بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
== پیشینه == | == پیشینه == | ||
حزب جمهوری اسلامی یکی از مهمترین تشکلهای سیاسی بود که به همت گروهی از روحانیان مبارز در ۲۹ بهمن ۱۳۵۷، اندکی پس از پیروزی انقلاب ایران تأسیس شد و نقش مهمی در تحولات سالهای نخست انقلاب ایفا کرد.<ref>دارابی، جریانشناسی سیاسی در ایران، | حزب جمهوری اسلامی یکی از مهمترین تشکلهای سیاسی بود که به همت گروهی از روحانیان مبارز در ۲۹ بهمن ۱۳۵۷، اندکی پس از پیروزی انقلاب ایران تأسیس شد و نقش مهمی در تحولات سالهای نخست انقلاب ایفا کرد.<ref>دارابی، جریانشناسی سیاسی در ایران، ۱۳۸۸ش، ص۶۹–۷۰.</ref> روحانیت سیاسی با استفاده از تجربه تاریخی شیعه از صفویه تا مشروطه، به این نتیجه رسیده بود که داشتن تشکل سیاسی برای کسب قدرت یا نظارت بر آن ضروری است.<ref>دارابی، جریانشناسی سیاسی در ایران، ۱۳۸۸ش، ص۱۵۹–۱۶۰.</ref> بر همین اساس، طی سالهای ۱۳۲۰ش تا ۱۳۵۷ش تشکلهای اسلامی متعددی مانند فداییان اسلام، حزب ملل اسلامی و هیئتهای مؤتلفه اسلامی پدید آمدند.<ref>فوزی، تحولات سیاسی اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی در ایران،۱۳۸۴ش، ج1، ص392.</ref> حزب جمهوری اسلامی که در آغاز با موافقت و حمایت امام خمینی تشکیل شد، بعدها نارضایتی ایشان را موجب گردید. گسترش تشکیلات حزب در سراسر کشور، بهگونهای که ائمه جمعه و جماعات را نیز دربر میگرفت، از نظر ایشان خوشایند نبود.<ref>درویشی، سیره عملی امامخمینی در اداره امور کشور، ۲۹۰.</ref> افزون بر این، بروز اختلافات شدید درونحزبی موجب شد امام خمینی درباره مواضع پیشین خود بازنگری کند.<ref>محتشمیپور، چندصدایی در جامعه روحانیت، ۱۳۷۹ش، ص۷۰.</ref> رهبران حزب نیز به عدول حزب از اهداف اولیه پی برده، در کنگره دوم پیشنهاد توقف فعالیتها را مطرح کردند<ref>درویشی، سیره عملی امامخمینی در اداره امور کشور، ۱۳۸۵ش، ص۲۹۹.</ref> سرانجام در خرداد ۱۳۶۶، سیدعلی خامنهای و اکبر هاشمی رفسنجانی طی نامهای به امام خمینی، ادامه کار حزب را بهانهای برای اختلاف و خدشه در وحدت ملت دانستند و تصمیم شورای مرکزی بر تعطیلی حزب را اعلام کردند.<ref>امامخمینی، صحیفه، ۱۳۸۹ش، ج2، ص۲۷۵–۲۷۶.</ref> | ||
== شرح رویداد == | == شرح رویداد == | ||
| خط ۱۰۱: | خط ۱۰۱: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
* امامخمینی، سیدروحالله، صحیفه امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ پنجم، ۱۳۸۹ش. | |||
* دارابی، علی، جریانشناسی سیاسی در ایران، تهران، سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۸۸ش. | * دارابی، علی، جریانشناسی سیاسی در ایران، تهران، سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۸۸ش. | ||
* درویشی سهتلانی، فرهاد، سیره عملی امامخمینی در اداره امور کشور (۱۳۵۷–۱۳۶۸)، تهران، عروج، چاپ اول، ۱۳۸۵ش. | |||
* فوزی تویسرکانی، یحیی، تحولات سیاسی اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی در ایران، تهران، عروج، چاپ اول، ۱۳۸۴ش. | |||
* محتشمیپور، چندصدایی در جامعه و روحانیت، تهران، خانه اندیشه جوان، چاپ اول، ۱۳۷۹ش. | |||
