تنب بزرگ

تنب بزرگ؛ جزیره‌ای در شمال شرقی جزیره ابوموسی.

تنب بزرگ (یا تمب گپ)، جزیره‌ای به وسعت ۱۰٫۳ کیلومتر مربع یکی از جزایر ایرانی خلیج فارس و از توابع شهرستان ابوموسی در استان هرمزگان ایران است. این جزیرهٔ صخره‌ای در نزدیکی تنگهٔ هرمز واقع شده و نقش مهمی در کنترل مسیرهای دریایی دارد. تنب بزرگ با وجود اقلیم خشک، سکونتگاه بومیان و نیروهای نظامی است و امروزه به زیرساخت‌هایی نظیر فرودگاه و بیمارستان مجهز شده است.

موقعیت جغرافیایی

تنب بزرگ در فاصلهٔ ۱۵۶ کیلومتری از شهر بندرعباس، ۴۳٫۵ کیلومتری از شمال شرقی جزیره ابوموسی، در شرق تنب کوچک، شمال ابوموسی و رأس‌الخیمه، حدود پنجاه کیلومتری بندرلنگه و ۳۱ کیلومتری جنوب جزیرهٔ قشم قرار دارد. همچنین از رأس‌الخیمه و جزیرهٔ حمرا در امارات متحدهٔ عربی بیش از ۷۰ کیلومتر فاصله دارد و در بخش شمالی خط منصف خلیج فارس واقع شده است. این جزیره بین ۵۵/۱۶ و ۵۵/۱۹ درجهٔ طول شرقی نسبت به نصف‌النهار گرینویچ و بین ۲۶/۱۵ و ۲۶/۱۹ درجهٔ عرض شمالی قرار گرفته است. نیمهٔ شمالی جزیره نسبت به نیمهٔ جنوبی آن ارتفاع بیشتری دارد و زمین آن اغلب پوشیده از سنگ و صخره است. شکل این جزیره تقریباً دایره‌ای با قطری نزدیک به ۴٫۶ کیلومتر و با وسعت تقریبی ۱۰٫۳ کیلومتر مربع است.

نام‌های جزیره

تنب بزرگ به نام‌های تنب مار، تنب مار بزرگ و تل‌مار نیز شناخته می‌شود. دریانوردان نیز این جزیره را به‌نام تمب گپ یعنی تنب بزرگ می‌نامیدند.

اهمیت

اگرچه تنب بزرگ به‌دلیل فاصلهٔ نسبتاً زیاد از تنگهٔ هرمز، ارزش استراتژیک مستقیم چندانی ندارد؛ اما حلقه‌ای حیاتی در زنجیرهٔ دفاعی ایران در این تنگه محسوب می‌شود و در شکل‌دهی بخشی از خط دفاعی ایران در ورودی تنگه هرمز اهمیت دارد. گفته شده است که دایره‌ای بودن آن، بهترین حالت دفاعی را فراهم کرده است. دو مسیر ورود و خروج از خلیج فارس دارای نقش کنترلی است. بخش جنوبی جزیره هموار و مناسب‌ترین لنگرگاه جزیره است.

جمعیت‌شناسی

طبق سرشماری مرکز آمار در سال ۱۳۹۵ش، این منطقه جمعیتی حدود ۶۹۰ نفر و شامل ۳۸ خانوار داشته است که از ایرانیان با اصالت بندرلنگه‌ای و عرب‌هایی از قبیلهٔ بنی‌یاس دبی تشکیل شده است. مردم بومی در کنار نیروهای نظامی سکونت دارند.

پوشش گیاهی و جانوری

تنب بزرگ با پوششی از شن‌زار، سرزمینی تقریباً خشک و فاقد پوشش گیاهی قابل توجه است. بلندای برخی رشته‌تپه‌های بخش شمالی به ۵۳ متر می‌رسد. جزیره تقریباً فاقد منابع آب شیرین است و آب آشامیدنی آن از جزیرهٔ قشم تأمین می‌شود. چاهای آب نیمه‌شور در جنوب جزیره همگی خشک شده‌اند. مارهای کوچک و سمی در این جزیره فراوان هستند.

امکانات

در سال ۱۴۰۲ش مدیرکل دفتر سیاسی، انتخابات و تقسیمات کشوری استانداری هرمزگان از ارتقای روستای جزیرهٔ تنب بزرگ به شهر خبر داد. امکانات و خدمات جزیرهٔ تنب بزرگ شامل ساختمان بخشداری، بیمارستان ندسا، مرکز بهداشتی-درمانی، مراکز آموزشی، کتابخانهٔ عمومی، کانون فرهنگی-مذهبی، پنج باب مسجد، پارک و فضای سبز، پایگاه مقاومت بسیج، سالن ورزشی چندمنظوره، زمین فوتبال چمن مصنوعی و خاکی، زمین والیبال ساحلی، شبکهٔ برق و مرکز مخابرات و فرودگاه بین‌المللی است.

منابع

• «آشنایی با جزیره تنب بزرگ - هرمزگان»، وب‌سایت همشهری آنلاین، تاریخ درج مطلب: ۱ اردیبهشت ۱۳۹۱ش.
• امیری، علی و نادری، حجت، «نقش جزایر سه‌گانه در سیادت دریایی ایران در خلیج فارس»، تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، شمارهٔ ۵۶، بهار ۱۳۹۹ش.
• «اهمیت دو تنب بزرگ و کوچک»، وب‌سایت دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: ۲۴ آبان ۱۳۸۹ش.
• جالینوسی، احمد و رستمی، طیبه، «بررسی دلایل سیاسی و تاریخی ادعاهای امارات متحده عربی و استدلال ایران در مورد مالکیت ایران بر جزایر سه‌گانة تنب بزرگ، تنب کوچک و ابوموسی»، فصلنامهٔ تخصصی مطالعات خلیج‌فارس، سال دوم، شمارهٔ سوم، پاییز ۱۳۹۵ش.
• «جزیره «تنب بزرگ» به شهر ارتقا یافت»، نورنیوز، تاریخ درج مطلب: ۱۴ اسفند ۱۴۰۲ش.
• حیدری موصلو، طهمورث و کاویانی‌راد، مراد، «تأثیر چالش ژئوپلیتیک بر همبستگی ملی (مطالعه موردی: جزایر سه‌گانه)»، تحقیقات سیاسی و بین‌المللی، شمارهٔ ۲۱، زمستان ۱۳۹۳ش.
• «دستور مقام معظم رهبری برای مسکونی شدن جزایر خلیج فارس»، وب‌سایت تحلیلی خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹ش.
• «شرایط زندگی در جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک چگونه است؟»، تین‌نیوز، تاریخ درج مطلب: ۴ آبان ۱۴۰۳ش.
• مجتهدزاده، پیروز، «تاریخ و جغرافیای سیاسی جزایر «تنب» و «ابوموسی»»، اطلاعات سیاسی-اقتصادی، شمارهٔ ۵۹ و ۶۰، مرداد و شهریور ۱۳۷۱ش.
• «نتایج تحقیقات سازمان نقشه‌برداری در زمینه حاکمیت ایران بر جزایر خلیج فارس»، وب‌سایت تحلیلی‌خبری عصر ایران، تاریخ درج مطلب: ۸ آبان ۱۴۰۳ش.
• وثوقی، محمدباقر، «تنب، جزایر»، مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۳ اسفند ۱۴۰۴ش.