بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
قرآن، اصطلاح اهلبیت را در آیه ۳۳ سورهٔ احزاب به کار برده و ارادهٔ خدا برای زدودن هر گونه آلایش و ناپاکی از آنها را اعلام کرده است. همهٔ مفسران متقدم شیعه مانند علی بن ابراهیم قمی،<ref>. قمی، تفسیر القمی، 1363ش، ج2، ص67، 156 و 193.</ref> حبری،<ref>. حبری، تفسیر الحبری، 1408ق، ص298-313.</ref> کوفی،<ref>. کوفی، تفسیر فرات الکوفی، 1410ق، ص110 و 331-340.</ref> عیاشی،<ref>. عیاشی، التفسیر، 1380ق، ج1، ص250-251.</ref> طوسی،<ref>. شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، بیتا، ج8، ص340.</ref> علمالهدی<ref>. علمالهدی، تفسیر الشریف المرتضی المسمی بنفائس التاویل، 1431ق، ج3، ص225.</ref> و طبرسی<ref>. طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، 1372ش، ج8، ص560.</ref> و متاخرین مانند ثلایی،<ref>. ثلایی، تفسیر الثمرات الیانعه و الاحکام الواضحه القاطعه، 1423ق، ج4، ص22-23.</ref> فیض کاشانی،<ref>. فیض کاشانی، تفسیر الصافی، 1415ق، ج1، ص464. ج3، ص328. ج4، ص188.</ref> فتحالله کاشانی،<ref>. کاشانی، زبدة التفاسیر، 1423ق، ج4، ص293.</ref> طریحی،<ref>. طریحی، مجمع البحرین، 1365ش، ج2، ص193.</ref> حویزی<ref>. حویزی، تفسیر نور الثقلین، 1315ق، ج3، ص410.</ref> و بحرانی<ref>. بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، 1415ق، ج3، ص790. ج4، ص449-464.</ref> و معاصرین مانند علامه طباطبایی،<ref>. طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، 1374ش، ج14، ص242. ج16، ص309-319.</ref> خسروانی،<ref>. خسروانی، تفسیر خسروی، 1390ش، ج7، ص30.</ref> محمدجواد مغنیه<ref>. مغنیه، التفسیر المبین، 1425ق، ص554.</ref> و مکارم شیرازی،<ref>. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص297-305.</ref> معتقدند که مراد از اهلبیت در این آیه، پنج تن شامل پیامبر اکرم، [[امام علی|علی]]، [[حضرت فاطمه|فاطمه]]، [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسین]]، است. | قرآن، اصطلاح اهلبیت را در آیه ۳۳ سورهٔ احزاب به کار برده و ارادهٔ خدا برای زدودن هر گونه آلایش و ناپاکی از آنها را اعلام کرده است. همهٔ مفسران متقدم شیعه مانند علی بن ابراهیم قمی،<ref>. قمی، تفسیر القمی، 1363ش، ج2، ص67، 156 و 193.</ref> حبری،<ref>. حبری، تفسیر الحبری، 1408ق، ص298-313.</ref> کوفی،<ref>. کوفی، تفسیر فرات الکوفی، 1410ق، ص110 و 331-340.</ref> عیاشی،<ref>. عیاشی، التفسیر، 1380ق، ج1، ص250-251.</ref> طوسی،<ref>. شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، بیتا، ج8، ص340.</ref> علمالهدی<ref>. علمالهدی، تفسیر الشریف المرتضی المسمی بنفائس التاویل، 1431ق، ج3، ص225.</ref> و طبرسی<ref>. طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، 1372ش، ج8، ص560.</ref> و متاخرین مانند ثلایی،<ref>. ثلایی، تفسیر الثمرات الیانعه و الاحکام الواضحه القاطعه، 1423ق، ج4، ص22-23.</ref> فیض کاشانی،<ref>. فیض کاشانی، تفسیر الصافی، 1415ق، ج1، ص464. ج3، ص328. ج4، ص188.</ref> فتحالله کاشانی،<ref>. کاشانی، زبدة التفاسیر، 1423ق، ج4، ص293.</ref> طریحی،<ref>. طریحی، مجمع البحرین، 1365ش، ج2، ص193.</ref> حویزی<ref>. حویزی، تفسیر نور الثقلین، 1315ق، ج3، ص410.</ref> و بحرانی<ref>. بحرانی، البرهان فی تفسیر القرآن، 1415ق، ج3، ص790. ج4، ص449-464.</ref> و معاصرین مانند علامه طباطبایی،<ref>. طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، 1374ش، ج14، ص242. ج16، ص309-319.</ref> خسروانی،<ref>. خسروانی، تفسیر خسروی، 1390ش، ج7، ص30.</ref> محمدجواد مغنیه<ref>. مغنیه، التفسیر المبین، 1425ق، ص554.</ref> و مکارم شیرازی،<ref>. مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج17، ص297-305.</ref> معتقدند که مراد از اهلبیت در این آیه، پنج تن شامل پیامبر اکرم، [[امام علی|علی]]، [[حضرت فاطمه|فاطمه]]، [[امام حسن|حسن]] و [[امام حسین|حسین]]، است. | ||
علمای شیعه بر اساس روایات پرشمار<ref>. فیض کاشانی، تفسیر الصافی، 1415ق، ج4، ص189.</ref> باور دارند که عنوان اهلبیت شامل سایر امامان شیعه از امام چهارم شیعیان ([[امام | علمای شیعه بر اساس روایات پرشمار<ref>. فیض کاشانی، تفسیر الصافی، 1415ق، ج4، ص189.</ref> باور دارند که عنوان اهلبیت شامل سایر امامان شیعه از امام چهارم شیعیان ([[امام سجاد|علی بن الحسین]])، تا امام دوازدهم (امام مهدی) نیز میشود.<ref>. ابنبابویه، کمال الدین و تمام النعمة، 1395ق، ج1، 278-279، صادقی تهرانی، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن و السنه، 1406ق، ج5، ص303.</ref> محققین برای اثبات این مدعا به احادیثی مانند حدیث ثقلین و حدیث سفینه استناد کردهاند.<ref>. سبحانی تبریزی، دانشنامه کلام اسلامی، 1387ش، ص554.</ref> در چارچوب این باور، در هر زمانی دستکم یکتن از اهلبیت میان مردم حضور دارد، تا مردم بتوانند به او تمسک جویند.<ref>. صادقی تهرانی، الفرقان فی تفسیر القرآن بالقرآن و السنه، 1406ق، ج1، ص42.</ref> | ||
== ویژگیهای اهلبیت == | == ویژگیهای اهلبیت == | ||