀ فاطر، آیۀ ۴۳.</ref>
 |-
 |'''۷'''
 |ابتناء بر اصل علیت
 |جریان سنت‌ها بر پایه قانونمندی علت و معلول است و هرگونه تصادف یا اتفاق در عروج و سقوط جوامع را محال می‌سازد.
-|امکان تحلیل معرفتیِ انحطاط یا اعتلاء جوامع بر اساس ریشه‌ها (سورۀ آل‌عمران، آیۀ ۱۳۷)
+|امکان تحلیل معرفتیِ انحطاط یا اعتلاء جوامع بر اساس ریشه‌ها<ref>سورۀ آل‌عمران، آیۀ ۱۳۷.</ref>
 |-
 |'''۸'''
 |هماهنگی با اختیار انسان
 |این قوانین جبری نیستند؛ بلکه خطوط کلی تاریخ را مشخص می‌کنند و اختیار انسان خود یکی از اجزاء علت تامه حوادث است.
-|خدا حال قومی را تغییر نمی‌دهد تا آنکه خودشان خود را تغییر دهند (سورۀ انفال، آیۀ ۵۳؛ سورۀ رعد، آیۀ ۱۱)
+|خدا حال قومی را تغییر نمی‌دهد تا آنکه خودشان خود را تغییر دهند<ref>سورۀ انفال، آیۀ ۵۳؛ سورۀ رعد، آیۀ ۱۱.</ref>
 |-
 |'''۹'''
 |داشتن موعد مقرر (اجل)
 |تحقق سنت‌ها بر اساس حکمت الهی، زمان خاصی دارد که می‌تواند دفعی یا تدریجی (مهلت دادن/استدراج) باشد.
-|سبقت رحمت بر غضب جهت فراهم‌سازی فرصت پشیمانی و بازگشت (سورۀ اعراف، آیۀ ۱۸۲؛ سورۀ فاطر، آیۀ ۴۵)
+|سبقت رحمت بر غضب جهت فراهم‌سازی فرصت پشیمانی و بازگشت<ref>سورۀ اعراف، آیۀ ۱۸۲؛ سورۀ فاطر، آیۀ ۴۵.</ref>
 |-
 |'''۱۰'''
 |حاکمیت برخی بر برخی دیگر
 |سنت‌ها در یک سطح نیستند؛ برخی عام‌ترند و بر دیگر سنت‌ها حاکمیت دارند، مانند سبقت سنت رحمت بر سنت غضب.
-|حاکمیت سنت حکمت الهی بر تمامی جریانات دیگر (سورۀ انعام، آیۀ ۱۲؛ سورۀ انعام، آیۀ ۵۴)
+|حاکمیت سنت حکمت الهی بر تمامی جریانات دیگر<ref>سورۀ انعام، آیۀ ۱۲؛ سورۀ انعام، آیۀ ۵۴.</ref>
 |-
 |'''۱۱'''
 |توالی و تتابع
 |سنت‌ها رابطه‌ای طولی دارند؛ به گونه‌ای که بی‌اعتنایی به یک سنت (مثل پیام وحی)، منجر به فعال شدن سنت دیگر (مثل قساوت قلب یا عذاب) می‌شود.
-|تبدیل سختی به گشایش یا بالعکس بر اساس واکنش جامعه به ابتلائات (سورۀ انعام، آیات ۴۲ تا ۴۴)
+|تبدیل سختی به گشایش یا بالعکس بر اساس واکنش جامعه به ابتلائات<ref>سورۀ انعام، آیات ۴۲ تا ۴۴.</ref>
 |}