سنت‌های الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

از منظر صاحب‌نظران دینی، سنت‌های الهی به‌عنوان قوانین حاکم بر زندگی بشری به دو دسته کلی اخروی و دنیوی تقسیم می‌شون. به باور آنان، سنت‌های دنیوی خود به دو قسم فردی و اجتماعی قابل تقسیم است و سنت‌های اجتماع نیز دو نوع کلی دارد: نخست، سنت‌های عام یا مطلق که بدون ارتباط با ارادۀ انسان‌ها و شامل حال هر دو گروه حق و باطل می‌شوند، مانند سنت هدایت از طریق پیامبران، سنت ابتلا و آزمایش، سنت اجل محدود امت‌ها، سنت تقدیر در معیشت انسان‌ها و سنت تفاوت‌های اجتماعی. دوم، سنت‌های خاص یا مشروط که تنها شامل گروه حق یا باطل می‌شود و تحقق آنها منوط به رفتار و انتخاب انسان‌ها است؛ این دسته شامل مواردی چون سنت نصرت الهی بر اساس اخلاص و جهاد برای خداوند، ازدیاد نعمت در پی شکرگزاری، سنت هدایت گام‌به‌گام در اثر پذیرش هدایت قبلی، سنت پیروزی اهل حق در صورت پایداری، سنت گمراهی تدریجی اهل باطل، سنت املاء و استدراج (مهلت‌دهی به کافران برای افزایش گناه) و سنت عذاب استیصال (ریشه‌کن‌کننده) می‌شود. به اعتقاد این صاحب‌نظران، این چارچوب با مباحث قانونمندی تاریخ و عوامل محرک جوامع بشری پیوند خورده و امکان پیش‌بینی روندهای کلان تاریخی را فراهم می‌آورد.<ref>[https://markazi.iqna.ir/fa/news/3829609/%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%AE%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D9%87%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%D8%B1%D8%A2%D9%86 حسینی، «مروری بر برخی سنت‌های الهی در قرآن»، خبرگزاری ایکنا.]</ref>