حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «thumb|مراسم عروسی دسته جمعی ۷۵ زوج افغانستانی در مزار شریف؛ ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶|جایگزین=عروسی دسته جمعی در افغانستان{{درشت|'''ازدواج در افغانستان؛'''}} سنتی فراگیر و نهادینه در جامعهٔ افغانستان مشتمل بر الگوهای همسرگز...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:ازدواج-در-افغانستان۱.jpg|thumb|مراسم عروسی دسته جمعی ۷۵ زوج افغانستانی در مزار شریف؛ ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶|جایگزین=عروسی دسته جمعی در افغانستان]]{{درشت|'''ازدواج در افغانستان؛'''}} سنتی فراگیر و نهادینه در جامعهٔ افغانستان مشتمل بر الگوهای همسرگزینی و تشریفات زناشویی.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =ازدواج-در-افغانستان۱.jpg|thumb
| زیرنویس تصویر    =مراسم عروسی دسته جمعی ۷۵ زوج افغانستانی در مزار شریف؛ ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶
| image_alt        =عروسی دسته جمعی در افغانستان
| فایل پادکست      = 
| حجم فایلپادکست    = 
| تاریخ پادکست      = 
| زیرنویس عنوان    = 
 
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =
 
| نخستین کاربرد    =
| ریشه واژه        =
| مرتبط با          =
| اهمیت            =
| مبدع              =
| مروج              =
| مقدس برای        =
| مورد احترام      =
| آثار مرتبط        =
}}
{{درشت|'''ازدواج در افغانستان؛'''}} سنتی فراگیر و نهادینه در جامعهٔ افغانستان مشتمل بر الگوهای همسرگزینی و تشریفات زناشویی.
[[ازدواج]] در افغانستان، به‌عنوان یک نهاد اجتماعیِ ریشه‌دار، متأثر از عوامل فرهنگی، مذهبی و قومی است. الگوهای همسرگزینی به‌طور عمده بر تصمیم خانواده‌ها و معیارهای قومی و مذهبی استوار بوده و تشریفات زناشویی، شامل مراسم مفصلی مانند مشورت خانوادگی، [[نامزدی]]، [[خواستگاری]]، خویش‌گری (شیرینی‌خوری)، خطبه‌خوانی، عروسی و پای‌وازی می‌شود که بازتاب‌دهندهٔ هویت جمعی و ارزش‌های اجتماعی است.
[[ازدواج]] در افغانستان، به‌عنوان یک نهاد اجتماعیِ ریشه‌دار، متأثر از عوامل فرهنگی، مذهبی و قومی است. الگوهای همسرگزینی به‌طور عمده بر تصمیم خانواده‌ها و معیارهای قومی و مذهبی استوار بوده و تشریفات زناشویی، شامل مراسم مفصلی مانند مشورت خانوادگی، [[نامزدی]]، [[خواستگاری]]، خویش‌گری (شیرینی‌خوری)، خطبه‌خوانی، عروسی و پای‌وازی می‌شود که بازتاب‌دهندهٔ هویت جمعی و ارزش‌های اجتماعی است.