| خط ۹: | خط ۹: | ||
برخی از زنان هرچند در صحنه عاشورا نبودند، اما در تقویت قیام نقش داشتند؛ ماریه دختر سعد، در شرایط اختناق بصره، منزل خود را در اختیار شیعیان قرار داد تا محلی برای اجتماع آنها جهت مشورت، پیرامون چگونگی پیوستن به امام حسین باشد. طوعه زنی بود که در شرایط وحشتزای کوفه، به حمایت از مسلم پرداخت و او را در خانه خویش پناه داد. چنین اقدامی در آن شرایط سخت، عملی شجاعانه بود، آنهم برای زنی که فرزندش از کارگزاران ابنزیاد بود و میخواست مسلم را دستگیر کند. برخی زنان چون دلهم همسر زهیر بن قین، همسران خود را برای پیوستن به کاروان حسین تشویق میکردند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/3707/19610/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-(1)?SID=175480 «نقش زن در قیام عاشورا»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | برخی از زنان هرچند در صحنه عاشورا نبودند، اما در تقویت قیام نقش داشتند؛ ماریه دختر سعد، در شرایط اختناق بصره، منزل خود را در اختیار شیعیان قرار داد تا محلی برای اجتماع آنها جهت مشورت، پیرامون چگونگی پیوستن به امام حسین باشد. طوعه زنی بود که در شرایط وحشتزای کوفه، به حمایت از مسلم پرداخت و او را در خانه خویش پناه داد. چنین اقدامی در آن شرایط سخت، عملی شجاعانه بود، آنهم برای زنی که فرزندش از کارگزاران ابنزیاد بود و میخواست مسلم را دستگیر کند. برخی زنان چون دلهم همسر زهیر بن قین، همسران خود را برای پیوستن به کاروان حسین تشویق میکردند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/3707/19610/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-(1)?SID=175480 «نقش زن در قیام عاشورا»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | ||
==ایفای نقش در میدان نبرد== | ==ایفای نقش در میدان نبرد== | ||
جنگ نابرابر در کربلا، احساسات عمیق زنان را برانگیخت و بعضی از آنها به میدان جنگ رفتند؛ بحریه مادر عمرو بن جناده و اموهب همسر عبدالله بن عمیر از جمله آنها بودند. وقتی این بانوان مجاهد، به سوی دشمن حمله میکردند، هیچ کسی نمیتوانست آنان را از مبارزه باز دارد، اما هنگامی که امام به آنها فرمان بازگشت | جنگ نابرابر در کربلا، احساسات عمیق زنان را برانگیخت و بعضی از آنها به میدان جنگ رفتند؛ بحریه مادر عمرو بن جناده و اموهب همسر عبدالله بن عمیر از جمله آنها بودند. وقتی این بانوان مجاهد، به سوی دشمن حمله میکردند، هیچ کسی نمیتوانست آنان را از مبارزه باز دارد، اما هنگامی که امام به آنها فرمان بازگشت میداد، به خیمهها باز گشته و هرگز بر خلاف رضای امام، حرکتی نمیکردند.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/3707/19610/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-(1)?SID=175480 «نقش زن در قیام عاشورا»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | ||
==تابآوری== | ==تابآوری== | ||
زنان حاضر در قیام عاشورا با کنترل عواطف خویش، شهادت برادران، شوهران و فرزندان خود را تحمل میکردند و نهتنها لب به شکایت باز نمیکردند بلکه در نهایت ادب و اخلاص، برای گرفتن پیکر شهدای خود از خیمهها نیز بیرون نمیآمدند تا مبادا امامشان شرمنده شود. وقتی امام حسین پیکرهای فرزندش علیاصغر و خواهرزادههایش را به خیمهگاه آورد، مادر علیاصغر و نیز زینب کبری، عواطف گداختۀ خود را صبورانه مهار کرده و به استقبال فرزندان شهیدشان نیامدند. فراتر از اینها، زنان با آگاهی از نتیجه ظاهری جنگ، مردان خویش را به مبارزه علیه دشمن ترغیب میکردند. تاریخ عاشورا نمونههای متعددی از آنها را به ما معرفی میکند، از جمله، اموهب همسر عبدالله بن عمیر با تشویق همسرش به نبرد، به یاری او به میدان رفت و توسط دشمن به شهادت رسید. او تنها زن شهید در میدان کربلا بود. بحریه مادر عمرو بن جناده، پس از شهادت همسرش، پسرش را به حمایت از امام و رفتن به میدان امر کرد. پس از شهادت پسرش، دشمن سر بریدۀ او را به سوی مادرش پرتاب کرد، اما بحریه با افتخار، سر فرزندش را دوباره به سوی سپاه دشمن انداخت که ما آنچه را در راه خدا دادیم پس نمیگیریم.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/3707/19610/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-(1)?SID=175480 «نقش زن در قیام عاشورا»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | زنان حاضر در قیام عاشورا با کنترل عواطف خویش، شهادت برادران، شوهران و فرزندان خود را تحمل میکردند و نهتنها لب به شکایت باز نمیکردند بلکه در نهایت ادب و اخلاص، برای گرفتن پیکر شهدای خود از خیمهها نیز بیرون نمیآمدند تا مبادا امامشان شرمنده شود. وقتی امام حسین پیکرهای فرزندش علیاصغر و خواهرزادههایش را به خیمهگاه آورد، مادر علیاصغر و نیز زینب کبری، عواطف گداختۀ خود را صبورانه مهار کرده و به استقبال فرزندان شهیدشان نیامدند. فراتر از اینها، زنان با آگاهی از نتیجه ظاهری جنگ، مردان خویش را به مبارزه علیه دشمن ترغیب میکردند. تاریخ عاشورا نمونههای متعددی از آنها را به ما معرفی میکند، از جمله، اموهب همسر عبدالله بن عمیر با تشویق همسرش به نبرد، به یاری او به میدان رفت و توسط دشمن به شهادت رسید. او تنها زن شهید در میدان کربلا بود. بحریه مادر عمرو بن جناده، پس از شهادت همسرش، پسرش را به حمایت از امام و رفتن به میدان امر کرد. پس از شهادت پسرش، دشمن سر بریدۀ او را به سوی مادرش پرتاب کرد، اما بحریه با افتخار، سر فرزندش را دوباره به سوی سپاه دشمن انداخت که ما آنچه را در راه خدا دادیم پس نمیگیریم.<ref>[https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3674/3707/19610/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B2%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%82%DB%8C%D8%A7%D9%85-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7-(1)?SID=175480 «نقش زن در قیام عاشورا»، پایگاه اطلاعرسانی حوزه.]</ref> | ||
